تناقض دالامبر

ادامه

بزرگترین هواپیما تجاری جهان ایرباس A380
پرفروشترین جت تجاری جهان بویینگ 737
@irospace

خنثی کردن نوز داون در بال پرنده ها با استفاده از belly flap

تصویر تزیینی

طریقه کار belly flap

با استفاده pressure drag

📸 تصویری از دماغه جنگنده ( تهاجمی ، ضربتی) #F_117 معروف به نایت هاوک به معنای شاهین شب
به تعبیری اولین هواگرد رادار گریز ( سطح مقطع کم)
@irospace

میگ۳۵
نام گذاری ناتو fulcrum F
اخرین نسل فالکروم ها ( بر اساس میگ ۲۹ )
جنگنده ای فرا مانور پذیر
دارای موتور های RD33MK اخرین نسل موتور های RD با قابلیت تغییر بردار رانش
این جنگنده دارای نقش برتری هوایی و دفاع نقطه ای است
#MIG35
اخری جنگنده ی عملیاتی روس ها (پیش از Su57 که هنوز عملیاتی نشده )
@irospace

برد ۵۵۰ کیلومتر
نرخ صعود ۶.۳ متر در ثانیه
سیستم های جنگال ( احتمالا رادیویی مخابراتی ) و شراره افشان ( فلر flare) و جمر فرو سرخ برای این بالگرد در نظر گرفته شده
تسلیحات مورد نظر برای این بالگرد راکت های ۷۰ میلیمتری هایدرا و سایر راکت ها انواع موشک های ضد زره و موشک های هوا به هوای هدایت فروسرخ
( نصب رادار میلی موجی ( میلیمتری ) )
سایر موشک های هوا به سطح
در کاتالوگ شاهد ۲۱۶ به موشک سدید ۳۶۱ اشاره شده که به نظر میاید دارای هدایت لیزری ( یا پرتو سوار ) یا هدایت فرو سرخ (IR) و تصاویر سازی فروسرخ (IIR) هستند که از انجایی که نوع موشک شلیک فراموش کن است احتمال دوم محتمل تر هست
( پیش از این چند نسخه از موشک های سدید به هوانیروز پیشنهاد شده بود که هوانیروز اعلام رضایت نکرد و سری بمب و موشک های سدید تا به حال فقط در اختیار سپاه اند
موشک فوق الذکر در دو مدل فرو سرخ و تصاویر ساز فروسرخ پیشنهاد شده بود با برد حدود ۶ کیلومتر که به علت برد کم مورد توجه هوانیروز قرار نگرفت )
علی الظاهر این موشک شبیه موشک ویخر روسی ( AT16 Vichr) است (پیش از این موشک های کورنت روی بالگرد های ایرانی نصب شدند )

#MHD
@Cataphract1
@irospace

AH-1J non-Tow and AGM-65A
کبرای ماوریک‌زن ایرانی
در قالب طرح «امید»
انهدام یک ایستگاه راداری ارتش بعث عراق که در یک کارخانه متروکه استتار شده بود از معروف‌ترین شلیک‌های ماوریک توسط کبراهای ایرانی است

ماوریک موشکی سنگین و جزء تسلیحات جنگنده ی فانتوم بود
در مواردی نادر این موشک ( هدایت تلویزیونی هدایت لیزری )
روی بالگرد کبرا نصب و به دلیل تحمیل تنش حین شلیک و وزن زیاد ( احتمال اسیب به سازه ) این طرح ادامه پیدا نکرد
@irospace

برخی شرکت‌ها و مجموعه‌های درگیر در برنامه جنگنده (تهاجمی) مشترک F-35
لایتنینگ تنها جنگنده ی صادراتی نسل پنج امریکایی است و به دلیل تامین بازار فروش مشارکت کنندگان بسیار از سایر کشور ها دارد
@irospace

روش حساب کردن پول پارکینگ هواپیما در فرودگاه ها
😁
@irospace

سوخو ۲۵ فراگفوت تنها اتکر ایران ( تهاجمی ) در اختیار سپاه پاسداران بود که برای مقابله با داعش با قیمت نازل به عراق واگذار شد و پس از ان ها سوخو ۲۲ فیتر های زمین گیر نهاجا جهت اورهال و تسلیح و عملیاتی کردن به سپاه واگذار شد
@IRospace

ناوهواپیمابر شارل دوگل فرانسه
در دنیا فقط ناوهای هواپیمابر آمریکا وهمین #ناوهواپیمابر از سوخت اتمی استفاده میکنند و می‌توانند تا ۱۵ سال بدون توقف حرکت کنند.
این کریر از جنگنده ی رافائل استفاده می کند
@irospace

Tu_22 Blinder & Tu_22 M Backfire

بلایندر ، جد بزرگ بک فایر این هواپیما احتمالاً در اوایل دهه ۶۰ نخستین پروازهای خود را انجام داد و در خدمت نیروی هوایی و نیروی دریایی شوروی قرار گرفت. ناتو که با بررسی تصاویر ماهواره ای به وجود این هواپیما پی برده بود، آن را بلایندر نام نهاد. با بررسی شکل بال های- پسگرای این هواپیما و ابعاد آن، سرعت آن حداکثر دو ماخ پیش بینی شد که بعدها معلوم شد سرعت بلایندر هیچ گاه از ۱.۴ ماخ فراتر نرفته است. این هواپیما بمب افکنی با حداکثر وزن برخاست حدود هشتاد تن بود و موتورهای آن در عقب بدنه و زیر سکان عمودی قرار داشت
@irospace

TU22 BLINDER
@IRospace

موشک های بالستیک قاره پیما تا اواخر جنگ سرد همچنان یکی از موضوع های داغ بحث های نظامی بین آمریکا و شوروی بود، اما موشک های بالستیک به دلیل هزینه بالا و دقت نامطلوب فقط در نقش اتمی کارایی داشتند و نمیتوانستند جایگزین بمباران هوایی شوند. در نتیجه آمریکا و شوروی هیچ گاه از گسترش نیروی بمباران استراتژیکی که به وسیله بمب افکن های سنگین و دوربرد انجام می شد غافل نشدند.البته در اواخر جنگ سرد بمب افکن ها بیشتر در نقش سکوی پرتاب موشک‌های کروز به کار می‌رفتند.
● اما مشهورترین مدل بلایندر، مدل بلایندر C بود که به تجهیزات گسترده ECM یا دفاع الکترونیکی مجهز بود و در خدمت نیروی دریایی شوروی سابق قرار گرفت. عراق به عنوان هم پیمان نزدیک شوروی در آن سال ها، یکی از مشتریان Tu-۲۲ بود و در زمان جنگ ایران-عراق هم این کشور، استفاده نسبتاً گسترده ای از این بمب افکن علیه ایران به عمل آورد. هواپیمای Tu-۲۲M، یعنی بمب افکن مورد بحث این مقاله، از نظر ساختار کلی و البته نام شاید به Tu-۲۲ بلایندر شباهت هایی داشته باشد، اما اساساً هواپیمای دیگریست.
پس از طراحی بمب افکن Tu-۲۲ هیئت طراحی توپولف کار را بر روی طرح بمب افکنی بر پایه ی بلایندر آغاز کرد. توپولف از ابتدا می خواست با تغییر زاویه پسگرایی بال ها و نصب موتورهای جدید با قدرت افزون تر نمونه ای اصلاح شده از Tu-۲۲ را ارائه دهد. این طرح، طرح شماره ۱۰۶ نام گرفت اما چندان که باید و شاید موفق نبود. شرکت توپولف طرح شماره ۱۲۵ که بمب افکنی با بردی بیش از ۴.۸۰۰ کیلومتر و سرعتی بالغ بر ۲.۵۰۰ کیلومتر بر ساعت بود را نیز در سال ۱۹۶۲ به دولت آن زمان شوروی ارائه کرد. پس از تحلیل های فراوان، طرح ۱۲۵ شرکت توپولف رد و طرح T-۴ شرکت سوخو مورد قبول مورد قبول واقع گردید.
@irospace