یه عالمه حرف دارم، اما کلمه کم میارم.

امروز واقعن روز بامزه‌ایه :))))

"I would never fall in love until I found her"

روز نکویی‌ست.
#coffee

امروز تو جیب کت‌هام، شکسپیر، نرودا و ریلکه گذاشتم.
احساس میکنم انسانی استتیک هستم :>

وای.
#coffee

دوست داشتم امروز برم بیرون. برم انقلاب و ولیعصر. شاید دوتا کتاب بخرم، قهوه بگیرم و به صدای شهر گوش بدم. ببینم ویترین مغازه‌ها کریسمسی شده یا نه.
اما.‌‌.‌. نمیتونم. نه که نخوام. انگار یه وزنه صد کیلویی روی دوشمه، سخت نفس میکشم، سخت تکون میخورم.
به جاش میرم فیلم ژاپنی ببینم و برای دیوار اتاق و جورنالم عکس‌های سیاه و سفید چاپ کنم. یه اسپرسو بزنم؟! ابتهاج بخونم.
حالم بهتر میشه‌.

از معاشرت با آدم‌ها بیزارم. انسان‌ها. ای انسان‌ها. حقیقتن ولم کنید.

آخیش.

اگه دیدید یه نفر وسط خیابون نشسته میزنه تو سرش اون منم.

چون که سمتساسنجشتسمشچششناسنشوسهسصنثکا

"فریفته"
واژه قشنگیه.

من و گل‌هام و سطل آشغال ایستگاه بی‌آرتی :')

جلسه آخر آزمایشگاه شیمی بود و به شدت قشنگ بود! خیلی خیلی خسته شدیم؛ سه و نیم ساعت طول کشید و دست آخر هم نتیجه کارمون خطا داشت یکم. اما... انقدر بهم خوش‌گذشت که دلم میخواد امروز همیشه یادم بمونه.

بزرگان شیمی درحال بحث و آزمایش...