❌ شاه اسماعیل دوم صفوی چگونه پادشاهی بود? ❌

⚠️شاه اسماعیل دوم، فرزند شاه طهماسب و نوه شاه اسماعیل صفوی بود. سلطنت 18ماهه شاه اسماعیل دوم، دوره ای از وحشت و آدمکشی بود که حتی با معیارهای شرقی نیز همخوانی نداشت. آنچه بیشتر مورد توجه بود، بیرحمی و قساوت فوق العاده اسماعیل دوم در نابودی برادرانش بود. فقط یکی از آنها یعنی محمد خدابنده تقریبا نابینا جان سالم بدر برد، آنهم فقط به این دلیل که اسماعیل دوم قبل از اجرای حکم قتلش، دار فانی را وداع گفت. اما دلیل اینهمه جور و بیداد را استعمال مواد مخدر در ایام طولانی اسارت اسماعیل دوم دانسته اند که هنگام به قدرت رسیدن در آستانه جنون قرار داشت و پس از آن بدگمانی و جفاکاری و کج خیالیش را در رفتار با اطرافیان بروز داد. اگر در پی آن باشیم که با جستن صفاتی مثبت، تصویر پر از شرارت اسماعیل دوم را بپالائیم، چیزی پیدا نخواهیم کرد که بدان متکی باشیم. فقط می تواند به موفقیت او در برگردانی نظم و نسق به ایران اشاره کرد. شواهدی در دست است که ناامنی در هشت سال پایانی سلطنت شاه طهماسب صفوی، ایران را به کام خود کشیده بود، که هزاران ایرانی بدست اشرار و راهزنان و هجوم سپاه ترکمان قتل عام شدند. یکی از اقدامات فوق العاده اسماعیل دوم پس از رسیدن به قدرت، بازگردانی مذهب تسنن و عدم سنی ستیزی او بود بر خلاف پدرانش. با اینکه به درخواست عثمانی ها در قرارداد صلح آماسیه به سال 1555م، لعن و نفرین به ابوبکر و عمر و عثمان که از زمان شاه اسماعیل اول رایج شده بود، خاتمه داده شد، اما انگیزه واقعی اسماعیل دوم از اینکار فقط مخالفت با سنی ستیزی و سایر اقدامات پدرش طهماسب بود. او با اینکار کار میخواست نفوذ رجال شیعی را با رواج مجدد تسنن، به تحلیل ببرد. اسماعیل دوم در 24 نوامبر 1577 م به طرز مشکوکی به قتل رسید. بعضی گزارشها حاکی از آنست که مصرف بیش از حد چرس و بنگ او را از پای در آورد و برخی نیز معتقدند که خواهرش پری خان خانم وی را مسموم کرد. گزارشهایی هم مبنی بر قتل اسماعیل دوم بدست امرای قزلباش است که از اقدامات سیاسی و تغییرات مذهبی او اجتناب میکردند.

📚منبع:
تاریخ ایران کمبریج، دوره صفویه، ه ر رویمر، صفحه 67 تا 69

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ راز ویرانی ما ❌

⚠️حکومت آرمانی علمای شیعه دو بار بر ایران حاکم شد که جز فلاکت ایرانیان نتیجه ای نداشت.
1⃣دفعه اول، حکومت صفویان بود که ایران، غرق شد در فاحشه خانه ها و ظلم حاکمان لواط گر و شرابخوار و شورشهای پیاپی و ناامنی و کشتار ایرانیان اکثرا سنی مذهب برای اجبار آنها به شیعه شدن.
2⃣دفعه دوم همین حکومت فعلی است که با فریب مردم و وعده های پوشالی، ایران و ایرانی را به فلاکتی سیاه تر از صفویه کشانده و ایران را به چین و روسیه فروخت. این دو بار حکمرانی تشیع صفوی، هم دنیای ایرانیان را خراب کردند و هم دین و آخرتشان را. شاید ایرانیان به اندازه کافی از جنایات صفویان درس نگرفته بودند که با ساقط کردن پهلوی، نسخه دوم صفویه را بر خود، حاکم کردند. آزموده را آزمودن خطاست. برای اصلاح دنیایت، اول خودت را اصلاح کن، تا وقتی باورت شیعه باشد، همین آش است و همین کاسه. این، جوان عربستانیو کویتی است که به پول ایران، ماهی 6تا8 میلیون تومان یارانه میگیرد نه تو.
#دهه_زجر

❌ شاه محمد خدابنده صفوی، پادشاهی نالایق و سست عنصر ❌

⚠️شاه محمد خدابنده چهارمین شاه صفوی، برادر شاه اسماعیل دوم صفوی بود که بخاطر نیمه نابینا بودن از کشته شدن بدست اسماعیل دوم جان سالم بدر برد. محمد خدابنده وقتیکه شاه شد، خواهرش پریخان خانم تلاش کرد بخاطر ضعف بیناییٍ محمد خدابنده، خود را به نیابت سلطنت برساند. هنگامیکه محمد خدابنده به سلطنت رسید، سرزمین ایران از دست جباریت و ستم شاه اسماعیل دوم رها شد ولی ایرانیان در طی ده سال سلطنت وی، روی سعادت به خود ندیدند. محمد خدابنده چون نیمه نابینا بود، قدرت در اصل بدست افراد دیگر افتاد و وی بعنوان شاهی سست عنصر و بی اعتنا و بی لیاقت ظاهر گشت و همین امر باعث شد تا پسرش حمزه میرزا بصورت غیررسمی شاه ایران محسوب شود. مشخصه اصلی سلطنت محمد خدابنده صفوی، نزاعها و دسایس امرای قزلباش بود که دهه های متمادی ادامه داشت و منجر به شورشهای عظیمی در ایران شد و این نزاعها بین خود قبایل ترکمان و بین آنها و اشراف ایرانی باعث تضعیف صفویان در مقابل عثمانیها شد.

⚠️اما خیرالنساء بیگم معروف به مهد علیا همسر محمد خدابنده، زنی بسیار جاه طلب و از یک خانواده اشرافی مازندران بود. مهد علیا بخاطر نیمه نابینا بودن شاه، همه کاره دربار شد و دستورات خود را به امرای قزلباش دیکته میکرد. مهد علیا از وجود سلمان میرزا که به جزئیات تشکیلات دیوانی مسلط و آگاه بود استفاده کرد و البته سلمان میرزا که بخاطر فارس بودن بین قزلباشان ارج و قربی نداشت از متحد شدن با مهد علیا بهره لازم را برد و موقعیت پریخان خانم و شمخال سلطان تضعیف شد تا اینکه پریخان خانم در قزوین به قتل رسید. اما همین خیرالنسا بیگم معروف به مهد علیا که همسر محمد خدابنده بود بخاطر اینکه به عادل گرایخان برادر کریمه خان، قاپ عشق باخته بود، در حرمسرا خفه گردید. سلمان میرزا نیز بقتل رسید و این قتل اثبات کرد که در عرض 80 سالی که از حکومت شیعی صفویان میگذرد، شقاق و نفاق بین ایرانیان و ترکان همچنان زنده و پابرجاست. سست عنصری و نالایقی شاه محمد خدابنده باعث شد که عثمانیها به فرماندهی عثمان پاشا و فرهاد پاشا، شمال غرب ایران از جمله تبریز و برخی شهرها را ضمیمه خاک خود کنند. حمزه میرزا که ولیعهد بود در رویارویی با عثمانیها، گرفتار نزاع های درونی قزلباشان شد و در اردوی خود در آذربایجان بقتل رسید و پسر دیگر محمد خدابنده یعنی عباس میرزا یا همان شاه عباس یکم ولیعهد شد. هنگامیکه شاه عباس بعنوان پنجمین شاه صفوی به تخت سلطنت نشست، محمد خدابنده نتوانست با این غاصب تاج و تخت در افتد و از دربار رانده شد و با ابوطالب میرزا به الموت برده شد و در کنار فرزند دیگرش طهماسب میرزا، هر سه نفر را طبق قانون صفویان نابینا کردند.

📚منبع:
تاریخ ایران کمبریج، بخش صفویه، ه ر رویمر و....، صفحه 69 تا 77

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ شیعه از دید ائمه❌

1⃣ قسمت اول ✅

⚠️امیرالمومنین علی بن ابیطالب هرگز شیعه نبود و اولین مخالف سرسخت مذهب تشیع است زیرا شیعه در باور خود امامت و خلافت ابوبکر و عمر و عثمان را نمی پذیرد و با آنها مخالف است. امام علی در نهج البلاغه که معتبرترین کتاب شیعه بعد از قرآن است به صراحت این دشمنی خود را با مذهب و باور تشیع اعلام نموده و حتی میفرمایند باید بر آنها شمشیر کشید. امام علی در نامه ششم نهج البلاغه می فرمایند: «...همانا شورای مسلمین از آنٍ مهاجرین و انصار است، پس اگر بر امامت(خلافت) کسی گرد آمدند و او را انتخاب کردند، خشنودی خدا هم در آن است، حال اگر کسی کار آنان را نکوهش کند یا بدعتی پدید آورد او را به جایگاه بیعت قانونی باز می گردانند و اگر نپذیرفت با او پیکار می کنند، زیرا به راه مسلمانان در نیامده، خدا هم او را در گمراهی اش رها می کند»(1)

⚠️کتاب الاحتجاج نوشته طبرسی از منابع معتبر شیعه است و برای اهل سنت هیچ اعتباری ندارد. در این کتاب که روایات آنرا علمای شیعه پذیرفته اند و به آن اعتماد دارند، ناراحتی امام حسین علیه السلام که با دعوت و بیعت شیعیان کوفه به کربلا رفت، اما آنها پشتش را خالی کردند و مسبب اصلی حادثه خونبار کربلا شدند، ذکر گردیده است. امام حسین شیعیان را چنین لعن و نفرین می کند: «وای بر شما، هلاکت و نابودی و گرفتاری و بینوایی و عذاب سخت بر شما باد، ما را با شور و اشتیاق دعوت کردید و ما نیز به سرعت و اضطراب درونی دعوت شما را اجابت کردیم، اما شما شمشیری که در دستان ما بود علیه خود ما تیز کرده و آتشی را که ما بر دشمن مشترکمان روشن کرده بودیم، علیه ما برافروختید. علیه دوستان خود دشمنی واحد و برای دشمنانتان یاور و همدم شدید. گناهی از ما نسبت به شما سر نزده بود، پس وای بحال شما که ما را نپسندیدید(شما باعث جنگ شدید) شمشیر در غلاف بود و دلها آرام و پرچم جنگ برافراشته نبود، شما با سرعت زیاد مانند حیوان تیزپا بسوی پیمان بستن با ما شتافته... اما پس از آن با حماقت و گمراهی آن پیمان را شکستید. بخدا سوگند آن اخلاق پسندیده ای که ریشه شما بر آن سبز شده بود در میان شما سرافکنده و نابود شده، پس کثیف ترین میوه درختید و لقمه خوبی هستید برای غاصب، آگاه باشید که لعنت و نفرین خدا بر ستمگران پیمان شکن که پس از بستن عهد و بیعت آن را می شکنند». همچنین فاطمه صغری که شیعه مدام بر او اشک میریزد، نسبت به شیعیان کوفه چنین میگوید: «ای اهل کوفه، اهل فریب و نیرنگ و غرور و پیمان شکنی، خداوند ما اهل بیت را وسیله امتحان شما و شما را وسیله امتحان ما قرار داد و ما ازین امتحان سربلند بیرون آمدیم(یعنی شما در این امتحان سرافکنده شدید)(2)

📚منابع:
(1) نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، نامه ششم، صفحه 293
(2) الاحتجاج طبرسی، جلد2، صفحه 24 و 32

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ شیعه از دید ائمه❌

2⃣ قسمت دوم ✅

⚠️کلمه شیعه در لغت عرب به معنای پیرو است نه یک مذهب دینی، که البته در زمان خلافت امام علی گروهی به سرکردگی عبدالله بن سبأ یهودی که یک مسلمان منافق بود، بخاطر دشمنی با اکثر صحابه و اسلام، شالوده مذهب تشیع را پایه گذاری کرد و البته بسیاری طرفداران عبدالله بن سبأ بدست امام علی کشتار شدند، یعنی امام علی هرگز موافق باور و عقیده شیعه نبود.👇
https://t.me/IRRealHistory/6659

⚠️ در ادامه بیان نگرش ائمه علیهم السلام بازهم به کتاب الاحتجاج طبرسی رجوع می کنیم که برای شیعه بسیار معتبر است و روایات آنرا علمای شیعه پذیرفته اند و به آن اعتماد دارند، علیرغم اینکه برای اهل سنت، این کتاب هیچ اعتباری ندارد. در این کتاب امام علی بن حسین مشهور به امام سجاد که از نظر شیعه، چهارمین امام است، خطاب به شیعه چنین میگوید: «ای فریبکاران نیرنگ باز، دست شما رو شده و هوای نفستان آشکار گشته، آیا میخواهید همچنان که به نزد پدرانم رفته و با آنها بیعت کردید، به نزد من بیایید و با من بیعت کنید?»
همچنین امام حسن، حضرت معاویه را بر شیعیان مکار و فریبکار برتری داده و میگوید: «به خدا سوگند که معاویه در نظر من بهتر از این کسانی است که خود را شیعیان من دانسته و در عین حال قصد قتل مرا دارند، ثروتم را انتخاب کرده و دارایی ام را گرفته اند، بخدا سوگند اگر معاویه از من پیمان و بیعتی بگیرد که به سبب آن خونم حفظ گشته و زن و بچه ام در امان باشند، بهتر از آن است که شیعیان مرا بکشند و زن و بچه ام را نابود کنند و اگر به جنگ با معاویه در افتم، همین شیعیان گردنم را گرفته و مرا به معاویه تسلیم می کنند»(1)
«مختار ثقفی در سایه دعوت به خاندان رسول اکرم قدرت و شوکت یافت، اما در واقع نزد خاندان رسول چندان مورد اعتماد نبود. علی بن حسین یا همان امام سجّاد او را لعن کرد و رضایت نداد که به نام او دعوت کند. محمد بن حنفیه هم از دعاوی او بیمناک و پشیمان گشت. هنگامیکه امام حسن بخاطر هرج و مرج در لشکرش از جنگ با معاویه منصرف شد و نزد سعد بن مسعود ثقفی در مدائن آمد، مختار ثقفی به عمویش سعد بن مسعود ثقفی پیشنهاد کرد که او(=امام حسن) را نزد معاویه بفرستد و تسلیم او کند»(2)
«پس از شهادت علی بن ابیطالب با امام حسن برای خلافت، بیعت شد. ایشان به مفید بودن جنگ با معاویه اعتقادی نداشت، زیرا نمیخواست خون مسلمین ریخته شود. اما شیعیان از عراق بسوی امام حسن آمدند و خواهان جنگ با معاویه شدند. ایشان هم علیرغم میلش و برای امتحان شیعیان با درخواست آنها موافقت کرد و سپاهی دوازده هزار نفری به فرماندهی قیس بن عباده به جلو فرستاد و خود به دنبال او حرکت کرد. وقتی این اخبار به معاویه رسید اون نیز لشکرش را حرکت داد. در این هنگام امام حسن در مدائن بود. یک منادی از اهل عراق ندا داد که قیس بن عباده کشته شده، در این هنگام لشکر دچار هرج و مرج شد و شیعیان عراق به چادر امام حسن حمله کردند و وسایلش را غارت نمودند تا جاییکه برای گرفتن حصیری که بر او نشسته بود با امام حسن گلاویز شدند و ایشان را زخمی کردند. یکی از شیعیان عراقی به نام مختار ثقفی به عمویش سعد بن مسعود ثقفی پیشنهاد خطرناکی داد و گفت: دست و پای حسن بن علی را ببندیم و برای بدست آوردن مقام و ثروت، او را تسلیم معاویه کنیم»(3)


📚منابع:
(1) الاحتجاج طبرسی، جلد2، صفحه 10 و 27
(2) دو قرن سکوت، عبدالحسین زرینکوب، چاپ1336، صفحه 76
(3) خیانت های شیعه و تاثیر آن در عقب ماندگی مسلمانان، عماد علی عبد السمیع حسین، مترجم محمد عمر ابراهیمی، صفحه 29 و 30

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇