من به جمله "همه باید به عقاید همدیگه احترام بگذاریم" هم درواقع اعتقاد ندارم!
همه عقاید ارزش احترام رو ندارن. از طرفی خودم رو ابدا در جایگاهی که بخوام ارزش اعتقادات رو تعیین کنم نمیبینم.
و گاهی موقع بحث و گفت‌وگو با بقیه به خاطر این خود درگیری ها دچار مشکل میشم.

Lyrics

I'm a hot girl :)🔥 + a coffee lover !

دلم قهوه میخواد تو این هوا و نور :) با یه کتاب جنایی... هیچکس دو ساعت خبر ازم نگیره. انگار مرده ام.

بابا میگه یه قهوه ای برات درست کردم خودم حسودیم شد :)

امروز صبح حالم افتضاح بود. گریه کردم و خیلی نا امید بودم.
قهوه بابا، دو ساعت کلاس زبان، یه ورزش سخت و عالی و دوش سریع بعدش دلیل خوب بودن حال الانم هست.
میدونم جدا از شرایط، میتونم همه چیز رو بهتر بسازم. میخوام که باور داشته باشم، همونطور که پایان یه روز سخت میتونم لبخند بزنم، پایان یه دوران سخت هم میتونم بگم از پسش بر اومدم.
زنده ام و نفس میکشم.
#about_day

حالا جدای زرزرای انگیزشی ام باید بگم مقایسه نکردن خودت با بقیه هم کار سختیه و اگر انجامش نمی‌دید، واقعا به خودتون لطف می‌کنید.

وای خدا باورم نمیشه. چه غمی. چه غمی. چه چیزی رو از دست دادیم. چه رفتن بی برگشتی.
ارغوان بدون ابتهاج؟!

تو، تو قلب خیلی ها زنده ای؛ هرگز نمی‌میری.

خب راستش مرداد نتونستم اونطور که دلم میخواست کتاب بخونم. و احتمالا تا آخر مرداد فقط درمان شوپنهاور و یک روز مانده به عید پاک رو بخونم.
برای ماه بعد اما چندتا کتاب انتخاب کردم که حداقل برآیند خوبی از تابستون ام به دست بیاد :)

مسئله اسپینوزا/ اروین د.یالوم
شکار و تاریکی/ رانپو
مرگ کسب و کار من است/ روبر مرل
یک عضو غیر وابسته /موراکامی
ماه عسل/ پاتریک مودیانو
آرامش / آلن دوباتن
نماد های اسطوره‌ای و روانشناسی مردان

#books

جدای از تلاش هایی که برای درست کردن تغذیه و خواب و زبان یاد گرفتن و درس خوندن و... انجام میدم؛ چیزی که در راس همه چیز باید بهش توجه بشه اینه که به دنیا و زندگی و آدم ها با چه دیدی نگاه میکنم؟!
این دریچه نگاه به همه چیز رنگ تازه ای میده.

امروز صبح بعد مدت ها صبحانه خوردم. اوتمیل درست کردم. یه ورزش کوچیک انجام دادم چون عضله درد اون ورزش سنگین هنوز تموم نشده!
زبان خوندم، برنامه ریزی کردم و بعد هم ۲ ساعت سر کلاس بودم.
الان هم حدود ۴۰ دقیقه ورزش کردم و بعد از دوش گرفتن میخوام فیلم ببینم. گشنه هم هستم! خسته هم هستم!
یکمم گرفته ام. دوست دارم با یکی صحبت کنم و حتی کسی خونه هم نیست و تنهام.
#about_day

یه مرحله ای قبل جنون هست. برای من با صدای کیبورد شروع میشه. تند و تند و بی وقفه، هذیان نویسی! تو سکوت اجازه میدی کلمه ها خودشون رو فریاد بکشن. بعد میخندم. به چرت و پرت روی صفحه ورد میخندم.
تو تاریکی اتاق میرقصم. گریه میکنم. میخندم. ضربه میزنم. میرقصم. میوفتم. گریه میکنم.
اما جنون اگه همین نیست، که نیست! هیچوقت نمیاد.
آروم نشسته پشت درهای بسته ذهنم. آروم. مثل یه کابوس که هنوز شروع نشده.

پرواز قشنگ است ولی بی‌غم و منت
منت نکش از غیر و پر و بال خودت باش
لاهوری یا سامی( دعواست!)

وقتی برای چیزی خیلی تلاش می‌کنم و می‌رسم بهش، به حس پوچی می‌رسم که پخش می‌شه تو تک تک سلول های بدنم. انگار که زیر پام خالی بشه و ناغافل بیوفتم.
حکایت پیرمرد و دریاست و ماهی که کل عمر براش تلاش کرد.