با این فیلم دلم برای مولانا تنگ شد.
اسکریپت‌ش رو خوندم و سه تا شعر پیدا کردم. ( 2011. Jim jarmusch) #books
و دیالوگ‌های جدید و عجیب از آدام.‌
اسم‌هاشون اما. Adam and Eve.
And the questions. So many of them swirling in my head.

داشتم فکر می‌کردم همه جعبه‌هام رو بذارم کنار هم و از بالا ازشون عکس بگیرم. چون قرار نیست ماندگار باشن که، هی عوض می‌شه محتوای داخلشون. از طرفی شاید نتونم همه رو با خودم ببرم. دل کندن از اون وسیله‌های کوچیک سخته. چون متاسفانه انسان عاقلی نیستم و برای خودم دلبستگی ایجاد می‌کنم.‌
اما از طرفی، عکس گرفتن ازشون می‌تونه خیلی revealing باشه. انگار یکی رو دعوت کنی به مهمونی تولد خودش، که قرار بوده سوپرایز باشه!
همین موضوع برای دسته‌ کاغذهای زیادم که با کمک بابا ربان بستیم بهشون و تو قفسه‌ها گذاشتیم. و کتاب‌های قطع کوچیکم، احساس میکنم همه قسمتی از شخصیتم هستن که ممکنه روزی مجبور به رها کردن‌شون بشم.

First and last ones are kinda me :)
Also I have lots of useless but exciting scientific facts on my mind, oddly enough, they can lead to the most profound conversations.
* je suis un peu ténébreuse. Alors, j’aime ce genre de mots qui parlent doucement au cœur.

ایده یه کاری رو استاد انداخته تو سرم از یک‌شنبه که از ذهنم بیرون نمیره. میدونم سرم شلوغ می‌شه ولی خیلی ایده هیجان‌انگیزیه و یه پوینت خوب تو رزومه.
پس پیش به سوی... کار سخت!

تینا داره تو خواب شعر می‌خونه :))) فکر کنم حافظ... عجیب غریب.

Cause she's a cruel mistress
And a bargain must be made
But oh, my love, don't forget me
When I let the water take me
So lay me down
Let the only sound
Be the over flow
Pockets full of stones
🌊🖤

- trying is passive. It’s what people say when they want credit without results.
You don’t need to try—you need to claim.

کاش بیشتر درس بخونم. کم‌تر به انگیزه اتکا کنم. نظم داشته باشم و انقدر مودی نباشم.‌
زندگی بر اساس احساسات خسته‌کننده‌ترین و در آخر بی‌نتیجه‌ترین کار جهانه.

استاد: پپتیدوگلیکان کجا وجود داره؟
من با خوشحالی: همه جااااا.
- هیچ‌کجا در جهان هستی جز در دیواره باکتری.
+ خنده هیستریک و ترک کلاس.

میزان جواب‌دهی مغزم وقتی شب نمی‌خوابم:

I’m alive in a lake
With no audible sound
Something like everyone I've ever known is around me
And it looks like I’ve let them all down, somehow
With everything known
They had nothing to say
So I spoke
Remember the first time that you all heard my name
Was it a blessing or a curse
Has it been worse for that day and they said
No, They said we don't blame you for those worms in your head
Then this sound so forgiving said
Oh now you know, now you know, now you know...

your sadness isn’t sacred if you let it become your excuse.
Being broken doesn’t make you deep.
Rising anyway does.
So stop painting your pain in soft brushstrokes and call it poetry. Pick up your damn tools and carve something out of it.

I need a Scold's bridle on my fucking hideous face.