حالا که گل خریدم، پشیمونم که همه رو از اینجا ریموو کردم. حیفه کسی گل هام رو نبینه، قشنگن.

این رو تو دفترچه ام پیدا کردم. تینا نوشته:)

آخيش، فردا شد.

این حسی که الان دارم، بعدا لازمم میشه؛ اینو باید یادم بمونه.

کتاب خوب میخوام، ویدئوهای روبی، چای پرتقال، هوای بارونی، نوشتن نامه، شعر حفظ کردن، پای سیب و دارچین، یه شب آروم.
#Cinnamon

شنبه یا یکشنبه، کیک دارچینی درست میکنم.
شاید هم رفتم نون پیتزا خریدم، خیلی وقته درست نکردم.
کاش یوتیوب باز می‌شد. اعصابم خرابه سرش، خیلی مفید بود.

‏من زندگی می‌کنم که بنویسم‌. کار می‌کنم بیرون می‌رم حرف می‌زنم گوش می‌دم می‌خونم می‌بینم می‌شنوم می‌رقصم سفر و کلاس و مهمونی و سینما می‌رم بازی می‌کنم قهوه می‌خورم نقاشی می‌کشم کتاب و مقاله و درس می‌خونم ساز می‌زنم که بعد بیام راجع بهش بنویسم، که بعد همه‌چیز تبدیل شه به واژه.

You didn't come this far to just come this far :))

آدما در عین حال که عین هم دیگه ان، هرکدوم خیلی خاصن.

امروز صبح رفتم دانشگاه اصفهان. بارون میومد و دانشگاه عین بهشت شده بود! بعد مدت ها خودم تنها بودم. بهش نیاز داشتم.
عصر رفتم بیرون دوباره. خیلی خسته ام الان. فکر کنم برق هارو کم کنم و یکم شعر بخونم.
ورزش هم نکردم.

چون درخت آمدی، زغال مرو
میوه‌ای، پخته باش، کال مرو

خشک و تر هر چه در جهان باشد
مایه سوختن در آن باشد

سوختن در هوای نور شدن
سبک از حبس خویش دور شدن

نور خود چیست؟ خنده هستی
خنده‌ای از نشاط سرمستی

دانه از آن زمان که در خاک است
با دلش آفتابِ ادراک است

سرگذشت درخت می‌داند
رقم سرنوشته می‌خواند

گرچه با رقص و ناز در چمن است
سرنوشت درخت سوختن است...

آن درخت کهن منم که زمان
بر سرم راند بس بهار و خزان

کُندهُ پیرِ آتش اندیشم
آرزومندِ آتشِ خویشم

ابتهاج، دی ۱۳۵۸