❌ خرافات و دسیسه های علمای شیعه دربار صفوی ❌

2⃣ قسمت دوم ✅

⚠️ در کتاب رستم التواریخ که نویسنده آن از نوادگان صفویان است چنین آمده: «در هنگام حمله محمود افغان، علما و فقهای شیعه به دربار شاه می آمدند و از روی چاپلوسی عرض میکردند که جهان پناها، هیچ تشویش مکن که دولت تو مخلّد و تا ظهور قائم آل محمد پا برجاست. جالب است بدانید که محمدهاشم الحسینی الموسوی الصفوی به این علمای شیعه(ملا محمد باقر مجلسی) نام خرصالحان افسانه گو را داده بود»(1)
عبدالحسین زرینکوب میگوید: «در عهد سلطان حسین صفوی، منصبی به نام ملاباشی ایجاد شد که صفویه را از حکومت مذهب به حکومت امنای مذهب مبدل کرد. که حاصل آن قیام اهل سنت هرات و قندهار بود و حتی زرتشتیان کرمان و یزد نیز به سبب ظلم صفویان، از قیام اهل سنت حمایت کردند. بخاطر ظلم حکام گرجی بر افاغنه غلجایی(غلزایی)، انقلاب ضد شیعی ایجاد شد و دودمان صفوی بر باد فنا رفت. این در حالی بود که ملا محمدباقر مجلسی در کتاب خود الرجعه(رجعت) گفته بود که سلطنت صفویه تا آخر الزمان ادامه دارد. اما شورش ضد شیعی یک قبیله افغان به سلطنت 230 ساله صفوی پایان داد». زرینکوب در ادامه از مال اندوزی علمای شیعه صفوی چنین میگوید: «در حکومت صفوی، امنای مذهب، صاحب املاک وسیع و متولی اوقاف بسیار بودند»(2)

⚠️در کتاب فارسنامه ناصری در مورد خباثت علمای شیعه دربار شاه سلطان حسین صفوی چنین می خوانیم: «ملا باشی(میر محمدحسین مجلسی) و حکیم باشی(رحیم خان) شبانه به بالین شاه سلطان حسین صفوی آمدند و مدعی شدند که فتحعلی خان صدر اعظم قصد کشتن وی را دارد و نامه ای جعل کردند و به وی نسبت دادند. لذا شاه، خام این دسیسه شد و دستور داد صدر اعظم را کور کنند. چون بر حسب نامه جعلیٍ ملا باشی و حکیم باشی، قرار بود در صبحگاه 3000 سوار کورد، علیه شاه صفوی به دروازه اصفهان برسند که هر چه صبر کردند خبری از آنها نشد، لذا شاه سلطان حسین به نامه شک کرد و دستور داد زخمهای صدر اعظم را درمان کنند. فتحعلی خان سنی مذهب، کذب تمام ادعاهای ملاباشی و حکیم باشی شیعه مذهب را اثبات کرد و بی گناهی خود را بر شاه محقق داشت. شاه بر او گریه کرد و محمد قلی خان شاملو(اعتماد الدوله) را صدر اعظم نمود». با عزل فتحعلی خان که خواستار لشکرکشی به قندهار بود، خطر محمود افغان از بین نرفت، لذا «اصفهان به محاصره محمود افغان در آمد و به قطحی افتاد، مردم به خوردن سگ و گربه افتادند، چرم و پوست کهنه را میخوردند، حتی به خوردن گوشت انسان اقدام کردن و بر سر تصاحب جنازه نزاع می نمودند. کار به جایی رسید که یکدیگر را میکشتند و میخوردند، چنانکه پدر و مادر فرزند را کشتند و خوردند. شاه در روز دهم عاشورا لباس سیاه پوشید و از حرمسرا به شهر آمد و با دیدن فجایع شهر، زار گریست و گفت: این بلاها به سبب خیانت ناصحان و عدم دیانت مشیران بود(منظور همان علمای شیعه بود که دائم به شاه مشاوره می دادند و بر وی نفوذ داشتند)»(3)

📚منابع:
(1) رستم التواریخ، محمدهاشم الحسینی الموسوی الصفوی متخلص به آصف، ص 143
(2) روزگاران، عبدالحسین زرینکوب، ص711 و 712
(3) فارسنامه ناصری، حاج میرزا حسن حسینی فسایی، جلد1، ص496 و 500

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ خرافات و دسیسه های علمای شیعه دربار صفوی ❌

3⃣ قسمت سوم ✅

⚠️ گفتیم که محمدهاشم الحسینی الموسوی الصفوی که از نوادگان شاه سلطان حسین بود. او در کتاب رستم التواریخ از فساد علمای شیعه دربار صفوی در ظلم به اهل سنت چنین می نویسد: «...امیر محمدحسن خان از پدرش شمس الدین محمد کارخانه آغاسی چنین شنید که پدرش به همراه محمدعلی بیک بیلدار باشی خلج، که انسان تنومندی بود در محله چهارسوی شیرازیان اصفهان میگذشت، که ناگاه زنی از اکابر از حمام با جاریه خود بیرون آمد. محمدعلی بیک بیلدار باشی دوید و آن زن را ربود و به کرباس خانه شد، و هرچه اصرار کردم وی را رها نکرد و به وی تجاوز نمود. ماجرا را برای ملا باشی شاه سلطان حسین تعریف کردند. ملا باشی شاه سلطان حسین کسی نبود جز میر محمدحسین مجلسی نوه ملا محمدباقر مجلسی. ملاباشی پرسید این زن از چه قوم است? گفتند از اکابر "اهل سنت". ملا باشی خندید و گفت چون محمد علی بیک بیلدار باشی مدت زیادی با زنش همبستر نبوده و با دیدن این زن عقل و هوشش را از دست داده، لذا بیهوش و دیوانه را حرجی نیست و محمدعلی بیک را تبرئه کرد. حکیم باشی(رحیم خان) گفت: مزاج محمدعلی بیک دموی است و اگر مواد منوی از وی خارج نشود، بخاراتش متصاعد شده و عقل و هوشش را از بین میبرد. منجم باشی نیز گفت: ستاره محمدعلی بیک زهره است و چنین کسی بدنبال عیش و طرب است و در نهایت وزیر اعظم(اعتماد الدوله) گفت: محمدعلی بیک پهلوان است و به سبب این گناه جزئی نباید وی را آزردن»(1)
این تنها یکی از موارد ظلم صفویان شیعه مذهب به اهل سنت بود.

⚠️«در زمان سلطنت شاه سلطان حسین صفوی، زلزله ای مخرب در تبریز روی داد که 80000 نفر هلاک شدند و در ساعاتی خاص کثافاتی فوق العاده(گرد و غبار) در هوا عارض میگشت که خورشید، تا دو ماه سرخ رنگ جلوه می نمود و منجمین صفوی میگفتند علامت خرابی اصفهان و خونریزی زیاد است. شاه سلطان حسین صفوی دستور داد زنان فاحشه را از اصفهان خارج کنند و نوشیدن شراب را منع کرد و ملاها در کوچه و بازار راه افتاده و مردم را به توبه و استغفار دعوت کردند. در این اوقات بود که خبر آوردند محمود افغان با لشکر 25000 نفری از افغان و بلوچ داخل ایران شده و مردم یقین کردند که این همان غضب الهی است که ملاها و منجمین گفته بودند!!
جالب است بدانید که در هنگام حمله محمود افغان، طایفه ای از گبران(زرتشتیان)، بخاطر ظلم صفویان به آنها به لشکر محمود افغان پیوستند و برای نابودی صفویان شمشیر به دست گرفتند»(2)

📚منابع:
(1) رستم التواریخ، محمدهاشم الحسینی الموسوی الصفوی متخلص به آصف، ص 109 تا 111
(2) تاریخ کامل ایران، سر جان ملکم، جلد 1، ترجمه میرزا اسماعیل حیرت، ص 417

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ خرافات و دسیسه های علمای شیعه دربار صفوی ❌

4⃣ قسمت چهارم ✅

⚠️طبق کتاب معتبر "قزلباشان در ایران" نوشته پژوهشگر شیعه مذهب امیرحسین خُنجی، ایرانیان تا قبل از صفویه اکثر سنّی مذهب بودند که بواسطه جنایات شاه اسماعیل صفوی و قزلباشان شیعه و گروههای تبرّائی، مجبور به پذیرش تشیع شدند. مذهب شیعه هیچگاه مورد پسند ایرانیان نبوده و نیست. اوضاع فلاکت بار ایرانیان در مقایسه با کشورهای سنّی مذهب، به همه ما اثبات میکند که مذهب تشیع هم دنیای ایرانیان را تباه ساخت و هم آخرتشان را. مرتضی راوندی در کتاب تاریخ اجتماعی ایران چنین می نویسد: «در دوران حکومت صفویه، بجز دوره قدرت شیخ صفی الدین(که سنّی اهل تصوف) و مردی آزاده و روشن ضمیر بود، باقی زمامداران صفوی مردمی جاه طلب، متعصب و خون آشام بودند. شاه اسماعیل صفوی حتی برغم توصیه علمای شیعه، با آنکه اکثریت قاطع مردم تبریز سنّی مذهب بودند، 20000 نفر از اهل سنت و جماعت تبریز را قتل عام کرد و با ایجاد حکومت ترور و آدمکشی مردم را مجبور به پذیرش آیین تشیع نمود. لذا در زمان حکومت شاه اسماعیل و شاه طهماسب که مردی جامد و متعصب بود، فقط روحانیت نوکر منش و دنیا پرست شیعه با حکومت همکاری میکردند(از جمله شیخ کرکی ملعون که از جبل عامل جنوب لبنان آمد و مسبب تدوام قتل عام ایرانیان شد). در نسخه خطی جهان آرای غفاری از تیره روزی دانشمندان ایران در زمان صفویه چنین بیان شده: در نظر شاه طهماسب جهلا را بصورت فضلا و فضلا را به صورت جهلا جلوه گر می نمودند و اینگونه بود که اکثر قلمرو صفوی از اهل فضل و علم خالی گشت و مملو از اهل جهل شده بود که جز اندکی از فضلا کسی در ممالک ایران باقی نمانده بود. در دوره صفویه نه تنها آزاد اندیشان، متفکرین و فلاسفه یکسره منکوب و منفور گردیدند بلکه صوفیان که مردمی روشن ضمیر بودند نیز مورد قهر سلاطین صفوی قرار گرفتند و در عوض روحانیون قشری و ملا نماهای شیعه رو به افزایش نهادند. حتی ملا محمدباقر مجلسی شیعه مذهب، فتوا به کشتن صوفیان صادر کرد. اما شاه اسماعیل دوم به دلایلی که روشن نیست، مذهب تشیع را بدعتی در اسلام می دانست و مایل بود بار دیگر مذهب مذهب تسنن که مذهب عموم ایرانیان بود رواج یابد»(1)

⚠️در زمان شاه سلطان حسین صفوی که ملا محمدباقر مجلسی به عنوان شیخ الاسلام نفوذ بالایی بر شاه داشت، عیسویان مورد بغض و حسادت ملاهای شیعه قرار گرفتند، بگونه ای که اموالشان تاراج میشد و احکام عدیده صادر گردید که اگر مسلمانی یک عیسوی را بقتل برساند، قصاصی بر او نیست مگر اینکه مقداری معین از غله به ورثه مقتول بدهد(2)

⚠️ بخاطر همین مداخله ملاهای مال اندوز شیعه بود که ظلم به اهل سنت روندی فزاینده یافت و محمود افغان به اصفهان حمله کرد و شهر را محاصره نمود و مردم اصفهان تاوانش را دادند و از شدت قحطی و گرسنگی، گوشت سگ و گربه و فضولات و پوست حیوانات و کفشهای چرمی را میخوردند، حتی جوانی پستانهای خواهر مُرده خویش را برید و خورد، بسیاری از مردم فرزندان خود را جوشانیدند و یا کباب کردند و خوردند. هنگامیکه محمود افغان، اصفهان را فتح کرد جرمانه سنگینی بالغ بر 20000 تومان بر حکیم باشی رحیم خان که ملای مال اندوز شیعه و مقرب شاه سلطان حسین بود مقرر فرمود. علت این دستور این بود که محمود افغان اطلاع یافت، حکیم باشی رحیم خان خیلی در کارهای شاه مداخله داشته است. محمود افغان این مبلغ را ظرف دوازده روز بصورت زر و سیم وجواهرات و مروارید، وصول نمود(3)

📚منابع:
(1) تاریخ اجتماعی ایران، مرتضی راوندی، جلد2، ص 482 و 483
(2) تاریخ کامل ایران، سر جان ملکم، جلد 1، ترجمه میرزا اسماعیل حیرت، ص 423
(3) سقوط اصفهان، اُسقف پطرس دی سرکیس گیلاننتز، ترجمه محمد مهریار، ص 68 و 96 و 97

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ خرافات و دسیسه های علمای شیعه دربار صفوی ❌

5⃣ قسمت پنجم ✅

⚠️از همان ابتدای پیدایش حکومت خون آشامان صفوی، علمای نوکر منش و منفعت طلب شیعه مذهب، خود را وارد دستگاه صفویه نمودند. اکنون از کتاب قزلباشان در ایران نوشته امیرحسین خنجی بخشهایی را بیان میکنیم: «همانگونه که هیچکدام از قزلباشان، ایرانی نبودند و سابقه اسکان در ایران را نداشتند، فقیهان و علمای تشیع دربار صفوی هم هیچکدام ایرانی نبودند. در پایان سلطنت شاه اسماعیل و آغاز سلطنت شاه طهماسب، برخی ملایان شیعه از روستاهای جبل عامل در جنوب لبنان وارد ایران شدند و دستگاه دینی قزلباشان را در اختیار گرفتند تا تشیع نوین صفوی را تئوریزه کنند. در ایران، تا پیش از سلسله صفویه هیچ فقیه شیعه اثنی عشریٍ ایرانی وجود نداشت، کافیست به نامهای محدثان و متکلمان و مفسران و فقیهان شیعه دوازده امامی از آغاز(یعنی اواخر قرن سوم هجری) تا سلطنت قزلباشان نگاهی بیندازیم، حتی یک ایرانی وجود ندارد، بلکه عمدتا اهل کوفه و عراقی هستند. شیعیان قم و کاشان هم روافض یمنی تبار از قبایل مذحج بودند(یعنی اینکه ایرانیان تمایلی به تشیع نداشتند). اما لازم به ذکر است که 90 درصد تالیفات بزرگ فقهی و حدیثی و کلامی و تفسیری و سایر علوم که امروز هم در جهان اسلام عنوان مرجع را داراست توسط ایرانیان یا بهتر بگویم ایرانیان سنی مذهب انجام شده، یک چند نفری هم که شیعه بودند اصلا پیرو شیعه دوازده امامی نبودند. از ابن مقفع، بلاذری، یعقوبی، ابوحنیفه دینوری، ابن قتیبه، طبری، ابوریحان بیرونی، جاحظ، سیبویه، ماوردی، باقلانی، جوینی، غزالی، نسفی، زمخشری، فخر رازی، زکریای رازی، ابن سینا، فارابی، خوارزمی و خیام و... بودند(یعنی اینکه ایرانیان مذهب اهل سنت را دوست داشتند که در بستر آن اینگونه به اسلام خدمات دادند). شیعه های دوازده امامی عمدتا در عراق می زیستند و در زمان خلافت عباسی از آزادی همه جانبه برخوردار بودند و این چند کتاب مرجع که شیعیان دارند مربوط به دوران قدرت عباسیان سنی مذهب است. مولفان صفویه وقتی دیدند در ایران قبل از صفویه خبری از شیعه دوازده امامی نیست، بجز قم و کاشان. هم زبان(و برخلاف واقع) نوشتند که شیعیان در ایران در نهایت خوف و ذلت و تقیه می زیستند و مذهبشان را پنهان می کردند».

⚠️آقای امیرحسین خنجی شیعه مذهب در ادامه چنین می نویسد: «هیچ منطقه از ایران را من نتوانستم پیدا کنم که قبل از صفویه، شیعه دوازده امامی بوده باشند. رافضیان دوازده امامی قم و کاشان که یمنی تبار بودند و عقایدشان شبیه قزلباشان بود. خاندان عرب آل مشعشع خوزستان که شیعه دوازده امامی بودند از عراق به خوزستان کوچ کرده بودند، اما چون عقایدشان مانند قزلباشان نبود بدست شاه اسماعیل و قزلباشان بطرز فجیعی کشتار شدند که از صفحات اندوهبار تاریخ ایران است. مولف کتاب روضه الصفا تاکید کرده که وقتی در ایران سلطنت قزلباشان تشکیل شد، عموم مردم ایران بر مذهب سنّیان بودند و زورٍ شمشیر شاه اسماعیل و قزلباشان بود که ایرانیان را شیعه کرد. همچنین حسن روملو در کتاب احسن التواریخ چنین بیان میکند: وقتی قزلباشان تشکیل سلطنت دادند، هیچ کتابی که از تالیفات شیعیان باشد در هیچ کجای ایران وجود نداشت و کسی از ایرانیان با مذهب تشیع دوازده امامی(=تشیع قزلباشان) آشنا نبود. اما همین ملاهایی که از روستاهای جنوب لبنان وارد دستگاه صفوی و قزلباشان شدند، با استفاده از درآمد نجومی اوقاف، مدارس، خانقاه ها و مساجد و با ثروت نجومی که با نام خمس از قزلباشان میگرفتند، وظیفه تبلیغ دین و تدریس و افتاء را برعهده گرفتند و سلاطین مالی شدند و طبقه نوظهور "روحانیون" ایجاد شد. معروفترین این ملاهای لبنانی شیخ علی بن عبدالعالی کرکی از جنوب لبنان بود که سایر رقبای عربش را از میدان به در کرد. در ایران چپاول افتاده بود و در خاورمیانه آوازه در افتاده بود که "هرکه زودتر برسد بیشتر می برد". لذا شیعه ها، کشورهای خودشان را رها کرده و به ایران می آمدند و تلاش میکردند سهم بیشتری از چپاول ایرانیان دست یابند و حتی بین خودشان نزاعهای تندی در می گرفت...».

📚منبع:
قزلباشان در ایران، امیرحسین خنجی، ص 273 تا 280

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇