❌ شیعه از دید ائمه❌

1⃣ قسمت اول ✅

⚠️امیرالمومنین علی بن ابیطالب هرگز شیعه نبود و اولین مخالف سرسخت مذهب تشیع است زیرا شیعه در باور خود امامت و خلافت ابوبکر و عمر و عثمان را نمی پذیرد و با آنها مخالف است. امام علی در نهج البلاغه که معتبرترین کتاب شیعه بعد از قرآن است به صراحت این دشمنی خود را با مذهب و باور تشیع اعلام نموده و حتی میفرمایند باید بر آنها شمشیر کشید. امام علی در نامه ششم نهج البلاغه می فرمایند: «...همانا شورای مسلمین از آنٍ مهاجرین و انصار است، پس اگر بر امامت(خلافت) کسی گرد آمدند و او را انتخاب کردند، خشنودی خدا هم در آن است، حال اگر کسی کار آنان را نکوهش کند یا بدعتی پدید آورد او را به جایگاه بیعت قانونی باز می گردانند و اگر نپذیرفت با او پیکار می کنند، زیرا به راه مسلمانان در نیامده، خدا هم او را در گمراهی اش رها می کند»(1)

⚠️کتاب الاحتجاج نوشته طبرسی از منابع معتبر شیعه است و برای اهل سنت هیچ اعتباری ندارد. در این کتاب که روایات آنرا علمای شیعه پذیرفته اند و به آن اعتماد دارند، ناراحتی امام حسین علیه السلام که با دعوت و بیعت شیعیان کوفه به کربلا رفت، اما آنها پشتش را خالی کردند و مسبب اصلی حادثه خونبار کربلا شدند، ذکر گردیده است. امام حسین شیعیان را چنین لعن و نفرین می کند: «وای بر شما، هلاکت و نابودی و گرفتاری و بینوایی و عذاب سخت بر شما باد، ما را با شور و اشتیاق دعوت کردید و ما نیز به سرعت و اضطراب درونی دعوت شما را اجابت کردیم، اما شما شمشیری که در دستان ما بود علیه خود ما تیز کرده و آتشی را که ما بر دشمن مشترکمان روشن کرده بودیم، علیه ما برافروختید. علیه دوستان خود دشمنی واحد و برای دشمنانتان یاور و همدم شدید. گناهی از ما نسبت به شما سر نزده بود، پس وای بحال شما که ما را نپسندیدید(شما باعث جنگ شدید) شمشیر در غلاف بود و دلها آرام و پرچم جنگ برافراشته نبود، شما با سرعت زیاد مانند حیوان تیزپا بسوی پیمان بستن با ما شتافته... اما پس از آن با حماقت و گمراهی آن پیمان را شکستید. بخدا سوگند آن اخلاق پسندیده ای که ریشه شما بر آن سبز شده بود در میان شما سرافکنده و نابود شده، پس کثیف ترین میوه درختید و لقمه خوبی هستید برای غاصب، آگاه باشید که لعنت و نفرین خدا بر ستمگران پیمان شکن که پس از بستن عهد و بیعت آن را می شکنند». همچنین فاطمه صغری که شیعه مدام بر او اشک میریزد، نسبت به شیعیان کوفه چنین میگوید: «ای اهل کوفه، اهل فریب و نیرنگ و غرور و پیمان شکنی، خداوند ما اهل بیت را وسیله امتحان شما و شما را وسیله امتحان ما قرار داد و ما ازین امتحان سربلند بیرون آمدیم(یعنی شما در این امتحان سرافکنده شدید)(2)

📚منابع:
(1) نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، نامه ششم، صفحه 293
(2) الاحتجاج طبرسی، جلد2، صفحه 24 و 32

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ شیعه از دید ائمه❌

2⃣ قسمت دوم ✅

⚠️کلمه شیعه در لغت عرب به معنای پیرو است نه یک مذهب دینی، که البته در زمان خلافت امام علی گروهی به سرکردگی عبدالله بن سبأ یهودی که یک مسلمان منافق بود، بخاطر دشمنی با اکثر صحابه و اسلام، شالوده مذهب تشیع را پایه گذاری کرد و البته بسیاری طرفداران عبدالله بن سبأ بدست امام علی کشتار شدند، یعنی امام علی هرگز موافق باور و عقیده شیعه نبود.👇
https://t.me/IRRealHistory/6659

⚠️ در ادامه بیان نگرش ائمه علیهم السلام بازهم به کتاب الاحتجاج طبرسی رجوع می کنیم که برای شیعه بسیار معتبر است و روایات آنرا علمای شیعه پذیرفته اند و به آن اعتماد دارند، علیرغم اینکه برای اهل سنت، این کتاب هیچ اعتباری ندارد. در این کتاب امام علی بن حسین مشهور به امام سجاد که از نظر شیعه، چهارمین امام است، خطاب به شیعه چنین میگوید: «ای فریبکاران نیرنگ باز، دست شما رو شده و هوای نفستان آشکار گشته، آیا میخواهید همچنان که به نزد پدرانم رفته و با آنها بیعت کردید، به نزد من بیایید و با من بیعت کنید?»
همچنین امام حسن، حضرت معاویه را بر شیعیان مکار و فریبکار برتری داده و میگوید: «به خدا سوگند که معاویه در نظر من بهتر از این کسانی است که خود را شیعیان من دانسته و در عین حال قصد قتل مرا دارند، ثروتم را انتخاب کرده و دارایی ام را گرفته اند، بخدا سوگند اگر معاویه از من پیمان و بیعتی بگیرد که به سبب آن خونم حفظ گشته و زن و بچه ام در امان باشند، بهتر از آن است که شیعیان مرا بکشند و زن و بچه ام را نابود کنند و اگر به جنگ با معاویه در افتم، همین شیعیان گردنم را گرفته و مرا به معاویه تسلیم می کنند»(1)
«مختار ثقفی در سایه دعوت به خاندان رسول اکرم قدرت و شوکت یافت، اما در واقع نزد خاندان رسول چندان مورد اعتماد نبود. علی بن حسین یا همان امام سجّاد او را لعن کرد و رضایت نداد که به نام او دعوت کند. محمد بن حنفیه هم از دعاوی او بیمناک و پشیمان گشت. هنگامیکه امام حسن بخاطر هرج و مرج در لشکرش از جنگ با معاویه منصرف شد و نزد سعد بن مسعود ثقفی در مدائن آمد، مختار ثقفی به عمویش سعد بن مسعود ثقفی پیشنهاد کرد که او(=امام حسن) را نزد معاویه بفرستد و تسلیم او کند»(2)
«پس از شهادت علی بن ابیطالب با امام حسن برای خلافت، بیعت شد. ایشان به مفید بودن جنگ با معاویه اعتقادی نداشت، زیرا نمیخواست خون مسلمین ریخته شود. اما شیعیان از عراق بسوی امام حسن آمدند و خواهان جنگ با معاویه شدند. ایشان هم علیرغم میلش و برای امتحان شیعیان با درخواست آنها موافقت کرد و سپاهی دوازده هزار نفری به فرماندهی قیس بن عباده به جلو فرستاد و خود به دنبال او حرکت کرد. وقتی این اخبار به معاویه رسید اون نیز لشکرش را حرکت داد. در این هنگام امام حسن در مدائن بود. یک منادی از اهل عراق ندا داد که قیس بن عباده کشته شده، در این هنگام لشکر دچار هرج و مرج شد و شیعیان عراق به چادر امام حسن حمله کردند و وسایلش را غارت نمودند تا جاییکه برای گرفتن حصیری که بر او نشسته بود با امام حسن گلاویز شدند و ایشان را زخمی کردند. یکی از شیعیان عراقی به نام مختار ثقفی به عمویش سعد بن مسعود ثقفی پیشنهاد خطرناکی داد و گفت: دست و پای حسن بن علی را ببندیم و برای بدست آوردن مقام و ثروت، او را تسلیم معاویه کنیم»(3)


📚منابع:
(1) الاحتجاج طبرسی، جلد2، صفحه 10 و 27
(2) دو قرن سکوت، عبدالحسین زرینکوب، چاپ1336، صفحه 76
(3) خیانت های شیعه و تاثیر آن در عقب ماندگی مسلمانان، عماد علی عبد السمیع حسین، مترجم محمد عمر ابراهیمی، صفحه 29 و 30

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ شیعه از دید ائمه❌

3⃣ قسمت سوم ✅

⚠️ قبلا گفتیم که شیعه در لغت عرب به معنای پیرو است نه یک مذهب دینی. چیزیکه به نام مذهب شیعه میشناسیم اساسش توسط یک مسلمان منافق به نام عبدالله بن سبأ یهودی پایه گذاری شد و بسیاری از پیروان این شخص توسط امام علی علیه السلام کشتار شدند زیرا امام علی هرگز موافق مذهبی به نام شیعه نبود👇
https://t.me/IRRealHistory/6659

⚠️امام علی در نهج البلاغه که معتبرترین کتاب شیعه بعد از قرآن است، شیعه را چنین نفرین میکند: «بخدا سوگند که دوست دارم که معاویه افرادش را با افراد من معاوضه کند، همانند معاوضه درهم با دینار، ده نفر از شما را گرفته و در عوض یک نفر از افرادش را بمن بدهد(و در عین حال) هر بار دو سه نفر از شما را بعنوان بخشش و انعام به وی بدهم. ای کسانیکه گوش دارید و نمی شنوید، زبان دارید و لال شده اید، چشم دارید و در عین حال کورید، نه به هنگام دیدار صادقید و نه در حال گرفتاری و مصیبت مورد اطمینانید، دستان شما بریده باد، مانند گله شتری هستید که چوپانش آنرا ترک کرده و از هر طرف که جمع گردند از طرفی دیگر پراکنده می شوند»(1)
همچنین مهمترین استاد علم جرح و تعدیل نزد شیعه، ابو عمرو کشی به سند خود موارد دیگری از کلام ائمه را در مورد شیعه بیان می کند. امام جعفر صادق میفرماید: «هر آیه را که خداوند درباره منافقین نازل کرده باشد، این آیه در مورد کسانیکه خود را شیعه می دانند صدق می کند». ایشان همچنین فرمودند: «اگر امام زمان ظهور کند، از کشتار شیعیان دروغگو شروع می کند». همچنین امام جعفر صادق فرمودند: «براستی کسانی که خود را شیعه می دانند، از یهود و نصارا و آتش پرستان(مجوس) بدترند»(2)
امام باقر می فرمایند: «اگر همه مردم شیعه ما شوند، سه چهارم آنها در حقانیت ما شک داشته و یک چهارم باقیمانده احمقند»(3)
امام رضا می فرمایند: «فتنه و شرّ کسانیکه خود را شیعه ما می دانند از فتنه و شرّ دجّال بر ما خطرناکتر است»(4)
آقای کلینی کسی است که شیعه وی را ثقه الاسلام نامیده اند، به سند خود از موسی پسر بکر واسطی نقل کرده که ابی الحسن فرمود: «اگر در میان شیعیان خود تحقیق و بررسی کنم، می بینم که همگی سازنده دروغ و موضوعاتند و اگر آنها را امتحان کنم، همگی مرتد از آب در می آیند و اگر بهترین ها را جدا کنم، از هزار نفر یک نفر هم نمی ماند»(5)
❗️نکته: تعجب نکنید که ائمه علیهم السلام با این پیروان و شیعیان خود، که از آنها بیزار هم بودند، نمی توانستند به قلمرو خلافت اسلامی اضافه کنند.

📚منابع:
(1) نهج البلاغه، جلد 1، صفحه 188 تا 190
(2) رجال کشی، صفحه 252 تا 254
(3) رجال کشی، صفحه 179
(4) وسائل شیعه، جلد11، صفحه 441
(5) اصول کافی، جلد8، صفحه 228

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ شیعه از دید ائمه❌

4⃣ قسمت چهارم ✅

⚠️ در لغت عرب شیعه به معنای پیرو است نه یک مذهب دینی. طبق استاد تاریخی، چیزیکه به نام مذهب شیعه میشناسیم اساسش توسط یک مسلمان منافق به نام عبدالله بن سبأ یهودی یمنی تبار پایه گذاری شد و بسیاری از پیروان این شخص توسط امام علی علیه السلام کشتار شدند زیرا امام علی هرگز موافق مذهبی به نام شیعه نبود، همین پیروان عبدالله بن سبأ یهودی باعث قتل خلیفه سوم، عثمان بن عفان شدند و بذر فتنه و اختلاف را بین علی و معاویه پاشیدند👇
https://t.me/IRRealHistory/6659

⚠دکتر علی فرید می‌گوید: شیعه و خوارج اولین دو فرقه‌ای تکفیری در تاریخ مسلمانان است و اولی اصل دومی است، خوارج بخاطر مسئله تحکیم، علی رضی الله عنه و همراهانش را تکفیر کردند. اما شیعه بعد از آن بخاطر سیدنا علی، همه‌ امت را تکفیر کردند. در اصل خوارج از شیعه(=گروه پیروان) علی بودند و در لشکر او بودند که بر او خروج نموده و او را تکفیر کردند.
پس شیعه از نگاه تاریخ اصل و ریشه تکفیر است. خوارج گیاه شیعه است و شیعه ریشه خوارج است. و خبیث‌تر از گیاه، ریشه است👇
@archive_vaatasemo

⚠️بیشتر شیعیان(=پیروان) امام علی علیه السلام، اهل عراق و بخصوص اهل کوفه و بصره بودند و هنگامیکه امام علی بعد از فتنه خوارج تصمیم گرفت همراه این شیعیانش به سوی شام حرکت کند او را تنها گذاشتند و این در حالی بود که به او وعده یاری و نصرت و همراهی داده بودند، آنها چنین بهانه جویی کردند: «ای امیرالمومنین، تیرهایمان تمام شده، شمشیرهایمان کند شده و نوک نیزه هایمان شکسته است، پس ما را برگردان تا به بهترین وجه خود را آماده کنیم. علی فهمید که عزم و اراده آنها سست شده، نه شمشیرهایشان. آنها کم کم از لشکر بیرون رفته و بدون اطلاع ایشان به خانه هایشان بازگشتند، تا اینکه لشکرگاه خالی شد، امام علی وقتی این وضعیت را دید به کوفه بازگشت و از تصمیمش برای ادامه مسیر منصرف شد»(1)
امام علی دانست که با کمک شیعیانش به هیچ هدفی نخواهد رسید و خطاب به آنان چنین گفت: «شما جز شیران بیشه آسایش و رفاه نیستید و روباهان مکارید آنگاه که بسوی جنگ فرا خوانده میشوید و شما مورد اعتماد من نیستید. شما کاروانی نیستید که بتوان با آن به مقصد رسید و نه پناهگاهی که بتوان به آن پناه جست. سوگند به الله چه بد جنگجویانی هستید شما، بر شما نیرنگ میشود و شما فریب میخورید و فریب نمیدهید و از هر سو مورد هجوم قرار میگیرید و دفاع نمیکنید»(2)
عجیب این است که شیعیان علی، فقط از جنگ شام، شانه خالی نکردند بلکه در مورد دفاع از سرزمین خود نیز بزدلی و سستی نمودند. هنگامیکه ارتش معاویه عین التمر و مناطقی دیگر در اطراف عراق را مورد هجوم قرار داد، شیعیان از فرمان علی برای دفاع از آن مناطق سر باز زدند و امام علی درباره آنها گفت: «ای اهل کوفه، هرگاه خبر هجوم یکی از پیشقراولان اهل شام را شنیدید، هر یک از شما به خانه خود داخل شده و همانند پنهان شدن مارمولک(=چلپاسه) در سوراخش و کفتار در لانه اش، در را بروی خودش بست. "گمراه و فریفته هستید و جز شکست را حاصل نمی کنید"، نه در هنگام فریاد مدد خواهی آزاده هستید و نه هنگام مشکلات، برادرانی قابل اعتمادید، انا لله و انا الیه راجعون»(3)

📚منابع:
(1) تاریخ طبری، جلد5، ص89 و 90، الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، جلد3، ص369
(2) تاریخ طبری، جلد5، ص90. العالم الاسلامی فی العصر الاموی، ص91
(3) تاریخ طبری، جلد5، ص135. العالم الاسلامی فی العصر الاموی، ص96

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇