واقعیت اینه که من تو وجودم برای همه چیز عشق دارم. برای سیاه‌ترین کابوس‌ها تا شیرین‌ترین رویاها. برای تمام واقعیت‌های ساده زندگی.
برای زخم‌ها، ترک‌های پوستی، کک و مک ها و تمام زیبایی های که چارچوب‌ها رو رد میکنن.
برای فکرها، نوشته ها و نقاشی های عجیب. شکسته‌‌‌ها و خرده شده‌ها، قدیمی‌های از یاد رفته، تازه‌های هنوز نیومده.
برای صدای فالش، برای تکرار روزها و روزها... برای بودن و دیدن و شنیدن.
ولی گاهی دنیا باهام خوب تا نمیکنه.
شنیدید میگن مرز بین تنفر و عشق فقط یه خطه، آره، گاهی اینطوری میشم. خسته میشم از خوشبین بودن.

#اندر_احوالات امروز :'(
تهران. ایران‌مال. کتاب‌خانه جندی‌شاپور.

هیچی بیشتر از دیوونه بودن و اهمیت ندادن لذت بخش نیست!

‏«من یکبار متولد شده‌ام؛
لیکن هزارها بار مرده‌ام.
شعر به من یاری داد تا عذاب‌های این مرگ را کمتر حس کنم.
شعر تخفیف مرگ‌های من است.»

احمد شاملو

فریدون مشیری :)
-اشکهایم را کجا خواهی نوشت؟

درس خوندن تو سالن مطالعه عالیه. بالاخره ۸ ساعت درسم رو بعد از دو هفته درس نخوندن پر کردم.
میخوام برم چای بریزم و درمورد تکامل بخونم و ویدیو ببینم. بعد هم نوبت فیلم و خوابه.
من خوشحال و آرومم. وقتی میتونم روزم رو کنترل کنم واقعا حس خوبی دارم.
قراره کتاب daddy long legs رو شروع کنم^^
#about_day

تا الان که سالن مطالعه بودم هیچی نخوردم و قشنگ دست هام از شدت ضعف میلرزید. اومدم تو پارک نهار بخورم برم خونه. هوا خیلی قشنگه.
تا الان ۶ ساعت خوندم. برم خونه که ورزش کنم و بعد به ادامه درسم برسم :)