من باز استرس سگی دارم.
اصلا نمیدونم چمه. فقط میدونم گیج شدم، انگار یه مورچه‌ام که تو کلاف کاموا گیر کرده. نمیدونم کار درست چیه، تصمیم درست چیه و این اولین باره چنین حس قوی دارم‌.
گم شدم.

حوصله ام کوتاه شده. قد نمیده به تموم کردن کارهام.
فیلم‌ها و کتاب‌ها نصفه میمونن، حرف‌هام نصفه میمونن. همه چیز رو وسطش ول میکنم.
اولین قدم، هیچوقت دومی رو از پی نداره.
مامان دیروز بغلم کرد. بهم گفت "انقدر زندگی رو به خودت سخت نگیر دختر"
شاید برای یه بار هم شده به حرفش گوش کنم و واقعا زندگی کنم.
#برای_رشد

لطفا دست و پاهاتون رو شیو نکنید دوستان، هم خیلی سکسیه، هم من دیگه واقعا خسته شدم! بیاید نرمالش کنیم :)

چون که داره بارون میاد و ابرهای خاکستری جای ابرهای سفید گوله گوله رو میگیرن، اومدم خونه، پیژامه پوشیدم، چای بلوبری درست کردم و میخوام زیر پتو سوکوروتازاکی بخونم.

اون روز. نمیدونم کدوم.

کاش بودم ولی به شکل آگاهی. مثلا یه آگاهی سبز رنگ، مثل اکلیل میچرخیدم و کل هدف زندگیم این بود که وجود داشته باشم، حالا به هر طریقی.
یا یه ابر بودم. یا غبار بنفش بودم. طوفان شن بودم.
#Cinnamon