William Blake, Titania and Puck with Fairies Dancing, 1786
#ART

حوصله‌م نیست. خسته‌م. بابا چرا سرم داد کشید یهو. بابا هیچوقت داد نمیزنه. اه. پرده جدید اتاقم رنگ عجیبی داره.
قهوه. لطفن. نمیتونم پشت این کامپیوتر احمق ادامه بدم. قهوه میخوام. یکی بیاد برام حرف بزنه. نه. نه. میرم یه گل دیگه بیارم، بذارم رو میزم.
#about_day

دارم به چشم میبینم نخوابیدن ذره ذره بدنم رو تحلیل میبره.
همه بهم میگن "مراقب خودت باش"
"چقدر صورتت لاغر شده"
"چرا چشمات قرمزه"
"امروز بی‌حالی"
صبح داشتم از پله‌ها پایین میرفتم و قفسه سینه‌ام به خاطر تنگی نفس درد میکرد. با خودم فکر کردم، شاید این روشیه که انتخاب کردم تا خودم رو باهاش از بین ببرم. انگار بدنم علیه خودش رفتار میکنه.
خوب که بهش فکر کنی منطقی به نظر میاد.
ولی چرا الان؟ الان که حس بهتری نسبت به خودم و زندگی دارم! این باعث میشه شک کنم‌ شاید تمام این مدت داشتم ادای بهتر شدن رو در می‌اوردم. شاید حتی خودم رو هم گول زدم.
جدای این پیچیدگی‌ها، مسئله ساده‌ست. بدنم داره خودش رو از بین میبره. این دفعه با یه روش جدید.

هی. چرا انقدر کاسه چشم‌های نقاشی‌هام خالیه جدیدن؟ این شاید پنجمین نقاشیه و تازه دارم متوجه میشم.

میدونی چیه؟!
می‌رم بخوابم! حداقل یه تلاشی کردم.

سلام :>

صبح زود بیدار شدم (بالاخره)، تا اینجای روز خیلی پر‌انرژی بودم.

ولی الان کف اتاق نشستم و حس میکنم، چیزی رو گم کردم و بعد فراموش کردم چی بوده :)
از اون روزهاست.‌ از اون روز‌های سخت.
#about_day

شما هم حوصله آدم‌ها رو ندارین؟
گوربابای زندگی اجتماعی اصلن.