✍گذری بر مطالعه رفتار ذرات بنیادی

🔸سخنی که ما را امروز به این جواب و حد از علم در حوزه ذرات بنیادی رسانده این است که ماده از چه چیزی ساخته شده - شاید بتوان گفت سوالی که باعث شد به اینجا ها برسیم این بود و همه چیز از این سوال آغاز شد.

🔹وقتی می گوییم ذرات بنیادی در حقیقت از بنیادی ترین سطح ماده حرف می زنیم، به طور کلی ذرات بنیادی به ذراتی گفته می شود که ساختار داخلی ندارند و قابل تجزیه نیستند- ما برای درک بهتر مسئله ابتدا باید این را بدانیم که ذرات بنیادی به چه چیزی گفته می شود و شاید بتوان گفت توضیح تقریبی بالا، پاسخ این سوال می باشد. البته که این سوال جواب بسیار طولانی شاید هم بیشمار جواب دارد.

🔸برای درک تخصصی این مطالب ابتدا باید مکانیک کلاسیک را فراگرفته باشیم چون در این راه با مکانیک کوانتومی روبه رو خواهیم شد که از دل مکانیک کلاسیک پدید آمده و هر وقت هم بخواهیم وارد این قضایا شویم توصیه شده که ابتدا مکانیک کلاسیک را بیاموزیم.

🔹حال می پردازیم به نقش نسبیت در ذرات ، مکانیک کوانتومی رفتار ذرات در سرعت های پایین را نشان میدهد، برای سرعت های بالا باید نسبیت نیز لحاظ شود ( ذراتی که سرعتی قابل مقایسه با c دارند) - خب وقتی نسبیت با کوانتوم ترکیب شد نظریه جدیدی به نام میدان های کوانتومی به وجود آمد.

@irospace

خب ما می دانیم که هسته اتم یعنی پروتون و نوترون از کوارک ها تشکیل شده ، طبق این تصویر بالا ما گاها فکر می کنیم مثلا یک پرتون از سه کوارک ساخته شده است در حالی که اینطور نیست.

بلکه در یک پروتون دریای عظیمی از کوارک و آنتی کوارک ها وجود دارد.

منبع تصویر


@irospace

یک‌بار هم وقتی فرمانده پایگاه بوشهر بودم، خدا رحمت کند صیاد شیرازی را، آمد و در دفترم نشست و گفت آقای ابوطالبی «می‌خواهم دستوری را به شما ابلاغ کنم.» گفتم «بفرمائید تیمسار! چه دستوری؟» گفت «شما نفر سومی هستی که از این دستور مطلع می‌شوی.» یعنی مستقیم آقای خامنه‌ای به او گفته بود و او هم به‌عنوان نفر دوم آمده بود به من که نفر سوم بودم دستور را ابلاغ کند. به من گفت «یک‌هواپیما زین کنید و از روی سطح ناو هواپیمابر آمریکا با سرعت صوت عبور کنید.»

* این ماجرا برای بعد جنگ است؟

ابوطالبی: بله. قرار هم نبود از سلاح یا بمب استفاده کنیم.

* با F14؟ خودتان؟

ابوطالبی: نه. نگفت با F14. با اف‌فور باید می‌رفتیم. چون هوایپمای خوب برای این کار، اف‌فور است. هواپیمای F14، اینترسِپتور (Interceptor) [رهگیر] است. برای این عملیات مزینی ندارد. البته می‌تواند با سرعت زیاد برود ولی فرقی با اف‌فور ندارد. جز این‌که اف‌فور کوچک‌تر است و دیرتر در رادار دیده می‌شود.

* من فکر می‌کردم F14 قدرت مانور بیشتری نسبت به F4 دارد و فانتوم، سنگین‌تر از تامکت است.

@irospace

ابوطالبی: بله. قدرت مانورش خیلی بیشتر از اف‌فور است؛ در یک‌گردش اف‌فور را می‌گیرد. اما اف‌فور جُثه کوچک‌تری دارد و از دور، دیرتر در رادار دیده می‌شود. یعنی رادار F14 را زودتر می‌گیرد.

امیدی: سطح مقطع F14 بیشتر است. به‌خاطر همین راحت‌تر توسط رادار دیده می‌شود.

ابوطالبی: در هرصورت صیاد شیرازی دستور را ابلاغ کرد. گفتم الان یک‌اف‌فور برمی‌دارم و می‌روم. من آن موقع، هم با اف‌فور می‌پریدم هم F14. گفت «خودت می‌خواهی بروی؟» گفتم «بله دیگر!» گفت «نه بابا می‌زنن‌ات! مساله سیاسی و پیچیده می‌شود. یک‌خلبان معمولی بفرست!» گفتم باشد، ان‌شاالله که او را نمی‌زنند. (مجید) علیدادی را صدا کردم.

امیدی: [می‌خندد] چه کسی را هم...
@irospace

ابوطالبی: جاسم صدایش می‌کردم. همیشه پیشنهاد پرواز داشت.

امیدی: بله. همیشه می‌گفت «من!»

ابوطالبی: در دوران فرماندهی‌ام، در نبرد در منطقه فاو، روزی ۶۰ بمباران را با بچه‌های خلبان منیج (مدیریت) می‌کردم؛ بدون این‌که یک‌کلمه در رادیو کلیک کنند. می‌رفتند بمباران می‌کردند و برمی‌گشتند.

امیدی: بدون یک‌کلمه حرف!

ابوطالبی: به‌هرصورت، مجید علیدادی را فرستادم که با سرعت صوت از روی ناو هواپیمابر رد شد. چون می‌خواستم اطلاعات تاکتیکی‌ام را به او منتقل کنم، گفتم «مجید از روی ناو که رد شدی، تا ۸ مایل ۱۰ مایل مستقیم برو! اصلاً هواپیما را کج نکن چون تو را می‌زنند. ناوچه‌های اطرافش می‌زنند !» می‌دانید که اطراف ناو، هفت‌هشت ناوچه هست که موشک‌انداز هستند و نمی‌گذارند کسی وارد رینگ و محدوده آن ناو بشود. اگر شما وارد آن محدوده بشوید، یعنی ناو را زده‌اید. این اف‌فوری که من فرستادم، اگر ۸ بمب ۲۵۰ پوندی داشت و آن‌ها را در سینه ناو رها کرده بود، کمر آن ناو را می‌شکست. درهرصورت، رفت و ۱۰ مایلِ مستقیم را هم طی کرد. بعد طبق بریف قرار شد وقتی جزیره خارک را دید، به راست، به‌سمت باند پایگاه بوشهر بگردد تا در راستای فرود قرار بگیرد.
@irospace

تمرینات ضد تروریستی واحدهای نیروهای مسلح روسیه در منطقه شرقی روسیه.

@irospace

و اما پلن ها ضد سطحی نهاجا
در آن زمان کل پرنده های رزمی به 3 مدل اف 14 اف4 و اف5 محدود می شد
اف 14 اهمیت بالایی داشت و اساسا تهاجمی نبود و تسلیحات ضد سطحی هم نداشت (جز بمب....)
اف5 هم که ظرفیت بسیار محدودی داشت
می ماند اف 4 جنگنده بمبر که سابقه عملیات ضد سطحی نیز داشت ولی باز تسلیحات مناسبی نداشت (ماوریک هدایت نامناسب برد کم سر جنگی کم و تعداد کم )
از این رو تعریف این طرح با بمب های سقوط آزاد انجام شد و پرواژ پست که فانتوم در این امر پرنده ی توانایی بود و در صورت موفقیت هر فانتوم می توانست تا دو شناور رزمی تناژ متوسط (حوالی 4 الی 5 هزارتنی) را غرق کند و هر دو فانتوم یک کریر را....
خلبانان ایرانی سابقه پرواز زیر 3 متر با فانتوم را داشتند و مواردی حتی فاصله ی یک وجبی لبه ی بال با سطح زمین
با یک پرواز پست اف4 قادر بود بدون ترک شدن تا زیر 15 مایلی یک ناو یا هسته ی ناو گروه برود و سپس با سرعتی حدود 900 الی 1000 کیلومتر بر ساعت با گردش ها مداوم تا نزدیکی ناو برود و بمب های خود را رها کند (بدلیل سرعت و ارتفاع حامل بمب ها از مجانب ناو نیز قابل رها سازی بودند) و تا اواسط دهه هفتاد و اوایل هشتاد برنامه همین بود
@irospace

جنگده F-16C Block 30 ترکیه که با پروژه üzgür مدرن شد ، با استتار دیجیتالی رنگ آمیزی شد.

@irospace

🔴جی ۲۰ در گذر زمان(۱)

شاید تا یک دهه پیش هر زمان که صحبت از جنگنده های چینی به میان می آمد بسیاری به یاد جنگنده های مختلف روسی می افتادند که در کشور چین به صورت تحت لیسانس تولید شده اند. باید گفت که این روند سالها در این کشور دنبال شده اما دستاوردهای چند سال اخیر چین در بخش هوانوردی #نظامی نشان از یک پیشرفت جهش گونه در توانایی های نظامی این کشور است

با پایان جنگ سرد و فروپاشی اتحاد شوروی سابق دشمن قدیمی به دوستی نزدیک بدل شد. در این زمان چین در ابتدای دوره شکوفایی اقتصادی خود بود و در همین حال روسیه نیز به شدت به منابع مالی برای رسیدگی به وضیعت به هم ریخته خود نیاز داشت. در این دوران چینی ها با تولید تحت امتیاز جنگنده های سوخوی 27 روسی به اسم جی 11 توان تهاجم هوایی خود را افزایش دادند.

در سال 2011 میلادی بود که چین با رونمایی از یک جنگنده با ظاهری پنهانکار باعث تعجب و تحسین بسیاری از کارشناسان هوایی در جهان شد. جنگنده ” J-20 ” در حقیقت به عنوان اولین جنگنده مدرن چین به جهان معرفی شد.

@irospace

شب همه ی شما بخیر

@irospace

مسابقه فلانکر ها ،😁

ای کاش ما هم بتونیم همچنین رویدادهایی برگزار کنیم ،
مسابقات و نمایشات جت های مدل

@irospace

رندرهای جدید از نوع دو سرنشینه از جنگنده J-20B که توسط شرکت هواپیماسازی چینی Chengdu Aircraft Industry Group (CAIG) در حال توسعه است.

@irospace

نگاهی به دو عضو خاندان فلانکر

#سوخو۳۰ یا #سوخو۳۵ ؟
کدام یک برای ایران بهتر است ؟
به همراه مقایسه ای با رقبا
قسمت اول بررسی تاریخچه توسعه
هر دو جنگنده از اعضای خاندان فلانکر هستند و بعد از چندین نسل به جد بزرگ آنها یعنی سوخو ۲۷ فلانکر میرسند
برای واکاوی بیشتر باید به اواخر دهه ۶۰ میلادی سفر کنیم ، جایی که سال ۱۹۶۹، دولت اتحاد جماهیر شوروی، اطلاع یافت که نیروی هوایی ایالات متحده، کمپانی «مک‌دانل داگلاس» را جهت تولید طرح جنگندهٔ آزمایشی برتری هوایی خود، انتخاب کرده‌است. (این انتخاب، در نهایت منجر به تولید جنگندهٔ اف-۱۵ و اف ۱۶ شد) جهت پاسخگویی به این تهدید آتی، دولت اتحاد شوروی، برنامهٔ PFI (به معنی: #جنگندهٔ تکامل یافتهٔ پیشرو) را بنیان نهاد. طبق این برنامه، قرار شد هواپیمایی جهت برابری و تقابل با جنگندهٔ جدید آمریکایی، تولید شود در نتیجه یک مناقصهٔ انجام جهت تولید جنگنده مورد نظر ارتش شوروی سابق بین شرکت‌های میکویان گورویچ و سوخو در دهه ۱۹۷۰ میلادی انجام شد
@irospace

این دو جنگنده که ساختاری شبیه به هم دارند اما وظایف آنها متفاوت بود , در یک تناظر یک به یک با اف ۱۵ و اف ۱۶ بودند
سوخو ۲۷ دارای برد پروازی استثنایی، قابلیت حمل مهمات بالا چابکی فوق‌العاده‌ و توانایی انجام مانورهای دشوار همانند کبرا و کولبیت بود اما جنگندهٔ سوخو ۲۷ در ابتدا اغلب در نقش «ماموریت‌های برتری هوایی» به‌کار گرفته میشد چون به دلیل ماهیت برتری هوایی توان حمله زمینی کمتری داشت
از این رو شوروی به دنبال ارتقای سوخو ۲۷ رفت ، تصمیم گرفته شد تا لوله سوختگیری هوایی به آن افزوده شود چون تک سرنشینه بود و یک خلبان حین پرواز بلند مدت خسته میشد و کارایی لازم را از دست میداد تصمیم به دو سرنشینه کردن جنگنده گرفته شد که لذا منجر به افزودن کانارد شد (دلیلش را در قسمت بعد توضیح میدهم )
این پیش نمونه جدید سوخو ۲۷ یو بی نام داشت ، در سال ۱۹۸۷ پرواز کرد و پنج نمونه دیگر همراه با طی آزمایشات توسعه ساخته شد ، که در نهایت بعد فروپاشی شوروی این جنگنده به سوخو ۳۰ تبدیل شد
در واقع هدف از توسعه نسخه یو بی ایجاد قابلیت چند منظوره به سوخو ۲۷ بود
اما داستان سوخو ۳۵ متفاوت است
سوخو ۳۵ از ابتدا به عنوان یک ارتقا بر روی یک جنگنده صرفا برتری هوایی برای رسیدن به یک جنگنده برتری هوایی قدرتمند تر #طراحی شد ، هدف طرح افزایش مانور پذیری و کاهش سطح مقطع راداری برای رسیدن به یک جنگنده برتری هوایی نسل چهار پلاس بود ، اولین نمونه از این نسخه سال ۱۹۸۸ با کد تی ۱۰ ام پرواز کرد ، تی ۱۰ نام پیش نمونه سوخو ۲۷ بود

سوخو ۳۰ - سوخو ۳۵
قسمت دوم بررسی ویژگی های #مکانیکی

برای یک مقایسه سریع و جامع تمام ویژگی های مکانیکی را در یک جدول در اسلاید دوم آورده ام
همانطور که مشاهده میکنید سوخو ۳۵ به شکل بارزی در پرفورمنس مکانیکی از جنگنده های هم نسل خود قویتر است ، دلیل آن موتورهای قوی و استفاده گسترده از آلیاژ های تیتانیوم و کامپوزیت است البته در سوخو ۳۰ هم از این موارد استفاده شده با یک تفاوت
وزن رادار جدید که باید روی سوخو ۳۰ نصب میشد یعنی رادار جدید آرایه فازی بارس زیادتر از رادار پالس داپلر فلانکر بود برای همین وزن قسمت جلویی هواپیما از قبل هم بیشتر میشد ، با توجه به اینکه این جنگنده باید دوسرنشینه می‌بود مرکز جرم هواپیما به سمت جلو متمایل میشد و آنرا ناپایدار میکرد.

@irospace

دلیلش هم خیلی برایمان قابل درک است وقتی بچه بودیم و هواپیمای کاغذی به صورت مثلثی درست میکردیم و آنرا پرتاب میکردیم هواپیما بعد مسافت کوتاهی با نوک به زمین میخورد ،چون هیچ گونه پایدار کننده افقی یا
چیزی شبیه پیش بال در قسمت جلو نداشت ، در هواپیما ها هم به همین منوال است با این تفاوت که به خاطر وزن تجهیزات بحث مرکز گرانش هم مهم میشود هر چقدر مرکز گرانش به جلو متمایل شود هواپیما ناپایدار تر میشود به همین دلیل از کانارد یا پیش‌بال در صنعت هوانوردی میشود که به بالچه‌های کوچکی گفته می‌شود که جلوتر از بال اصلی هواپیما و در دو طرف دماغه نصب می‌شوند که در واقع شبیه به کارکرد دم هواپیماست و هر دو نوعی پایدارکننده افقی محسوب می‌شوند. کانارد به تعادل آئرودینامیکی #هواپیما کمک کرده و در تنظیم و تصحیح مسیر جریان هوای ورودی به داخل موتور و زیر بال مؤثر است.
به همین دلیل به سوخو ۳۰ کانارد افزوده شد در حالیکه سوخو ۲۷ یو بی خود کانارد نداشت
@irospace

ابتدا سوخو-۳۵ هم مانند سوخو ۳۰ کانارد دار طراحی شده بود ؛ ولی در ادامهٔ پروژه برای کاهش سطح مقطع راداری جنگنده، مهندسان تصمیم گرفتند که این کانارد ها را حذف کنند.ذاتا مشکلی هم در پایداری ایجاد نمی‌کرد چون هواپیما تک سرنشینه بود
در مجموع تنها ۱۵ فروند سوخو-۳۵ با کانارد ساخته‌شد.
هر دو این جنگنده ها از فناوری جهت‌دهی رانش برخوردار هستند پیکربندی سامانه‌های جهت‌دهی رانش در سوخو-۳۵ همانند پیکربندی به‌کار رفته در جنگنده‌های سوخو-۳۰ است این فناوری، با حرکت دادن نازلِ موتورها، به سوخو-۳۵ این امکان را می‌دهد تا دینامیک پرواز خود را بسرعت تغییر دهد و توانایی دهد و توانایی اَبَر چابکی بدست بیاورد تا با این روش بتواند پس از بروز واماندگی (استال)، همچنان با سرعت پایین مانور بدهد.
@irospace

تصویر رادار قدرتمند N011M Bars
مربوط به جنگنده سوخو ۳۰ ام کا آی هند
این رادار با متعلقات ۶۵۰ کیلو وزن دارد و قطر دیش آن ۹۰ سانتی متر است
بزرگی آنرا با مقایسه با شخص کنار آن می‌توان دریافت ، همانطور که در قسمت قبل گفته شد یکی از دلایل کانارد دار شدن سوخو سی همین وزن بالای رادار بود

قسمت سوم بررسی ویژگیهای الکترونیکی
در اسلاید سوم جدول مقایسه پارامتر های الکترونیکی را آورده ام
رادار N035 Irbis -E مربوط به جنگنده سوخو ۳۵ ، هر دو این رادار ها هم بارس و هم ایربیز از یک خانواده هستند ، در واقع ساختار آنها یکسان است و تفاوت های آنها در جزییات است
@irospace

هر دو این رادار ها آرایه فازی هستند
در تئوری آنتن، معمولاً منظور از آرایه فازی (Phased array) یک آرایه اسکن الکترونیکی شده است، یعنی آرایه ای از آنتن‌های کنترل شده توسط رایانه که پرتویی از امواج رادویی تولید می‌کند که می‌توان آن را بدون حرکت دادن آنتن به سمت نقطه ای جهت دهی کرد
در آرایه فازی، جریان برق از فرستنده ابتدا از داخل وسیله ای به نام تغییردهنده فاز
(Phase Shifter)
عبور کرده و سپس به آنتن‌ها می‌رسد که این امر توسط یک سیستم رایانه ای کنترل می‌شود. این مجموعه می‌تواند فازها را به صورت الکترونیکی تغییر دهد و در نتیجه جریان پرتو امواج رادیویی را به سمت دلخواه متمرکز کند.این آرایه باید از تعداد زیادی آنتن‌های کوچک ساخته شود (گاهی هزاران آنتن) تا یک بهره (Gain) زیاد حاصل شود، بیشتر رادار های آرایه فازی نظامی در باند ایکس کار میکنند که محدوده فرکانسی آنها ۲ تا ۱۰ گیگا هرتز است
@irospace