سامانه anti icing و defogging شیشه‌های کاکپیت ایرباس A350

@irospace

تصویری از ملاقات رییس جمهور سابق سوریه و آیت الله خامنه ای در سال 1990 میلادی...

ترجمه متن موجود در تصویر

از رییس جمهور سابق حافظ الاسد سوال شد چرا با ایران در جنگ تحمیلی علیه عراق همپیان شدی؟
جوابش این بود این را به تاریخ بسپارید که روزی میرسد که همان ایرانی ها از من دفاع خواهند کرد وقتی تمام کشورهای عربی خنجرهای تیز خود را در سینه های مردم سوریه میزنند......

متنی زیبا که دانستن آن خالی از لطف نبود

#تاریخی
#سوریه
#ایران
@irospace

خط تولید شاتل فضایی شوروی

بوران

@irospace

شهید سرگرد بهرام عشقی پور یکی از خلبانانی بود که اول مهر ۱۳۵۹، در جریان عملیات "کمان ۹۹" به شهادت رسید. او از جمله افسرانی بود که "بزرگترین عملیات تاریخ نیروی هوایی ایران" را انجام دادند.

سرگرد بهرام عشقی پور یکی از خلبانانی بود که اول مهر ۱۳۵۹، در جریان عملیات "کمان ۹۹" به شهادت رسید. او از جمله افسرانی بود که "بزرگترین عملیات تاریخ نیروی هوایی ایران" را انجام دادند [معلوم نیست چند نفر از مردم ایران، حتی نام یکی از آنها را شنیده باشند]

این عملیات موفق تنها یک روز بعد از حمله عراق و با مشارکت ۱۴۰ جنگنده ایرانی صورت گرفت. در جریان کمان ۹۹، نیروی هوایی به فرماندهی جواد فکوری، اهداف نظامی و پایگاه های هوایی عراق را در سرتاسر خاک این کشور (از جمله بغداد) بمباران کردند. آن هم در شرایطی که عراق اطمینان داشت که نیروی هوایی ایران با توجه به شرایط انقلاب (محاکمه، تصفیه و استعفای برخی کادری های نیروی هوایی) و خصوصا وقوع کودتای نوژه، فاقد آمادگی لازم بوده کاملا زمینگیر شده است.

@irospace

کمک خلبان فانتوم سرگرد بهرام عشقی پور، سروان عباس اسلام نیا بود که به همراه اوسقوط کرد. این فانتوم که به خاطر عملیات تعقیب و گریز با شکاری های عراق بنزین تمام کرده بود، در هنگام بازگشت به پایگاه هوایی همدان دچار مشکل فنی شد و در نزدیکی منازل سازمانی نیروی هوایی سقوط کرد. ماجرای سقوط این فانتوم، به علتی خاص، تاریخی شد: اینکه همسرچشم انتظار سرگرد عشقی پور در همین منازل سازمانی زندگی می کرد و در نتیجه، ناظر سقوط هواپیمای شوهرش بود.



یاد و نام تمامی شهدای هشت سال دفاع مقدس گرامی‌باد.
@irospace

Sea ram

سامانه Rim-116 آمریکایی در حال شلیک به سوی هدف

این سامانه همانند فالانکس برای دفاع نزدیک ناو های امریکایی است
اهداف ان بیشتر پهپاد ها موشک های کروز و تسلیحات توپخانه ای هستند
این سامانه همانند فالانکس به صورت زمین پایه هم استفاده می شوند و عمده توان پدافندی پایگاه های امریکا با این سیستم است
مانند پایگاه ها در افغانستان و عراق از جمله عین الاسد

سامانه HHQ-10 چینی از روی
این سامانه کپی شده است.

این را هم نیز بگویم جای چنین سامانه ای در نیروی دریایی ما خالیست این موشک در کشور آمریکا از روی موشک استینگر ساخته شده است و ما در ایران موشک پدافندی میثاق را داریم که با کار روی آن و تغییرش و اضافه کردن دو هدایت مختلف می‌تواند در پدافند برد کوتاه در کنار سامانه کمند نیازمان را برطرف سازد.
سامانه ی کمند نیز با استفاده از توپ هایی چون اورلیکن ساخته شده و همانند فالانکس است .


#ایران
#پدافند_هوایی
#پدافند_هوایی_غربی


@irospace

ترکیه از انجام آزمون پذیرش نهایی سیستم پدافند هوایی +Hisar-Aخبر داد.

آزمایش نهایی سیستم پدافند هوایی +Hisar-A انجام شد و آخرین نسخه بهبود یافته سیستم Hisar-A است. +Hisar-A دارای برد ، ارتفاع ، سرعت و توانایی بیشتر است.

این سیستم با مشارکت Aselsan و Roketsan تولید می شود و Tubitak نیز کلاهک موشکی را تولید می کند.
عمده تسلیحات ساخت ترکیه به چند شرکت من جمله این دو ختم می شود
@irospace

لازم به ذکر است ترکیه پدافند مناسب زمین پایه ندارد
اس ۴۰۰ خریداری شده نیز با حرف و حدیث های بسیار تنها در یک پایگاه نزدیک انکارا به صورت مستقل مستقر است و با پدافند ان شبکه نیست
پاتریوت های مستقر در این کشور هم نیز تماما متعلق به سایر اعضای ناتو است

مفهوم ZELL یا
Zero Length Launch
با استقرار جت جنگنده مجهز به بوستر روی یک بستر کشنده متحرک در دوران جنگ سرد
واکنش سریع
به نوعی v/stol
در این تصویر جنگنده F-100 را در سال ۱۹۵۸ و در حال شلیک! در پایگاه هوایی ادواردز نیروی هوایی ایالات متحده مشاهده می‌کنید

هم‌زمان برنامه‌هایی از این دست برای F-84G و F-104G و نیز میگ MiG-19 در المان شوروی و... در جریان بود

@irospace

بعد از 30 سال تونستن برای اولین بار از داخل نیروگاه اتمی چرنوبیل فیلمبرداری کنن
@nuclearbooks

Tsar
تزار

در سال ۱۹۶۱، اتحاد جماهیر شوروی یک بمب اتمی (هیدروژنی) بسیار قدرتمند را آزمایش کرد که برای استفاده در جنگ بیش از اندازه بزرگ بود.

در صبح سی‌امین روز اکتبر سال ۱۹۶۱، یک بمب‌افکن تی‌یو-۹۵ متعلق به شوروری، از پایگاه هوایی اولنا در شبه‌جزیره کولا در شمال روسیه به هوا برخاست. این بمب‌افکن به طور ویژه برای حمل بمب‌های اتمی شوروی ساخته شده بود. در دهه پیش از آن، شوروی گام‌های قابل توجهی در تحقیقات هسته‌ای برداشته بود. جنگ جهانی دوم آمریکا و شوروی را در یک اردو قرار داده بود، اما در دوران پس از جنگ روابط این دو ابرقدرت به سردی گرایید و نهایتا قطع شد. به همین دلیل شوروری برای قدرت‌نمایی در برابر تنها قدرت هسته‌ای جهان، فقط یک گزینه داشت: اینکه خیلی سریع به پای آمریکا برسد.
@irospace

در ماه اوت ۱۹۴۹، شوروی اولین بمب هسته‌ای خود را در جلگه‌ای دور افتاده در جایی در قزاقستان امروزی آزمایش کرد. شوروی با استفاده از اطلاعاتی که از برنامه اتمی آمریکا درز کرده بود، موفق به انجام این آزمایش شده بود. در سال‌های بعد روند برنامه اتمی شوروی سرعت گرفت تا جایی که تنها در سال ۱۹۵۸ بیش از ۳۶ بمب اتمی را آزمایش کردند.

اما هیچ کدام از بمب‌های هسته‌ای که شوروی آزمایش کرده بود، با بمبی که بمب‌افکن تی‌یو-۹۵ در اکتبر سال ۶۱ حمل می‌کرد، قابل مقایسه نبود.

این بمب بسیار بزرگتر از چیزی بود که در محفظه مخصوص حمل بمب جا بگیرد. طول این بمب غول‌پیکر ۸ متر و قطر آن بیش از ۲.۵ متر بود و بیش از ۲۷ تن وزن داشت. از لحاظ شکل ظاهری خیلی شبیه بمب‌هایی بود که هیروشیما و ناگازاکی را ویران کردند. امروز این بمب با نام ٬بمب تزار٬ شناخته می‌شود. بمب تزار که یک بمب هسته‌ای معمولی نبود، حاصل تلاش‌های پر تب و تاب دانشمندان شوروی برای ساختن قدرتمندترین بمب اتمی تاریخ بود. انگیزه این تلاش‌ها، آرزوی نیکیتا خروشخچف، رهبر پیشین شوروی بود که می‌خواست با پیشرفت‌های تکنولوژی شوروی لرزه بر دل جهانیان بیندازد.
@irospace

منطقه‌ای که برای آزمایش این بمب عظیم در نظر گرفته شده بود، جزایر نوایا زملیا در شمال روسیه در اقیانوس منجمد شمالی بود که جمعیت پراکنده و کمی داشت. همراه بمب‌افکن اصلی، یک بمب‌افکن کوچکتر تی‌یو-۱۶ نیز به پرواز در آمد تا از انفجار این آزمایش اتمی فیلمبرداری کند.

برای اینکه بمب‌افکن‌ها فرصت کافی برای فرار از محل انفجار را داشته باشند، برنامه این بود که بمب‌ تزار با کمک یک چتر عظیم رها شود تا سقوط بمب را کند سازد. در این مدت بمب‌افکن‌ها فرصت داشتند تا حدود ۵۰ کیلومتر از محل سقوط بمب دور شوند، اما با این حال بخت نجات یافتن آن‌ها تنها ۵۰ درصد پیش‌بینی شده بود که در نهایت بخت یار آنها بود و از محل انفجار جان سالم به درد بردند.

بمب تزار که ساعت ۱۱:۳۲ دقیقه به وقت مسکو منفجر شد، یک گلوله آتش به وسعت بیش از ۸ کیلومتر ایجاد کرد که از فاصله هزار کیلومتری قابل مشاهده بود. ابر قارچی شکل حاصل از انفجار این بمب اتمی ۶۵ کیلومتر ارتفاع داشت و کلاهک این توده قارچی شکل نزدیک به ۱۰۰ کیلومتر گسترده شد.
@irospace

آزمایش بمب تزار تاثیر ویران‌کننده‌ای بر منطقه نوایا زملیا داشت. در روستای سورنی که حدود ۵۵ کیلومتر از محل انفجار فاصله داشت، همه خانه‌ها کاملا تخریب شدند. (‌برای داشتن تصوری از ابعاد این تخریب می‌توان فرض کرد که اگر این بمب در مرکز شهر تهران منفجر می‌شد، حتی خانه‌های کرج هم نابود می‌شدند.)

همچنین در مناطقی از شوروی که صدها کیلومتر از محل انفجار فاصله داشت، خرابی‌های زیادی به دنبال این آزمایش اتمی گزارش شده بود و حتی ارتباطات رادیویی به مدت یک ساعت مختل شده بود. فیلمبرداری که برای ثبت این آزمایش رفته بود در توصیف انفجار بمب تزار گفته است: " به نظر می‌رسید ابر عظیم قارچی شکل در حال بلعیدن تمام کره زمین بود. این منظره بسیار خارق‌العاده، غیرواقعی و فراطبیعی بود."

انرژی آزاد شده بر اثر انفجار بمب تزار معادل با انفجار ۵۷ میلیون تن تی‌ان‌تی تخمین زده شده است که ۱۵۰۰ برابر قوی‌تر از مجموع دو بمبی است که هیروشیما و ناگازاکی را ویران کرد.

چنین انفجاری نمی‌توانست مخفی باقی بماند. آمریکا یک هواپیمای جاسوسی در چند ده کیلومتری محل انفجار داشت که مجهز به یک ابزار اپتیکی ویژه برای اندازه گیری آثار انفجارهای هسته‌ای بود.

واکنش‌های جامعه جهانی خیلی زود آغاز شد و نه تنها آمریکا و بریتانیا، بلکه برخی همسایه‌های شوروی از جمله سوئد نیز این انفجار را محکوم کردند.

یکی از معماران این بمب هولناک، آندری ساخاروف فیزیکدان برجسته اتحاد جماهیر شوروی بود. ساخاروف از ابتدا در برنامه اتمی شوروی نقش مهمی داشت و بعدها به دلیل تلاش برای نابود کردن سلاح‌های هسته‌ای که خودش در ساختن آنها نقش داشت، به شهرت جهانی رسید.
@irospace