هر روز از بساط درس خوندن عکس بذارم شاید انگیزه‌ای شد؟!

T-T
*3 ساعت

بچه‌‌ام داره آفتاب میگیره.

بساط درس امروز رو زمین پهنه.
*2 ساعت

یه سنگ ته ته ته باغ گردویی هست، باید سد آب و باغ انگور رو رد کنی، از قنات بگذری، کل درخت‌های گردو و گندم‌های بینشون رو رد کنی تا برسی به سنگ، که با یه دشت شیب‌دار می‌رسه به جاده.
سنگی که با دختر دایی روش می‌نشستیم تا غروب آفتاب و تاریکی برسه و وقت برگشت بشه.
الان بیشتر از هرموقع بهش نیاز دارم. نیاز دارم مثل بچگی بشینم روی سنگ و از ته دل جیغ بزنم، داد بزنم، هوار بکشم.
یه جیغ زشت گیر کرده تو گلوم، راه نجات از این خفگی فقط سنگ بزرگ ته باغ گردوییه.

اخوت به بوکمارک میگه لای‌کتابی. حس می‌کنم ازم دزدی شده.
جدی فکر می‌کردم این واژه مال خودمه! حالا نمی‌دونم به عنوان مدرک از یه واژه درست ببرم به مامان نشونش بدم (که مدام میگه نگو لاکتابی!) و خوشحال باشم، یا به غمم ادامه بدم.

حالا میگم دزدی شده، طرف وقتی من تازه داشتم خوندن یاد میگرفتم از این کلمه استفاده کرده :/💔

داره تموم می‌شه بالاخره T-T
* 8 ساعت

* 1 ساعت!
حوصله درس نداشتم خب :(

کتاب‌های روی میزم رو نشونتون دادم، حس می‌کنم جلوتون لخت شدم🚶🏽‍♂

یوتیوبر موردعلاقه‌ام:

https://youtu.be/LXTmtdZJTZ0?si=KIRFs9yk_kNorHL3

T-T
* 8 ساعت
23 June: 10h
امتحانم رو هم خوب دادم :>

لاکتابی‌های کتابخونه من:

بلیط‌های هواپیمای بابا♡
رسید خرید از کتاب‌‌فروشی‌ها
نقاشی
کاغذ پاره با نوشته‌های نامفهوم
پول (مخصوصن قدیمی)
لاکتابی چوبی
لاکتابی کاغذی
گل خشک
برگه‌‌پاره‌ای از کتابی متفاوت
کاغذ یادداشت
کارت فروشگاه‌ها
یادداشت تبریک تولد دختر شیرازی♡
کاغذ تست عطر
روبان
کارت پستال
بلیط سینما یا تئاتر
چرک‌نویس شیمی یا ریاضی
لاکتابی بافتنی!
تیکه‌پارچه‌های رنگی (کارهای تینا!)
نامه
پاکت نامه‌خالی یا پر
لاکتابی قارچی
لا‌کتابی‌های خوشگلی که تینا برام درست میکنه♡
#books

تئوری برنامه‌نویسی دیگه چه جوکیه؟

یعنی چی که برنامه رو، رو کاغذ بنویس جهان‌سومی؟

دختر‌شیرازی میگه من احساساتم رو عجیب غریب نشون می‌دم. این رو هم میگه که باید کتاب کم‌تر بخرم و قبلی هارو تموم کنم!
البته این حرف‌ها رو وقتی بهم زد که قبلش سر هیچ و پوچ عصبانی شد، یه عالمه دعوام کرد و بعد توضیح داد از جای دیگه ناراحت بوده! راوی غیرقابل اعتماد.
به هرحال داشتیم تو کریم‌خانِ حسابی شلوغ تند تند راه می‌رفتیم و تمرکز روی حرف‌هاش سخت بود، شاید منظورش چیز دیگه‌ای بود.
وقتی رفتیم کتاب‌فروشی‌ دی، شیرکاکائویی که براش درست کرده بودم رو دادم بهش، برای خودم قهوه برده بودم(خانم به قهوه حساسیت دارن یا یه همچین چیزی، چطور ممکنه؟!) حالمون بهتر شد.
کتاب خریدم، تو بالکن کتاب‌فروشی زیر بارون سیگار کشیدم، تو مترو یه عالمه صحبت کردیم، بساط غیبتِ این و اون و دوست و آشنا!
میخواستم گل بگیرم که دیگه شبم کامل بشه ولی به چشمم نخورد. تازه وقتی اومدم خونه دیدم کتاب شعرهایی که برده بودم براش رو یادم رفته بدم بهش و یکم حالم گرفت. آدم با کتاب شعر کم‌تر احساس تنهایی میکنه.
بحث این بود که احساساتم رو عجیب غریب نشون می‌دم. احساسات، نمی‌دونم. ولی صد در صد توجه‌ام رو به آدمایی که دوستشون دارم رو عجیب نشون می‌دم. مهم اینه که الان اون حالش بهتره، منم حالم بهتره‌. عالی‌ام درواقع.
مامان هم یه کتاب جدید داره که بخونه! من؟ شاید کم‌تر برم بیرون و بیشتر کتاب و درس بخونم.