چه بارون قشنگی.

دلم یه فیلم میخواد که تو اسکاتلند فیلم برداری شده باشه. بارون و ساختمون‌های رویایی قهوه ای و آسمونی که رو به تاریکی میره.
سبز تیره خزه روی سنگ ها و مه خیابون ها.
.
کائنات عزیز، شما یه زندگی تو اسکاتلند به من بدهکاری، ولی اشکال نداره اون زندگی رو باهم می‌سازیم و تجربه میکنیم.
#Cinnamon

صدای بارون. کاش تمومی نداشت.

خیلی بده که هیچ عکسی از خودم ندارم، درحال کتاب خوندن.
یا وقت جمع کردن برگ های پاییزی روی بوته ها.
یا موقع نوشتن نامه روی کاغذهای کاهی.
حتی وقتی با ذوق دارم آفتاب گردون هارو نگاه میکنم.

شاید یه کانال جدید درست کردم.
یه دفتر جدید خریدم.
روتختی ام رو عوض کردم.
نگاهم رو عوض کردم.
رنگ مورد علاقه ام رو عوض کردم‌.
و در آخر تبدیل به یه آدم دیگه شدم.
نباید اونقدرا هم سخت باشه.
من آدم سختی ام.
قوی تر از جریان آب.

یکی از کتاب های مورد علاقه‌ام:
جایی که کوه بوسه می‌زند بر ماه.
ادبیات ژاپن، کلاسیک و معاصر، خیلی دوست داشتنیه!
.
.
پرونده شب توت فرنگی هم ژاپنی بود.
و کتاب های موراکامی.
افسانه های قشنگشون. نماد های مربوط به ماهی، اژدها، گل نیلوفر.
مانگا و مانهوا و انواع کمیک.
انیمه های خیلی خیلی قشنگ.
.
فقط تاریخ این کشور رو درمورد "زن" دوست ندارم. کشور مرد سالاری بوده. اما خب کجای این دنیا مردسالار نبوده؟!
به هرحال ملاک الانه.
یهو دیدی زد به سرم رفتم توکیو!
البته هیچ ایده‌ای درمورد قوانین ژاپن درباره مهاجر‌ها ندارم. خب. دیگه دارم چرت و پرت میگم.
#books

داره میزنه به سرم کم کم. همین روزهاست که جنون رخنه کنه تو ذهن عجیب غریبم.
و از الان متعجبم که کی میخواد جلوی من رو بگیره اون موقع!

آدمایی که کلمات رو دوست دارن، با احترام و فکر انتخابشون میکنن، روحشون یه تیکه رنگی داره.