Je ne rêve plus
Je ne fume plus
Je n'ai même plus d'histoire
Je suis sale sans toi
Je suis laide sans toi
Comme une orpheline dans un dortoir

🖤
Je t'aime, je t'aime
Comme un fou, comme un soldat
Comme une star de cinéma
Je t'aime, je t'aime
Comme un loup, comme un roi
Comme un homme que je ne suis pas
Tu vois, je t'aime comme ça

تازه نیم ساعته اومدم خونه و دارم نمیتونم.

تو کلاس نشستم و تمام بدنم میلرزه. چه مرگمه.

26 October :)

سلام از پای بساط مورتیمر.

گل خریدم برای خودم و تینا :)

اگه همون دوران المپیاد، ژنتیک ولنیتز و گریفیتز رو درست خونده بودم، الان لازم نبود سر مباحث ژنتیک مثل یه کودن به نظر بیام و حتی یادم نیاد ژنوم چی بود. انگار کلن زیست‌شناسی هم نخوندم!

رفتم سالن مطالعه! ^^

باورم نمیشه. و نمیتونم جلوی اشک‌هام رو بگیرم.

یه مدت نمیام تلگرام. خیلی خسته‌م. خیلی کار دارم، آشفته‌ام و میخوام تنها باشم. برنامه بریزم، روی کاغذ بنویسم و گاهی بی دلیل برقصم.
نه فقط تلگرام، چند روزی مجازی جز مواقع اورژانسی تعطیل.
خلاصه... زود میام. نور بهتون.

اکتبر هم تمام شد. عجیبه.
کارهای نوامبر🍁

1. منظم انجام دادن کارهای دانشگاه🌲
2. باشگاه🌲
3. فرانسوی ترم دوم 🌲
4. بهتر شدن از همکلاسی فرانسویم!😒 🥂
5. کارهای مربوط به آزمایشگاه شیمی 🌲
6. خوندن ۲ ‌تا کتاب 🌲
7. شروع کورس پایتون 🥀
8. 4 درس اول American eng 🥀
9. درست کردن تیرامیسو 🌲🌲
10. منظم کردن ساعت خواب 🌲
11. چک آپ پزشکی 🌲
12. خشک کردن برگ درخت‌🌲
13. شیمی خوندن 🌲
14. نوشتن رسپی‌های جدید تو دفترم🌲
15. دیدن یه فیلم ژاپنی بدون هیچ زیرنویسی🌲
#goals

باشگاه رفتن و برگشتن تو این هوای بارونی خیلی چسبید.
با این که الان اشکم دم مشکمه! و عصبانی‌ام از اینکه روز به روز بدنم بیشتر تحلیل میره. در حالت "چرا من" به سر می‌برم!
اما دلم نمیاد تو این هوا، اوقات تلخی کنم.
برم یه قهوه درست کنم، اتاق رو جمع کنم، ویدیو جدید روبی رو ببینم و درس‌هام رو شروع کنم!
با یه بدن مریض و ذهن مشوش، هنوز می‌شه از جزئیات و زیبایی‌ها لذت برد... گمونم فقط باید پذیرفت.