خدایا لطفا خودت یه معجزه ای شوت کن این پایین. من همش یه نفرم ولی اندازه ۵تا آدم کار انجام میدم و این با طبیعت آروم و "میخوام تنها باشم و کتاب بخونم" من جور در نمیاد.

Cause you're the reason I believe in fate, you're my paradise
And I'll do anything to be your love or be your sacrifice
.
.
Love isn't random, we are chosen...

حس میکنم "چرایی" هیچ چیزی رو نمی‌فهمم. چرا چرا چرا بعد هر سر بالایی یه سراریزی تندِ؟
چیه این زندگی.
یه راه صاف بعد سربالایی بدهکار به ما.

4:26 دقیقه فراموشی...

اگر میشد عطر چیزی رو به اشتراک گذاشت.
من عطر گردوهای تر رو براتون می‌فرستادم.

غم، بُهت، خشم و حرص هم می‌تونه فلج‌کننده باشه هم بال پرواز. فلج که بشیم همونی می‌شیم که این جنایتکارها می‌خواستن. جوانیم، فعلا زنده و‌ جویای نام و آزادی. از غم و خشمم با حرص و استرس بال می‌بافم و تا وقتی نفس می‌کشم به خودم و‌ هر هم‌سن و سالم مدیونم. اگر نرسونم این زندگی رو به اون چیزی که باید پشیزی نمی‌ارزم. بیا پرواز کنیم.

But I'm not giving in, I'm alive
 .
I'm not fine
I don't know if I will be alright
But I have to try
I know you're with me, so what if we do fall apart?
Give into all that we are
And let all the broken pieces come alive...

صبح که بیدار میشیم چشمامون پر استرس تا شب. هی من و مامان به هم میگیم "نمی‌دونم چرا انقدر بی قرارم."
دروغ میگیم. میدونیم. و هیچ کاری نمیتونیم بکنیم.
حالم که خوب نیست میزنم به تمیز کاری... تخت دو طبقه و کمد و دوتا و میز و... خلاصه همه چیز رو به تنهایی جا به جا کردم. الان هم از کمر درد نای حرکت ندارم.
میشینم کتاب بخونم، نمیشه. درس بخونم، تمرکز ندارم. گوشی دست بگیرم، همه مثل من!
خوابم هم نمی‌بره دوباره.
به هم ریخته‌ام.

در طول روز 4-5 بار به جایی میرسم که هرکاری دارم میکنم ول میکنم. چند ثانیه فکر میکنم و با خودم میگم میشه فقط چند دقیقه همه چیز تموم بشه و من گریه کنم؟! قول میدم برگردم ادامه بدم.
این هم زمانی همه چیز برام زیادی سنگین شده.