I need a hug from the bottom of my heart.
A safe warmth in the middle of all the cold around me.
Just one step toward me, enough to make me forget everything else.

هوا روشن شده بود که از شدت فکرهای بد و گریه از مامان پرسیدم که می‌تونم برم پیشش بخوابم. جل و پلاس‌م رو جمع کردم و رفتم پیش‌ش، آخرش هم یکم گریه کردم و نفس‌هام که آروم شد خوابم برد.
دیشب اولین شب این هفته بود که خواب بد ندیدم.
با روحیه خوبی بیدار شدم که دیدم برق نیست و حتی نمی‌شه رفت صورت شست یا قهوه درست کرد. کولر نیست. گوشی‌م هم شارژ نداره.
منتظرم برق بیاد زندگی رو شروع کنم دیگه. نمیدونم. این بین جستار فیلسوف رو خوندم و لذت بردم‌.
مامان و کتاب‌ها و کلمات من رو نجات می‌دن هربار.

چو تخته پاره بر موج
رها رها رها من.

بمان که دوباره بگویم که من هیچ‌ام هیچ برای تو.

وا... سمت ما تف هم نکرد

- Dump

بارون.

وسط گریه کردن به مامان گفتم صدای بارون میاد و خندیدم.
یه تفی هم سمت ما کرد.

We do not grow absolutely, chronologically. We grow sometimes in one dimension, and not in another; unevenly. We grow partially. We are relative. We are mature in one realm, childish in another. The past, present, and future mingle and pull us backward, forward, or fix us in the present. We are made up of layers, cells,
constellations.

-Anais Nin

گرلز نایت و خرید تراپی تموم.
دور دور شروع🌲

می‌خواستم بگم این دفعه گودی زیر چشم‌ها و خستگی‌ام رو نبینید.
ولی ببینید. خیلی نرماله گاهی خسته و داغون باشید و زندگی ادامه داره.
زمان می‌گذره و بهتر می‌شه.

این پاییز و زمستون می‌خوام گاث/پانک/آلترنیتیو مامی باشم 🕸
Post-Apocalyptic Alternative / Goth-Punk آی گس!

خب... پول ندارم ولی یه کاری‌ش می‌کنیم.

باید برم پینترست و خودم رو ناراحت‌تر کنم.