جهنم‌ترین سال زندگیم (تا الان!) داره تموم می‌شه. هرچند فردا هم مثل هر روز دیگه‌ایه؛ دلم‌ می‌خواد عزیز‌ترین آدم‌های زندگیم رو ببوسم، بغل‌شون کنم، تا مغز استخون احساس امینت بکنم و فکر کنم بفرما: یه نقطه‌ی شروع!

ولی هی زنده‌‌ام :>

Maybe looking at some photos of moments worth remembering before time fades them away.
Tho, u may not understand some of them so... ignore them simply.
And some are repeated.

:>

قراره بیشتر خودم باشم. شعر بخونم. عکس بگیرم. پرسه بزنم. سفر کنم. نقاشی بکشم. پول دربیارم. یه عالمه چیز یاد بگیرم. انسان باشم و با شیاطینم دوست بشم.
چون می‌تونم و دوست دارم، همین دوتا مهمن🚬