باز من چند شب پشت سر هم نخوابیدم. الان قشنگ حس میکنم نخورده مستم.
فکر کنم تمام سلول های خاکستری مغزم مردن.

:)

زمان کلا از دستم در رفته و واقعا انقدر که شب نخوابیدنم طولانی شده نمی‌فهمم روز ها چطور میگذرن و اینجا حرفی ندارم بزنم جز غر و گلایه و اینا که هیچی نخوردم و نخوابیدم و درس خوندم و از این حرف ها.

بعضی وقت ها فکر میکنم بعد از مرگم دلم برای بوی آویشن، میخک، وانیل و بارون و طعم پنیر و گوشت، لمس چوب درخت ها، خشک شدن گل رس و رنگ روی دست هام و گرفتگی ماهیچه هام بعد از ورزش تنگ میشه.
دلم برای بخاری که از پاستای داغ بلند میشه و گرمای بی جون آفتاب های پاییز هم حسابی تنگ میشه.

زندگی🌱

به شدت دلتنگ صداش بودم. حتی صدای ناکوکش.
همیشه اولین ضرب باعث حس عجیبی میشه، انگار هزارتا پروانه تو قفسه سینه ام آزاد شده.

میدونم طبق معیارهای جامعه، خوشگل و خوش اندام و خوش استایل نیستم. پولدار نیستم. باهوش نیستم. برتری تحصیلی و شغلی ندارم. روابط اجتماعی پایین و دوست های کمی دارم.
میدونم. نیاز نیست گوشزد بشه.
ولی یه چیزی بگم. دیگه مهم نیست چی نیستم... برام مهمه با همه آنچه هستم احساس کنم رها و خوشحالم.
باور کنید همینقدر برای من کافیه.
کافیه که یاد بگیرم که، زن! همین یه بار میتونی آژنا باشی ها!
مهم نیست چندتا کتاب خوندی و فیلم دیدی و چندتا کشور سفر کردی و چندتا دوست و رفیق داری... لذت بردی یا نه؟ حسرت که به دلت نموند؟
برو تجربه کن! این دنیا به ماتحتشم نیست تو چیکار میکنی، روزها و آدما میان و میرن.
#برای_رشد

اینا الهامات ۴ صبحیه. برا هرکسی نزول نمیکنه :|
دیدم به جهان تغییر کرد.
شت. حالا دیگه بهونه ای برای درس نخوندن ندارم.
به هر حال من دیشب نخوابیدم دوباره و...
صبح بخیر.

یاد ایام بخیر... آخرین بار دوسال پیش به پیشنهاد استاد نویسندگی ام این فیلم رو با مامان دیدم و یادمه چقدر عاشق دیالوگ ها شده بودم :)
هوس کردم ببینمش دوباره.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
سلام :))
وقتت بخیر
یه بایو در هر حدی که خودت راحتی میدی؟