یادگیری مدرن در دنیای دیجیتال
تا پیش از قرن بیستم، برای بیش از دو هزار سال دانش به شکل متن و حداکثر سنگنگاره نگهداری و منتقل میشد. اما کمی پیش از آغاز قرن بیستم دوربین عکاسی اختراع شد،و بعد دوربین فیلمبرداری و گرامافون و به همین ترتیب اطلاعات قالب جدیدی پیدا کرد: صوتیتصویری.
۲۷ اکتبر یا ۵ آبان، روز جهانی میراث صوتیتصویری بود. روزی که یونسکو برای توجه به اهمیت حفظ و نگهداری محتوای صوتیتصویری تعیین کرده است، محتوایی که برای حدود یک قرن بیشتر به صورت عکس و نگاتیو و راش و صفحه گرامافون و کاست بوده است؛ ولی این وسایل نگهداری چندان بادوام نیستند.
باعث افسوس است که مقدار قابل توجهی از محتوای صوتیتصویری قرن بیستم تا به حال از دست رفته است. از مجلات ناموجود تا عکسهای پوسیدهٔ قدیمی، تا راش فیلمهای قدیمی هالیوود که دور ریخته شده یا در آتش سوخته. مثلا شبکه بیبیسی تا قبل از ۱۹۷۸ بهطور مرتب آرشیو سریالهایش را دور میریخت – به خاطر کمبود فضای بایگانی یا ضبط مجدد روی کاستها! – و در یکی از مشهورترین موارد، ۹۷ قسمت از سریال مشهور «دکتر هو» از دست رفته است.
اما حالا عصر محتوای دیجیتال است. خاصیت محتوای دیجیتال این است که:
نگهداری آن به فضای فیزیکی بسیار کمتری احتیاج دارد
به راحتی و بدون از دست رفتن کیفیت قابل انتقال است
هزاران نفر میتوانند همزمان از آن استفاده کنند
به راحتی میتوان آن را همیشه بهروز نگه داشت
و هر کسی میتواند با امکانات معمولی محتوای صوتیتصویری تولید کند و در اختیار همه بگذارد.
نمونهی آن ویکیپدیا است که سرعت بازتاب وقایع روز جهان در آن گاهی از خبرگزاریها هم بیشتر میشود.
و به همین خاطر است که محتوای دیجیتال حالا بهترین قالب آموزش و یادگیری و انتقال دانش محسوب میشود. اینترنت و محتوای دیجیتال دانش همه را در اختیار همه قرار میدهد.
هر کسی میتواند ویکیپدیا را ویرایش کند.
هر کسی میتواند به کمک سیستمی مثل وردپرس وبلاگ و سایت درست کند و در آن بنویسد و انتشار دهد.
هر کسی میتواند با فتوشاپ، ایندیزاین، کورل دراو در حد توان و نیازش تصویرسازی کند.
هر کسی میتواند پادکست ضبط کند و رادیوی اینترنتی خودش را راه بیاندازد.
هر کسی میتواند با افتر افکتس یا نرمافزارهای سهبعدی مثل ۳دی استودیو مکس و مایا انیمیشن بسازد.
هر کسی میتواند با یونیتی بازی بسازد.
و هر کسی با داشتن یک کامپیوتر شخصی به کمک نرمافزارهای ضبط و تدوین ویدیو مثل کمتاسیا و ادوبی پرمیر میتواند به راحتی ویدیوهای آموزشی ضبط کند و با قرار دادن آن روی بسترههای یادگیری آنلاین مثل فرانش، دانش و تخصصش را با دیگران سهیم شود.
این عصر ما است. عصر محتوای صوتیتصویری دیجیتال و عصر یادگیری دیجیتال. در کنار هم و با هم.
تا پیش از قرن بیستم، برای بیش از دو هزار سال دانش به شکل متن و حداکثر سنگنگاره نگهداری و منتقل میشد. اما کمی پیش از آغاز قرن بیستم دوربین عکاسی اختراع شد،و بعد دوربین فیلمبرداری و گرامافون و به همین ترتیب اطلاعات قالب جدیدی پیدا کرد: صوتیتصویری.
۲۷ اکتبر یا ۵ آبان، روز جهانی میراث صوتیتصویری بود. روزی که یونسکو برای توجه به اهمیت حفظ و نگهداری محتوای صوتیتصویری تعیین کرده است، محتوایی که برای حدود یک قرن بیشتر به صورت عکس و نگاتیو و راش و صفحه گرامافون و کاست بوده است؛ ولی این وسایل نگهداری چندان بادوام نیستند.
باعث افسوس است که مقدار قابل توجهی از محتوای صوتیتصویری قرن بیستم تا به حال از دست رفته است. از مجلات ناموجود تا عکسهای پوسیدهٔ قدیمی، تا راش فیلمهای قدیمی هالیوود که دور ریخته شده یا در آتش سوخته. مثلا شبکه بیبیسی تا قبل از ۱۹۷۸ بهطور مرتب آرشیو سریالهایش را دور میریخت – به خاطر کمبود فضای بایگانی یا ضبط مجدد روی کاستها! – و در یکی از مشهورترین موارد، ۹۷ قسمت از سریال مشهور «دکتر هو» از دست رفته است.
اما حالا عصر محتوای دیجیتال است. خاصیت محتوای دیجیتال این است که:
نگهداری آن به فضای فیزیکی بسیار کمتری احتیاج دارد
به راحتی و بدون از دست رفتن کیفیت قابل انتقال است
هزاران نفر میتوانند همزمان از آن استفاده کنند
به راحتی میتوان آن را همیشه بهروز نگه داشت
و هر کسی میتواند با امکانات معمولی محتوای صوتیتصویری تولید کند و در اختیار همه بگذارد.
نمونهی آن ویکیپدیا است که سرعت بازتاب وقایع روز جهان در آن گاهی از خبرگزاریها هم بیشتر میشود.
و به همین خاطر است که محتوای دیجیتال حالا بهترین قالب آموزش و یادگیری و انتقال دانش محسوب میشود. اینترنت و محتوای دیجیتال دانش همه را در اختیار همه قرار میدهد.
هر کسی میتواند ویکیپدیا را ویرایش کند.
هر کسی میتواند به کمک سیستمی مثل وردپرس وبلاگ و سایت درست کند و در آن بنویسد و انتشار دهد.
هر کسی میتواند با فتوشاپ، ایندیزاین، کورل دراو در حد توان و نیازش تصویرسازی کند.
هر کسی میتواند پادکست ضبط کند و رادیوی اینترنتی خودش را راه بیاندازد.
هر کسی میتواند با افتر افکتس یا نرمافزارهای سهبعدی مثل ۳دی استودیو مکس و مایا انیمیشن بسازد.
هر کسی میتواند با یونیتی بازی بسازد.
و هر کسی با داشتن یک کامپیوتر شخصی به کمک نرمافزارهای ضبط و تدوین ویدیو مثل کمتاسیا و ادوبی پرمیر میتواند به راحتی ویدیوهای آموزشی ضبط کند و با قرار دادن آن روی بسترههای یادگیری آنلاین مثل فرانش، دانش و تخصصش را با دیگران سهیم شود.
این عصر ما است. عصر محتوای صوتیتصویری دیجیتال و عصر یادگیری دیجیتال. در کنار هم و با هم.
شاید که فردا...
مرد پیری به گذشتهاش نگاه میکنه، و میدونه که زندگیش داره به پایان نزدیک میشه. به دوردستها خیره میشه و با خودش فکر میکنه که دقیقا کجای زندگیش بود که رویاهاش مردن.
اما هیچ لحظهٔ خاصی در کار نیست. رویاها به تدریج جون میدن. رویاها قطره قطره آب میرن.
ممکنه یک روز ورزش نکنی، یا برای آشنایی با دختر مورد علاقهات پا پیش نگذاری، یا رییس نامردت رو یک هفته اضافی تحمل کنی. هیچکدوم از اینها زمان قابل توجهی نیست. همیشه فردایی هست که همه چیز رو درست کنی.
شاید سفر رویاییت رو عقب بندازی، یا به خودت قول بدی که داستانت رو بعدا حتما مینویسی، یا قسم بخوری که این آخرین سیگاریه که میکشی. همیشه فردایی هست که همه چیز رو درست کنی.
هیچ لحظهٔ خاصی وجود نداره که بگی در اون لحظه در رسیدن به هدفت شکست خوردی.
همیشه فردایی هست، تا وقتی که دیگه نیست.
مرد پیری به گذشتهاش نگاه میکنه، و میدونه که زندگیش داره به پایان نزدیک میشه. به دوردستها خیره میشه و با خودش فکر میکنه که دقیقا کجای زندگیش بود که رویاهاش مردن.
اما هیچ لحظهٔ خاصی در کار نیست. رویاها به تدریج جون میدن. رویاها قطره قطره آب میرن.
ممکنه یک روز ورزش نکنی، یا برای آشنایی با دختر مورد علاقهات پا پیش نگذاری، یا رییس نامردت رو یک هفته اضافی تحمل کنی. هیچکدوم از اینها زمان قابل توجهی نیست. همیشه فردایی هست که همه چیز رو درست کنی.
شاید سفر رویاییت رو عقب بندازی، یا به خودت قول بدی که داستانت رو بعدا حتما مینویسی، یا قسم بخوری که این آخرین سیگاریه که میکشی. همیشه فردایی هست که همه چیز رو درست کنی.
هیچ لحظهٔ خاصی وجود نداره که بگی در اون لحظه در رسیدن به هدفت شکست خوردی.
همیشه فردایی هست، تا وقتی که دیگه نیست.
چطور وقتی مهارت خاصی نداری به موفقیت برسی
همیشه دربارهی اینکه چطور در زندگی به موفقیت و پیشرفت برسیم، به ما دروغ گفتهان: ببین در چه کاری استعداد داری، به سختی تمرین کن و زحمت بکش، و در دریایی از ثروت و خوشبختی غوطهور شو.
وقتی که استعداد خاصی داشته باشی این روش عالیه، اما برای باقی آدمها، ناامیدکننده است. اگر هیچ مهارت و استعداد درجه یکی نداشته باشی چطور؟ اگر در کارهای مختلفی صرفا در حد قابل قبول باشی چطور؟
خبر خوب اینکه، تقریبا همهی آدمها همینطورن، حتی بعضی از فوقستارههای شدیدا موفق. آدمهای موفقِ کمی وجود دارن که واقعا در کاری بهترین باشن. معمولا معجون خیلی موثری از چیزهای مختلفه که براشون کارساز شده.
بیل گیتس بهترین برنامهنویس دنیا نیست، بهترین سخنران یا فروشنده یا ایدهپرداز یا حسابدار دنیا هم نیست. ولی در همهی اینها در حد مقبول هست، و یاد گرفته که این مهارتها رو به هم بدوزه و چیز خیلی ارزشمندتری بسازه.
ویل اسمیت نه در حد بهترین بازیگرهای دنیا است و نه خوانندهی خیلی هنرمندیه، ولی این مهارتها رو به هم دوخته و با یه شخصیت جذاب، برندینگ شخصی زیرکانه، و اخلاق کاری بسیار محکم موفق شده در مجموع خیلی موفقتر از اون بشه که با هر کدوم از این کارها به تنهایی میتونست.
بیشتر چنین آدمهایی اگر فقط روی «بهترین» استعداد و مهارتشون تمرکز کرده بودن، هدر میرفتن. اگر استیو جابز این کار رو کرده بود شاید یه فروشنده ماشینهای دست دوم میشد.
حتی اگر مهارتهای متوسطی داری، یه ترکیب زیرکانه از این «متوسطها» میتونه تو رو بیمانند کنه.
فرض کن یه برنامهنویس قابل قبول باشی. عاشق این کار هستی و کارت هم خوبه اما میدونی که هیچوقت در گوگل و شرکتهای بزرگ و جذاب استخدام نمیشی. این مهارت به خودی خود ارزش زیادی نداره. اما بلدی که این مهارت رو با توانایی خوب یاد دادن ترکیب کنی. بعد یاد میگیری چطور ویدیوهای آموزشی بسازی و خودت رو در اینترنت تبلیغ و معرفی کنی. تو در ساختن ویدیو بهترین نخواهی بود، در تبلیغات و فعالیت اینترنتی هم همینطور، در برنامهنویسی هم همینطور. اما میتونی یه کسبوکار آنلاین پررونق داشته باشی که از کاری که عاشقش هستی پول در بیاری در حالی که تکمهارتهای تو هیچکدوم هیچوقت از سطح «قابل قبول» فراتر نرفته.
این برای هر پیشهای صدق میکنه. یه مدیر متوسط که بتونه کمی قانون یاد بگیره، یا زبان بدن، یا برنامهنویسی، یا طراحی، یا سخنرانی عمومی، میتونه نسبت به مدیرهای مشابه خودش برتری بزرگی پیدا کنه. در واقع، میشه گفت چیزی که باعث میشه کسی «مدیر بزرگی» باشه اساسا معجونی از مهارتهای مرتبط به این کار، مثل روانشناسی و نظم شخصیه.
تکمهارتها زیادن. ولی ترکیبها نادر و کمیابان. اگر میخوای ارزش خودت رو بالا ببری، یک گام از قدرتهای اصلیت عقب برو، و سعی کن از اونها معجون بزرگتری بسازی
همیشه دربارهی اینکه چطور در زندگی به موفقیت و پیشرفت برسیم، به ما دروغ گفتهان: ببین در چه کاری استعداد داری، به سختی تمرین کن و زحمت بکش، و در دریایی از ثروت و خوشبختی غوطهور شو.
وقتی که استعداد خاصی داشته باشی این روش عالیه، اما برای باقی آدمها، ناامیدکننده است. اگر هیچ مهارت و استعداد درجه یکی نداشته باشی چطور؟ اگر در کارهای مختلفی صرفا در حد قابل قبول باشی چطور؟
خبر خوب اینکه، تقریبا همهی آدمها همینطورن، حتی بعضی از فوقستارههای شدیدا موفق. آدمهای موفقِ کمی وجود دارن که واقعا در کاری بهترین باشن. معمولا معجون خیلی موثری از چیزهای مختلفه که براشون کارساز شده.
بیل گیتس بهترین برنامهنویس دنیا نیست، بهترین سخنران یا فروشنده یا ایدهپرداز یا حسابدار دنیا هم نیست. ولی در همهی اینها در حد مقبول هست، و یاد گرفته که این مهارتها رو به هم بدوزه و چیز خیلی ارزشمندتری بسازه.
ویل اسمیت نه در حد بهترین بازیگرهای دنیا است و نه خوانندهی خیلی هنرمندیه، ولی این مهارتها رو به هم دوخته و با یه شخصیت جذاب، برندینگ شخصی زیرکانه، و اخلاق کاری بسیار محکم موفق شده در مجموع خیلی موفقتر از اون بشه که با هر کدوم از این کارها به تنهایی میتونست.
بیشتر چنین آدمهایی اگر فقط روی «بهترین» استعداد و مهارتشون تمرکز کرده بودن، هدر میرفتن. اگر استیو جابز این کار رو کرده بود شاید یه فروشنده ماشینهای دست دوم میشد.
حتی اگر مهارتهای متوسطی داری، یه ترکیب زیرکانه از این «متوسطها» میتونه تو رو بیمانند کنه.
فرض کن یه برنامهنویس قابل قبول باشی. عاشق این کار هستی و کارت هم خوبه اما میدونی که هیچوقت در گوگل و شرکتهای بزرگ و جذاب استخدام نمیشی. این مهارت به خودی خود ارزش زیادی نداره. اما بلدی که این مهارت رو با توانایی خوب یاد دادن ترکیب کنی. بعد یاد میگیری چطور ویدیوهای آموزشی بسازی و خودت رو در اینترنت تبلیغ و معرفی کنی. تو در ساختن ویدیو بهترین نخواهی بود، در تبلیغات و فعالیت اینترنتی هم همینطور، در برنامهنویسی هم همینطور. اما میتونی یه کسبوکار آنلاین پررونق داشته باشی که از کاری که عاشقش هستی پول در بیاری در حالی که تکمهارتهای تو هیچکدوم هیچوقت از سطح «قابل قبول» فراتر نرفته.
این برای هر پیشهای صدق میکنه. یه مدیر متوسط که بتونه کمی قانون یاد بگیره، یا زبان بدن، یا برنامهنویسی، یا طراحی، یا سخنرانی عمومی، میتونه نسبت به مدیرهای مشابه خودش برتری بزرگی پیدا کنه. در واقع، میشه گفت چیزی که باعث میشه کسی «مدیر بزرگی» باشه اساسا معجونی از مهارتهای مرتبط به این کار، مثل روانشناسی و نظم شخصیه.
تکمهارتها زیادن. ولی ترکیبها نادر و کمیابان. اگر میخوای ارزش خودت رو بالا ببری، یک گام از قدرتهای اصلیت عقب برو، و سعی کن از اونها معجون بزرگتری بسازی
شیوه ارسال مدارک به دانشگاههای خارجی بعد از تکمیل مدارک خواسته شده هر دانشگاه، باید آنها را به وسیله پست به مقصد دانشگاه بفرستید. مدارک باید قبل از زمان تعیین شده برای دانشگاه (Deadline) فرستاده شوند.
برای پست کردن مدارکتان، میتوانید از پستهای بین المللی و یا از پست ملی ایران استفاده کنید. از میان پستهای بینالمللی، شرکتهای مختلفی در ایران این کار را برای شما انجام میدهند. ازبین همه شرکتها، سه شرکت پستی که در زیر معرفی شدهاند، معروفتر هستند.
زمان رسیدن مدارک شما به نوع پست و کشور مقصد بستگی دارد. گاهی دلایلی مثل تعطیلات وتغییرات آب وهوا نیز در زمان رسیدن بسته دخالت دارند. لذا در هنگام زمانبندی برای ارسال مدارک به این موارد هم توجه کنید.
پست ایران
برای اینکه مدارک خود را با پست ایران به دانشگاه مقصد بفرستید، ابتدا آدرس گیرنده و فرستنده را روی کاغذی تایپ کنید و کپی پشت و روی کارت ملی خود را نیز همراه داشته باشید.
مدت زمان رسیدن بستهها از ایران به کشورهای دیگر، به نوع پست بستگی دارد و حدود یک تا سه هفته طول میکشد. همچنین میتوانید بسته خود را از طریق اینترنت رهگیری کنید. بهترین ویژگیهای پست ایران در دسترس بودن آن در تمام شهرها و ارزانتر بودن آن نسبت به پستهای خارجی است.
پست TNT
یکی از شرکتهای پست بین المللی که میتوانید مدارکتان را با آن پست کنید، شرکتTNT است که در شهرهای مختلف ایران نمایندگی دارد. این شرکت دو نوع پست دارد: پست معمولی و پست سریع.
در پست معمولی بستهها چهار الی پنج روزه به مقصد میرسند و در پست سریع دو روزه. در صورت ارسال مدارک با این پست امکان رهگیری اینترنتی کامل بسته خود وحتی اطلاعاتی راجع به تحویل گیرنده بسته را دارید.
پست DHL
یکی از معروفترین شرکتهای پست خارجی، شرکت پست DHL است که برای ارسال مدارکتان به دانشگاه مقصد میتوانید از آن استفاده کنید. این شرکت در تهران و بعضی از شهرهای ایران شعبه دارد. درشهرستانها میتوانید بسته را از طریق پست برای نمایندگی DHL به تهران بفرستید. این شرکت بستهها را سه تا پنج روزه به مقصد میرساند. همچنین امکان رهگیری اینترنتی بسته وجود دارد.
پست ARAMEX
یکی دیگر از پستهایی که درایران میتوانید از طریق آن بسته را ارسال کنید، پست ARAMEXاست که در تهران و بعضی از شهرهای ایران شعبه دارد. پست آرامکس سه تا پنج روزه بسته را به مقصد میرساند و در صورت نرسیدن و یا اتفاقاتی که برای بسته شما ممکن است بیفتد، خسارت آن را پرداخت میکند. امکان رهگیری اینترنتی برای بسته وجود دارد. بعضی از شعبههای آرامکس این امکان را دارند که با تماس تلفنی، بسته را ازشما درمحل تحویل میگیرند و نیازی به مراجعه حضوری نیست .
برای پست کردن مدارکتان، میتوانید از پستهای بین المللی و یا از پست ملی ایران استفاده کنید. از میان پستهای بینالمللی، شرکتهای مختلفی در ایران این کار را برای شما انجام میدهند. ازبین همه شرکتها، سه شرکت پستی که در زیر معرفی شدهاند، معروفتر هستند.
زمان رسیدن مدارک شما به نوع پست و کشور مقصد بستگی دارد. گاهی دلایلی مثل تعطیلات وتغییرات آب وهوا نیز در زمان رسیدن بسته دخالت دارند. لذا در هنگام زمانبندی برای ارسال مدارک به این موارد هم توجه کنید.
پست ایران
برای اینکه مدارک خود را با پست ایران به دانشگاه مقصد بفرستید، ابتدا آدرس گیرنده و فرستنده را روی کاغذی تایپ کنید و کپی پشت و روی کارت ملی خود را نیز همراه داشته باشید.
مدت زمان رسیدن بستهها از ایران به کشورهای دیگر، به نوع پست بستگی دارد و حدود یک تا سه هفته طول میکشد. همچنین میتوانید بسته خود را از طریق اینترنت رهگیری کنید. بهترین ویژگیهای پست ایران در دسترس بودن آن در تمام شهرها و ارزانتر بودن آن نسبت به پستهای خارجی است.
پست TNT
یکی از شرکتهای پست بین المللی که میتوانید مدارکتان را با آن پست کنید، شرکتTNT است که در شهرهای مختلف ایران نمایندگی دارد. این شرکت دو نوع پست دارد: پست معمولی و پست سریع.
در پست معمولی بستهها چهار الی پنج روزه به مقصد میرسند و در پست سریع دو روزه. در صورت ارسال مدارک با این پست امکان رهگیری اینترنتی کامل بسته خود وحتی اطلاعاتی راجع به تحویل گیرنده بسته را دارید.
پست DHL
یکی از معروفترین شرکتهای پست خارجی، شرکت پست DHL است که برای ارسال مدارکتان به دانشگاه مقصد میتوانید از آن استفاده کنید. این شرکت در تهران و بعضی از شهرهای ایران شعبه دارد. درشهرستانها میتوانید بسته را از طریق پست برای نمایندگی DHL به تهران بفرستید. این شرکت بستهها را سه تا پنج روزه به مقصد میرساند. همچنین امکان رهگیری اینترنتی بسته وجود دارد.
پست ARAMEX
یکی دیگر از پستهایی که درایران میتوانید از طریق آن بسته را ارسال کنید، پست ARAMEXاست که در تهران و بعضی از شهرهای ایران شعبه دارد. پست آرامکس سه تا پنج روزه بسته را به مقصد میرساند و در صورت نرسیدن و یا اتفاقاتی که برای بسته شما ممکن است بیفتد، خسارت آن را پرداخت میکند. امکان رهگیری اینترنتی برای بسته وجود دارد. بعضی از شعبههای آرامکس این امکان را دارند که با تماس تلفنی، بسته را ازشما درمحل تحویل میگیرند و نیازی به مراجعه حضوری نیست .
چگونه در مقطع کارشناسی کمک هزینه بگیریم ؟
بورسیه و کمک هزینه های تحصیلی به کمک های مالی گفته می شود که از سوی دانشگاه ها و مراکز آموزشی به دانشجویان داده شده و دانشجو نیازی به بازپرداخت آن ندارد. کمک هزینه های تحصیلی ممکن است از سوی دانشگاه، دولت فدرال و دولت های ایالتی و حتی از سوی مراکز و شرکت های خصوصی پرداخت گردد. این کمک ها به طور کلی به صورت زیر می باشند.
بورسیه های دوره های لیسانس
دانشجویان مقطع لیسانس می توانند در صورت تحصیل تمام وقت برای دریافت کمک هزینه های تحصیلی با توجه به معدل دوره دیپلم و عملکرد دوره دانشگاه اقدام نمایند. میزان کمک هزینه همچنین بستگی به نوع نیاز و درخواست دانشجو دارد. در بسیاری از دانشگاه ها، دانشجویان بعد از ترم اول و یا دوم می توانند برای دریافت بورسیه وسایر کمک هزینه های تحصیلی اقدام نمایند. میزان بورسیه بین ۱۵۰۰ دلار تا ۹ هزار دلار در سال می باشد.
نحوه اعطای بورسیه به دانشجویان دوره لیسانس
دانشگاه ها دارای دو منبع اصلی برای اخذ بورس و کمک هزینه های تحصیلی می باشند. از طریق خود دانشگاه محل تحصیل و از طریق مراکز خارجی مانند شرکت ها، موسسات تحقیقاتی، سازمان های خیریه و مراکز غیر انتفاعی. برخی از دانشگاه های کانادا و آمریکا در صورتی که متقاضی دارای شرایط عالی برای پذیرش باشد در همان ابتدای صدور پذیرش به دانشجو بورسیه می دهند ولی مبلغ این بورسیه معمولا زیر سه هزار دلار است. با این حال در بیشتر دانشگاه ها، دانشجویان پس از ترم اول و با اعلام نتایج ترم می توانند تقاضای بورسیه نمایند. دانشگاه ها معمولا دارای بخش بورس و کمک هزینه های تحصیلی هستند که فرم ها و شرایط اخذ بورس در آنها ارایه می گردند.
دوره های تحصیلات تکمیلی
کمک هزینه تحصیلی به شکل های مختلف در بسیاری از دوره های تحصیلات تکمیلی دانشگاه ها در کانادا و آمریکا اعطا می گردد. معمولا دانشگاه های بهتر و ممتاز دارای بودجه های بالاتر و کمک هزینه های بیشتری نیز هستند. مهمترین شکل این کمک هزینه ها به صورت زیر می باشند.
۱٫ بورسیه و یا Fellowship
بورسهای تحصیلی داری انواع گوناگونی است که معمولا از سوی دانشکده ها یا شرکتها و موسسات خارج از دانشگاه به منظور تشویق در اختیار دانشجویان مستعد در تعدادی محدود قرار می گیرد. خصوصیت اصلی بورسها این است که بر خلاف کمک هزینه در قبال گرفتن آن لازم نیست کار بکنید. معمولاً برای کسب بورسیه نمره GRE و معدل دوران لیسانس و فوق لیسانس و توصیه نامه های اساتید بسیار مهم هستند. این مورد معمولاً توسط اداره تحصیلات تکمیلی دانشگاه بررسی می شود و بسیار رقابتی است.
۲٫ دستیار تدریس و یا Teaching Assistantship
شما بعنوان یک TA برای همکاری با یکنفر استاد در تدریس یک دوره بخصوص انتخاب می شوید. وظیفه TA بصورت عمومی شامل نمره دادن، کمک به دانشجویان و اداره جلسات هفتگی می باشد. سمت شما بعنوان دستیار تدریس بستگی به نظر استادی دارد که با وی همکاری دارید. کسب موقعیت TA به تسلط دانشجو به زبان انگلیسی و توانایی تدریس بستگی دارد. معمولاً دانشگاههای مختلف کلاسها و یا دوره هایی برای دانشجویان خارجی متقاضی TA دارند.
۳٫ دستیار تحقیق و یا Research Assistantship
در موارد بسیاری اساتید از طریق پروژه های تحقیقاتی بودجه ای کسب می کنند که قسمتی از این بودجه به دانشجویان فوق لیسانس یا دکترا بعنوان RA تعلق می گیرد.
بورسیه و کمک هزینه های تحصیلی به کمک های مالی گفته می شود که از سوی دانشگاه ها و مراکز آموزشی به دانشجویان داده شده و دانشجو نیازی به بازپرداخت آن ندارد. کمک هزینه های تحصیلی ممکن است از سوی دانشگاه، دولت فدرال و دولت های ایالتی و حتی از سوی مراکز و شرکت های خصوصی پرداخت گردد. این کمک ها به طور کلی به صورت زیر می باشند.
بورسیه های دوره های لیسانس
دانشجویان مقطع لیسانس می توانند در صورت تحصیل تمام وقت برای دریافت کمک هزینه های تحصیلی با توجه به معدل دوره دیپلم و عملکرد دوره دانشگاه اقدام نمایند. میزان کمک هزینه همچنین بستگی به نوع نیاز و درخواست دانشجو دارد. در بسیاری از دانشگاه ها، دانشجویان بعد از ترم اول و یا دوم می توانند برای دریافت بورسیه وسایر کمک هزینه های تحصیلی اقدام نمایند. میزان بورسیه بین ۱۵۰۰ دلار تا ۹ هزار دلار در سال می باشد.
نحوه اعطای بورسیه به دانشجویان دوره لیسانس
دانشگاه ها دارای دو منبع اصلی برای اخذ بورس و کمک هزینه های تحصیلی می باشند. از طریق خود دانشگاه محل تحصیل و از طریق مراکز خارجی مانند شرکت ها، موسسات تحقیقاتی، سازمان های خیریه و مراکز غیر انتفاعی. برخی از دانشگاه های کانادا و آمریکا در صورتی که متقاضی دارای شرایط عالی برای پذیرش باشد در همان ابتدای صدور پذیرش به دانشجو بورسیه می دهند ولی مبلغ این بورسیه معمولا زیر سه هزار دلار است. با این حال در بیشتر دانشگاه ها، دانشجویان پس از ترم اول و با اعلام نتایج ترم می توانند تقاضای بورسیه نمایند. دانشگاه ها معمولا دارای بخش بورس و کمک هزینه های تحصیلی هستند که فرم ها و شرایط اخذ بورس در آنها ارایه می گردند.
دوره های تحصیلات تکمیلی
کمک هزینه تحصیلی به شکل های مختلف در بسیاری از دوره های تحصیلات تکمیلی دانشگاه ها در کانادا و آمریکا اعطا می گردد. معمولا دانشگاه های بهتر و ممتاز دارای بودجه های بالاتر و کمک هزینه های بیشتری نیز هستند. مهمترین شکل این کمک هزینه ها به صورت زیر می باشند.
۱٫ بورسیه و یا Fellowship
بورسهای تحصیلی داری انواع گوناگونی است که معمولا از سوی دانشکده ها یا شرکتها و موسسات خارج از دانشگاه به منظور تشویق در اختیار دانشجویان مستعد در تعدادی محدود قرار می گیرد. خصوصیت اصلی بورسها این است که بر خلاف کمک هزینه در قبال گرفتن آن لازم نیست کار بکنید. معمولاً برای کسب بورسیه نمره GRE و معدل دوران لیسانس و فوق لیسانس و توصیه نامه های اساتید بسیار مهم هستند. این مورد معمولاً توسط اداره تحصیلات تکمیلی دانشگاه بررسی می شود و بسیار رقابتی است.
۲٫ دستیار تدریس و یا Teaching Assistantship
شما بعنوان یک TA برای همکاری با یکنفر استاد در تدریس یک دوره بخصوص انتخاب می شوید. وظیفه TA بصورت عمومی شامل نمره دادن، کمک به دانشجویان و اداره جلسات هفتگی می باشد. سمت شما بعنوان دستیار تدریس بستگی به نظر استادی دارد که با وی همکاری دارید. کسب موقعیت TA به تسلط دانشجو به زبان انگلیسی و توانایی تدریس بستگی دارد. معمولاً دانشگاههای مختلف کلاسها و یا دوره هایی برای دانشجویان خارجی متقاضی TA دارند.
۳٫ دستیار تحقیق و یا Research Assistantship
در موارد بسیاری اساتید از طریق پروژه های تحقیقاتی بودجه ای کسب می کنند که قسمتی از این بودجه به دانشجویان فوق لیسانس یا دکترا بعنوان RA تعلق می گیرد.
شیوه نامه ارسال پایان نامه به پژوهشگاه اطلاعات
۱- مقدمه:
این شیوهنامه در راستای دستورالعمل شماره ۱۲۲۳۸/۴۳۸۹ تاریخ ۲۰/۸/۸۶ وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری در مورد لزوم امکان دسترسی به منابع غنی علمی(پایان نامهها/رسالهها) برای پژوهشگران و علاقهمندان، اجتناب از تکرار مطالعات و تحقیقات انجام یافته و تکمیل پایگاه اطلاعاتی پایاننامههای دانشجویی کشور در پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران تنظیم گردیده است.
۲٫ تعاریف:
دانشگاه: کلیه دانشگاهها، پژوهشگاهها و سایر موسسههای پژوهشی دولتی و غیر دولتی زیر پوشش وزارت علوم ،تحقیقات و فناوری.
دانشجو: دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و دکتری حرفهای و تخصصی دانشگاه.
پژوهشگاه: پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران
نماینده: فردی که از سوی دانشگاه برای ارتباط با پژوهشگاه در موضوع شیوهنامه معرفی میشود. این فرد، نماینده تام الاختیار دانشگاه در موضوع فوق الذکر بوده و مرجع تایید کننده برای صحت و اعتبار موارد ارسالی به پژوهشگاه می باشد.
پایان نامه: پایان نامه کارشناسی ارشد یا رساله دکتری حرفهای و تخصصی که مراحل دفاع و اصلاحات پایانی آن به پایان رسیده است.
کتابخانه: کتابخانه مرکزی دانشگاه یا کتابخانه دیگری که از سوی دانشگاه تعیین میشود.
۳٫ شیوهنامه
۱٫ ۳-۱ دانشگاه نمایندهِِی را در امور مربوط به پایاننامههای دانشجوی به پژوهشگاه معرفی میکند.
۱٫ دانشگاههایی که جمع آوری پایان نامه ها را به صورت پراکنده و نه متمرکز انجام می دهند می توانند نمایندگانی را معرفی کنند.
۲٫ ۳-۲ پژوهشگاه در سامانه الکترونیکی خود یک شناسه به نام هر نماینده تعریف و به او اعلام میکند.
۳٫ ۳-۳ دانشجو پس ازجلسه دفاع اطلاعات نمایه پایان نامه را به دو زبان فارسی و انگلیسی آماده می کند و در نشانی http://thesis.irandoc.ac.ir بخش ورود اطلاعات پایان نامه ، ورود اطلاعات می نماید و شماره رهگیری را از طریق سیستم دریافت می نماید
۴٫ ۳-۴ کتابخانه، بر اساس ابلاغ دانشگاه نمایه پایان نامه را بررسی و تائید میکند.
۵٫ ۳-۵ دانشجو پس ازتائید پایان نامه توسط هیات دواران نسخه نهائی (الکترونیکی و چاپی) پایان نامه خود را همراه با شماره رهگیری جهت تحویل به پژوهشگاه تحویل نماینده میدهد.
۶٫ ۳-۶ نماینده وارد کردن کد رهگیری و یا شماره دانشجویی به پایگاه اطلاعات پایان نامه به نشانی http://thesis.irandoc.ac.ir از وارد شدن اطلاعات پایان نامه به پایگاه توسط دانشجو اطمینان حاصل می نماید و نسخه چاپی و الکترونیکی پایان نامه را تحویل میگیرد.
۷٫ ۳-۷ نماینده، بر مبنای راهنمای مندرج در سامانه الکترونیکی به نشانی http://thesis.irandoc.ac.ir با تایید اطلاعات ، نسبت به ارسال اطلاعات پایان نامه دانشجو از طریق سامانه اقدام می نماید..
۸٫ ۳-۸ نماینده پس از اطمینان از ارسال موفق فرم و تایید محتویات پیوست، تائیدیه دریافت فرم را از سامانه پرینت میکند و پس از تائید( مهر و امضا)، تحویل دانشجو میدهد
۹٫ ۳-۹ دانشجو رسید تحویلی را به بخش فارغالتحصیلان دانشگاه تحویل میهد
۱۰٫ ۳-۱۰ نماینده دانشگاه در پایان هر ماه فهرست پایان نامههای ارسال شده را تهیه میکند و همراه با نسخه صحافی شده پایان نامهها و فایلهای مربوطه به پژوهشگاه ارسال میکند.
۱۱٫ ۳-۱۱ پژوهشگاه پس از کنترل اطلاعات سامانه با پایان نامه های دریافتی ، نسبت به صدور تاییدیه نهایی و ارسال آن به دانشگاه اقدام می نماید.
۱- مقدمه:
این شیوهنامه در راستای دستورالعمل شماره ۱۲۲۳۸/۴۳۸۹ تاریخ ۲۰/۸/۸۶ وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری در مورد لزوم امکان دسترسی به منابع غنی علمی(پایان نامهها/رسالهها) برای پژوهشگران و علاقهمندان، اجتناب از تکرار مطالعات و تحقیقات انجام یافته و تکمیل پایگاه اطلاعاتی پایاننامههای دانشجویی کشور در پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران تنظیم گردیده است.
۲٫ تعاریف:
دانشگاه: کلیه دانشگاهها، پژوهشگاهها و سایر موسسههای پژوهشی دولتی و غیر دولتی زیر پوشش وزارت علوم ،تحقیقات و فناوری.
دانشجو: دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد و دکتری حرفهای و تخصصی دانشگاه.
پژوهشگاه: پژوهشگاه اطلاعات و مدارک علمی ایران
نماینده: فردی که از سوی دانشگاه برای ارتباط با پژوهشگاه در موضوع شیوهنامه معرفی میشود. این فرد، نماینده تام الاختیار دانشگاه در موضوع فوق الذکر بوده و مرجع تایید کننده برای صحت و اعتبار موارد ارسالی به پژوهشگاه می باشد.
پایان نامه: پایان نامه کارشناسی ارشد یا رساله دکتری حرفهای و تخصصی که مراحل دفاع و اصلاحات پایانی آن به پایان رسیده است.
کتابخانه: کتابخانه مرکزی دانشگاه یا کتابخانه دیگری که از سوی دانشگاه تعیین میشود.
۳٫ شیوهنامه
۱٫ ۳-۱ دانشگاه نمایندهِِی را در امور مربوط به پایاننامههای دانشجوی به پژوهشگاه معرفی میکند.
۱٫ دانشگاههایی که جمع آوری پایان نامه ها را به صورت پراکنده و نه متمرکز انجام می دهند می توانند نمایندگانی را معرفی کنند.
۲٫ ۳-۲ پژوهشگاه در سامانه الکترونیکی خود یک شناسه به نام هر نماینده تعریف و به او اعلام میکند.
۳٫ ۳-۳ دانشجو پس ازجلسه دفاع اطلاعات نمایه پایان نامه را به دو زبان فارسی و انگلیسی آماده می کند و در نشانی http://thesis.irandoc.ac.ir بخش ورود اطلاعات پایان نامه ، ورود اطلاعات می نماید و شماره رهگیری را از طریق سیستم دریافت می نماید
۴٫ ۳-۴ کتابخانه، بر اساس ابلاغ دانشگاه نمایه پایان نامه را بررسی و تائید میکند.
۵٫ ۳-۵ دانشجو پس ازتائید پایان نامه توسط هیات دواران نسخه نهائی (الکترونیکی و چاپی) پایان نامه خود را همراه با شماره رهگیری جهت تحویل به پژوهشگاه تحویل نماینده میدهد.
۶٫ ۳-۶ نماینده وارد کردن کد رهگیری و یا شماره دانشجویی به پایگاه اطلاعات پایان نامه به نشانی http://thesis.irandoc.ac.ir از وارد شدن اطلاعات پایان نامه به پایگاه توسط دانشجو اطمینان حاصل می نماید و نسخه چاپی و الکترونیکی پایان نامه را تحویل میگیرد.
۷٫ ۳-۷ نماینده، بر مبنای راهنمای مندرج در سامانه الکترونیکی به نشانی http://thesis.irandoc.ac.ir با تایید اطلاعات ، نسبت به ارسال اطلاعات پایان نامه دانشجو از طریق سامانه اقدام می نماید..
۸٫ ۳-۸ نماینده پس از اطمینان از ارسال موفق فرم و تایید محتویات پیوست، تائیدیه دریافت فرم را از سامانه پرینت میکند و پس از تائید( مهر و امضا)، تحویل دانشجو میدهد
۹٫ ۳-۹ دانشجو رسید تحویلی را به بخش فارغالتحصیلان دانشگاه تحویل میهد
۱۰٫ ۳-۱۰ نماینده دانشگاه در پایان هر ماه فهرست پایان نامههای ارسال شده را تهیه میکند و همراه با نسخه صحافی شده پایان نامهها و فایلهای مربوطه به پژوهشگاه ارسال میکند.
۱۱٫ ۳-۱۱ پژوهشگاه پس از کنترل اطلاعات سامانه با پایان نامه های دریافتی ، نسبت به صدور تاییدیه نهایی و ارسال آن به دانشگاه اقدام می نماید.
روش جمع آوری اطلاعات
جمع آوری اطلاعات در یک پژوهش علمی از حساسیت زیادی برخوردار است و برای آن که نتایج به دست آمده قابل اعتماد و نتیجه گیری باشد باید کلیه اطلاعات به طور مرتب و سیستماتیک جمع آوری شوند . برای جمع آوری اطلاعات از روشهای متعددی استفاده می شود که انتخاب هر روش با توجه به شرایط و نوع اطلاعات مورد نظر صورت می گیرد . در یک پیش نویس طرح تحقیقاتی جزئیات روشهای جمع آوری اطلاعات و همچنین وسایل و ابزارهای مورد استفاده و میزان اعتبار هر کدام و چگونگی اعمال کنترل بر روی هر یک از روشها باید ذکر گردد . به طور کلی روشهای جمع آوری اطلاعات شامل مشاهده ، مصاحبه استفاده از اطلاعات موجود است .
مشاهده : عبارت است از کاربرد تکنیکهایی که می تواند از یک مشاهده عینی ساده تا روشهایی نیازمند به مهارتهای ویژه مثل معاینه بالینی یا کاربرد دستگاههای پیچیده رادیولوژی ، بیوشیمیایی و میکروبیولوژی را شامل شود .
مصاحبه و پرسشنامه کتبی ( چهره به چهره ) : روشهای جمع آوری اطلاعات است که در آن مصاحبه شوندگان به صورت فردی یا گروهی به طور شفاهی مورد پرسش قرار می گیرند در استفاده از پرسشنامه کتبی که توسط پاسخگو پر می شود سئوالات به صورت مکتوب ارائه شده و پاسخ دهنده باید به صورت نوشته جواب دهد .
استفاده از اطلاعات موجود مانند گزارشهای درمانی یا سایر پرونده های بیمارستانی و .. استفاده از این مدارک بایستی یقین حاصل شود که اطلاعات موجود دارای اعتبار است . از آن جا که این اطلاعات معمولاً توسط تعدادی از پزشکان و کارکنان که احتمالاً تعاریف تفاوتی را در پبت اطلاعات بکار می برند ، تهیه شده است باید به تعاریف مورد استفاده توجه خاصی داشت . امکان بروز خطا در هنگام استخراج اطلاعات از مدارک نیز وجود دارد . بعضی از دست نوشته ها ناخواناست و یا لازم است که پیگیری شوند . برخی از اطلاعات مورد نیاز نیز در پرونده ها موجود نیست و یا ناقص ثبت شده است . در مقابل مزیتی که استفاده از داده های موجود دارد ، ارزان بودن آن است .
معمولاً برای جمع آوری هر نوع اطلاعات ، راههای مختلفی وجود دارد مثلاً اطلاعات مربوط به شیوع بیماری فشار خون ممکن است از راه اندازه گیری فشار خون ( مشاهده ) ، یا سئوال از افراد در مورد اینکه آیا هرگز پزشکی به آنها گفته است که مبتلا به پر فشاری خون هستند ( مصاحبه ) و یا از راه مراجعه به پرونده پزشکی ( اطلاعات موجود ) بدست آورد . بر حسب روشی که انتخاب می شود ، دقت اطلاعات حاصله متفاوت خواهد بود . دقت کار را بایستی با میزان عملی بودن آن متعادل نمائیم و روشی را انتخاب نمائیم که حداکثر دقت را تامین نماید .
در انتخاب یک روش برای جمع آوری اطلاعات نکات زیر را در نظر داشته باشید :
نیاز به پرسنل ، مهارتها ، زمان ، وسایل کار و سایر تسهیلات در مقابل آنچه که موجود است .
قابل قبول بودن شیوه کار برای افراد تحت مطالعه از جمله عدم ایجاد ناراحتی ، نگرانی و عوارض ناخواسته .
این احتمال که روش مورد استفاده در مورد تقریباً تمامی افراد ، اطلاعات مورد نیاز را بدست آورد .
اگر احیاناً افراد زیادی پاسخ به یک سئوال را ندارند خود سئوال مناسب نیست .
برای جلوگیری از اشتباه در کاربرد اصطلاحات ، تفاوتهای بین روشهای جمع آوری داده ها به ابزار مربوط به این کار ذیلاً آورده شده است .
در روش مشاهده : ابزار می تواند چشم ، قلم و کاغذ ، ساعت ، ترازو ، میکروسکوپ و ..باشد .
در روش مصاحبه و پرسشنامه: ابزار می تواند برنامه مصاحبه ، ضبط صوت ، پرسشنامه باشد .
در روش استفاده از اطلاعات موجود ، ابزار می تواند چک لیست ، فرم ثبت اطلاعات باشد .
در مورد نحوه طراحی مصاحبه و پرسشنامه های کتبی در کتب مربوطه به تفصیل بحث شده است .
جمع آوری اطلاعات در یک پژوهش علمی از حساسیت زیادی برخوردار است و برای آن که نتایج به دست آمده قابل اعتماد و نتیجه گیری باشد باید کلیه اطلاعات به طور مرتب و سیستماتیک جمع آوری شوند . برای جمع آوری اطلاعات از روشهای متعددی استفاده می شود که انتخاب هر روش با توجه به شرایط و نوع اطلاعات مورد نظر صورت می گیرد . در یک پیش نویس طرح تحقیقاتی جزئیات روشهای جمع آوری اطلاعات و همچنین وسایل و ابزارهای مورد استفاده و میزان اعتبار هر کدام و چگونگی اعمال کنترل بر روی هر یک از روشها باید ذکر گردد . به طور کلی روشهای جمع آوری اطلاعات شامل مشاهده ، مصاحبه استفاده از اطلاعات موجود است .
مشاهده : عبارت است از کاربرد تکنیکهایی که می تواند از یک مشاهده عینی ساده تا روشهایی نیازمند به مهارتهای ویژه مثل معاینه بالینی یا کاربرد دستگاههای پیچیده رادیولوژی ، بیوشیمیایی و میکروبیولوژی را شامل شود .
مصاحبه و پرسشنامه کتبی ( چهره به چهره ) : روشهای جمع آوری اطلاعات است که در آن مصاحبه شوندگان به صورت فردی یا گروهی به طور شفاهی مورد پرسش قرار می گیرند در استفاده از پرسشنامه کتبی که توسط پاسخگو پر می شود سئوالات به صورت مکتوب ارائه شده و پاسخ دهنده باید به صورت نوشته جواب دهد .
استفاده از اطلاعات موجود مانند گزارشهای درمانی یا سایر پرونده های بیمارستانی و .. استفاده از این مدارک بایستی یقین حاصل شود که اطلاعات موجود دارای اعتبار است . از آن جا که این اطلاعات معمولاً توسط تعدادی از پزشکان و کارکنان که احتمالاً تعاریف تفاوتی را در پبت اطلاعات بکار می برند ، تهیه شده است باید به تعاریف مورد استفاده توجه خاصی داشت . امکان بروز خطا در هنگام استخراج اطلاعات از مدارک نیز وجود دارد . بعضی از دست نوشته ها ناخواناست و یا لازم است که پیگیری شوند . برخی از اطلاعات مورد نیاز نیز در پرونده ها موجود نیست و یا ناقص ثبت شده است . در مقابل مزیتی که استفاده از داده های موجود دارد ، ارزان بودن آن است .
معمولاً برای جمع آوری هر نوع اطلاعات ، راههای مختلفی وجود دارد مثلاً اطلاعات مربوط به شیوع بیماری فشار خون ممکن است از راه اندازه گیری فشار خون ( مشاهده ) ، یا سئوال از افراد در مورد اینکه آیا هرگز پزشکی به آنها گفته است که مبتلا به پر فشاری خون هستند ( مصاحبه ) و یا از راه مراجعه به پرونده پزشکی ( اطلاعات موجود ) بدست آورد . بر حسب روشی که انتخاب می شود ، دقت اطلاعات حاصله متفاوت خواهد بود . دقت کار را بایستی با میزان عملی بودن آن متعادل نمائیم و روشی را انتخاب نمائیم که حداکثر دقت را تامین نماید .
در انتخاب یک روش برای جمع آوری اطلاعات نکات زیر را در نظر داشته باشید :
نیاز به پرسنل ، مهارتها ، زمان ، وسایل کار و سایر تسهیلات در مقابل آنچه که موجود است .
قابل قبول بودن شیوه کار برای افراد تحت مطالعه از جمله عدم ایجاد ناراحتی ، نگرانی و عوارض ناخواسته .
این احتمال که روش مورد استفاده در مورد تقریباً تمامی افراد ، اطلاعات مورد نیاز را بدست آورد .
اگر احیاناً افراد زیادی پاسخ به یک سئوال را ندارند خود سئوال مناسب نیست .
برای جلوگیری از اشتباه در کاربرد اصطلاحات ، تفاوتهای بین روشهای جمع آوری داده ها به ابزار مربوط به این کار ذیلاً آورده شده است .
در روش مشاهده : ابزار می تواند چشم ، قلم و کاغذ ، ساعت ، ترازو ، میکروسکوپ و ..باشد .
در روش مصاحبه و پرسشنامه: ابزار می تواند برنامه مصاحبه ، ضبط صوت ، پرسشنامه باشد .
در روش استفاده از اطلاعات موجود ، ابزار می تواند چک لیست ، فرم ثبت اطلاعات باشد .
در مورد نحوه طراحی مصاحبه و پرسشنامه های کتبی در کتب مربوطه به تفصیل بحث شده است .
روش درست انجام پایان نامه و مزیت های نوشتن پایان نامه خوب
بسیاری از دانشجویان از مزیت های انجام پایان نامه خوب غافل هستند و سعی می کنند فقط آن را گذرانده تا زحمتشان کم شود. همین دانشجویان در آینده ای نه چندان دور متوجه می شوند که انجام پایان نامه یکی از مراحل مهم تحصیلات تکمیلی برای دانشجو می باشد و نتیجه آن همیشه برای رفتن به مراحل بالاتر برای دانشجو مهم خواهد بود. به همین خاطر دانشجویان باید تمامی مراحل پایان نامه و نوشتن آن را جدی گرفته و هر گونه سهل انگاری در انجام آن را فراموش کنند. در این رابطه یادگیری مراحل پایان نامه نویسی و پروپوزال نویسی می تواند برای دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری مفید واقع گردد.
برای گذراندن مراحل کار تحقیقاتی مانند پروپوزال و پایان نامه بخصوص برای رشته هایی مانند مدیریت، حسابداری، روانشناسی، علوم تربیتی و کارآفرینی دانشجویان در دانشگاه های مختلف می توانند از مشاوره اساتید راهنما و اساتید مجرب رشته مربوطه استفاده کنند. اگر دانشجویان بتوانند انتخاب موضوع خوبی داشته باشند، نوشتن پایان نامه برای آنها بسیار راحت تر خواهد بود. در این رابطه انجام پروپوزال هم می تواند مهم باشد.
همه کارهای پژوهشی باید از استاندارد لازم برخوردار باشد تا بتواند در مجلات معتبر علمی مقاله استخراج کند و این به عنوان رزومه برای دانشجو تلقی خواهد شد. بنابراین نوشتن پایان نامه باید با دقت و با رعایت برخی اصول انجام شود.
بسیاری از دانشجویان از مزیت های انجام پایان نامه خوب غافل هستند و سعی می کنند فقط آن را گذرانده تا زحمتشان کم شود. همین دانشجویان در آینده ای نه چندان دور متوجه می شوند که انجام پایان نامه یکی از مراحل مهم تحصیلات تکمیلی برای دانشجو می باشد و نتیجه آن همیشه برای رفتن به مراحل بالاتر برای دانشجو مهم خواهد بود. به همین خاطر دانشجویان باید تمامی مراحل پایان نامه و نوشتن آن را جدی گرفته و هر گونه سهل انگاری در انجام آن را فراموش کنند. در این رابطه یادگیری مراحل پایان نامه نویسی و پروپوزال نویسی می تواند برای دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری مفید واقع گردد.
برای گذراندن مراحل کار تحقیقاتی مانند پروپوزال و پایان نامه بخصوص برای رشته هایی مانند مدیریت، حسابداری، روانشناسی، علوم تربیتی و کارآفرینی دانشجویان در دانشگاه های مختلف می توانند از مشاوره اساتید راهنما و اساتید مجرب رشته مربوطه استفاده کنند. اگر دانشجویان بتوانند انتخاب موضوع خوبی داشته باشند، نوشتن پایان نامه برای آنها بسیار راحت تر خواهد بود. در این رابطه انجام پروپوزال هم می تواند مهم باشد.
همه کارهای پژوهشی باید از استاندارد لازم برخوردار باشد تا بتواند در مجلات معتبر علمی مقاله استخراج کند و این به عنوان رزومه برای دانشجو تلقی خواهد شد. بنابراین نوشتن پایان نامه باید با دقت و با رعایت برخی اصول انجام شود.
نگارش مقاله برای کنفرانس ها
هنگامی که شما شانس ارائه مقاله در یک کنفرانس را پیدا کردید باید نهایت سعی خود را بکنید و تمام فعالیت های لازم را انجام دهید. به این ترتیب شما یک فرصت طلایی برای مطرح کردن ایده ها و نظرات پژوهشی خود با سایر محققان و متخصصان در حوزه تحقیق خود دارید و می توانید نظرات و پیشنهادات آنها درباره مطالعه خود را دریافت کنید. این کنفرانس ها همچنین به شما شانس اصلاح سوالات تحقیق و کنترل کردن اثر بخشی فعالیت را قبل از ثبت آن برای انتشار مطلب علمی را می دهد.
نگارش مقاله دانشجویی برای یک کنفرانس نیازمند تجربیات تقریباً متفاوت از تجربیات مورد نیاز برای نگارش یک پایان نامه است. در این حالت با وجودی که شما انتظار ارائه مقاله را به صورت شفاهی یا تصویری دارید، لازم است یک نسخه از مقاله خود را برای کمیته داوری برای تایید ارسال کنید. بنابراین، شما باید مطمئن شوید که مقاله به صورت بی نقص نگارش شده است.
توسعه ساختار: در ابتدای تهیه مقاله برای ارائه در کنفرانس، شما به طول مدت ارائه و میانگین زمان اختصاص یافته برای ارائه هر مطلب توجه می شود. در این حالت طراحی ساختار مناسب برای ارائه مقاله با استفاده از پاورپوینت، سخنرانی یا پوستر می تواند متفاوت باشد.
دنبال کردن دستورالعمل ها: در عمل مجموعه ای از دستورالعمل های خاص وجود دارد که توسط نهادهای ناظر برای ارائه مقاله در کنفرانس ها در نظر گرفته شده است و این دستورالعمل ها محتوا و ساختار و نیز مدت زمان ارائه مطلب را پوشش می دهند. برای ارائه مقاله در کنفرانس ها تمامی این نکات و دستورالعمل ها در نظر گرفته می شود.
آمادگی برای سوالات احتمالی کنید: در هر کنفرانس معمولاً یک گروه متخصص یا یک مجری وجود دارد که سوالات مطرح شده از طرف شرکت کنندگان در همایش را برای شما مطرح می کنند. بنابراینبه این موضوع توجه می شود که شخص باید آمادگی لازم برای پاسخگویی به سوالات احتمالی درباره موضوع مطالعه خود را داشته باشد.
تمرکز بر یک ایده: هنگام نگارش مقاله برای کنفرانس زمان محدود برای ارائه مطالب خود در اختیار دارید. علاوه بر این، ظرفیت توجه شنوندگان به شما امکان می دهد فقط بر یک ایده خاص بطور مشخص تمرکز کنید. بنابراین، سعی می شود نکات مشخص و محدودی به طور روشن برای توضیح به شنوندگان تعیین شود .
استفاده از زبان مناسب: زبان استاندارد مورد استفاده شما در کنفرانس برای ارائه مطالب بستگی به شرکت کنندگان در کنفرانس و شوندگان هدف دارد. اگر شنوندگان از افرادی هستند که در سایر حوزه ها فعالیت می کنند، از بکارگیری اصطلاحات تخصصی خودداری کنید و در صورت نیاز به استفاده از این اصطلاحات مطمئن شوید توضیح کافی درباره آنها به شنوندگان ارائه می شود.مشاورین ما در تمامی این موارد به شما کمک خواهند کرد .
مسائل مربوط به نقل قول: شما ممکن است نیاز به نقل قول از منابع مختلف به دفعات زیاد در طول ارائه خود باشید. روش مناسبی برای ذکر منابع نیز در نظر گرفته می شود.
تعامل زبانی: در یک مقاله مکتوب، شما می توانید برای بیان مطالب مورد نظر خود از روش های مختلف و ساختارهای گوناگون استفاده کنید. اما هنگامی که شما درباره یک موضوع صحبت می کنید، مجبور هستید با استفاده از صدای خود و حرکات دست بر نکات مورد نظر تاکید کنید. مشاورین ما به شما کمک می کنند تا بتوانید از روش ها و عبارت های مفید و سودمند استفاده کنید به نحوی که بتوانید بر نکات مورد نظر خود تاکید کرده و توجه حضار را به خود جلب نمایید.
هنگامی که شما شانس ارائه مقاله در یک کنفرانس را پیدا کردید باید نهایت سعی خود را بکنید و تمام فعالیت های لازم را انجام دهید. به این ترتیب شما یک فرصت طلایی برای مطرح کردن ایده ها و نظرات پژوهشی خود با سایر محققان و متخصصان در حوزه تحقیق خود دارید و می توانید نظرات و پیشنهادات آنها درباره مطالعه خود را دریافت کنید. این کنفرانس ها همچنین به شما شانس اصلاح سوالات تحقیق و کنترل کردن اثر بخشی فعالیت را قبل از ثبت آن برای انتشار مطلب علمی را می دهد.
نگارش مقاله دانشجویی برای یک کنفرانس نیازمند تجربیات تقریباً متفاوت از تجربیات مورد نیاز برای نگارش یک پایان نامه است. در این حالت با وجودی که شما انتظار ارائه مقاله را به صورت شفاهی یا تصویری دارید، لازم است یک نسخه از مقاله خود را برای کمیته داوری برای تایید ارسال کنید. بنابراین، شما باید مطمئن شوید که مقاله به صورت بی نقص نگارش شده است.
توسعه ساختار: در ابتدای تهیه مقاله برای ارائه در کنفرانس، شما به طول مدت ارائه و میانگین زمان اختصاص یافته برای ارائه هر مطلب توجه می شود. در این حالت طراحی ساختار مناسب برای ارائه مقاله با استفاده از پاورپوینت، سخنرانی یا پوستر می تواند متفاوت باشد.
دنبال کردن دستورالعمل ها: در عمل مجموعه ای از دستورالعمل های خاص وجود دارد که توسط نهادهای ناظر برای ارائه مقاله در کنفرانس ها در نظر گرفته شده است و این دستورالعمل ها محتوا و ساختار و نیز مدت زمان ارائه مطلب را پوشش می دهند. برای ارائه مقاله در کنفرانس ها تمامی این نکات و دستورالعمل ها در نظر گرفته می شود.
آمادگی برای سوالات احتمالی کنید: در هر کنفرانس معمولاً یک گروه متخصص یا یک مجری وجود دارد که سوالات مطرح شده از طرف شرکت کنندگان در همایش را برای شما مطرح می کنند. بنابراینبه این موضوع توجه می شود که شخص باید آمادگی لازم برای پاسخگویی به سوالات احتمالی درباره موضوع مطالعه خود را داشته باشد.
تمرکز بر یک ایده: هنگام نگارش مقاله برای کنفرانس زمان محدود برای ارائه مطالب خود در اختیار دارید. علاوه بر این، ظرفیت توجه شنوندگان به شما امکان می دهد فقط بر یک ایده خاص بطور مشخص تمرکز کنید. بنابراین، سعی می شود نکات مشخص و محدودی به طور روشن برای توضیح به شنوندگان تعیین شود .
استفاده از زبان مناسب: زبان استاندارد مورد استفاده شما در کنفرانس برای ارائه مطالب بستگی به شرکت کنندگان در کنفرانس و شوندگان هدف دارد. اگر شنوندگان از افرادی هستند که در سایر حوزه ها فعالیت می کنند، از بکارگیری اصطلاحات تخصصی خودداری کنید و در صورت نیاز به استفاده از این اصطلاحات مطمئن شوید توضیح کافی درباره آنها به شنوندگان ارائه می شود.مشاورین ما در تمامی این موارد به شما کمک خواهند کرد .
مسائل مربوط به نقل قول: شما ممکن است نیاز به نقل قول از منابع مختلف به دفعات زیاد در طول ارائه خود باشید. روش مناسبی برای ذکر منابع نیز در نظر گرفته می شود.
تعامل زبانی: در یک مقاله مکتوب، شما می توانید برای بیان مطالب مورد نظر خود از روش های مختلف و ساختارهای گوناگون استفاده کنید. اما هنگامی که شما درباره یک موضوع صحبت می کنید، مجبور هستید با استفاده از صدای خود و حرکات دست بر نکات مورد نظر تاکید کنید. مشاورین ما به شما کمک می کنند تا بتوانید از روش ها و عبارت های مفید و سودمند استفاده کنید به نحوی که بتوانید بر نکات مورد نظر خود تاکید کرده و توجه حضار را به خود جلب نمایید.
چطور تفکر مثبت رو به ذهنمون قالب کنیم
مردم خیلی قابل پیشبینیان. البته خوشبختانه.
اگر از کسی سوالی بپرسین، چارهای نداره جز اینکه جواب بده. شاید جوابی به زبون نیاره – شاید حتی جوابی نداشته باشه – اما سوال در ذهنش حک میشه، مثل گودالی که باید حتما پرش کرد.
به همین شکل، ما دائما از خودمون هم سوال میپرسیم. و هر چیزی که بپرسیم، مغز ما چارهای نداره جز اینکه سعی کنه جواب بده. فرض کنین از خودتون بپرسین:
«آخه من چه مرگمه؟»
ذهن بیچارهی شما سعی میکنه یه جواب واکنشی پیدا کنه. شاید «من خیلی خنگم» یا «میدونستم که هیچوقت از پسش برنمیام». هر جوابی که تحویل بده، اگر همهاش از این سوالهای اتهامی بپرسین، هر بار کمی از درون میمیرین. پس بس کنین.
در عوض تصور کنین اگر سوالهای بهتری بپرسین چی میشه. یادتون باشه، هر چی که بپرسین – هرچقدر احمقانه یا ناممکن – مغزتون سعی میکنه یه جوابی بده. پس حالا به نظرتون این چطوره:
«چطور میتونم این کار رو بهتر انجام بدم؟»
یا:
«چطور این کار رو در نصف زمان انجام بدم؟»
یا، اگر حس بیباکی میکنین:
«چطور به هر چیزی که دلم میخواد برسم؟»
ممکنه الان رو ترش کنین و بگین این حرفها احمقانه است. اما پرسیدن سوال مثل اینه که یه سوراخ کوچیک توی ذهنتون حفر کنین. بدون اینکه بهش فکر کنین، مغز خیلی آروم روی پر کردن اون سوراخ کار میکنه.
آیا شده تا به حال پیراهن یا بلوزی بخرین که فکر میکردین خیلی تک بوده، و بعد متوجه شدین که آدمهای زیادی دقیقا عین همون رو به تن دارن؟ قبلا متوجه نمیشدین چون تا به حال مغزتون جایی برای این اطلاعات نداشته.
از خودتون سوالهای بهتر بپرسین. سوراخی در مغزتون حفر کنین و ببینین چه چیزهای جدیدی پیدا میکنین.
مردم خیلی قابل پیشبینیان. البته خوشبختانه.
اگر از کسی سوالی بپرسین، چارهای نداره جز اینکه جواب بده. شاید جوابی به زبون نیاره – شاید حتی جوابی نداشته باشه – اما سوال در ذهنش حک میشه، مثل گودالی که باید حتما پرش کرد.
به همین شکل، ما دائما از خودمون هم سوال میپرسیم. و هر چیزی که بپرسیم، مغز ما چارهای نداره جز اینکه سعی کنه جواب بده. فرض کنین از خودتون بپرسین:
«آخه من چه مرگمه؟»
ذهن بیچارهی شما سعی میکنه یه جواب واکنشی پیدا کنه. شاید «من خیلی خنگم» یا «میدونستم که هیچوقت از پسش برنمیام». هر جوابی که تحویل بده، اگر همهاش از این سوالهای اتهامی بپرسین، هر بار کمی از درون میمیرین. پس بس کنین.
در عوض تصور کنین اگر سوالهای بهتری بپرسین چی میشه. یادتون باشه، هر چی که بپرسین – هرچقدر احمقانه یا ناممکن – مغزتون سعی میکنه یه جوابی بده. پس حالا به نظرتون این چطوره:
«چطور میتونم این کار رو بهتر انجام بدم؟»
یا:
«چطور این کار رو در نصف زمان انجام بدم؟»
یا، اگر حس بیباکی میکنین:
«چطور به هر چیزی که دلم میخواد برسم؟»
ممکنه الان رو ترش کنین و بگین این حرفها احمقانه است. اما پرسیدن سوال مثل اینه که یه سوراخ کوچیک توی ذهنتون حفر کنین. بدون اینکه بهش فکر کنین، مغز خیلی آروم روی پر کردن اون سوراخ کار میکنه.
آیا شده تا به حال پیراهن یا بلوزی بخرین که فکر میکردین خیلی تک بوده، و بعد متوجه شدین که آدمهای زیادی دقیقا عین همون رو به تن دارن؟ قبلا متوجه نمیشدین چون تا به حال مغزتون جایی برای این اطلاعات نداشته.
از خودتون سوالهای بهتر بپرسین. سوراخی در مغزتون حفر کنین و ببینین چه چیزهای جدیدی پیدا میکنین.
مثل آدمهای پولدار و موفق فکر کن
آیا مثل یه آدم پولدار فکر میکنی؟ اینها باورهای مشترک پولدارهای خودساخته است:
۱. پول میتونه خوشبختی بیاره.
پولدارها میدونن که اگرچه داشتن پول تضمینی برای خوشبختی نیست، ولی به خوشبختی کمک میکنه. پول، بیشتر از هر چیزی، آزادی میاره؛ این آزادی که کاری که دلت میخواد رو با شرایط دلخواه خودت انجام بدی. این افسانه که پول خوشبختی نمیاره، بیشتر ساخته و پرداخته ذهن آدمهاییه که تجربهاش رو نداشتهان.
۲. آموزش رسمی معمولا بیمصرفه.
مدرک و دکترا شاید حس امنیت تو رو بالا ببره، اما راه رسیدن به ثروت رو صاف نمیکنه. پولدارهای خودساخته متخصص جمع کردن دانش و مهارت عملی و کاربردی و نامعمول هستن، مثل اعتماد به نفس، رهبری، مدیریت فردی، خودشناسی، فروش، بازاریابی، خلاقیت و آیندهبینی. اونها روی خودشون سرمایهگذاری میکنن.
۳. اشتیاق نتیجه میده.
به چشم خیلیها، شاید به نظر برسه که پولدارها تمام مدت مشغول کارن. اما راز اونها اینه که کاری که دوست دارن رو انجام میدن و براش پول هم میگیرن. با این کار، میتونن خودشون رو به اندازهای وقف کار کنن که دیگران واقعا در توانشون نیست. بیشتر آدمها دچار این اشتباه میشن که وقتشون رو به پول میفروشن، و هیچوقت از این دام خلاص نمیشن.
۴. بیثباتی، فرصتسازه.
بیشتر آدمها ارزش زیادی برای ثبات و قطعیت و امنیت خاطر قائل هستن. به همین دلیله که در شغلی که ازش متنفرن باقی میمونن، یا درسی رو میخونن که بهش نیاز ندارن. اما آدمهایی که بلدن با نبود قطعیت و ثبات کنار بیان، این بیاطمینانی براشون فرصتهای بینظیر و هیجانانگیزی به همراه میاره که کمتر کسی قدرش رو میدونه. آدمهایی که میتونن به دل به دریا بزنن، همیشه جلوتر از کسانی خواهند که قادر به این کار نیستن، چون آینده قطعیت و اطمینان نداره.
۵. با کمتوقعی نمیشه به جایی رسید
به ما یاد دادهان که با کم کردن از توقعاتمون، از نتیجه تلاشهامون سرخورده نشیم. و درست هم هست. سرخوردگی حس بدیه. اما هیچ کس هم تا به حال با کمتوقعی به گنج نرسیده.
این باورهای پولدارهای خودساخته به درد هر کسی نمیخوره، اما مثل هر باور دیگهای، آزادیم که بپذیریم یا نه.
آیا مثل یه آدم پولدار فکر میکنی؟ اینها باورهای مشترک پولدارهای خودساخته است:
۱. پول میتونه خوشبختی بیاره.
پولدارها میدونن که اگرچه داشتن پول تضمینی برای خوشبختی نیست، ولی به خوشبختی کمک میکنه. پول، بیشتر از هر چیزی، آزادی میاره؛ این آزادی که کاری که دلت میخواد رو با شرایط دلخواه خودت انجام بدی. این افسانه که پول خوشبختی نمیاره، بیشتر ساخته و پرداخته ذهن آدمهاییه که تجربهاش رو نداشتهان.
۲. آموزش رسمی معمولا بیمصرفه.
مدرک و دکترا شاید حس امنیت تو رو بالا ببره، اما راه رسیدن به ثروت رو صاف نمیکنه. پولدارهای خودساخته متخصص جمع کردن دانش و مهارت عملی و کاربردی و نامعمول هستن، مثل اعتماد به نفس، رهبری، مدیریت فردی، خودشناسی، فروش، بازاریابی، خلاقیت و آیندهبینی. اونها روی خودشون سرمایهگذاری میکنن.
۳. اشتیاق نتیجه میده.
به چشم خیلیها، شاید به نظر برسه که پولدارها تمام مدت مشغول کارن. اما راز اونها اینه که کاری که دوست دارن رو انجام میدن و براش پول هم میگیرن. با این کار، میتونن خودشون رو به اندازهای وقف کار کنن که دیگران واقعا در توانشون نیست. بیشتر آدمها دچار این اشتباه میشن که وقتشون رو به پول میفروشن، و هیچوقت از این دام خلاص نمیشن.
۴. بیثباتی، فرصتسازه.
بیشتر آدمها ارزش زیادی برای ثبات و قطعیت و امنیت خاطر قائل هستن. به همین دلیله که در شغلی که ازش متنفرن باقی میمونن، یا درسی رو میخونن که بهش نیاز ندارن. اما آدمهایی که بلدن با نبود قطعیت و ثبات کنار بیان، این بیاطمینانی براشون فرصتهای بینظیر و هیجانانگیزی به همراه میاره که کمتر کسی قدرش رو میدونه. آدمهایی که میتونن به دل به دریا بزنن، همیشه جلوتر از کسانی خواهند که قادر به این کار نیستن، چون آینده قطعیت و اطمینان نداره.
۵. با کمتوقعی نمیشه به جایی رسید
به ما یاد دادهان که با کم کردن از توقعاتمون، از نتیجه تلاشهامون سرخورده نشیم. و درست هم هست. سرخوردگی حس بدیه. اما هیچ کس هم تا به حال با کمتوقعی به گنج نرسیده.
این باورهای پولدارهای خودساخته به درد هر کسی نمیخوره، اما مثل هر باور دیگهای، آزادیم که بپذیریم یا نه.
چرا تعداد پسرها بیشتر از دخترهاست؟
اکثر والدین فکر میکنند که جنسیت نوزادشان بهطور اتفاقی و از طریق کروموزومها تعیین میشود و احتمال دختر یا پسر بودن فرزندشان هم برابر است؛ اما واقعیت اینطور نیست!
به ازای هر 100 دختر، 106 پسر به دنیا اضافه میشود. معمولاً این نسبت نامتوازن جنسیتی، سالانه منجر به تولد10 میلیون نوزاد پسر، بیشتر از دختران میشود. کشورهایی هستند که با دخالت انسانی، احتمال تولد نوزاد پسر را بیشتر میکنند؛ اما این امر نسبت ثابت تولد را توجیه نمیکند...
https://www.youtube.com/watch?v=3IaYhG11ckA
اکثر والدین فکر میکنند که جنسیت نوزادشان بهطور اتفاقی و از طریق کروموزومها تعیین میشود و احتمال دختر یا پسر بودن فرزندشان هم برابر است؛ اما واقعیت اینطور نیست!
به ازای هر 100 دختر، 106 پسر به دنیا اضافه میشود. معمولاً این نسبت نامتوازن جنسیتی، سالانه منجر به تولد10 میلیون نوزاد پسر، بیشتر از دختران میشود. کشورهایی هستند که با دخالت انسانی، احتمال تولد نوزاد پسر را بیشتر میکنند؛ اما این امر نسبت ثابت تولد را توجیه نمیکند...
https://www.youtube.com/watch?v=3IaYhG11ckA
YouTube
Why Do We Have More Boys Than Girls?
Most human parents-to-be assume that the sex of their child comes down to a flip of the chromosomal coin, with an equal chance of having a boy or girl. But in reality, the odds aren’t even -for every 100 girls born, the world gains about 106 baby boys.
CREDITS…
CREDITS…
جامعه آماری چیست ؟
جامعه آماری که به آن جمعیت آماری نیز گفته اند به مجموعه افراد یا عناصر ( بستگی به موضوع تحقیق دارد) که دارای ویژگی یا ویژگی های مشترکی هستند و تحقیق در مورد آنها انجام می شود گفته می شود.
مثال:
اگر تحقیقی در مورد طول عمر لامپ های تولیدی شرکت الفا انجام شود کلیه لامپ های تولیدی شرکت الفا جامعه آماری ما را تشکیل می دهد و اگر تحقیق در مورد طول عمر لامپ های LED تولیدی شرکت الفا انجام شود کلیه لامپ های LED تولید شده توسط شرکت جامعه آماری ما را تشکیل می دهد.
مثال:
اگردر مورد امید به زندگی مردم ایران تحقیقی انجام دهیم جامعه آماری ما کلیه مردم ایران می باشند ولی اگر تحقیقی در مورد امید به زندگی شهروندان تهرانی انجام دهیم کلیه شهروندان تهران ( افراد ساکن در شهر تهران) جامعه آماری ما را تشکیل می دهند.
سوال:
اگر قصد بررسی نظر رای دهندگان در مورد کاندیدای نمایندگی یک شهر داشته باشیم جامعه آماری ما کدام است.
تمامی شهروندان شهروندانی که حق رای دارند
سوال:
اگر قصد انجام تحقیق در مورد میزان مصرف سرانه شیر در ایران به تفکیک شهرستان ها داشته باشیم جامعه اماری ما چیست؟
در این سوال جامعه آماری مردم ایران می باشند و با توجه به نیاز مسئله نحوه جمع آوری و تحلیل داده ها ( اطلاعات ) متفاوت است.
از دید علم احتمال جامعه آماری مجموعه تمام مشاهدات ممکنی است که می توانند با تکرار یک آزمایش حاصل شوند. یعنی جامعه آماری همان فضای نمونه است.
سرشماری:
جمع آوری اطلاعات از همه اعضای جامعه را سرشماری می گوییم. بنابراین سرشماری بررسی است که تمام اعضا و واحد های جامعه را در بر می گیرد.
مثال:
در کارخانه ای که ۱۰۰نفر کارگر دارد به سهولت می توان نظر مثبت یا منفی تمام آنها را نسبت به ماده ی جدیدی که قرار است به قانون کار اضافه شود پرسید. جمع آوری این نظرات یک سرشماری است.
سوال:
آیا در همه تحقیقات می توان کلیه جامعه آماری را مورد آزمایش و بررسی قرار داد؟
مثال:
اگر بخواهیم با آزمایش طول عمر تمام لامپ های تولیدی شرکت آلفا را به دست آوریم با ید تمام لامپ ها را روشن کنیم تا بسوزد که این کار غیر معقول است. ( تمام محصولات شرکت از بین می رود)
بنابراین در شرایطی نمی توان کل جامعه آماری را مورد بررسی قرار داد که مهمترین این شرایط و محدودیت ها به صورت زیر است.
کمبود وقت
هزینه بر بودن
غیر ممکن و غیر معقول بودن.
بنابراین در چنین مواقعی نیاز است از نمونه گیری استفاده کنیم.
آیا در همه تحقیقات می توان کلیه جامعه آماری را مورد آزمایش و بررسی قرار داد؟
مثال:اگر بخواهیم با آزمایش طول عمر تمام لامپ های تولیدی شرکت آلفا را به دست آوریم با ید تمام لامپ ها را روشن کنیم تا بسوزد که این کار غیر معقول است. ( تمام محصولات شرکت از بین می رود)
بنابراین در شرایطی نمی توان کل جامعه آماری را مورد بررسی قرار داد که مهمترین این شرایط و محدودیت ها به صورت زیر است.
کمبود وقت
هزینه بر بودن
غیر ممکن و غیر معقول بودن.
بنابراین در چنین مواقعی نیاز است از نمونه گیری استفاده کنیم.قبل از اینکه به بیان دقیق مفهوم نمونه گیری و نمونه بپردازیم مثال زیر را مورد بررسی قرار می دهیم.
در بسیاری از کشورها بررسی میزان محبوبیت داوطلبان نمایندگی مجلس، قبل از انجام انتخابات، بررسی متداولی است. معمولا برای این بررسی، تعدادی از رای دهندگان را در حوزه ی رای گیری با روشی مشخص برمی گزینند و میزان محبوبیت هر داوطلب را برآورد می کنند.
فرایند انتخاب این تعداد که نمونه نامیده می شوند را نمونه گیری می نامیم.
به عنوان مثال های دیگر:
موسسات بازاریابی برای بررسی نظر مشتریان نسبت به کیفیت فراورده ها و بهای آنها مرتبا نمونه گیری می کنند.
کارخانه های داروسازی، همه روزه برای بازبینی میزان ماده موثر هر داروی خط تولید، از هر پخت دارو نمونه گیری می کنند.
سوال:آیا انتخاب نمونه به هر روش صحیح است یا اینکه نمونه انتخابی باید دارای ویژگی هایی باشد؟
نمونه باید دارای ویژگی های زیر باشد:
نمونه باید نماینده جامعه باشد
به عنوان مثال وقتی برای تعیین میزان محبوبیت انتخاباتی یک داوطلب، نمونه ای از جامعه ی رای دهندگان بر می گزینیم، باید نمونه نماینده تمام جامعه آماری باشد و نه تنها نماینده گروهی خاص که مثلا در محله این داوطلب زندگی می کنند.
براوردهای مشخصه های جامعه که از نمونه نتیجه می شوند دقیق بوده و میزان اعتماد پذیری آنها را بتوان اندازه گرفت.
به عنوان مثال براورد (تخمین) درصد رای دهندگانی که موافق انتخاب این داوطلب هستند باید به درصد واقعی موافقین او در کل جامعه نزدیک باشد و قادر باشیم درباره دقت این براورد نمونه ای حکمی تهیه کنیم.
هزینه انتخاب نمونه کم باشد
با توجه به سه ملاک فوق علم نمونه گیری به وجود می آید؛ ما ابتدا با توجه به ساختار جامعه آماری و بر اساس اینکه نمونه باید نماینده واقعی جامعه
جامعه آماری که به آن جمعیت آماری نیز گفته اند به مجموعه افراد یا عناصر ( بستگی به موضوع تحقیق دارد) که دارای ویژگی یا ویژگی های مشترکی هستند و تحقیق در مورد آنها انجام می شود گفته می شود.
مثال:
اگر تحقیقی در مورد طول عمر لامپ های تولیدی شرکت الفا انجام شود کلیه لامپ های تولیدی شرکت الفا جامعه آماری ما را تشکیل می دهد و اگر تحقیق در مورد طول عمر لامپ های LED تولیدی شرکت الفا انجام شود کلیه لامپ های LED تولید شده توسط شرکت جامعه آماری ما را تشکیل می دهد.
مثال:
اگردر مورد امید به زندگی مردم ایران تحقیقی انجام دهیم جامعه آماری ما کلیه مردم ایران می باشند ولی اگر تحقیقی در مورد امید به زندگی شهروندان تهرانی انجام دهیم کلیه شهروندان تهران ( افراد ساکن در شهر تهران) جامعه آماری ما را تشکیل می دهند.
سوال:
اگر قصد بررسی نظر رای دهندگان در مورد کاندیدای نمایندگی یک شهر داشته باشیم جامعه آماری ما کدام است.
تمامی شهروندان شهروندانی که حق رای دارند
سوال:
اگر قصد انجام تحقیق در مورد میزان مصرف سرانه شیر در ایران به تفکیک شهرستان ها داشته باشیم جامعه اماری ما چیست؟
در این سوال جامعه آماری مردم ایران می باشند و با توجه به نیاز مسئله نحوه جمع آوری و تحلیل داده ها ( اطلاعات ) متفاوت است.
از دید علم احتمال جامعه آماری مجموعه تمام مشاهدات ممکنی است که می توانند با تکرار یک آزمایش حاصل شوند. یعنی جامعه آماری همان فضای نمونه است.
سرشماری:
جمع آوری اطلاعات از همه اعضای جامعه را سرشماری می گوییم. بنابراین سرشماری بررسی است که تمام اعضا و واحد های جامعه را در بر می گیرد.
مثال:
در کارخانه ای که ۱۰۰نفر کارگر دارد به سهولت می توان نظر مثبت یا منفی تمام آنها را نسبت به ماده ی جدیدی که قرار است به قانون کار اضافه شود پرسید. جمع آوری این نظرات یک سرشماری است.
سوال:
آیا در همه تحقیقات می توان کلیه جامعه آماری را مورد آزمایش و بررسی قرار داد؟
مثال:
اگر بخواهیم با آزمایش طول عمر تمام لامپ های تولیدی شرکت آلفا را به دست آوریم با ید تمام لامپ ها را روشن کنیم تا بسوزد که این کار غیر معقول است. ( تمام محصولات شرکت از بین می رود)
بنابراین در شرایطی نمی توان کل جامعه آماری را مورد بررسی قرار داد که مهمترین این شرایط و محدودیت ها به صورت زیر است.
کمبود وقت
هزینه بر بودن
غیر ممکن و غیر معقول بودن.
بنابراین در چنین مواقعی نیاز است از نمونه گیری استفاده کنیم.
آیا در همه تحقیقات می توان کلیه جامعه آماری را مورد آزمایش و بررسی قرار داد؟
مثال:اگر بخواهیم با آزمایش طول عمر تمام لامپ های تولیدی شرکت آلفا را به دست آوریم با ید تمام لامپ ها را روشن کنیم تا بسوزد که این کار غیر معقول است. ( تمام محصولات شرکت از بین می رود)
بنابراین در شرایطی نمی توان کل جامعه آماری را مورد بررسی قرار داد که مهمترین این شرایط و محدودیت ها به صورت زیر است.
کمبود وقت
هزینه بر بودن
غیر ممکن و غیر معقول بودن.
بنابراین در چنین مواقعی نیاز است از نمونه گیری استفاده کنیم.قبل از اینکه به بیان دقیق مفهوم نمونه گیری و نمونه بپردازیم مثال زیر را مورد بررسی قرار می دهیم.
در بسیاری از کشورها بررسی میزان محبوبیت داوطلبان نمایندگی مجلس، قبل از انجام انتخابات، بررسی متداولی است. معمولا برای این بررسی، تعدادی از رای دهندگان را در حوزه ی رای گیری با روشی مشخص برمی گزینند و میزان محبوبیت هر داوطلب را برآورد می کنند.
فرایند انتخاب این تعداد که نمونه نامیده می شوند را نمونه گیری می نامیم.
به عنوان مثال های دیگر:
موسسات بازاریابی برای بررسی نظر مشتریان نسبت به کیفیت فراورده ها و بهای آنها مرتبا نمونه گیری می کنند.
کارخانه های داروسازی، همه روزه برای بازبینی میزان ماده موثر هر داروی خط تولید، از هر پخت دارو نمونه گیری می کنند.
سوال:آیا انتخاب نمونه به هر روش صحیح است یا اینکه نمونه انتخابی باید دارای ویژگی هایی باشد؟
نمونه باید دارای ویژگی های زیر باشد:
نمونه باید نماینده جامعه باشد
به عنوان مثال وقتی برای تعیین میزان محبوبیت انتخاباتی یک داوطلب، نمونه ای از جامعه ی رای دهندگان بر می گزینیم، باید نمونه نماینده تمام جامعه آماری باشد و نه تنها نماینده گروهی خاص که مثلا در محله این داوطلب زندگی می کنند.
براوردهای مشخصه های جامعه که از نمونه نتیجه می شوند دقیق بوده و میزان اعتماد پذیری آنها را بتوان اندازه گرفت.
به عنوان مثال براورد (تخمین) درصد رای دهندگانی که موافق انتخاب این داوطلب هستند باید به درصد واقعی موافقین او در کل جامعه نزدیک باشد و قادر باشیم درباره دقت این براورد نمونه ای حکمی تهیه کنیم.
هزینه انتخاب نمونه کم باشد
با توجه به سه ملاک فوق علم نمونه گیری به وجود می آید؛ ما ابتدا با توجه به ساختار جامعه آماری و بر اساس اینکه نمونه باید نماینده واقعی جامعه