نوشیدن تنها چیزی بود که مانع احساس همیشگیِ بطالت و بی‌مصرفی می‌شد. چیزهای دیگر آدم را ذره ذره می‌خورد و می‌خراشید. و هیچ چیز جالب نبود، هیچ‌چیز. مردم ترسو و محتاط بودند، همه عینِ هم. و با خودم می‌گفتم، باید باقی عمرم را با این مردم نکبت سر کنم. مزخرف می‌گفتند و در حد گُه اسب ابله بودند. باز دخترها از دور خوب بودند، خورشید از لای لباس‌شان می‌درخشید، از میان موهاشان. اما بلند شو برو نزدیک‌تر و به افکاری که مدام از دهانشان بیرون می‌آید گوش کن، احساس می‌کنی زیر تپه‌ای را تراشیده‌اند و یک مسلسل جاساز کرده‌اند.
قطعاً من هرگز نمی‌توانستم شاد باشم....


ساندویچ ژامبون
چارلز بوکوفسکی

آدمهای حوصله سربر لعنتی، همه زمین را پر کرده اند و آدمهای لعنتی حوصله سر بر بیشتری تولید میکنند. چه نمایش وحشتناکی. زمین با این موجودات اشغال شده است.

چارلز بوکوفسکی

تهوع آور است بشریت در هر چیزی اغراق می‌کند
در قهرمان‌هایش، دشمن‌هایش، اهمیت دادن هايش...
مرده شور نژاد بشر را ببرند،
حالا
حالم بهتر شد..

چارلز بوکوفسکی

سخنی ندارم. دلم رفت.

کل کنکور یه طرف، سه هفته آخرش یه طرف.

حالا نوبت قهوه سوم و ادامه برنامه‌‌س!
شور قهوه رو در آوردم:))

با کانالم راحت نیستم چند وقته.

₍˄·͈༝·͈˄*₎◞ ̑̑

هنوز شروع نکردم. درسم نمیاد. گریه می‌آید مرا.

این برای اونی که الان گریش میاد و نمیتونه درس بخونه✨

این حرکت انقدر قشنگ بود که الان گریه‌م بیشتر شد :')
میرم با بغض و لبخند درس بخونم اصن. نور بهت. یه دنیاااا نور.