#گزارش_تصویری
⚪️ پایان روزهای غرفه معارفه ورودیهای جدید.
🔶 در غرفهی آشنایی با دانشجویان، توضیحاتی درباره فعالیتهای گذشتهی انجمن و برنامههای آتی این تشکل به دانشجویان و علاقهمندان ارائه شد. همچنین بروشورهایی برای توضیحات تکمیلی به مراجعین تقدیم گردید.
🔹 همچنین در طول روزهای مختلف متنهایی درباره تاریخچهی دانشگاه برای آشنایی بیشتر دانشجویان نوورود با فضای دانشگاه علم و صنعت پخش شد.
🔸 این غرفه از روز یکشنبه تا سهشنبه دایر بود و در این روزها پذیرای حضور گرم دانشجویان بود.
@IUSTArman
⚪️ پایان روزهای غرفه معارفه ورودیهای جدید.
🔶 در غرفهی آشنایی با دانشجویان، توضیحاتی درباره فعالیتهای گذشتهی انجمن و برنامههای آتی این تشکل به دانشجویان و علاقهمندان ارائه شد. همچنین بروشورهایی برای توضیحات تکمیلی به مراجعین تقدیم گردید.
🔹 همچنین در طول روزهای مختلف متنهایی درباره تاریخچهی دانشگاه برای آشنایی بیشتر دانشجویان نوورود با فضای دانشگاه علم و صنعت پخش شد.
🔸 این غرفه از روز یکشنبه تا سهشنبه دایر بود و در این روزها پذیرای حضور گرم دانشجویان بود.
@IUSTArman
🔹در اولین روز غرفههای امسال، انجمن آرمان ضمن معرفی کمیتههای فعال خود، تصمیم به معرفی نشریات خود داشت که توسط حراست و مسئول معاونت فرهنگی دانشگاه، با مشکلی روبهرو شد.
🔹عکس صفحه اول نشریه شماره ۳۹ آرمانشهر با دخالت حراست از غرفه برداشته شد. طی صحبتهای مسئولین غرفه با حراست و مسئول فرهنگی دانشگاه، عنوان شد که دلیل این کار، وجود عکس «مهسا امینی» در جلد نشریه بوده است.
🔹بعد از برداشتن شدن عکس جلد نشریه حاوی عکس مهسا امینی، متن داخل عکس، در محل جلد نشریه گذاشته شد.
🔹لازم به ذکر است که انجمن آرمان چنین دخالتهای بیموردی را نیازمند پاسخگویی صریح مسئولین دانشگاه دربارهی این بیقانونی و زورگویی میداند.
@IUSTArman
🔹عکس صفحه اول نشریه شماره ۳۹ آرمانشهر با دخالت حراست از غرفه برداشته شد. طی صحبتهای مسئولین غرفه با حراست و مسئول فرهنگی دانشگاه، عنوان شد که دلیل این کار، وجود عکس «مهسا امینی» در جلد نشریه بوده است.
🔹بعد از برداشتن شدن عکس جلد نشریه حاوی عکس مهسا امینی، متن داخل عکس، در محل جلد نشریه گذاشته شد.
🔹لازم به ذکر است که انجمن آرمان چنین دخالتهای بیموردی را نیازمند پاسخگویی صریح مسئولین دانشگاه دربارهی این بیقانونی و زورگویی میداند.
@IUSTArman
📌 گروگان گیری در علم و صنعت
#آرمانشهر
در ۱۲ آبان ۱۳۸۳، دکتر محمدتقی صالحی، رئیس وقت دانشگاه علم و صنعت، با بحران جدی و غیرمنتظرهای مواجه شد که چالشهای ساختاری و ایدئولوژیک دانشگاه را به نمایش گذاشت. در این روز، گروهی از دانشجویان وابسته به... که مخالف هرگونه تغییر و افزایش آزادیهای نسبی در محیط دانشگاهی بودند، به دکتر صالحی حمله کرده و اقدام به گروگانگیری وی کردند. این اقدام ناگهانی که با بستن دستها و کشاندن وی به سمت اتوبوسی انجام شد، پیامی آشکار به مدیریت دانشگاه و جامعه دانشجویی دربارهٔ موضع سختگیرانه این گروه نسبت به تغییرات اجتماعی و فرهنگی محسوب میشد.
دکتر صالحی در توصیف این واقعه به نحوه حمله دانشجویان اشاره میکند و میگوید که حدود ۳۰ نفر در خیابان از وی درخواست ملاقات کردند، اما با وجود موافقت او، ناگهان به وی حمله کرده و او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. سپس دستهایش را از پشت بستند و لباسهایش را درآوردند تا او را در خیابانها به نمایش بگذارند. این حرکت نوعی نمایش قدرت و تهدید به حساب میآمد که هدف آن ایجاد فشار و کنترل بیشتر بر فضای دانشگاه و مدیریت آن بود.
دکتر صالحی کسی بود که در دوران ریاستش بر دانشگاه، در تلاش بود فضای آزادی برای همه اقشار دانشجویان دانشگاه فراهم کند. شاید وجود برخی آزادیها برای عدهای از منتقدین در آن زمان، به مذاق برخی خوش نیامد و در ادامه این روند بود که واقعه گروگانگیری صورت گرفت. اما آنچه جرقه و بهانهای برای گروگانگیری دکتر صالحی شد، این بود که در روز ۱۲ آبان ۱۳۸۳، مصطفی تاجزاده - معاون سیاسی پیشین وزارت کشور - و ابراهیم یزدی - دبیر کل نهضت آزادی - برای سخنرانی در همایشی به دانشگاه دعوت شده بودند.
واقعه گروگانگیری رئیس دانشگاه، نشان داد که متاسفانه برخی از تفکرات سیاسی، اگر نتوانند نظرات و خواستههای خود را از طریق روشهای قانونی به کرسی بنشانند، ممکن است به اقدامات تند و خشونتآمیز روی بیاورند. امروز، بعد از گذشت بیش از ۲۰ سال از گروگانگیری، خبری مبنی بر برخورد با این افراد و رفتار خشونتآمیزشان منتشر نشده است. این اولین بار نیست که افرادی از یک گروه سیاسی خاص اقداماتی انجام میدهند که هرگز مورد برخورد قرار نمیگیرند.
@IUSTArman
#آرمانشهر
📚 متن پیش رو یکی از متنهای ویژهنامه نشریه آرمانشهر است که در روزهای غرفه معارفهی انجمن به مراجعان توزیع گردید.
در متنهای این ویژهنامه به بازگویی گوشههایی از تاریخ دانشگاه جهت آشنایی دانشجویان با روایات فراموششدهی علم و صنعت پرداخته شده است.
در ۱۲ آبان ۱۳۸۳، دکتر محمدتقی صالحی، رئیس وقت دانشگاه علم و صنعت، با بحران جدی و غیرمنتظرهای مواجه شد که چالشهای ساختاری و ایدئولوژیک دانشگاه را به نمایش گذاشت. در این روز، گروهی از دانشجویان وابسته به... که مخالف هرگونه تغییر و افزایش آزادیهای نسبی در محیط دانشگاهی بودند، به دکتر صالحی حمله کرده و اقدام به گروگانگیری وی کردند. این اقدام ناگهانی که با بستن دستها و کشاندن وی به سمت اتوبوسی انجام شد، پیامی آشکار به مدیریت دانشگاه و جامعه دانشجویی دربارهٔ موضع سختگیرانه این گروه نسبت به تغییرات اجتماعی و فرهنگی محسوب میشد.
دکتر صالحی در توصیف این واقعه به نحوه حمله دانشجویان اشاره میکند و میگوید که حدود ۳۰ نفر در خیابان از وی درخواست ملاقات کردند، اما با وجود موافقت او، ناگهان به وی حمله کرده و او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. سپس دستهایش را از پشت بستند و لباسهایش را درآوردند تا او را در خیابانها به نمایش بگذارند. این حرکت نوعی نمایش قدرت و تهدید به حساب میآمد که هدف آن ایجاد فشار و کنترل بیشتر بر فضای دانشگاه و مدیریت آن بود.
دکتر صالحی کسی بود که در دوران ریاستش بر دانشگاه، در تلاش بود فضای آزادی برای همه اقشار دانشجویان دانشگاه فراهم کند. شاید وجود برخی آزادیها برای عدهای از منتقدین در آن زمان، به مذاق برخی خوش نیامد و در ادامه این روند بود که واقعه گروگانگیری صورت گرفت. اما آنچه جرقه و بهانهای برای گروگانگیری دکتر صالحی شد، این بود که در روز ۱۲ آبان ۱۳۸۳، مصطفی تاجزاده - معاون سیاسی پیشین وزارت کشور - و ابراهیم یزدی - دبیر کل نهضت آزادی - برای سخنرانی در همایشی به دانشگاه دعوت شده بودند.
واقعه گروگانگیری رئیس دانشگاه، نشان داد که متاسفانه برخی از تفکرات سیاسی، اگر نتوانند نظرات و خواستههای خود را از طریق روشهای قانونی به کرسی بنشانند، ممکن است به اقدامات تند و خشونتآمیز روی بیاورند. امروز، بعد از گذشت بیش از ۲۰ سال از گروگانگیری، خبری مبنی بر برخورد با این افراد و رفتار خشونتآمیزشان منتشر نشده است. این اولین بار نیست که افرادی از یک گروه سیاسی خاص اقداماتی انجام میدهند که هرگز مورد برخورد قرار نمیگیرند.
@IUSTArman
📌 به زنان خانهدار گفتند خودشان هم نمیدانند چقدر خوشبخت هستند-رییس خودشان هستند، ساعت کار ندارند، هیج مسئول ارشدی منتظر کوچکترین اشتباه آنها نیست. یعنی چه که زنان خوشبخت نیستند؟
بحث، گفتوگو، کتاب... به زودی
@IUSTArman
@IUSTArman
📌 ما زنان را مورد سرزنش قرار میدهیم که همسرانشان را به انجام کارهای خانگی مجبور میکنند و مانع پیشرفت ملی و جهانی آنها میشوند.
پرسش این است که چرا مردان با توانایی کار به عنوان سیاستمدار، انسان شناس، فیزیکدان و شاعر باید آخر هفتهها ظرف بشویند یا کهنهی بچه عوض کنند، در حالی که میتوانند این زمانها را برای خدمت بیشتر به جامعه صرف کنند؟
بحث، گفتوگو، کتاب... به زودی
@IUSTArman
پرسش این است که چرا مردان با توانایی کار به عنوان سیاستمدار، انسان شناس، فیزیکدان و شاعر باید آخر هفتهها ظرف بشویند یا کهنهی بچه عوض کنند، در حالی که میتوانند این زمانها را برای خدمت بیشتر به جامعه صرف کنند؟
@IUSTArman
🔰انجمن آرمان دانشجویان برگزار میکند:
📖 بحث آزاد با محوریت زنان و کار خانگی
📌 به همراه معرفی و ارائهای از کتاب رازورزی زنانه
موضوع اصلی رازوری زنانه، «بررسی آثار منفی محدود کردن نقش زنان به خانهداری، همسرداری و بچهداری بر رشد و بلوغ فردی و اجتماعی آنان» است. فریدان در این کتاب، مشکلات و آرزوهای به سرانجام نرسیدهی یک نسل را واکاوی میکند و به زنان نشان میدهد چگونه میتوانند کنترل زندگی خود را دوباره در دست گیرند.
🔸 زمان برگزاری:
سهشنبه ۲۹ آبان، ساعت ۱۲:۳۰
📌 محل برگزاری: دفتر انجمن آرمان حد فاصل سلف مرکزی و دانشکده برق
🔹 در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید.
@Armancommunity
@IUSTArman
📖 بحث آزاد با محوریت زنان و کار خانگی
📌 به همراه معرفی و ارائهای از کتاب رازورزی زنانه
موضوع اصلی رازوری زنانه، «بررسی آثار منفی محدود کردن نقش زنان به خانهداری، همسرداری و بچهداری بر رشد و بلوغ فردی و اجتماعی آنان» است. فریدان در این کتاب، مشکلات و آرزوهای به سرانجام نرسیدهی یک نسل را واکاوی میکند و به زنان نشان میدهد چگونه میتوانند کنترل زندگی خود را دوباره در دست گیرند.
🔸 زمان برگزاری:
سهشنبه ۲۹ آبان، ساعت ۱۲:۳۰
📌 محل برگزاری: دفتر انجمن آرمان حد فاصل سلف مرکزی و دانشکده برق
🔹 در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید.
@Armancommunity
@IUSTArman
📌 بالاخره کار فرهنگی بکنیم یا نکنیم؟
#آرمانشهر
مقالهای در پاییز ۸۴ در روزنامه صبح منتشر شد که در این مقاله به سیاست دوگانه مسئولین در خصوص فعالیتهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی پرداخته شده است.
در این مقاله ابتدا نقل قولهایی از مقامات عالیرتبه نظام درباره لزوم فعالیت فرهنگی-اجتماعی آورده میشود و سپس شرحی از برخورد مسئولین دانشگاه با این گونه کارها. برای مثال جبل عاملی، رئیس وقت دانشکده صنایع، در برابر مدیرمسئول یکی از نشریات در خصوص آمفیتئاتر دانشکده خود گفته بود که این مکان تنها برای رویدادهای علمی باید استفاده شود. یا همین رفتار توسط دکتر اکبری، هیئت علمی دانشکده کامپیوتر و مسئول وقت سایت مرکز دانشگاه، دربارهی درخواست بخشی از سرور سایت برای یکی از نشریات دیگر دیده شده بود.
این شکل دوگانه در گفتار و رفتار بعد از گذشت قریب به بیست سال از نوشتهشدن این مقاله همچنان کمابیش در دانشگاه و سطوح بالاتر نظام دیده میشود. پرسش اینجاست که آیا مسئولین دانشگاه دستورات ردههای عالی نظام را اشتباه برداشت میکنند یا آنکه این سخنان و نقل قولها معنای دیگری داشته است و از ابتدا این ما دانشجویان مشتاق به فعالیت بودهایم که غلط تفسیر کردهایم؟!
نکتهای که جای تأمل دارد این است که گویا فعالیت فرهنگی از دید برخی تنها شامل انجام کارهایی میشود که در راستای ایدئولوژیهای از پیش تایین شده هستند و هر شکلی از کار فرهنگی خارج از این چارچوب، با سنگاندازی و مانعتراشی روبهرو میگردد.
حتی فعالیتهایی مانند نقد و بررسی فیلم، نمایشنامهخوانی یا بحث و گفتگو درباره فیلسوفان و اندیشمندان که بخشی از فضای فکری و فرهنگی انتقادی دانشجویی را تشکیل میدهد، با فشارها و محدودیتهایی روبهروست.
اما علیرغم تمام این محدودیتها و مخالفتها، ما همچنان به پیشروی و تلاش برای ایجاد فضایی آزاد و پویا ادامه میدهیم، چرا که باور داریم اندیشه و عقیده، به هر قیمتی راه خود
را خواهد یافت.
@IUSTArman
#آرمانشهر
📚 متن پیش رو یکی از متنهای ویژهنامه نشریه آرمانشهر است که در روزهای غرفه معارفهی انجمن به مراجعان توزیع گردید.
در متنهای این ویژهنامه به بازگویی گوشههایی از تاریخ دانشگاه جهت آشنایی دانشجویان با روایات فراموششدهی علم و صنعت پرداخته شده است.
مقالهای در پاییز ۸۴ در روزنامه صبح منتشر شد که در این مقاله به سیاست دوگانه مسئولین در خصوص فعالیتهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی پرداخته شده است.
در این مقاله ابتدا نقل قولهایی از مقامات عالیرتبه نظام درباره لزوم فعالیت فرهنگی-اجتماعی آورده میشود و سپس شرحی از برخورد مسئولین دانشگاه با این گونه کارها. برای مثال جبل عاملی، رئیس وقت دانشکده صنایع، در برابر مدیرمسئول یکی از نشریات در خصوص آمفیتئاتر دانشکده خود گفته بود که این مکان تنها برای رویدادهای علمی باید استفاده شود. یا همین رفتار توسط دکتر اکبری، هیئت علمی دانشکده کامپیوتر و مسئول وقت سایت مرکز دانشگاه، دربارهی درخواست بخشی از سرور سایت برای یکی از نشریات دیگر دیده شده بود.
این شکل دوگانه در گفتار و رفتار بعد از گذشت قریب به بیست سال از نوشتهشدن این مقاله همچنان کمابیش در دانشگاه و سطوح بالاتر نظام دیده میشود. پرسش اینجاست که آیا مسئولین دانشگاه دستورات ردههای عالی نظام را اشتباه برداشت میکنند یا آنکه این سخنان و نقل قولها معنای دیگری داشته است و از ابتدا این ما دانشجویان مشتاق به فعالیت بودهایم که غلط تفسیر کردهایم؟!
نکتهای که جای تأمل دارد این است که گویا فعالیت فرهنگی از دید برخی تنها شامل انجام کارهایی میشود که در راستای ایدئولوژیهای از پیش تایین شده هستند و هر شکلی از کار فرهنگی خارج از این چارچوب، با سنگاندازی و مانعتراشی روبهرو میگردد.
حتی فعالیتهایی مانند نقد و بررسی فیلم، نمایشنامهخوانی یا بحث و گفتگو درباره فیلسوفان و اندیشمندان که بخشی از فضای فکری و فرهنگی انتقادی دانشجویی را تشکیل میدهد، با فشارها و محدودیتهایی روبهروست.
اما علیرغم تمام این محدودیتها و مخالفتها، ما همچنان به پیشروی و تلاش برای ایجاد فضایی آزاد و پویا ادامه میدهیم، چرا که باور داریم اندیشه و عقیده، به هر قیمتی راه خود
را خواهد یافت.
@IUSTArman
⚫️ آبانماه در این سالها و پس از روزهای سیاه آبان ۹۸ همواره با بوی خون، صدای گلوله، احساس اندوه و طغیان خشم همراه است. روزهایی که ایران با قطع سراسری اینترنت آزاد در تاریکی فرو رفت و وقتی که دوباره نور بر آن تابید تن خسته و افگار این کشور، سرخ از خون، به عزای کشتهشدگانش نشسته بود.
🔻ما آن روزها را از یاد نبردهایم و از یاد نخواهیم برد. چرا که نسیان، جام زهر جامعه است. فراموشی آنچه بر سرمان گذشت جنایتیست نابخشودنی. آغاز وقایع آبان ۹۸ در پی اعلام قیمت جدید بنزین و پاسخ اعتراضی مردم به این گرانی ناگهانی بود. اعتراضاتی که طی آن بسیاری از افراد بیگناه جان خود را از دست دادند. این اعتراضات با برخی اظهارنظرهای مسئولین دربارهی نحوه مواجهه حکومت با معترضین همراه بود. در این متن به جمعآوری برخی از این مواضع و رویکردها پرداختهایم تا فراموش نشود آنچه بر ما گذشت.
📎 متن کامل
@IUSTArman
🔻ما آن روزها را از یاد نبردهایم و از یاد نخواهیم برد. چرا که نسیان، جام زهر جامعه است. فراموشی آنچه بر سرمان گذشت جنایتیست نابخشودنی. آغاز وقایع آبان ۹۸ در پی اعلام قیمت جدید بنزین و پاسخ اعتراضی مردم به این گرانی ناگهانی بود. اعتراضاتی که طی آن بسیاری از افراد بیگناه جان خود را از دست دادند. این اعتراضات با برخی اظهارنظرهای مسئولین دربارهی نحوه مواجهه حکومت با معترضین همراه بود. در این متن به جمعآوری برخی از این مواضع و رویکردها پرداختهایم تا فراموش نشود آنچه بر ما گذشت.
📎 متن کامل
@IUSTArman
Telegraph
مروری بر برخی مواضع حکومت به اعتراضات آبان ۹۸
آبانماه در این سالها و پس از روزهای سیاه آبان ۹۸ همواره با بوی خون، صدای گلوله، احساس اندوه و طغیان خشم همراه است. روزهایی که ایران با قطع سراسری اینترنت آزاد در تاریکی فرو رفت و وقتی که دوباره نور بر آن تابید تن خسته و افگار این کشور، سرخ از خون، به عزای…
📌 و از موسیقی که جایش خالیست...
#آرمانشهر
نمیتوان از جایگاه موسیقی در میان نسل امروز دانشجویان به سادگی گذشت. دانشجویان نوورودی که علاقه به مسائل فرهنگی و هنری داشته باشند با نگاهی به کانونهای فرهنگی دانشگاه دیر یا زود به یک سوال میرسند... «پس کانون موسیقی چه؟»
یکی از واحدهای فرهنگی بسیار پررونق و مهم بین دانشجویان، کانون موسیقی است. تشکلی که علم و صنعت مدتهاست از آن بیبهره است. حقیقت این است که علم و صنعت همیشه اینجنین با موسیقی بیگانه نبوده است. در این دانشگاه سالهایی جشنها و جشنوارههایی با اجرای موسیقی زنده توسط خود دانشجویان و در سبکهای مختلف برگزار میشد. اما حالا از آوای آن روزها تنها طنین زمزمهای مانده است.
کانون موسیقی، محلی برای جمع شدن دانشجویان دانشگاه به جهت نوازندگی مشترک، تبادل اطلاعات و همکاریهای دیگر در حوزه موسیقی است. مرسوم است که جشنهای مختلفی که در دانشگاهها برگزار میشود، کانون موسیقی آن دانشگاه نیز در آن برنامه اجرا خواهد داشت. این موضوع در دانشگاههای کمجمعیتتر و یا دانشگاههایی با فضای بستهتر هم امری کاملا پذیرفته و عادی است. عجیب است که در دانشگاهی به وسعت علم و صنعت، همچنان به عنوان یک تابو از آن یاد میشود.
حقیقت این است که قطعا مسئولین دانشگاه، نمیتوانند از چنین موضوعی شانه خالی کنند. واضح است که کسی نمیتواند عدم وجود چنین تشکلی - که وجهه آزاد و غیرسیاسی دارد - را علیرغم چندین سال مسئولیت، گردن دیگری بیندازد. همانطور که تا به امروز وجدان عمومی دانشجویان، مسئله عدم وجود شورای صنفی در دانشگاه را از مسئولین نپذیرفته، مسئله عدم وجود برخی نهادها مانند کانون موسیقی نیز پذیرفته نشده و نمیشود.
@IUSTArman
#آرمانشهر
📚 متن پیش رو یکی از متنهای ویژهنامه نشریه آرمانشهر است که در روزهای غرفه معارفهی انجمن به مراجعان توزیع گردید.
در متنهای این ویژهنامه به بازگویی گوشههایی از تاریخ دانشگاه جهت آشنایی دانشجویان با روایات فراموششدهی علم و صنعت پرداخته شده است.
نمیتوان از جایگاه موسیقی در میان نسل امروز دانشجویان به سادگی گذشت. دانشجویان نوورودی که علاقه به مسائل فرهنگی و هنری داشته باشند با نگاهی به کانونهای فرهنگی دانشگاه دیر یا زود به یک سوال میرسند... «پس کانون موسیقی چه؟»
یکی از واحدهای فرهنگی بسیار پررونق و مهم بین دانشجویان، کانون موسیقی است. تشکلی که علم و صنعت مدتهاست از آن بیبهره است. حقیقت این است که علم و صنعت همیشه اینجنین با موسیقی بیگانه نبوده است. در این دانشگاه سالهایی جشنها و جشنوارههایی با اجرای موسیقی زنده توسط خود دانشجویان و در سبکهای مختلف برگزار میشد. اما حالا از آوای آن روزها تنها طنین زمزمهای مانده است.
کانون موسیقی، محلی برای جمع شدن دانشجویان دانشگاه به جهت نوازندگی مشترک، تبادل اطلاعات و همکاریهای دیگر در حوزه موسیقی است. مرسوم است که جشنهای مختلفی که در دانشگاهها برگزار میشود، کانون موسیقی آن دانشگاه نیز در آن برنامه اجرا خواهد داشت. این موضوع در دانشگاههای کمجمعیتتر و یا دانشگاههایی با فضای بستهتر هم امری کاملا پذیرفته و عادی است. عجیب است که در دانشگاهی به وسعت علم و صنعت، همچنان به عنوان یک تابو از آن یاد میشود.
حقیقت این است که قطعا مسئولین دانشگاه، نمیتوانند از چنین موضوعی شانه خالی کنند. واضح است که کسی نمیتواند عدم وجود چنین تشکلی - که وجهه آزاد و غیرسیاسی دارد - را علیرغم چندین سال مسئولیت، گردن دیگری بیندازد. همانطور که تا به امروز وجدان عمومی دانشجویان، مسئله عدم وجود شورای صنفی در دانشگاه را از مسئولین نپذیرفته، مسئله عدم وجود برخی نهادها مانند کانون موسیقی نیز پذیرفته نشده و نمیشود.
@IUSTArman
📌 یاس رسته از خاکستر
🔸بوعزیزی یک فروشنده خیابانی اهل تونس بود. او در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ در شهر سیدی بوزید، پس از توقیف چرخ دستیاش (که تنها راه معاش او و خانوادهاش بود) توسط پلیس و بیمحلی مقامات به اعتراض او خود را به آتش کشید. بوعزیزی خیلی سریع الهامبخش اعتراضات گستردهای در برابر مشکلات اقتصادی، اجتماعی، بیعدالتی و... شد.
🔹این اعتراضات آغازگر انقلاب یاس (یاسمین) تونس گشت که در نهایت منجر به سرنگونی رژیم دیکتاتوری زینالعابدین بن علی در تونس گردید به سایر کشورهای عربی نیز کشیده شد. اعترضات و جنبشهایی که اکنون با نام بهار عربی شناخته میشوند.
🔹بوعزیزی به نمادی از مقاومت در برابر فساد، فقر و سرکوب تبدیل شد و افراد دیگری به تقلید از او دست به اقدامات مشابهی زدند. به طوری که در سال ۲۰۱۱ دست کم ۱۳ نفر در کشورهای مصر، الجزیر، عربستان سعودی و... در اقدامی اعتراضی و سیاسی، خودکشی کردند.
🔹بسیاری بوعزیزی را قربانی تبعیضات اجتماعی و بیعدالتی خوانده و مسئولیت مرگ او و کسان دیگری که به تاثیر از او دست به خودکشی زدند را بر عهده حاکمان مستبد کشورهایشان دانستهاند. مردم تونس اکنون او را با نام شهید بوعزیزی یاد میکنند.
@IUSTArman
🔸بوعزیزی یک فروشنده خیابانی اهل تونس بود. او در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰ در شهر سیدی بوزید، پس از توقیف چرخ دستیاش (که تنها راه معاش او و خانوادهاش بود) توسط پلیس و بیمحلی مقامات به اعتراض او خود را به آتش کشید. بوعزیزی خیلی سریع الهامبخش اعتراضات گستردهای در برابر مشکلات اقتصادی، اجتماعی، بیعدالتی و... شد.
🔹این اعتراضات آغازگر انقلاب یاس (یاسمین) تونس گشت که در نهایت منجر به سرنگونی رژیم دیکتاتوری زینالعابدین بن علی در تونس گردید به سایر کشورهای عربی نیز کشیده شد. اعترضات و جنبشهایی که اکنون با نام بهار عربی شناخته میشوند.
🔹بوعزیزی به نمادی از مقاومت در برابر فساد، فقر و سرکوب تبدیل شد و افراد دیگری به تقلید از او دست به اقدامات مشابهی زدند. به طوری که در سال ۲۰۱۱ دست کم ۱۳ نفر در کشورهای مصر، الجزیر، عربستان سعودی و... در اقدامی اعتراضی و سیاسی، خودکشی کردند.
🔹بسیاری بوعزیزی را قربانی تبعیضات اجتماعی و بیعدالتی خوانده و مسئولیت مرگ او و کسان دیگری که به تاثیر از او دست به خودکشی زدند را بر عهده حاکمان مستبد کشورهایشان دانستهاند. مردم تونس اکنون او را با نام شهید بوعزیزی یاد میکنند.
@IUSTArman
🔰انجمن آرمان دانشجویان برگزار میکند:
📚 میزگرد بررسی انقلابهای عربی با محوریت تونس، لیبی و مصر
📌 «به همراه مقدمه و ارائهی تاریخچهای از سرگذشت انقلابهای عربی.»
🔸 زمان برگزاری:
دوشنبه ۵ آذر، ساعت ۱۲:۳۰
📌 محل برگزاری: دفتر انجمن آرمان حد فاصل سلف مرکزی و دانشکده برق
🔹 در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید.
@Armancommunity
@IUSTArman
📚 میزگرد بررسی انقلابهای عربی با محوریت تونس، لیبی و مصر
📌 «به همراه مقدمه و ارائهی تاریخچهای از سرگذشت انقلابهای عربی.»
بهار عربی، به عنوان یکی از تاثیرگذارترین وقایع چند دهه اخیر که موج فراگیر آن موجب تحولات عمیقی در بسیاری از کشورهای خاورمیانه شد، محل بحثهای فراوانی است.
تحولاتی که موجب بهبود وضعیت در برخی کشورها و اسفناکتر شدن اوضاع در برخی دیگر شد.
در این جلسه به بررسی و بحث درباره رویدادهایی که نقش مهمی در شکلگیری خاورمیانه جدید داشتهاند و بررسی الگوهای تحولخواهانه در این جغرافیا میپردازیم.
🔸 زمان برگزاری:
دوشنبه ۵ آذر، ساعت ۱۲:۳۰
📌 محل برگزاری: دفتر انجمن آرمان حد فاصل سلف مرکزی و دانشکده برق
🔹 در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید.
@Armancommunity
@IUSTArman
انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
📌 و از موسیقی که جایش خالیست... #آرمانشهر 📚 متن پیش رو یکی از متنهای ویژهنامه نشریه آرمانشهر است که در روزهای غرفه معارفهی انجمن به مراجعان توزیع گردید. در متنهای این ویژهنامه به بازگویی گوشههایی از تاریخ دانشگاه جهت آشنایی دانشجویان با روایات فراموششدهی…
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📌 برگزیدهای از اجراهای دانشجویان در چهارمین فستیوال موسیقی دانشگاه علم و صنعت در خرداد ۸۱.
00:00 قطعهی «The man who sold the world» از گروه «Nirvana»
1:14 قطعهی کورال «Santa Lucia»
1:34 کونسرتو دوبل ویولن و «Air» اثر یوهان سباستین باخ
2:22 اجرای قطعات محبوب ایرانی با ویلون.
@IUSTArman
امروز مسئله موسیقی در دانشگاه علم و صنعت به یک تابو بدل شدهاست. چند سالی است که این دانشگاه نهتنها از کانون موسیقی بیبهره است بلکه در آن با اجرای ساز به هر نحوی مخالفت میشود. اما وضعیت کنونی ازلی-ابدی نبوده است و همانطور که در گذشته تغییر کرده است، امروز نیز امکان تغییر دارد.
تنها راه احیای این بخش مهجور از زیست دانشجویی آگاهسازی و ایجاد دغدغهی جمعی در میان دانشجویان است.
00:00 قطعهی «The man who sold the world» از گروه «Nirvana»
1:14 قطعهی کورال «Santa Lucia»
1:34 کونسرتو دوبل ویولن و «Air» اثر یوهان سباستین باخ
2:22 اجرای قطعات محبوب ایرانی با ویلون.
@IUSTArman
جنگِ ضد جنگ
حاکمان ما چه چیزی را به عنوان انگیزه، بر حق میدانند؟
داستان تروا از جایی شروع میشود که پاریس، پسر پریامشاه و شهبانو هکوب، عاشق هلن دختر زئوس و همسر منلائوس میشود و او را مخفیانه به تروا میبرد. در زنان تروا، آغاز داستان جاییست که تروا توسط یونانیها ویران شده، شهروندان آن کشته شدهاند و حالا همهچیز روایت زنان بازماندهی جنگ، از فاجعهایست که بر سر شهر آنها آمده است.
نمایشنامه "زنان تروا" اثر سارتر فقط یک تخیل تاریخی از جنگ تروا نیست، بلکه تحلیل عمیق و فلسفی از تأثیرات جنگ بر روح و روان انسانها در شرایط بحرانی میباشد. او در این اثر نشان میدهد که چگونه جنگ میتواند هویت و احساسات انسان را تحت تأثیر قرار دهد و اینکه در این میان، تلاش برای حفظ عشق، خانواده و هویت انسانی میتواند یک نیروی محرکه برای ادامه حیات و ایستادگی در برابر بحرانها باشد.
📖 نمایشنامهی زنانِ تروا
✍️ ژان پل سارتر
@IUSTArman
حاکمان ما چه چیزی را به عنوان انگیزه، بر حق میدانند؟
داستان تروا از جایی شروع میشود که پاریس، پسر پریامشاه و شهبانو هکوب، عاشق هلن دختر زئوس و همسر منلائوس میشود و او را مخفیانه به تروا میبرد. در زنان تروا، آغاز داستان جاییست که تروا توسط یونانیها ویران شده، شهروندان آن کشته شدهاند و حالا همهچیز روایت زنان بازماندهی جنگ، از فاجعهایست که بر سر شهر آنها آمده است.
نمایشنامه "زنان تروا" اثر سارتر فقط یک تخیل تاریخی از جنگ تروا نیست، بلکه تحلیل عمیق و فلسفی از تأثیرات جنگ بر روح و روان انسانها در شرایط بحرانی میباشد. او در این اثر نشان میدهد که چگونه جنگ میتواند هویت و احساسات انسان را تحت تأثیر قرار دهد و اینکه در این میان، تلاش برای حفظ عشق، خانواده و هویت انسانی میتواند یک نیروی محرکه برای ادامه حیات و ایستادگی در برابر بحرانها باشد.
📖 نمایشنامهی زنانِ تروا
✍️ ژان پل سارتر
@IUSTArman
🔰انجمن آرمان دانشجویان برگزار میکند:
📚 میزگرد بررسی عوامل عدم توسعه در ایران
🔸 زمان برگزاری:
دوشنبه ۱۲ آذر، ساعت ۱۲:۳۰
📌 محل برگزاری: دفتر انجمن آرمان حد فاصل سلف مرکزی و دانشکده برق
🔹 در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید.
@Armancommunity
@IUSTArman
📚 میزگرد بررسی عوامل عدم توسعه در ایران
ایران در کجای مسیر توسعه قرار دارد و چرا این کشور همچنان به صورت مطلوبی توسعهیافته نشده است؟
این سوالی است که نسل ها ذهن ایرانیان را به خود مشغول کرده و بی پاسخ مانده است.
آیا ایران از ابتدا پتانسیلهای لازم برای توسعه را نداشته؟ یا عوامل داخلی و خارجی باعث شدهاند که این کشور نتواند به توسعهای مطلوب برسد؟
آیا توسعهنیافتگی ایران نتیجهی دخالتهای خارجی است یا ناشی از تصمیمات و عملکردهای داخلی است؟
🔸 زمان برگزاری:
دوشنبه ۱۲ آذر، ساعت ۱۲:۳۰
📌 محل برگزاری: دفتر انجمن آرمان حد فاصل سلف مرکزی و دانشکده برق
🔹 در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید.
@Armancommunity
@IUSTArman
🎭 انجمن آرمان دانشجویان برگزار میکند:
📜 حلقهی نمایشنامهخوانی
▪️ حلقهی دهُم: «زنان تروا» اثر ژان پل سارتر
⭕️ زمان برگزاری: سهشنبه ۱۳ آذرماه ساعت ۱۶:۰۰
🔸 مکان برگزاری: دفتر انجمن آرمان واقع در حدفاصل سلف آزاد تا دانشکدهی برق
🔹 برای دریافت متن نمایشنامه و دریافت اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید:
@armancommunity
@IUSTArman
📜 حلقهی نمایشنامهخوانی
▪️ حلقهی دهُم: «زنان تروا» اثر ژان پل سارتر
⭕️ زمان برگزاری: سهشنبه ۱۳ آذرماه ساعت ۱۶:۰۰
🔸 مکان برگزاری: دفتر انجمن آرمان واقع در حدفاصل سلف آزاد تا دانشکدهی برق
🔹 برای دریافت متن نمایشنامه و دریافت اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید:
@armancommunity
@IUSTArman
🔴 تریبون آزاد یا تریبون محصور؟!
🔶 تریبون آزاد، یکی از مهمترین ابزار مشارکت مدنی و آزادی بیان در دانشگاه، ماهیتی پویا، شفاف و مردمی دارد. این رویداد بستری است که به دانشجویان اندکی توان میدهد تا بدون واسطه و محدودیت، ایدهها، انتقادات و دیدگاه خود را در فضایی باز و بدون حصارهای ساختاری بیان کنند.
🔹انجمن آرمان دانشجویان، که همواره تلاش خود را برای دفاع از حقوق دانشجویان و آزادی کرده است، بار دیگر با تصمیمی غیرمنطقی از سوی مسئولان دانشگاه مواجه شد.
انجمن به مناسبت روز دانشجو، قصد برگزاری تریبون آزادی با موضوع فعالیت دانشجویی در فضای باز دانشگاه داشت؛ تلاشی که نهایتا با مخالفت مسئولان و الزام به انتقال این رویداد به فضای مسقف روبرو شد. این اقدام آشکارا تلاشی برای کنترل صداهای مستقل و محدود کردن آزادی بیان است.
🔹روال همیشگی تریبون آزاد در برگزاری آن در فضای باز بود و این روند اکنون در بسیاری از دانشگاهها نیز ادامه دارد.
سالنهای مسقف اغلب با نظارت مستقیم و دوربینهای مداربسته همراهاند و احساس خودسانسوری را در میان شرکتکنندگان تقویت میکنند. همچنین، این محیطها دسترسی عمومی و آزاد را کاهش داده و مخاطبان را به گروههای از پیش تعیینشده محدود میکند. این اقدامات تاثیر چندانی در تقویت فضای گفتوگو و ایجاد شفافیت ندارد اما در عوض میتواند باعث ایجاد شکلهایی از بیاعتمادی و احساس عدم براورده شدن عطش مطالبهجویی دانشجویان شود.
🔹انجمن آرمان دانشجویان، همانطور که همیشه نشان داده است، در برابر چنین محدودیتهایی کوتاه نخواهد آمد. ما به حقوق دانشجویان و اصول بنیادین آزادی بیان متعهدیم و اجازه نخواهیم داد که این حقوق پایمال شود. ایستادگی ما در برابر این تصمیم، نهتنها برای حفظ تریبون آزاد در ذات خود است، بلکه دفاعی از عدالت و صدای دانشجویی است.
🔹صدای دانشجویان خاموششدنی نیست و ما هرگز تن به محدودیتهایی که حقوق اصلی دانشجویان را تهدید میکند، نخواهیم داد.
@IUSTArman
🔶 تریبون آزاد، یکی از مهمترین ابزار مشارکت مدنی و آزادی بیان در دانشگاه، ماهیتی پویا، شفاف و مردمی دارد. این رویداد بستری است که به دانشجویان اندکی توان میدهد تا بدون واسطه و محدودیت، ایدهها، انتقادات و دیدگاه خود را در فضایی باز و بدون حصارهای ساختاری بیان کنند.
🔹انجمن آرمان دانشجویان، که همواره تلاش خود را برای دفاع از حقوق دانشجویان و آزادی کرده است، بار دیگر با تصمیمی غیرمنطقی از سوی مسئولان دانشگاه مواجه شد.
انجمن به مناسبت روز دانشجو، قصد برگزاری تریبون آزادی با موضوع فعالیت دانشجویی در فضای باز دانشگاه داشت؛ تلاشی که نهایتا با مخالفت مسئولان و الزام به انتقال این رویداد به فضای مسقف روبرو شد. این اقدام آشکارا تلاشی برای کنترل صداهای مستقل و محدود کردن آزادی بیان است.
🔹روال همیشگی تریبون آزاد در برگزاری آن در فضای باز بود و این روند اکنون در بسیاری از دانشگاهها نیز ادامه دارد.
سالنهای مسقف اغلب با نظارت مستقیم و دوربینهای مداربسته همراهاند و احساس خودسانسوری را در میان شرکتکنندگان تقویت میکنند. همچنین، این محیطها دسترسی عمومی و آزاد را کاهش داده و مخاطبان را به گروههای از پیش تعیینشده محدود میکند. این اقدامات تاثیر چندانی در تقویت فضای گفتوگو و ایجاد شفافیت ندارد اما در عوض میتواند باعث ایجاد شکلهایی از بیاعتمادی و احساس عدم براورده شدن عطش مطالبهجویی دانشجویان شود.
🔹انجمن آرمان دانشجویان، همانطور که همیشه نشان داده است، در برابر چنین محدودیتهایی کوتاه نخواهد آمد. ما به حقوق دانشجویان و اصول بنیادین آزادی بیان متعهدیم و اجازه نخواهیم داد که این حقوق پایمال شود. ایستادگی ما در برابر این تصمیم، نهتنها برای حفظ تریبون آزاد در ذات خود است، بلکه دفاعی از عدالت و صدای دانشجویی است.
🔹صدای دانشجویان خاموششدنی نیست و ما هرگز تن به محدودیتهایی که حقوق اصلی دانشجویان را تهدید میکند، نخواهیم داد.
@IUSTArman
Forwarded from دانشجویان آرمانخواه
دستنوشتهها نمیسوزند
مدتی بعدتر جنازه محمد مختاری پیدا شد و گلشیری در مراسم خاکسپاریاش خواند: متأسفانه آنقدر عزا بر سر ما ریختهاند که فرصت زاری کردن نداریم، پیام دقیق به ما رسیدهاست؛ خفه میکنیم، چند روز بعد، عدهای پوینده را کف خیابان ايرانشهر میکشیدند تا به زور سوار ماشین شود و او فریاد میزند که: مردم من محمدجعفر پوینده عضو کانون نویسندگان بودم نگذارید مرا ببرند، و ده روز بعد کنار دوست و همکارش محمد مختاری بهخاک سپرده شد.
📖 شماره پنجم نشریه فرهنگی سرو با محوریت «در برابر سانسور»
📌 آذرماه ۱۴۰۳
@IUSTArmankhah
مدتی بعدتر جنازه محمد مختاری پیدا شد و گلشیری در مراسم خاکسپاریاش خواند: متأسفانه آنقدر عزا بر سر ما ریختهاند که فرصت زاری کردن نداریم، پیام دقیق به ما رسیدهاست؛ خفه میکنیم، چند روز بعد، عدهای پوینده را کف خیابان ايرانشهر میکشیدند تا به زور سوار ماشین شود و او فریاد میزند که: مردم من محمدجعفر پوینده عضو کانون نویسندگان بودم نگذارید مرا ببرند، و ده روز بعد کنار دوست و همکارش محمد مختاری بهخاک سپرده شد.
به یاد محمد مختاری (سالروز مرگ ۱۲ آذر) و محمد جعغر پوینده (سالروز مرگ ۱۸ آذر)
📖 شماره پنجم نشریه فرهنگی سرو با محوریت «در برابر سانسور»
📌 آذرماه ۱۴۰۳
@IUSTArmankhah
#آرمانشهر #ویژه_نامه
📌 علم و صنعت در دو دهه
🔷 انجمن آرمان به مناسب ۱۶ آذر، روز دانشجو، در طرح برد خود نگاهی به بازتاب جنبشهای دانشجویی و اعتراضات مردمی در دانشگاه علموصنعت در طی دو دهه گذشته داشته است.
🔹در این طرح برد وقایعی که به طور خاص در دانشگاه علموصنعت اتفاق افتادهاند، مورد توجه قرار گرفته است.
🔸۸۱: تحصن صنفی و اشغال ریاست
🔹۸۳: تخریب سوله بسیج
🔸۸۸: بیرون کردن دوربین صدا و سیما
🔹۸۸: نامگذاری پارک آسا
🔸۸۸: سهشنبههای سبز
🔹۹۲: جشن آزادی علموصنعت
🔸۹۳: دفتر شورایصنفی
🔹۹۸: اعتراض به تفکیک جنسیتی کتابخانه
🔸۹۸: اعتراض به انتصاب معاونت فرهنگی
🔹۹۸: یادبود هواپیمای اوکراینی
🔸۱۴۰۱: اعتراض به برخوردهای حراست پس از بازگشایی
🔹۱۴۰۱: پارک ژینا
🔸۱۴۰۱: قایقهای کاغذی
@IUSTArman
📌 علم و صنعت در دو دهه
🔷 انجمن آرمان به مناسب ۱۶ آذر، روز دانشجو، در طرح برد خود نگاهی به بازتاب جنبشهای دانشجویی و اعتراضات مردمی در دانشگاه علموصنعت در طی دو دهه گذشته داشته است.
🔹در این طرح برد وقایعی که به طور خاص در دانشگاه علموصنعت اتفاق افتادهاند، مورد توجه قرار گرفته است.
🔸۸۱: تحصن صنفی و اشغال ریاست
🔹۸۳: تخریب سوله بسیج
🔸۸۸: بیرون کردن دوربین صدا و سیما
🔹۸۸: نامگذاری پارک آسا
🔸۸۸: سهشنبههای سبز
🔹۹۲: جشن آزادی علموصنعت
🔸۹۳: دفتر شورایصنفی
🔹۹۸: اعتراض به تفکیک جنسیتی کتابخانه
🔸۹۸: اعتراض به انتصاب معاونت فرهنگی
🔹۹۸: یادبود هواپیمای اوکراینی
🔸۱۴۰۱: اعتراض به برخوردهای حراست پس از بازگشایی
🔹۱۴۰۱: پارک ژینا
🔸۱۴۰۱: قایقهای کاغذی
@IUSTArman