نمیدونم چه مرگمه، ولی الان به خاطر این که چهارشنبه آخرین جلسه کلاسمه و معلمم داره میره آمریکا بغض دارم.

کانالم، دوستش دارم. و هم‌زمان ندارم. خیلی لوسه. ولی دوست دارم برگردم ببینم پارسال همین تاریخ چکار میکردم و چه حسی داشتم.
ولی... در کل، از کانال روزمره نویسی خوشم نمیاد. کانال روزانه نویسی رو ترجیح میدم. پخته تر و جهت دار تر.

‎                \ (•◡•) /
‎                  \      /
‎                    ---
‎                    |   |

یادتون باشه عزیزانم که
If people aren't laughing at your dreams, your dreams aren't big enough.

حالا که گل خریدم، پشیمونم که همه رو از اینجا ریموو کردم. حیفه کسی گل هام رو نبینه، قشنگن.

این رو تو دفترچه ام پیدا کردم. تینا نوشته:)

آخيش، فردا شد.

این حسی که الان دارم، بعدا لازمم میشه؛ اینو باید یادم بمونه.

کتاب خوب میخوام، ویدئوهای روبی، چای پرتقال، هوای بارونی، نوشتن نامه، شعر حفظ کردن، پای سیب و دارچین، یه شب آروم.
#Cinnamon

شنبه یا یکشنبه، کیک دارچینی درست میکنم.
شاید هم رفتم نون پیتزا خریدم، خیلی وقته درست نکردم.
کاش یوتیوب باز می‌شد. اعصابم خرابه سرش، خیلی مفید بود.

‏من زندگی می‌کنم که بنویسم‌. کار می‌کنم بیرون می‌رم حرف می‌زنم گوش می‌دم می‌خونم می‌بینم می‌شنوم می‌رقصم سفر و کلاس و مهمونی و سینما می‌رم بازی می‌کنم قهوه می‌خورم نقاشی می‌کشم کتاب و مقاله و درس می‌خونم ساز می‌زنم که بعد بیام راجع بهش بنویسم، که بعد همه‌چیز تبدیل شه به واژه.