زندگی یه هزارتوئه، نه ماراتون

تصور کن که زندگی یه مسابقه ماراتون بود.
ماراتون یه شروع و یه پایان داره، و هر چی سریعتر بدوی، بیشتر پیش می‌ری:

راه بردن ماراتون اینه که عزمت رو جزم کنی و فقط بدوی.

بیشتر ماها اینطوری زندگی می‌کنیم، اما واقعیت زندگی اینقدر تک‌بعدی نیست. زندگی واقعی نه علامت تابلویی داره و نه خط مستقیمی. فقط یه هزارتو از گزینه‌های بی‌پایانه:

بعضی مسیرها، مثل بعضی شغل‌ها، پنج برابر بیشتر طول می‌کشه تا تو رو به جایی که می‌خوای برسونه. بعضی مسیرها، مثل بعضی رابطه‌ها، بن‌بسته.

اگر بخوای به یه روبات یاد بدی که از هزارتو رد بشه، بهش نمی‌گی که همیشه مستقیم بره. به جاش بهش یاد می‌دی که یادش باشه کجا می‌ره، و وقتی که گیر کرد، برگرده و راه متفاوتی در پیش بگیره.

ما آدم‌ها هم توی اون بخش مستقیم دویدن مهارت خاصی داریم. اگر جلومون باز باشه، می‌تونیم کیلومترها پیش بریم. اما از برگشتن متنفریم، و شاید حتی می‌ترسیم.

برگشتن برای ما معنی‌اش اینه که شکست خوردیم، که تصمیم‌مون اشتباه بوده، که وقت‌مون تلف شده. و نکتهٔ دردناک اینه که – معمولا درسته. ولی مهم نیست. هزارتو هزارتوئه. می‌تونی برگردی و به راهت ادامه بدی، یا توی بن‌بست گیر کنی.

هیچکس خبر نداره که پشت پیچ بعدی چی هست. همیشه باید انتظار گم‌شدن رو داشته باشیم و آماده باشیم که برگردیم. در واقع، همه همین کار رو می‌کنن – مشکل فقط اینجا است که ما آدمی که اون طرف هزارتو ایستاده رو می‌بینیم:

و این واقعیت رو نادیده می‌گیریم که چه مسیر پر پیچ و خمی رو گذرونده:

فقط دو راه برای پیشرفت در زندگی هست: وقتی که می‌تونی، به جلو حرکت کن؛ و وقتی که نمی‌تونی، برگرد و یک راه دیگه برو. بزرگترین اشتباه، ایستادنه.

طراحی ساختمان آمفی تئاتر و کتابخانه مرکزی دانشگاه سمنان که در سایت اصلی این دانشگاه در حال ساخت است در کنار طرح بزرگترین معماران دنیا قرار گرفت.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه سمنان ؛ طرح این ساختمان به عنوان کانسپت های برتر معماری و هنر در مجلات و وب سایتهای معتبر بین المللی به صورت پی در پی به چاپ رسیده است .
مجله و وب سایت evolo ایالات متحده آمریکا که تنها به طرحهای پیشرو و خلاقانه و دارای ارزش هنری در سطح بسیار بالا در قرن 21 می پردازد این طرح را به صورت مفصل مورد بررسی قرار داده است .
اخیرا وب سایت معتبر arthitectural طرح آمفی تئاتر و کتابخانه مرکزی دانشگاه سمنان را در کنار طرح بزرگترین معماران دنیا از جمله زاها حدید ، نورمن فاستر استیون هال و گروه BIG به عنوان پربازدید کننده ترین طرحهای فرهنگی دنیا در سال 2012 اعلام نموده است .
یاد آور می شود ؛ این طرح در لیست مورد نظر در کنار موزه ماکسی رم اثر زاهاحدید برنده بهترین ساختمان سال دنیا در سال 2010 در فستیوال جهانی معماری قرار گرفته است . در این پروژه سعی شده که حجم مجموعه کتابخانه دانشگاهی و سالن آن بعنوان یک تندیس یا یک عکس به یاد ماندنی باقی بماند .گره و چفد ضربدری در نما ,حجم را از نظر بصری به هم پیوسته نشان میدهد .در حالی که شیشه های ثابت تیره مثلثی شکل فضا را روشن میکند و در واقع به نوعی با نور و سایه بازی میکند. این عناصر با کاهش نور خورشید بخصوص در تابستان گرم و خشک سمنان یک فضای آرام را بوجود می آورد .
آمفی تئاتر شامل 1000 صندلی و 100, 200 صندلی برای سالن تجمع ,فضای چند منظوره , فضای انتظار و....را شامل میشود.
کتابخانه شامل بخش مطالعه , نشیمن مخصوص مطالعه روزنامه , ذخیره سازی چند زبانه , کافی نت ,سالن مجموعه مراجع , دفتر اداری , فضای کتاب های نفیس و ... است .
طراحی آمفی تئاتر و کتابخانه دانشگاه سمنان توسط مهندسین مشاور معماری موج نو در سال 2006 انجام شده و در مساحت ناخالص هشت هزار متر مربع در حال ساخت است .

پیچ رادیوی زندگیت رو تنظیم کن

موفقیت در زندگی شاید مثل تنظیم کردن پیچ رادیو باشه. وقتی زیادی رو صرف پیدا کردن نشونه‌ای از سیگنال از لای پارازیت صرف می‌کنیم، و بعد دقیق روی اون موج تنظیم می‌کنیم تا موج شفاف بشه.
بعدش، هر کسی از راه می‌رسه و می‌بینه که کجا هستی، فکر می‌کنه که لابد دقیقا می‌دونستی باید به چه سمتی بری و چه کار کنی که حالا به اون نقطه رسیدی. «از کجا می‌دونستی که باید گوگل رو تاسیس کنی؟ واقعا نابغه بودی ها!»

(واقعیت اینه که بنیانگذارهای گوگل اول سعی داشتن ایده‌شون رو به یاهو بفروشن. وقتی جواب رد گرفتن، تصمیم گرفتن خودشون شانس‌شون رو یه امتحانی بکنن.)

در زندگی، درست مثل رادیو، بیشتر فرکانس‌هایی که بهشون می‌رسیم فقط پارازیته. اما ظریف‌ترین چرخش پیچ موج رادیو می‌تونه یه نشونه‌ی ضعیف از صدا رو تبدیل به یه آهنگ شفاف و زیبا بکنه. الگوی زندگی هم همینه - سریع توی موج‌ها بگرد، ببین سیگنال به درد بخور رو کجا پیدا می‌کنی، و بعد با دقت تمام پیچ زندگیت رو روی اون نقطه تنظیم کن.

بگذار دروغ بودن این افسانه رو برات فاش کنم: آدم‌های موفق نه دقیق می‌دونن که دارن چه کار می‌کنن، نه دقیق می‌دونن که دارن به کجا می‌رن. معمولا بدون هیچ سرنخی و هیچ تصوری از سرانجام کار، شروع می‌کنن. اما گزینه‌های خودشون رو می‌گردن و وقتی به چیز جالبی برمی‌خورن، روی اون دقیق می‌شن. و این کار رو سریع و زیاد انجام می‌دن. و وقتی که وقتش برسه، آماده‌ی جهش به یه نقطه‌‌ی بالاتر هستن.