همان طور که میدونید تنها کانالی هستیم که هیچ گونه تبلیغاتی نداریم و تنها با کمک شما عزیزان هست که میتونیم مطالبمون رو به دست دوستان بیشتری برسونیم ، پس از تک تک شما خواهشمندیم که این کانال رو به دوستانتون معرفی کنیم . لینک عضویت در کانال ما @isiwebofknowledge روی این عبارت کلیک کنید و سپس گزینه ی join را انتخاب کنید،

آخرین لیست نشریات نامعتبر وزارت علوم شهریور ۱۳۹۴
آخرین سیاهه نشریات نامعتبر (Black list Journals) و جعلی (Fake & hijacked journals)، همواره از طریق وبگاه “دفتر سیاستگذاری و برنامه ریزی امور پژوهشیِ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری” به آدرس http://rppc.msrt.ir منتشر می شود و در دسترس دانشگاه ها و مؤسسات پژوهشی کشور قرار می گیرد. در خصوص این سیاهه ها، توجه به نکته های زیرضروری است

Iranian black list journals
black list journals

۱-با توجه به ماهیت متفاوت نشریات نامعتبر و جعلی، این دو گروه نشریات از یکدیگر تفکیک شده و در جدول های جداگانه ای قرار داده می شوند


۲- نکته قابل توجه دیگر، ضرورت توجه به آخرین سیاهه منتشر شده این دفتر و لزوم ملاک قرار دادن آن برای شناسایی نشریات نامعتبر است. بنابراین، با انتشار هر سیاهه جدید بر روی وب سایت این دفتر، سیاهه های قبلی از درجه اعتبار ساقط و سیاهه جدید به طور کامل جایگزین آن شده و ملاک قرار می گیرد. به این ترتیب، اعتبار نشریات باید با توجه به عناوین و تاریخهای درج شده در آخرین سیاهه، مورد ارزیابی و تجدید نظر قرار گیرند و از ملاک قرار دادن سیاهه های قدیمی خودداری شود


۳-با توجه به متفاوت بودن ماهیت نشریات جعلی، زمان ورود این نشریات به سیاهه مطرح نبوده و از این رو، در مقابل نشریات جعلی هیچ تاریخی که نشان دهنده زمان ورود این نشریات به سیاهه باشد درج نشده است. لذا ضروری است تمامی مقالات منتشر شده در این نوع نشریات، نامعتبر محسوب شوند. با وجود این، در خصوص سیاهه نشریات جعلی نیز باید تأکید شود که همواره آخرین سیاهه منتشر شده بر روی وب سایت “دفتر سیاستگذاری و برنامهریزی امور پژوهشی” ملاک عمل خواهد بود و هر سیاهه جدید، جایگزینی برای سیاهه های قبلی محسوب میشود.

آخرین لیست سیاه مجلات نامعتبر و جعلی را از لینک زیر دریافت نمایید

فهرست نشریات نامعتبر خارجی- شهریور۱۳۹۴

دفتر سیاستگذاری و برنامه ریزی امور پژوهشی

شاخص h index چیست؟
  امروز شاخص‌های اساسی علم مبنای قضاوت در خصوص کمیت و کیفیت تولیدات علمی افراد، مؤسسات و کشورهاست. شاخص کمی تولید علم، تعداد مقاله علمی و پژوهشی منتشر شده در نشریات علمی نمایه شده در پایگاه‌های نمایه‌سازی معتبر دنیاست. شاخص کیفی تعداد ارجاعات و استنادهای داده شده به اسناد علمی افراد، مؤسسات و کشورها می‌باشد. دانشمندان عرصه علم‌سنجی با تلفیق فاکتور کمیت و کیفیت، معیارهای جدیدی از جمله ضریب تأثیر، ایندکس‌اچ، نسبت ارجاع به مقاله و … را ابداع و به کار گرفته‌اند.

  شاخص اچ یا هیرش ایندکس (h- index) یکی از شاخص های جدید علم سنجی است که تأثیر علمی یک پژوهشگر را مشخص می کند. اچ ایندکس شاخصی عددی است که می‌کوشد بهره‌وری و تأثیرگذاری علمی آثار علمی یک فرد، نشریه، دانشگاه، کشور و مواردی از این قبیل را به صورت کمی نمایش دهد. این شاخص با در نظر گرفتن تعداد مقالات پر استناد افراد و تعداد دفعات استناد شدن آن مقالات توسط دیگران محاسبه می‌شود. از این شاخص می‌توان برای تأثیر گذاری علمی گروهی از دانشمندان یا مجلات نیز بهره برد، مثلاً ایندکس اچ برای محاسبه تأثیرگذاری علمی دانشگاه‌ها و دانشمندان یک کشور نیز قابل استفاده است. شاخص (H) در سال ۲۰۰۵ توسط جرج هیرش (Jorge E. Hirsch)، فیزیکدان آرژانتینی ارائه شده است و از این رو گاهی با نام‌های هیرش ایندکس یا مقدار هیرش نیز شناخته شده است. هرش که خود شاخص H برابر ۵۵ دارد، معتقد است یک «دانشمند موفق» باید پس از ۲۰ سال تلاش علمی-پژوهشی شاخص H بیشتر از ۲۰ داشته باشد. این شاخص می بایست برای یک «دانشمند برجسته»، ۴۰ و برای یک «دانشمند بی نظیر» برابر با ۶۰ در طی ۲۰ سال باشد. هیرش نشان داد که شناسه اچ تأثیر زیادی در پشیگویی افرادی دارد که بعداً نشان‌های افتخار می‌گیرند از جمله جایزه نوبل. او نشان داد که فیزیکدانان دارای شناسه اچ ۱۲ می‌توانند دانشیار دانشگاه باشند و با شناسه ۱۸ می‌توانند استاد تمام باشند و با ۱۵ تا ۲۰ می‌توانند عضو انجمن فیزیک آمریکا باشند و با بیش از ۴۵ می‌توانند عضو آکادمی ملی علوم در آمریکا باشند.

نحوه محاسبه اچ ایندکس
محاسبه ایندکس اچ بر پایه توزیع استنادات داده شده به آثار منتشره یک فرد یا گروهی از افراد صورت می‌گیرد. به زبان دقیق‌تر، وقتی ایندکس شخصی به میزان h است، یعنی تعداد h مورد اثر انتشاراتی (مثل مقاله) دارد که به هر کدام از آن‌ها h بار استناد شده است. مثلا اگر می‌گوییم ایندکس تاثیرگذاری علمی فردی از طریق ایندکس اچ به میزان ۵ محاسبه شده است، منظورمان این است که این شخص ۵ اثر انتشاراتی، مثل مقاله، دارد که به هر کدام از این ۵ مقاله، ۵ بار استناد شده است.

اچ ایندکس
اچ ایندکس

اگر بخواهیم ایندکس اچ را روی محور نشان دهیم، در محور افقی(x) که از صفر درجه بندی می‌شود، هر عدد نشانگر تعداد مقالاتی است که توسط دیگران n بار مورد استناد قرار گرفته است. مثلا عدد ۳ روی محور xها به این معنا است که ۳ مقاله از این فرد وجود دارد که n بار مورد استناد قرار گرفته است. در محور عمودی یا همان محور yها، تعداد استناد شدن وجود دارد. این محور نیز از صفر درجه بندی می‌شود. نقطه h روی این محور آن‌جایی است که مقدار روی محور xها و yها مساوی هم بشود. مثلا ۱۰ مقاله وجود دارد(محور xها) که ۱۰ بار مورد استنادقرار گرفته است(محور yها). در این‌جا ایندکس فرد یا گروه مورد بررسی ۱۰ است.

اهمیت اچ ایندکس
اج ایندکس شاخصی است که می‌توان به وسیله آن محققان تأثیر گذار را از آنهایی که صرفاً تعداد زیادی مقاله منتشر کرده‌اند متمایز نمود. این شاخص همچنین برای مقایسه محققانی که دریک حوزه کاری یکسان فعالیت می‌کنند کاربرد دارد. محاسبه اچ ایندکس توسط پایگاه‌های اسکوپوس، آی اس آی و گوگل اسکالر برای مقالات انگلیسی زبان و نیز پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) برای مقالات فارسی امکان‌پذیر شده است. محاسبه ایندکس اچ بر پایه توزیع استنادات داده شده به آثار منتشره یک فرد یا گروهی از افراد صورت می‌گیرد.

به زبان دقیق‌تر، وقتی اچ-ایندکس برای شخصی به میزان h است، یعنی تعداد h مورد اثر انتشاراتی (مثل مقاله) دارد که به هر کدام از آن‌هادست‌کم h بار استناد شده است. مثلاً اگر می‌گوییم ایندکس تأثیرگذاری علمی فردی از طریق ایندکس اچ به میزان ۵ محاسبه شده است، منظورمان این است که این شخص ۵ اثر انتشاراتی، مثل مقاله، دارد که به هر کدام از این ۵ مقاله، دست‌کم ۵ بار استناد شده است. (ویکی پدیا فارسی)

مزیت های شاخص هرش
– شاخص هرش هم ارزشیابی کیفی (تاثیر یا استنادات دریافت شده) را مدنظر دارد و هم ارزشیابی کمی (تعداد مقالات) و معایب سایر شاخص‌های علم‌سنجی مانند شمارش تعداد کل مقالات یا تعداد کل استنادها را ندارد.

-شاخص هرش برآوردی قوی از تاثیر گسترده¬ی مقالات پژوهشی یک پژوهشگر ارائه می¬دهد؛ بدین معنا که مقالات کم استناد (یا بدون استن

اد)، یا مقالات پر استناد را از محاسبه نادیده می‌گیرد.

-وان ران در مورد شاخص هرش معتقد است که این شاخص می¬تواند معیار خوبی در ارزیابی محققانی باشد که هر چند تاثیر قابل توجهی در مشارکت علمی داشته¬اند ولی با استفاده از مجاری مرسوم علم¬سنجی کار علمی آنها فرصت نمود نیافته است.

-مزیت دیگر شاخص هرش این است که داده¬های لازم برای محاسبه به آسانی از طریق پایگاههای استنادی آی اس آی، اسکوپوس، و گوگل اسکالر بدون نیاز به هر گونه پردازش اطلاعات قابل دسترسی است.

محدودیت های شاخص هرش
– دانشمندان و پژوهشگرانی که به هر علت تعداد مقالات آنها بسیار کم ولی بسیار تاثیرگذار بوده¬اند، اچ ایندکس کمی دریافت می¬کنند (مانند اواریست گالوا که دو مقاله بیشتر ندارد ولی دنیای علم را با همان دو مقاله تحت تاثیر قرار داده است، در عین حال اچ ایندکس او ۲ است، یا آلبرت انیشتین که اچ ایندکس برابر ۴ یا ۵ دارد. عکس این مساله نیز صادق است.

– کلی و جنیون ضمن برشمردن محدودیتهای انواع شاخص¬های متداول علم¬سنجی، از جمله شاخص¬های متاثر از تعداد استنادها (مثل شاخص H) اظهار می¬دارند که تعداد استنادها تحت تاثیر خوداستنادی، استناد به همکاران، و پراستناد بودن ذاتی مقالات مروری نسبت به مقالات پژوهش قرار دارند. آنها به تاثیرپذیری شاخص H از محل اقامت محقق، متغیر بودن مقدار آن برای محققان رشته¬های علمی مختلف، و نوسان زیاد آن بر اثر اختلاف جزئی در مدت زمان فعالیت علمی محققان جوان و تازه¬کار اشاره می¬کنند.

– از آنجا که ارزش‌های شاخص هرش (یعنی مقالات منتشر شده و استنادهای دریافتی) در طول زمان افزایش می¬یابد، شاخص هرش یک پژوهشگر به دوره زمانی علمی پژوهشگر (یعنی سال¬های انتشار) وابسته است، بنابراین با شاخص هرش نمی‌توان افراد جوان را با محققان مسن‌ مقایسه کرد.

 -تفاوت‌های مربوط به رفتار و اصول استناددهی در حوزه‌های مختلف علمی، در شاخص H در نظر گرفته نمی‌شود. عقیده بر آن است که استناددهی به طور کل تحت تاثیر عوامل وابسته به رشته است و باعث می¬شود نه تنها مقایسه حوزه-های مختلف با هم بی‌اعتبار شود بلکه حتی در درون یک رشته و بین حوزه¬های مختلف آن نیز ارزشی نداشته باشد.

-شاخص H اطلاعات مربوط به جایگاه نویسنده در بین فهرست نویسندگان را در نظر نمی¬گیرد در حالیکه در بعضی از حوزه¬ها این مساله حائز اهمیت است.

-با استفاده از خوداستنادی¬ها می¬توان شاخص H را دستکاری کرد و در این مورد اگر از داده¬های گوگل اسکالر استفاده شود حتی مدارک تولید شده توسط کامپیوتر را می توان برای دستکاری آن به کار برد.

برای رفع این محدودیت ها، دانشمندان راهکارهایی از قبیل بکارگیری شاخص G، پارامتر M، شاخص H فردی، شاخص H متاخر را ارایه داده اند. استفاده ترکیبی از این شاخص¬ها و با استفاده از مهمترین ابزارهای مطالعات استنادی موجود که عبارتند از وب آو ساینس، اسکوپوس، گوگل اسکالر برای ارزیابی کیفیت کار پژوهشی پژوهشگران می¬تواند کارساز باشد. ما در مقالات بعدی به تشریح هر یک از این شاخص ها خواهیم پرداخت.

شاخص h ژورنال
همانطوری که بیان شده، اچ ایندکس می تواند برای محاسبه بهره‌وری و تأثیرگذاری علمی آثار علمی یک فرد، نشریه، دانشگاه یا کشور بکارگرفته شود. لذا بسیاری از ژورنال ها در کنار ضریب تاثیر (impact factor) شاخص اچ را هم گزارش می کنند. این شاخص که ممکن است عددی بین ۱ تا بی نهایت باشد بیانگر میزان بهروری و تاثیرگذاری هر ژورنال است. هر چه اچ ایندکس یک ژورنال بالا باشد یعنی به عدد ۵۰- ۱۰۰ یا بیشتر گرایش داشته باشد آن ژورنال استنادات بالایی داشته است. بنابراین مجلاتی که اچ ایندکس بالاتری دارند احتمالا مقالات ارزشمندی را نشر کرده و یا در پایگاه های معتبری ایندکس بوده و در دسترس پژوهشگران مختلف می باشند. یکی از راهکارهای افزایش اچ ایندکس شخصی، انتشار مقالات در مجلات با اچ ایندکس بالا می باشد در این صورت مقاله شما در معرض بازید بیشتر بوده و مسلما استنادات ان بالا خواهد رفت که در نهایت باعث ارتقاء اچ ایندکس شما، دانشگاه یا دپارتمانتان خواهد گردید.

پایگاه سایماگو امکان جستجوی و مرتب سازی مجلات در حیطه خاص بر مبنای اچ ایندکس را فراهم می سازد. برای این کار شما باید وارد سایت سایماگو شده و بر روی بخش Journal Rankings کلیک کنید. در بخش Ranking Parameters پارامترهای لازم جهت جستجو را می توانید مشخص کنید. برای مثال در بخش Subject Area – Arts and Humanities و در بخش Subject Category؛ Religious Studies را انتخاب کنید. حتی نتیجه جستجو را می توانید به کشور نیز محدود کنید Region/Country. و در نهایت در بخش Order By شاخص اچ (h index) را انتخاب کرده و روی refresh کلیک کنید.

رتبه بندی مجلات(مقالات) بین المللی و داخلی از نظر اعتبار و امتیاز
مجلات بین المللی
اگر بخواهیم مجلات بین اللملی را از نظر درجه و اعتبار بررسی کنیم، بایستی تفاوت موسسات اصلی نمایه کننده(ایندکس) مجلات را بدانیم. در حالت کلی چهار ایندکس کننده معتبر بین المللی در علوم مختلف عبارتند از شرکت تامسون رویترز(Thomson Reuters)، اسکوپوس(Scopus)، پایگاه استنادی علوم جهان اسلام(ISC) و در زمینه پزشکی هم پاب مد(PubMed) مهمترین ابزار برای جستجوی پایگاه داده های آزاد (دیتابیس) مدلاین است.

مجلات تامسون(ISI, WOS)
شرکت تامسون رویترز(Thomson Reuters) یک شرکت چندملیتی رسانه‌های گروهی است که زیر مجموعه هایی دارد که یکی از این زیر مجموعه ها پایگاه Web of science می باشد، پایگاه (Web Of Science (WOS یک نمایه استنادی علمی است که توسط تامسون رویترز ایجاد شده است که جستجوی استنادی جامع را فراهم می‌کند. به صورت عامیانه و متداول مقالاتی که در این پایگاه نمایه می شوند به مقالات ISI شهرت یافته اند، WOS دو نوع مجله دارد که یکی دارای ایمپکت فاکتور بوده و دیگری بدون ایمپکت فاکتور هستند، به مجلاتی از WOS که دارای ایمپکت فاکتور هستند مجلات JCR گفته می شود و به مجلات بدون ایمپکت فاکتور، مجلات ISI Listed گویند.

برای اطمینان از ایندکس بودن یک مجله در موسسه تامسون می توانید به آدرس سایت زیر مراجعه کنید:

http://ip-science.thomsonreuters.com/mjl/#journal_lists

مجلات اسکوپوس(Scopus)
اکنون به بررسی موسسه اسکوپوس می پردازیم، اسکوپوس یکی از نمایه‌های استنادی معتبر و شناخته‌شده‌است که اطلاعات کتاب‌شناختی حدود ۲۵ میلیون سند را در خود جمع‌آوری کرده‌است. اسکوپوس اطلاعات محصولات حدود ۵هزار ناشر علمی را از سراسر جهان در خود جای داده‌است. در مجموع اسکوپوس اطلاعات ۱۶ هزار و پانصد مجله علمی پژوهشی را در خود نمایه کرده‌است. اسکوپوس(Scopus) یکی از محصولات الزویر(Elsevier) است که استفاده از اطلاعات آن نیاز به اشتراک و پرداخت هزینه دارد.

برای اطمینان از ایندکس بودن یک مجله در موسسه اسکوپوس می توانید به آدرس سایت زیر مراجعه کنید:

http://www.scimagojr.com/journalsearch.php

مجلات پاب مد(PubMed)
پاب‌مِد (PubMed) مهمترین ابزار برای جستجوی پایگاه داده‌های آزاد (دیتابیس) مدلاین است، که حاوی اطلاعات بیبلیوگرافی پژوهشی برای تمام رشته‌ای علوم پزشکی و زیست‌شناسی است. این دیتابیس تا سال ۲۰۰۸ حاوی ۱۷ میلیون عنوان بود که قدیمیترین آنها به سال ۱۸۶۵ باز می‌گردد. پاب مد مجموعه‌ای از اطلاعات کیفی مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری و سایر نهادهای و سازمان‌های دولتی حوزه سلامت ایالات متحده آمریکا است. این دیتابیس بطور رایگان برای جهانیان قابل دسترس است.

برای اطمینان از ایندکس بودن یک مجله در پاب مد می توانید به آدرس سایت زیر مراجعه کنید:

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/nlmcatalog/

مجلات ISC
پایگاه استنادی علوم جهان اسلام(ISC) یک سامانه اطلاع رسانی علمی است که در صدد تجزیه و تحلیل مجلات علمی کشورهای اسلامی بر اساس معیارهای علم سنجی معتبر اسلامی می‌باشد. پس از تامسون و اسکوپوس، ISC (پایگاه استنادی علوم جهان اسلام) سومین پایگاه استنادی برای سنجش عملکرد پژوهشی کشورها محسوب می شود که ۵٧ کشور در آن مشارکت دارند.

برای اطمینان از ایندکس بودن یک مجله در پاب مد می توانید به آدرس سایت زیر مراجعه کنید:

http://mjl.isc.gov.ir/Default.aspx?lan=en

اکنون پس از بررسی اجمالی ایندکس های معتبر بین المللی، لازم است تا با ارزش و اعتبار این ایندکس ها در ایران آشنا شویم، که ما در این قسمت ایندکس ها را به سه سطح A,B,C تقسیم بندی می کنیم.

ISI,ISC

مجلات داخلی
در حالت کلی در ایران سه نوع مجله داریم که اعتبار و درجه علمی آنها از سوی یکی از سه ارگان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، و حوزه علمیه تعیین می شود و به ترتیب اعتبار عبارتند از:

مجلات علمی- پژوهشی
 هر تولیدی که به دنبال جستجوی حقایق و برای کشف بخشی از معارف و نشر آن در میان مردم و به قصد حل مشکلی یا بیان اندیشه ای در موضوعی از موضو ع های علمی، از طریق مطالعه ای نظام مند، برای یافتن روابط اجتماعی میان پدیده های طبیعی به دست آید و از دو خصلت اصالت و ابداع برخوردار باشد و نتایج آنها به کاربردها، روشها و مفاهیم و مشاهدات جدید در زمینه علمی با هدف پیشبرد مرزهای علمی و فن آوری منجر گردد، علمی – پژوهشی قلمداد می شود. در واقع هدف اصلی مقاله علمی پژوهشی ایجاد یک استدلال است. یکی از بخش های چنین مقاله ای مرور ادبیات است. در یک مقاله علمی پژوهشی، ادبیات بعنوان اساس و بنیان کار ارائه می شود و بینش جدیدی را که پژوهشگر به دنبال ایجاد آن است، پشتیبانی می کند. مخاطبین اصلی این گونه مجلات پژوهشی، اساتید دانشگاهها، دانشجویان دوره های دکتری و

کارشناسی ارشد، پژوهشگران شاغل در مراکز علمی، تحقیقاتی و تولیدی هستند.

مجلات علمی- ترویجی
 یک مقاله علمی ترویجی یا مرور ادبیات، اطلاعات منتشر شده در حوزه یک موضوع بخصوص در یک محدوده زمانی را مورد بحث و بررسی قرار می دهد. مقاله علمی ترویجی(مرور ادبیات) می تواند خلاصه ای از مقالات و منابع موجود باشد اما معمولا سازماندهی خاص خود را دارد و خلاصه و استنتاج‌ها را ترکیب می‌کند و اطلاعات را در ساختاری نو ارائه می دهد. مقاله علمی ترویجی می تواند تفسیری جدید از مقالات و کارهای قبلی ارائه دهد یا اطلاعاتی جدید را با تفاسیر قبلی در هم آمیزد، یا سیر جریان پیشرفت فکری حوزه مورد بحث و مباحثات مربوط به آن را ترسیم کند. مقاله علمی ترویجی بسته به موقعیتف ممکن است مقالات و منابع را مورد ارزیابی قرار دهد و مناسب ترین و مربوط ترین منابع را به خواننده پیشنهاد کند. این مقالات بر پایه جابه‎جایی، تلفیق و ترکیب دانش موجود تهیه می شوند و معمولاً به روشن شدن زوایای مساله‎ای کمک می‎نمایند، از این گونه مقالات می‎توان به مقالات مروری، تدوینی، ترجمه‎ای، تحلیلی اشاره کرد. به لحاظ ارزش علمی در بین مقالات، در این مقاله‎های تحلیلی ارزش و اعتبار بالاتری دارنداما هدف یک مقاله علمی ترویجی خلاصه کردن و استنتاج مباحث و ایده های دیگران است، بدون اینکه پژوهشگر چیز جدیدی به آن اضافه کند. اینگونه مجلات دستاوردهای علمی، فنی و حرفه ای آموزنده و جالب را به زبانی ساده برای افراد دارای تحصیلات دانشگاهی، دانش آموزان سالهای بالای دبیرستانها، صنعتگران، مخترعین، مبتکرین و افراد دارای تحصیلات غیرکلاستیک ارائه میدهند.

مجلات علمی- تخصصی
این مجلات معمولا وابسته به برخی سازمانها و نهادهای خاص بوده و مباحث تخصصی در یک زمینه را مطرح می کنند و نویسندگان مختلف می توانند مطالب خود را برای این مجلات ارسال کنند. نکته قابل توجه در مورد این نوع مجلات این است که این مجلات معمولا هیچ گونه امتیاز و مجوز علمی را از ارگانهای زیربط مثل وزارت علوم،تحقیقات و فناوری، وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی یا حوزه علمیه دریافت نکرده اند و صرفا به منظور اطلاع رسانی و بالا بردن آگاهی های قشر خاصی از افراد جامعه در زمینه های تخصصی به چاپ مطالب می پردازند.

مثل مجله علمی – تخصصی رشد که وابسته به وزارت آموزش و پرورش بوده و به فعالیت در زمینه مباحث آموزشی می پردازد.

همایش ها و کنفرانس ها
همایشها و کنفرانسهای علمی پژوهشی، از نظر سطح برگزاری در سطوح مختلف منطقه ای، ملی، بین المللی و دانشجویی برگزار می شوند. برای اینکه کنفرانس در هر یک از رده های فوق قرار بگیرد، باید دارای ویژگی های خاصی باشد.

از نظر تعریف عمومی می توان گفت که همایش (کنگره)، گردهمایی است رسمی، متشکل از متخصصین و افراد با تجربه که در آن ضمن طرح تازه های علمی، نتایج تحقیقات و پژوهشهای انجام شده در موضوع علمی مشخص بصورت ارائه مقاله، سخنرانی و پوستر برگزار می گردد و نتایج و دستاوردهای کنفرانس، به صورت عمومی و رسمی منتشر گردد. کنگره دارای سخنرانان متعدد بوده و بصورت دوره ای از یک تا پنج سال یکبار تکرار می گردد. طول مدت کنگره معمولا سه روز یا بیشتر می باشد. برای برگزاری هر کنگره تشکیل تعدادی کمیته تخصصی ضرورت دارد.

از نظر نامگذاری از واژه های متعددی مانند کنفرانس، همایش، گردهمایی، سمیناز، کنگره، سمپوزیوم استفاده می شود که از نظر فنی و اجرایی در حال حاضر در کشور ایران هیچ تفاوتی در این عناوین وجود ندارد و تعریف دقیق و مشخصی برای این واژه ها انجام نپذیرفته است. لذا از نظر برگزاری، به صورت مشخص و صریح می توان گفت که هیچ تفاوتی بین انتخاب واژه ها و عبارات فوق وجود ندارد و استفاده از عنوان کنگره، نشان دهنده بزرگتر بودن یا کوچکتر بودن و یا سطح اعتبار نیست. در پایگاه مرجع برگزاری کنفرانسها نیز، از کلیه عبارات فوق برای اشاره به یک جمع علمی استفاده می شود.

همایش ها و کنفرانس های بین المللی
مصادیق عینی بین المللی شدن یک کنفرانس:

۱- محورهای کنفرانس صرفا متمرکز بر معضلات داخلی نباشد.

۲- انجمنها و تشکلهای بین المللی، کنفرانس را همراهی کرده باشند.

۳- درصدی از مقالات از خارج از کشور ارسال شده باشد.

۴- زبان رسمی کنفرانس، انگلیسی باشد.

۵- کتاب مجموعه مقالات انکلیسی باشد.

۶- مستندات تبلیغاتی انگلیسی هم ارز مستندات تبلیغاتی فارسی باشد.

۷- در نشریات معتبر بین المللی آگهی کنفرانس درج گردد.

۸- کارگاههای آموزشی توسط متخصصان غیرداخلی ارائه گردد.

۹- کنفرانس شرکت کننده غیر ایرانی داشته باشد

۱۰- عنوان کنفرانس در وب سایتها و دایرکتوریهای بین المللی قرار گیرد.

۱۱- کنفرانس، حامیان رسانه ای بین المللی هم داشته باشد.

۱۲- کنفرانس، داوران بین المللی هم داشته باشد.

۱۳- وب سایت کنفرانس هم بخش فارسی و هم انگلیسی داشته باشد

همایش ها و کنفرانس های ملی
کنفرانسهایی که از

نظر علمی و دریافت مقالات یا شرکت کنندگان جنبه کشوری داشته و برگزار کنندگان آن حداقل در سطح منطقه ای فعالیت نموده و یا نتایج آن در سطح ملی قابل ارائه شده باشد ، ملی خواهد بود.

نکته قابل ذکر این است که ارزش و اعتبار همایشهای بین المللی بیشتر از همایشهای ملی است

کدام آزمون آماری را انتخاب کنیم؟
یکی از مشکلات پژوهشگران در انجام پژوهشهای مختلف، انتخاب روش تحلبل آماری مناسب برای بررسی سوالات یا فرضیات تحقیق می باشد. جهت انتخاب آزمون آماری مناسب، توجه به نوع داده ها و وبژگیهای نمونه آماری و نوع تحلیل لازم و ضروری است، همچنین آگاهی از تفاوت میان مقیاسهای اندازه گیری و انواع آزمونهای پارامتریک و ناپارامترک نیز ضروری است.

مقیاس های اندازه گیری
قبل از هر گونه تجزیه و تحلیل آماری لازم است که مقیاس اندازه گیری متغیرهای مورد نظر را مشخص نماییم.
انواع مقیاس اندازه گیری عبارتند از ، اسمی ، ترتیبی ، فاصله ای و نسبی که توضیح هر کدام به شرح زیر است :
 مقیاس اسمی : متغیرهایی هستند که جنبه کیفی یک صفت را در نظر گرفته. بدین معنا که کدهایی که به پاسخ اختصاص داده می شوند اولویتی بر یکدیگر ندارند.

مثال : متغیر نوع رنگ : سفید: ۱ ، سیاه : ۲ ، زرد : ۳

مثال : جنسیت : خانم :۱ ، آقا : ۲

مقیاس ترتیبی : متغیرهایی هستند که در آنها ، مقادیر مختلف نمراتی که به پاسخ ها اختصاص داده می شوند بیان شدت و ضعف آن صفت می باشد.

مثال : متغیر میزان رضایت : ۱ : ناراضی ، ۲: متوسط ، ۳: راضی

مقیاس فاصله ای : متغیرهایی هستند با درجات مساوی که امکان اندازه گیری یک متغیر را به ما می دهند.

مثال : متغیرهای سن ، میزان ، میزان درآمد.

 مقیاس نستبی : براندازه گیری متغیرهایی که مبدا سنجش آنها صفر مطلق است.

مثال : متغیر دمای آب

آزمون های آماری پارامتریک و ناپارامتریک
آمار پارامتریک که در خلال جنگ جهانی دوم شکل گرفت در برابر آمار پارامتریک قرار می گیرد. آمار پارامتریک مستلزم پیش فرضهائی در مورد جامعه ای که از آن نمونه گیری صورت گرفته می باشد. به عنوان مهمترین پیش فرض در آمار پارامترک فرض می شود که توزیع جامعه نرمال است اما آمار ناپارامتریک مستلزم هیچگونه فرضی در مورد توزیع نیست. به همین خاطر بسیاری از تحقیقات علوم انسانی که با مقیاس های کیفی سنجیده شده و فاقد توزیع (Free of distribution) هستند از شاخصهای آمارا ناپارامتریک استفاده می کنند.

فنون آمار پارامتریک شدیداً تحت تاثیر مقیاس سنجش متغیرها و توزیع آماری جامعه است. اگر متغیرها از نوع اسمی و ترتیبی بوده حتما از روشهای ناپارامتریک استفاده می شود. اگر متغیرها از نوع فاصله ای و نسبی باشند در صورتیکه فرض شود توزیع آماری جامعه نرمال یا بهنجار است از روشهای پارامتریک استفاده می شود در غیراینصورت از روشهای ناپارامتریک استفاده می شود.

ما در این قسمت مقاله ای را برای شما قرار داده ایم که می توانید با دانلود و استفاده از این مقاله، به راحتی نوع آزمون مورد نیاز خود را تشخیص داده و از آن استفاده کنید:

آزمونهای آماری-قسمت اول
ما در این بخش قصد داریم مطالبی را در مورد انواع آزمونهای آماری و موارد استفاده ی آنها را در سایت خود قرار دهیم که به شما کاربران و دانشجویان عزیز کمک کند تا در کارهای پژوهشی خود بتوانید آزمون آماری مناسب با کار خود را تشخیص داده و به نحو احسن از آنها استفاده کنید. به همین منظور ابتدا بایستی با انواع مقیاسهای اندازه گیری آشنا شوید تا بتوانید تشخیص دهید برای داده های شما چه نوع آزمونی مناسبتر است. سپس با انواع آزمونهای آماری آشنا خواهیم شد.

انواع مقیاسهای اندازه گیری (Measurement Scales)
۱-مقیاس اسمی (Nominal Scale): این مقیاس شامل یک یا جند گروه با طبقه است که از نظر کیفی با هم متفاوتند اما بین گروهها هیچگونه ارجحیتی وجود ندارد. به عبارت دیگر ویژگی‌ها صرفاً در مقوله‌ها رده‌بندی می‌شوند بی‌آنکه هیچ رابطه ریاضی بین مقوله‌ها ضرورت داشته باشند. ممکن است برای هر گروه یا طبقه شماره ای در نظر گرفته شود که ارزش ندارد بلکه جنبه” کد” یا شناسائی دارند. برای مقیاس اسمی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

متغیر جنس : ۱- مرد ۲- زن

متغیر وضعیت تاهل: ۱- مجرد ۲- متاهل ۳-مطلقه ۴- بیوه

متغیر نوع معلولیت : ۱- جسم ۲- ذهنی ۳- روانی ۴- حسی

۲-مقیاس ترتیبی یا رتبه ای (Ordinal Scale): این مقیاس نسبت به مقیاس اسمی خصوصیت اضافه ای دارد که در بین گروهها از نظر متغیر مورد نظر برتری وجود دارد اما این برتری قابل سنجش و مقایسه با سایر گروهها نیست؛ گروهها هم یکسان نیستند بلکه گروهها نسبت به هم روی پله های یک نردبان قرار گرفته اند، به عبارت دیگر در مقیاس رتبه ای نه تنها تفاوت کیفی متغیر ها مشخص می شود( مانند مقیاس اسمی) بلکه برتری و یا کمتری مقدار و درجه ی، صفت مورد بررسی نیز نشان داده می شود. بدین معنا که افراد مورد مطالعه از نظر صفت مورد نظر، از بیشترین تا کمترین مقدار آن صفت درجه بندی و مرتبه هر فرد نسبت به دیگران مشخص می شود. این مقیاس نه تنها می تواند تفاوت میان مقوله ها رامشخص کند، بلکه ترتیب تفاوت ارجحیت هر مقوله را از نظر پاسخگویان مشخص می سازد.اما به هر حال مقیاس ترتیبی قادر به تعیین مقدار تفاوت بین رتبه های داده شده نیست. برای مقیاس ترتیبی میتوان به مثالهای زیر اشاره کرد:

متغیر تحصیلات : ۱- دیپلم ۲- فوق دیپلم ۳- لیسانس ۴- فوق لیسانس ۵- دکتری

متغیر میزان ناتوانی : ۱- جزئی ۲- کم ۳- متوسط ۴- زیاد ۵- شدید

متغیر میزان رضایت : ۱- ناراضی ۲- متوسط ۳- راضی

۳-مقیاس فاصله ای (Interval Scale): در این مقیاس فاصله بین گروهها با هم مساوی در نظر گرفته شده است. اما صفر در این مقیاس فقدان خاصیت مورد نظر اندازه گیری نیست. اختلاف مساوی بین هرجفت از اعداد نمایانگر اختلاف مشابه در خصوصیت مورد اندازه گیری است. این مقیاس از مقیاس های قبلی کامل تر است. در این نوع اندازه گیری، نه تنها افراد از نظر صفت مورد مطالعه طبقه بندی می شوند و رتبه هر فرد تعیین می شود بلکه تفاوت هر فرد از افراد دیگر را نیز می توان تعیین کرد. این مقیاس به ما اجازه می دهد تا میانگین و انحراف معیار پاسخ های مرتبط با متغیر های مختلف را محاسبه کنیم. به عبارت دیگر این مقیاس نه تنها قادر است افراد را با توجه به خصوصیت مشخصی گروه بندی کند و رتبه ها را درون گروه های مشخص سازد، بلکه قادر است مقدار این تفاوت را اندازه گیری و تفاوت بین اشخاص را مشخص سازد. برای مثال میتوان به سوالاتی که از طریق لیکرت پاسخ داده می شوند اشاره کرد؛ مثل:

۱-کاملا مخالفم ۲- مخالفم ۳- نظری ندارم ۴- موافقم ۵- کاملا موافقم

یا متغیرهای سن، میزان درآمد، نمره دانش آموزان در یک درس

۴-مقیاس نسبی (Ratio Scale): مقیاس نسبی دقیق ترین مقیاس اندازه گیری است. خصوصیات ممتاز مقیاس نسبی داشتن نقطه ای دقیق برای شروع است که آن را صفر مطلق می نامیم. صفر مطلق مقیاسی معنادار در یک مقیاس اندازه گیری است. این مقیاس قوی ترین مقیاس اندازه گیری بین چهار مقیاس موجود است. در این مقیاس خصوصیت اضافی آن است که صفر دلیلی برای فقدان خاصیت مورد اندازه گیری است و در نتیجه نسبت بین اعداد در این مقیاس همان نسبت مقدار خاصیت مورد اندازه گیری است. مثلاً در اندازه‌گیری سالهای خدمت کارکنان، می‌توان فردی یافت که تازه استخدام باشد و سابقه خدمتش صفر باشد. همچنین، می‌توان نسبت سابقه خدمت دو نفر که یکی دارای سابقه خدمت ۱۰ سال و دیگری ۵ سال است را حساب کرد. دراین مثال، نفر اول سابقه خدمتش دو برابر نفر دوم است و نسبت سابقه‌شان ۲ می‌باشد که مساوی نسبت سابقه خدمت دو نفر دیگر از کارکنان است که سابقه خدمت آنان به‌ترتیب ۶ سال و ۳ سال می‌باشد. به عبارت دیگر مقیاس نسبتی علاوه بر دارا بودن ویژگیهای مقیاس فاصله‌ای دارای مبدأ واقعی( صفر مطلق) نیز می‌باشد.

برای مقیاس نسبی یا نسبتی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

متغیر دمای آب، میزان قد، میزان وزن، میزان کل

سترول خون و …..

آزمونهای آماری-قسمت دوم
آزمون های آمار استنباطی را میتوان به دو دسته آزمون تقسیم بندی کرد:

آزمون های پارامتریک

آزمون های نا پارامتریک

آزمون پارامتریک، آزمون هایی هستند که برای استفاده از آنها وجود برخی شرایط ضروری است که از جمله مهمترین این شرایط می توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱- داده ها دارای توزیع نرمال باشند.

۲- داده ها دارای مقیاس فاصله ای یا نسبی باشند.

۳- نمونه ها واریانس مساوی داشته باشند.

در صورتی که شرایط فوق برقرار نباشد، بایستی از آزمونهای آماری ناپارامتریک استفاده کرد.

انواع آزمونهای پارامتریک
آزمون های پارامتریک، آزمون های استنباطی هستند که توان آماری بالا و قدرت پرداختن به داده های جمع آوری شده در طرح های پیچیده را دارند. آنها بیشتر فرض می گیرند که داده ها توزیع طبیعی داشته و نمونه ها واریانس مساوی دارند. آزمون های استنباطی غیرپارامتری، روندهایی می باشند که فرض های کمی در مورد داده ها و به ویژه توزیع آنها داشته و در مقایسه با روندهای پارامتری از توان کمتری برخوردارند.

به ساده ترین بیان باید گفت که برای سنجش فرضیه هایی که متغیر آن ها کمی است از آمار پارامتریک استفاده می شود. متغیر های کمی به علت کمی بودن و واحد پذیر بودن از این ویژگی برخورد دارند که آنها را میانگین پذیر و انحراف معیار پذیر می کنند و به دلیل همین ویژگی معمولا برای استفاده از آزمون های پارامتریک، پیش فرض هایی لازم است که از آن جمله نرمال بودن توزیع جامعه است زیرا در حالتی که توضیع جامعه نرمال نباشد، میانگین و انحراف معیار، نمایی واقعی از داده ها را به تصویر نمی کشانند. به عنوان مثال فرض کنید، مدیری می خواهد میانگین موجودی حساب های قرض الحسنه یک بانک را محاسبه نماید. چنانچه از مجموع مشتریان بانک چند نفر وجود داشته باشند که موجودی های میلیونی داشته باشند، با این فرض میانگین کل به طور خودکار به سمت بالا میل خواهد کرد و از حالت عادی خود خارج می شود. این مسئله ساده خود را در نرمال بودن جامعه آشکار می کند. در چنین حالتی، چون مبنای تصمیم گیری عموما میانگین و سایر شاخصه های مرتبط با میانگین است با فرض انحراف از توزیع نرمال ، تصمیم گیری ها چهره ای منطقی و واقعی نخواهند داشت . بنابراین نرمال بودن توزیع جامعه یکی از اصلی ترین پیش فرض های استفاده از آمار پارامتریک است. برای سنجش فرضیه ها با متغیر های کیفی، آمار ناپارامتریک استفاده می شود. این آزمون ها، که از آن ها با عنوان «آزمون های بدون پیش فرض» نیز یاد می شود، به هیچ پیش فرض خاصی نیاز ندارد. برای مثال قضاوت درباره جنیسیت افراد با میانگین و انحراف معیار مبتنی نیست، بلکه بیشتر فراوانی هر یک از ردههای آن (مونث / مذکر) مد نظر است. در خصوص تبدیل متغیر ها باید یادآور شد که می توان که متغیر های کمی را به کیفی تبدیل نمود و آنها را با آزمون های ناپارامتریک مورد ارزیابی قرار داد، ولی عکس این عمل امکان پذیر نمی باشد برای مثال ، معدل افراد بر اساس نمره می تواند در آزمون های پارامتریک ارزیابی شود، ولی با تبدیل همین متغیر به مقوله های خوب، متوسط و ضعیف می توان آزمون های ناپارامتریک را هم در مورد آن ها به کار گرفت. شایان ذکر است که سطح دقت در آزمون های آماری پارامتریک از آزمون های آماری ناپارامتریک بیشتر است و معمولا پیشنهاد می شود که در صورتی که استفاده از آزمون های پارامتریک امکان پذیر باشد از آزمون های ناپارامتریک استفاده نشود، باید توجه داشت که بیشتر متغیر ها در علوم رفتار ی به کمک آزمون های ناپارامتریک مورد قضاوت قرار می گیرند.

آزمون های آماری ANOVA، Tمستقل و وابسته، تحلیل کواریانس، ضریب هم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بستگی پیرسون، از جمله آزمون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های آماری پارامتریک هستندکه شهرت بیشتری داشته و مورد استفاده بیشتری دارند. زیرا فرضیه‌های مربوط به پارامتر جامعه را آزمایش می‌کنند. آزمون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های پارامتری را می‌توان مؤثرترین آزمون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها دانست ، اما شرط استفاده از این آزمون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها آن است که پیش‌ فرض‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های اساسی آنها مراعات شود. این پیش ‌فرض‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها بر چگونگی توزیع جامعه و بر روش استفاده از مقیاسی که برای به‌کمیت در آوردن داده‌ها به‌کار می‌رود ، مبتنی است.

هر یک از موارد مشاهده‌ شده مستقل است. انتخاب یک مورد به انتخاب هیچ مورد دیگر وابسته نیست.
واریانس نمونه برابر یا تقریباً برابر است. این مطلب هنگامی که حجم نمونه کم باشد از اهمیت خاصی برخوردار است.
توصیف متغیرها براساس مقیاس فاصله‌ای یا نسبی انجام می‌گیرد.
خلاصه آزمون های پارامتریک
آزمون T به منظور تفاوت معناداری بین دو میانگین به کار می رود. آزمون T انواع مختلفی دارد که در ادامه به معرفی مختصر هر کدام می پردازیم:

آزمون T تک نمونه :
آزمونT تک نمونه ای زمانی م

ورد استفاده قرار می گیرد که یک نمونه از جامعه داریم و می خواهیم میانگین آن را با یک حالت معمول و رایج استاندارد و یا حتی یک عدد مورد انتظار مقایسه کنیم. در این آزمون فرض بر این است که نمونه ای به حجم N و میانگین Mاز یک جامعه انتخاب کرده‎ایم و می خواهیم بدانیم که آیا می توان این نمونه را یک نمونه تصادفی از جامعه دانست یا خیر؟

به عبارت دیگر برای آزمون فرض پیرامون میانگین یک جامعه استفاده می شود. در بیشتر پژوهش هائی که با مقیاس لیکرت انجام می شوند جهت بررسی فرضیه های پژوهش و تحلیل سوالات تخصصی مربوط به آنها از این آزمون استفاده می شود.

آزمون T وابسته:
در آزمون T وابسته، اعضای نمونه در دو مقطع از زمان مورد بررسی قرار می گیرند. در این آزمون تفاوت میانگین های صفت ارزیابی می شود. برای مثال اگر محقق بخواهد اثر بخشی یک دوره آموزشی را بررسی کند می بایست داده های قبل و بعد از دوره را گرداوری کرده و سپس با استفاده از این آزمون به بررسی تاثیر دوره آموزشی بپردازد. به عبارت دیگر برای آزمون فرض پیرامون دو میانگین از یک جامعه استفاده می شود. برای مثال اختلاف میانگین رضایت کارکنان یک سازمان قبل و بعد از تغییر مدیریت یا زمانی که نمرات یک کلاس با پیش آزمون و پس آزمون سنجش می شود.

آزمون T مستقل:
جهت مقایسه میانگین دو جامعه استفاده می شود. این آزمون هنگامی به کار می رود که بخواهیم معنی داری تفاوت میانگین یک صفت را در دو نمونۀ تصادفی از دو جامعۀ مستقل مورد بررسی قرار دهیم. در آزمون T برای دو نمونه مستقل فرض می شود واریانس دو جامعه برابر است. برای نمونه به منظور بررسی معنی دار بودن تفاوت میانگین نمره نظرات پاسخ دهندگان بر اساس جنسیت در خصوص هر یک از فرضیه های پژوهش استفاده میشود.

آزمون T ولچ:
این آزمون نیز مانند آزمون T دو نمونه جهت مقایسه میانگین دو جامعه استفاده می شود. در آزمون T ولچ فرض می شود واریانس دو جامعه برابر نیست. برای نمونه به منظور بررسی معنی دار بودن تفاوت میانگین نمره نظرات پاسخ دهندگان بر اساس جنسیت در خصوص هر یک از فرضیه های پژوهش استفاده میشود.

آزمون T هتلینگ:
برای مقایسه چند میانگین از دو جامعه استفاده می شود. یعنی دو جامعه براساس میانگین چندین صفت مقایسه شوند.

تحلیل واریانس (ANOVA):
از این آزمون به منظور بررسی اختلاف میانگین چند جامعه آماری استفاده می شود. برای نمونه جهت بررسی معنی دار بودن تفاوت میانگین نمره نظرات پاسخ دهندگان بر اساس سن یا تحصیلات در خصوص هر یک از فرضیه های پژوهش استفاده می شود. روشی است که اغلب موارد برای آزمون تفاوتها بین میانگین های سه گروه یا بیشتر به کار می رود، همچنین می تواند در آزمون تفاوتها بین میانگین های دو گروه بکار رود، در این حالت ، ما دقیقا همان اطلاعاتی که آزمون t به ما می داد، بدست می آوریم. موقعی که متغیر مستقل دارای دو سطح یا بیشتر باشد برای مقایسه میانگین های این سطوح معمولا از تحلیل واریانس یکراهه استفاده می شود که بر پایه آن می توان معلوم کرد تفاوت های مشاهده شده بین میانگین ها حاصل شانس است یا نتیجه تاثیر متغیر آزمایشی است. تحلیل واریانس یکراهه را می توان به عنوان گسترش آزمون t مستقل برای آزمون این فرضیه که چند جامعه از لحاظ متغیر مورد مطالعه دارای میانگین های یکسان است درنظر گرفت، در حالی که آزمون t برای دو گروه مستقل را نیز می توان حالت ویژه ای از تحلیل واریانس یکراهه دانست. این دو تکنیک شباهت زیادی با هم دارند. مهمترین شباهت مربوط به مفروضه های این دو روش است. منطق تحلیل واریانس پیدا کردن ۲ برآورد مستقل از پراکندگی است. یکی واریانس حول میانگین های گروه است. این حقیقتا واریانس تفاوتها بین گروههاست. دیگری واریانس درون گروههاست که معین می کند چند نمره بر حسب شانس در متغیر وابسته مورد نظر تغییر می کند.آزمون تحلیل واریانس نسبتی از این دو واریانس است.

تحلیل واریانس چند متغیره(MANOVA):
 اغلب اتفاق می افتد زمانی که هدف محقق بررسی بیش از یک متغیر وابسته است، به جای استفاده از روش های چند متغیری هر بار یکی از متغیرهای وابسته را در نظر گرفته و از روش ANOVA برای تحلیل استفاده می نماید. استفاده از این روش می تواند اشکالاتی را به وجود آورد که در ادامه به بیان آن ها می پردازیم :

۱- آزمون های آماری تک متغیری به طور معمول همبستگی متقابل متغیرهای وابسته را نادیده می گیرد. در حالیکه روش MANOVAهمبستگی متقابل بین متغیرهای وابسته را با بررسی ماتریس های واریانس کواریانس در نظر می گیرد.

۲- روش MANOVA محققان را قادر می سازد تا روابط بین متغیرهای وابسته را در هر سطحی از متغیرهای مستقل بررسی کنند.

۳- این روش به شناسایی متغیرهای وابسته با بیشترین توان تفکیک در گروه بندیکمک می کند.

۴- MANOVAبه واسطه توان افزایش یافته در موقعیت چند متغیری می تواند تفاوت های گروهی نامشخص تحت شرایط تحلیل های آما

ری تک متغیری را آشکار نماید.

۵- روش MANOVA سطح آلفای کلی یا میزان خطای نوع اول (یعنی احتمال این که فرض صفر درست بوده و به اشتباه رد شود)را کنترل می کند. برای مثال اگر بخواهیم تفاوت های جنسیتی(متغیر مستقل) را با چهار متغیر وابسته رضایت شغلی (پرداخت، مزایا، همکاران و محل کار) بررسی کنیم و برای این کار از چهار آزمون جداگانه t و یا روش ANOVA استفاده نماییم، با سطح خطای ۵% برای هر آزمون با خطای نوع اول برابر ۰٫۰۵۴ مواجه خواهیم شد. در این حالات استفاده از روش MANOVA این مشکل را برطرف می کند.

تحلیل کوواریانس (ANCOVA):
استفاده از متغیر کوواریانس شرایطی دارد که می توان آن را به شرح ذیل خلاصه کرد: ۱- زمانی که یک یا چند متغیر خارجی مزاحم وجود دارد که در متغیر وابسته اثر می گذارد. ۲- این متغیر مزاحم قابل اندازه گیری در مقیاس فاصله ای یا نسبی باشد. ۳- بین متغیر یا متغیرهای مزاحم و متغیرهای وابسته رابطه وجود داشته باشد. ۴- کنترل تجربی متغیرهای مزاحم خارجی امکان پذیر نباشد. اگر در این شرایط قرار نباشد تعدیلی که در متغیر وابسته از طریق کنترل عوامل مزاحم بدست می آید درنظر گرفته شود، نتیجه به دست آمده صحیح نخواهد بود زیرا برخی اثرات قابل استناد، از متغیر وابسته حذف خواهد شد.

تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA):
چنانچه در MANOVA بخواهیم اثر یک یا چند متغیر کمکی را حذف کنیم از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده می شود.

ضریب همبستگی گشتاوری پیرسون:
ضریب همبستگی پیرسون از روشهای پرکاربرد جهت تعیین میزان رابطه بین دو متغیر محسوب می گردیده و با علامتr نمایش داده می شود. این ضریب به منظور بررسی رابطه بین دو متغیر فاصله ای یا نسبی مورد استفاده قرار می گیرد و مقدار آن همواره بین ۱- و ۱+ در نوسان است. چنانچه مقدار به دست آمده مثبت باشد به معنای این است که تغییرات در هر دو متغییر بطور هم جهت اتفاق می افتد. به عبارت دیگر با هر گونه افزایش در مقدار یک متغیر، مقدار متغیر دیگر نیز افزایش پیدا می کند و بر عکس. اما چنانچه مقدار r منفی باشد بیانگر این نکته است که دو متغیر در جهت عکس همدیگر حرکت می کنند. یعنی با افزایش یک متغیر، مقادیر متغیر دیگر کاهش می یابد و بر عکس. اگر مقدار به دست آمده برای ضریب همبستگی صفر باشد به معنای این است که هیچگونه رابطه ای بین دو متغیر وجود ندارد. اگر مقدار r دقیقا برابر +۱ باشد بیانگر همبستگی مثبت کامل و اگر برابر ۱- باشد نشان دهنده همبستگی کامل منفی بین دو متغیر است.

لیست کامل ژورنال های ایندکس پابمد ۲۰۱۴
مهمترین ابزار برای جستجوی پایگاه داده‌های آزاد (دیتابیس) مدلاین است، که حاوی اطلاعات بیبلیوگرافی پژوهشی برای تمام رشته‌ای علوم پزشکی و زیست‌شناسی است. این دیتابیس تا سال ۲۰۰۸ حاوی ۱۷ میلیون عنوان بود که قدیمیترین آنها به سال ۱۸۶۵ باز می‌گردد(Yearly Citation Totals ,from2008).

 پابمد مجموعه‌ای از اطلاعات کیفی مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری و سایر نهادهای و سازمان‌های دولتی حوزه سلامت ایالات متحده آمریکا است ( Hooman H. Rashidi, Lukas K. Buehler,2000) این دیتابیس بطور رایگان برای جهانیان قابل دسترس است.

لذا موسسه ایران مشاور به جهت فراهم سازی امکان استفاده پژوهشگران داخلی از طریق یکی از رابط های خود در ژورنال های بین المللی لیست کامل مجلات نمایه شده در پایگاه پابمد را در قالب فایل وورد به دست آورده و برای اولین بار در این سایت به اشتراک گذاشته است.

استفاده از این فایل با ذکر لینک منبع مجاز می باشد. لطفا به جهت قدردانی از زحمات همکاران ما در جهت فراهم سازی اطلاعات و امکانات مفید آموزشی و پژوهشی به شما عزیزان، بر روی آیکن گوگل پلاس سایت یکبار کلیک کنید. سپاس فراوان

برای دریافت فایل زیپ شده لیست کامل ژورنالهای نمایه شده در ایندکس پابمد PubMed بر لینک زیر کلیک کنید: