Iran events center

⭕️رشد اقتصادی شاهنشاهی ایران که در حال رقابت با غول های شرق آسیا مانند ژاپن، چین و کره جنوبی بود

دورهٔ بین ۱۹۶۳ تا آغاز شورش های منتهی به سال ۵۷ در ۱۹۷۸ بیشک طولانی‌ترین دورهٔ رشد پیوسته از لحاظ درآمد واقعی سرانه در طول تاریخ ایران است.
در دوره ۱۹۶۳–۷۷ تولید ناخالص داخلی با احتساب تورم به‌طور متوسط سالانه ۱۰٫۵ درصد با نرخ رشد جمعیت سالانهٔ ۲٫۷ درصد رشد کرد و ایران را در شمار سریعترین رشدهای اقتصادی در جهان و در بین اقتصادهای در حال توسعه و توسعه یافته در جهان قرار داد.
در نتیجه، درآمد سرانهٔ ایران (به قیمت‌های آن زمان) از ۲۵۰ دلار در ۱۹۶۳ به ۱۵۰۰ دلار در در ۱۹۷۷ رسید که رشدی ۶ برابری را در طول ۱۴ سال نشان میدهد.
برعکس انچه که در طول این سالها به دروغ به خورد ایرانیان داده شده است این رشد سریع تنها نتیجهٔ آماری افزایش درامدهای نفتی نبود. در واقع، تولید ناخالص داخلی غیرنفتی با نرخ میانگین سالانهٔ ۱۱٫۵ درصد رشد کرد که بالاتر از نرخ رشد سالانه تولید ناخالص داخلی با احتساب نفت است.

در دوره ۱۹۶۳تا ۱۹۷۷ بخش کشاورزی سالانهٔ ۴٫۶ درصد رشد کرد، در حالی که بخش خدمات و صنعت رشد سالانه ۱۴٫۳ و ۱۵٫۰ درصد را نشان دادند. تولید خودروها، تلویزیون‌ها، یخچال‌ها و دیگر لوازم خانگی چندین برابر شد. به عنوان مثال در بازه نسبتاً کوتاه ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۷، تعداد خودروهای شخصی تولید شده که میتوانست با استاندارد های روز جهان برابری کند در ایران از ۲۹۰۰۰ به ۱۳۲۰۰۰ رسید.
یا تعداد تلویزیون‌های تولید شده از ۷۳٬۰۰۰ در ۱۹۶۹ به ۳۵۲٬۰۰۰ در ۱۹۷۵ رسید.
در مقایسه، تولید محصولات عمدهٔ کشاورزی تنها رشد حاشیه ای نشان داد. رشد بخش نفت در این بازه حتی کمتر بود که بین ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲ به میزان ۱۳٫۳ درصد رشد کرد در حالی که با افت بهای نفت در ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ و تضعیف متعاقب بازارهای بین‌المللی نفت، بخش نفت آهنگ پیشین خود را از دست داد و رشد آن بین ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ بسیار کم بود. به هر روی، اهمیت نفت در اقتصاد روند رو به رشد خود را ادامه داد. سهم بخش نفت در جی دی پی افزایش یافت. درامدهای نفتی چه از نظر درصد از درآمد دولت و چه از نظر عواید ارزی در بازه ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۸ افزایش یافت. سهم نفت در بودجه دولت در ۱۹۶۳ ۴۷ درصد بود که در ۱۹۷۸ به ۵۳ درصد رسید یعنی ۶ درصد تفاوت.
در سال ۱۹۶۳ رشد سریع تولید با درجه قابل توجهی از ثبات قیمت حاصل شد، اما تورم در دوره برنامه عمرانی پنجم شکل گرفت.
علیرغم وجود درصدی از فاصله اقتصادی در جامعه، سطح زندگی اکثریت مردم ایران در زمان شاهنشاهی پهلوی‌ به‌طور قابل توجهی بهبود یافته‌ و حتی در برخی موارد از استانداردهای بین المللی نیز فراتر رفت.
اینچنین با شکوفایی اقتصادی ایران به لطف مدیریت صحیح اقتصادی شاهنشاهی پهلوی، ایران از کشوری با بدهی‌های بزرگ خارجی به یکی از کشورهای ثروتمند و پیشرو با دارایی‌های قابل توجه خالص خارجی در سال ۱۹۷۸ یعنی یک سال قبل از شورش ننگین ۵۷ تبدیل شد که توانست پول ملی خود را در جمع ۱۶ ارز معتبر جهان ببیند و از یک کشور از هم گسسته به یک کشور وام دهنده تبدیل شود.

در مورد چرایی و دلیل کاهش رشد کشاورزی در مقابل رشد صنعت یا به اصطلاح صنعتی شدن نیز در آینده نزدیک توضیح خواهیم داد که نه تنها این موضوع از جهات مختلف یک موضوع منفی نبوده است بلکه کاملا با برنامه و هدفمند انجام شده بود.

#اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇👇
@OmidIranAzad
@IR_JOURNAL

714 views13:01