بر دکه ی روزنامه فروشی
باران
به شکل الفبا می بارد

دوست دارم چند حرف و شاخه گلی در منقارم بگیرم
و منتظرت بمانم

باران عصر
موزون و مقفا
می بارد
می بارد
می بارد

و تو
دیر کرده ای
گل ها مثل پرندگان به دام افتاده در کف من می لرزند

تو نخواهی آمد
و شعر
داستان پرنده ای است
که پرواز را دوست دارد و
بالی ندارد

-شمس لنگرودی

Je ne rêve plus
Je ne fume plus
Je n'ai même plus d'histoire
Je suis sale sans toi
Je suis laide sans toi
Comme une orpheline dans un dortoir

🖤
Je t'aime, je t'aime
Comme un fou, comme un soldat
Comme une star de cinéma
Je t'aime, je t'aime
Comme un loup, comme un roi
Comme un homme que je ne suis pas
Tu vois, je t'aime comme ça

تازه نیم ساعته اومدم خونه و دارم نمیتونم.

تو کلاس نشستم و تمام بدنم میلرزه. چه مرگمه.

26 October :)

سلام از پای بساط مورتیمر.

گل خریدم برای خودم و تینا :)

اگه همون دوران المپیاد، ژنتیک ولنیتز و گریفیتز رو درست خونده بودم، الان لازم نبود سر مباحث ژنتیک مثل یه کودن به نظر بیام و حتی یادم نیاد ژنوم چی بود. انگار کلن زیست‌شناسی هم نخوندم!

رفتم سالن مطالعه! ^^

باورم نمیشه. و نمیتونم جلوی اشک‌هام رو بگیرم.

یه مدت نمیام تلگرام. خیلی خسته‌م. خیلی کار دارم، آشفته‌ام و میخوام تنها باشم. برنامه بریزم، روی کاغذ بنویسم و گاهی بی دلیل برقصم.
نه فقط تلگرام، چند روزی مجازی جز مواقع اورژانسی تعطیل.
خلاصه... زود میام. نور بهتون.