الان این شکلی ام :|
احتمالا به خاطر اینه که سر کلاس فیزیک نشستم!

کتابی که دارم می‌خوانم فقط بی‌قرارم می‌کند. بعضی از کتاب‌ها اینطوری هستند. آنقدر بد یا دور از ذهن داستان خودشان را تعریف می‌کنند که من می‌بینم خودم دلم می‌خواهد بنویسم و اصلا بی‌خیال خواندن شوم. حالا که دارم می‌نویسم می‌بینم نوشتن هم دوای دردم نیست و اصلش این است که دلم می‌خواهد با یکی حرف بزنم. اما سوال اصلی و مهم و همواره ترسناک زندگی‌ام این است: با کی؟

دلم برای دنیای موسیقی تنگ شده.

کلاس اول امروز رو از دست دادم. خواب موندم بعد هم که ۳۰ دقیقه مونده به آخر کلاس بیدار شدم بدن درد داشتم. بیخیال اصلا. فدای سرم...
الان برام سوال شده چرا من هیچ برنامه درسی ندارم؟ فقط یه مدت حالم خوب نبود، دیگه باید برگردم به وضعیت قبل، همین الان هم کلی زمان از دست دادم و نسبت به بقیه فوووق العاده عقبم.
پس باید یه برنامه ای داشته باشم که انقدر بین زمین و هوا سیر نکنم.

برنامه ریزی این چند روز رو انجام دادم، نهار خوردم، دوتا آزمون شیمی دادم، نقاشی کردم و حالا باید اتاق رو تمیز کنم.
ببینم میتونم امروز اونقدر که میخوام درس بخونم یا نه!
دلم میخواد برم یوتیوب گردی ولی... نمیدونم، میترسم وقتم رو تلف کنم. حالا شاید بعد از یکی دو ساعت درس رفتم.

براي: nbrayhamishe

دست هایم را
در باغچه مي‌کارم،
سبز خواهم شد،
مي‌دانم،
مي‌دانم،
مي‌دانم.
و پرستو ها
در گودي انگشتان جوهريم
تخم خواهند گذاشت.

-فروغ فرخ زاد

«مي‌خواره و سرگشته و رندیم و نظرباز
وان کس که چو ما نیست در این شهر کدام است؟»

-حافظ

ای جان، اتفاقا دیروز این شعر فروغ رو خوندم ♡
شعر حافظ هم که... در بهم ریختگی و سرگشتگی مطلق! من این هستم.

چقدررر خسته ام. فکر کنم تو خواب کمک فرهاد بیستون رو کندم.

حالم دیگه خوب شده، فقط بی حالی و گاهی سردرد رو هنوز دارم. بویاییم هم داره بر میگرده (تقریبا!)
پس دیگه واقعا نباید بهانه برای درس خوندن داشته باشم. ولی خب، دارم کوتاهی میکنم.
شاید یه کار جدید رو شروع کردم، انقدر از سکون بدم میاد که این روز ها یکم به اتفاق جدید و تغییر احتیاج دارم.
باید زمان بدم به خودم، واقعا خسته ام