:)))

حیاط رو آب‌پاشی کردم و به گل‌ها آب دادم، بعد هم شلنگ رو گرفتم رو به بالا و انگار که بارون بیاد، زیرش ایستادم. همون‌طوری خیس نشستم لب ایوون، آهنگ گوش دادم، بلند بلند باهاشون خوندم و مطمئن شدم همسایه‌های کناری، کفتر‌ها و ببعی‌شون (که دیگه الان کبابش کردن و خوردنش) از کنسرتم لذت میبرن.
تا این که هوا تاریک شد، اون‌وقت به آسمون سیاه زل زدم، آش‌دوغ خوردم و به تکامل، کانت و ذهن آدم‌ها فکر کردم.
چند وقت بود انقدر زیاد بهم خوش نگذشته بود.

پشت‌بوم، تاریکی، الکل، ستاره‌های لرزون و چشمک زن، دود، تنهایی، صدای شهر، سبکی سرم، بوی شامپو، نصف دوز، چایی، حرکت زمین زیر پاهام، کتاب‌ها و کلمه‌هایی که منتظرن، ارتفاع، تاریکی.
ماه کجاست؟

سرم روی کتاب شعر مشیریه، نگاهم رو به بالا و باد رو که دامنم رو تکون میده حس میکنم.
احساس میکنم بین ستاره‌هام و دارم تو یه سیاه‌چاله گم میشم. سنگین میشم، جمع میشم، شعله‌ور و منفجر میشم، چه رنگ‌های قشنگی. اگه بتونم چشم‌هام رو باز نگه دارم، میبینم‌شون.

از خوبی‌های اینجا اومدن، این بود که یه عالمه زمان داشتم که تکست‌بوک‌های لودیش و آلبرتس رو مقایسه کنم، نصف جلد دو کمپبل رو بخونم، دوتا کورس خوب نوروساینس پیدا کنم و یکی رو استارت بزنم و وقت‌هایی هم که اینترنت داشتم، پایتون، فرانسوی و انگلیسی تمرین کنم :)
این که این همه کارهام رو جلو انداختم که میتونم سه ساعت تمام روی پشت‌بوم کتاب بخونم و به هیچی فکر نکنم، حسابی خوشحالم میکنه. امیدوارم کل تابستون انرژیم رو بالا نگه‌دارم :>

Wow...
سه ساعت نیست، چهارساعته این بالام!

خدای من. انگار خاطرات بچگی‌های خودم رو خوندم!
کنجکاوی سیری‌ناپذیر، بزرگ‌ترین نقطه قوت برای بچه‌های رشته‌های علوم‌پایه‌ست. شوق یادگیری، دونستن و درک کردن دنیا، پیدا کردن مرز‌ها و رد شدن ازشون.
اصلن انتخاب بیوتک از هفده‌سالگی از همین نقطه "می‌خوام بیشتر بدونم!" شروع شد. یادمه به مامان می‌گفتم انگار این رشته رو برای من ساختن! :))
کانال آیسو و حرف‌هاش هربار باعث می‌شن شعله امید و کنجکاوی توی سینه‌ام بیشتر شعله‌ور بشه.
چقدر ناشناخته هست برای کشف کردن و این خیلی قشنگه.

حقیقتن بالا و پایین زندگی گیجم می‌کنه.
اینطور نیست که حالم خوب باشه، فقط بد هم نیستم. روی شیبم! دارم سر می‌خورم پایین اما چنگ می‌ندازم تا لحظه‌ای به قله برسم.
فعلن همین که دارم می‌جنگم کافیه. می‌خوام زندگی و جای امن خودم رو بسازم.

سفر جاده‌ای با بابا همیشه بهترینه.
یه عالمه خوراکی می‌خره. باهام پادکست علمی گوش میده. به یه ریز حرف زدنم درمورد فلان مقاله و بهمان دوستم و همه برنامه‌های آینده‌ام گوش میده و درموردشون باهام حرف میزنه‌. هرجا بگم می‌ایسته که از کوه و دمن و آسمون عکس بگیرم.
اینا همه یه طرف... هر آهنگی هم بذارم دوست داره و اینطوریه که چه آهنگ‌های خوبی گوش میدی T-T کولر هم همیشه روشنه T-T

این پست لینکدین درمورد روزالین فرانکلین رو خوندم و دوست داشتم بیشتر درموردش بدونم، به این سایت‌ها سر زدم، اگه دوست داشتید یه نگاهی بندازید :>

● Biography
● What Rosalind Franklin truly contributed to the discovery of DNA’s structure-nature
● The Papers of Rosalind Franklin

Read more

گریه کردم، قرص خوردم، رفتم باشگاه.
ترکیب برنده افسردگی.