📚 کتاب pdf شیعه و حسینیه ها
نویسنده: عبدالله بن عبدالعزیز
مترجم: اسحاق دبیری رحمه الله. عجب کتاب کم حجم و جالبی.
www.aqeedeh.com

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

❌ قضاوت تاریخ در مورد شاه طهماسب صفوی ❌

⚠️شاه طهماست فرزند شاه اسماعیل صفوی است که 52 سال سلطنت کرد. مورخان در موردش نظر مطلوبی ندارند. خساست و لئامت و حرص و جبن او را در بوته نقد گذاشته اند و همچنین از تحجر و خشک مغزی او در اوایل زندگی و خصوصا پس از سوء قصد به جانش با زهر، صحبت کرده اند، که نه تنها در تصمیم گیریهای شخصی و ملازمان بلافصل او تاثیری منفی داشت بلکه منجر به صدور فرامین متحجرانه ای شد که صدور چنین فرامینی بر مردم روا نبود. وی از برقراری هرگونه رابطه و انعقاد قرارداد با قدرتهای مسیحی اروپایی امتناع ورزید که ناشی از مذهبش بود. تقدس شاه طهماسب، در تلاش وی برای شیعه کردن همایون، یک مغول پناهنده به دربارش بود. ریاکاری مشمئز کننده شاه طهماسب در برخورد با بایزید شاهزاده عثمانی که به او پناه آورده بود، بخوبی دیده میشود. زیرا شاه طهماسب با عثمانی ها توافق کرد و شاهزاده بایزید را دو دستی تقدیم عثمانی ها نمود و هرگز به سرنوشت محتوم او و چهار فرزندش فکر نکرد و این رفتار موجب بی اعتباری شاه طهماسب شد. این بدکرداریها و اشتباهات و سست عنصریها، شخصیت و حکومت طهماسب را تیره کرد. او در نخستین دهه زندگی اش در امور سیاسی و نظامی چیزی از پدرش، شاه اسماعیل نیاموخت زیرا شکست در چالدران، شاه اسماعیل را به موجودی مأیوس و بی اعتنا مبدل کرد و کاری به امور سیاسی و نظامی نداشت. اما موفقیت شاه طهماست در سرکوب شورشها و دسیسه چینی های قزلباشان و جسارتش در مقابل ازبکان در نبرد جام را نمیتوان نادیده گرفت. او کمتر متوجه جنگهای شرق ایران بود و بیشتر به تهدیدی که از طرف عثمانی وجود داشت توجه میکرد. او علیرغم موفقیت های عثمانی ها و شورش برادرش سام میرزا و روگردانی فرماندهان ترکمان از وی، توانست برای خودش آبرو داری کند و شورشهای متعدد سران قزلباش را سرکوب کند و اقتدارش را به دیگران نشان دهد.

📚منبع:
تاریخ ایران کمبریج، بخش صفویه، ه ر رویمر، صفحه 64 و 65

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ شاه اسماعیل دوم صفوی چگونه پادشاهی بود? ❌

⚠️شاه اسماعیل دوم، فرزند شاه طهماسب و نوه شاه اسماعیل صفوی بود. سلطنت 18ماهه شاه اسماعیل دوم، دوره ای از وحشت و آدمکشی بود که حتی با معیارهای شرقی نیز همخوانی نداشت. آنچه بیشتر مورد توجه بود، بیرحمی و قساوت فوق العاده اسماعیل دوم در نابودی برادرانش بود. فقط یکی از آنها یعنی محمد خدابنده تقریبا نابینا جان سالم بدر برد، آنهم فقط به این دلیل که اسماعیل دوم قبل از اجرای حکم قتلش، دار فانی را وداع گفت. اما دلیل اینهمه جور و بیداد را استعمال مواد مخدر در ایام طولانی اسارت اسماعیل دوم دانسته اند که هنگام به قدرت رسیدن در آستانه جنون قرار داشت و پس از آن بدگمانی و جفاکاری و کج خیالیش را در رفتار با اطرافیان بروز داد. اگر در پی آن باشیم که با جستن صفاتی مثبت، تصویر پر از شرارت اسماعیل دوم را بپالائیم، چیزی پیدا نخواهیم کرد که بدان متکی باشیم. فقط می تواند به موفقیت او در برگردانی نظم و نسق به ایران اشاره کرد. شواهدی در دست است که ناامنی در هشت سال پایانی سلطنت شاه طهماسب صفوی، ایران را به کام خود کشیده بود، که هزاران ایرانی بدست اشرار و راهزنان و هجوم سپاه ترکمان قتل عام شدند. یکی از اقدامات فوق العاده اسماعیل دوم پس از رسیدن به قدرت، بازگردانی مذهب تسنن و عدم سنی ستیزی او بود بر خلاف پدرانش. با اینکه به درخواست عثمانی ها در قرارداد صلح آماسیه به سال 1555م، لعن و نفرین به ابوبکر و عمر و عثمان که از زمان شاه اسماعیل اول رایج شده بود، خاتمه داده شد، اما انگیزه واقعی اسماعیل دوم از اینکار فقط مخالفت با سنی ستیزی و سایر اقدامات پدرش طهماسب بود. او با اینکار کار میخواست نفوذ رجال شیعی را با رواج مجدد تسنن، به تحلیل ببرد. اسماعیل دوم در 24 نوامبر 1577 م به طرز مشکوکی به قتل رسید. بعضی گزارشها حاکی از آنست که مصرف بیش از حد چرس و بنگ او را از پای در آورد و برخی نیز معتقدند که خواهرش پری خان خانم وی را مسموم کرد. گزارشهایی هم مبنی بر قتل اسماعیل دوم بدست امرای قزلباش است که از اقدامات سیاسی و تغییرات مذهبی او اجتناب میکردند.

📚منبع:
تاریخ ایران کمبریج، دوره صفویه، ه ر رویمر، صفحه 67 تا 69

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ راز ویرانی ما ❌

⚠️حکومت آرمانی علمای شیعه دو بار بر ایران حاکم شد که جز فلاکت ایرانیان نتیجه ای نداشت.
1⃣دفعه اول، حکومت صفویان بود که ایران، غرق شد در فاحشه خانه ها و ظلم حاکمان لواط گر و شرابخوار و شورشهای پیاپی و ناامنی و کشتار ایرانیان اکثرا سنی مذهب برای اجبار آنها به شیعه شدن.
2⃣دفعه دوم همین حکومت فعلی است که با فریب مردم و وعده های پوشالی، ایران و ایرانی را به فلاکتی سیاه تر از صفویه کشانده و ایران را به چین و روسیه فروخت. این دو بار حکمرانی تشیع صفوی، هم دنیای ایرانیان را خراب کردند و هم دین و آخرتشان را. شاید ایرانیان به اندازه کافی از جنایات صفویان درس نگرفته بودند که با ساقط کردن پهلوی، نسخه دوم صفویه را بر خود، حاکم کردند. آزموده را آزمودن خطاست. برای اصلاح دنیایت، اول خودت را اصلاح کن، تا وقتی باورت شیعه باشد، همین آش است و همین کاسه. این، جوان عربستانیو کویتی است که به پول ایران، ماهی 6تا8 میلیون تومان یارانه میگیرد نه تو.
#دهه_زجر

❌ شاه محمد خدابنده صفوی، پادشاهی نالایق و سست عنصر ❌

⚠️شاه محمد خدابنده چهارمین شاه صفوی، برادر شاه اسماعیل دوم صفوی بود که بخاطر نیمه نابینا بودن از کشته شدن بدست اسماعیل دوم جان سالم بدر برد. محمد خدابنده وقتیکه شاه شد، خواهرش پریخان خانم تلاش کرد بخاطر ضعف بیناییٍ محمد خدابنده، خود را به نیابت سلطنت برساند. هنگامیکه محمد خدابنده به سلطنت رسید، سرزمین ایران از دست جباریت و ستم شاه اسماعیل دوم رها شد ولی ایرانیان در طی ده سال سلطنت وی، روی سعادت به خود ندیدند. محمد خدابنده چون نیمه نابینا بود، قدرت در اصل بدست افراد دیگر افتاد و وی بعنوان شاهی سست عنصر و بی اعتنا و بی لیاقت ظاهر گشت و همین امر باعث شد تا پسرش حمزه میرزا بصورت غیررسمی شاه ایران محسوب شود. مشخصه اصلی سلطنت محمد خدابنده صفوی، نزاعها و دسایس امرای قزلباش بود که دهه های متمادی ادامه داشت و منجر به شورشهای عظیمی در ایران شد و این نزاعها بین خود قبایل ترکمان و بین آنها و اشراف ایرانی باعث تضعیف صفویان در مقابل عثمانیها شد.

⚠️اما خیرالنساء بیگم معروف به مهد علیا همسر محمد خدابنده، زنی بسیار جاه طلب و از یک خانواده اشرافی مازندران بود. مهد علیا بخاطر نیمه نابینا بودن شاه، همه کاره دربار شد و دستورات خود را به امرای قزلباش دیکته میکرد. مهد علیا از وجود سلمان میرزا که به جزئیات تشکیلات دیوانی مسلط و آگاه بود استفاده کرد و البته سلمان میرزا که بخاطر فارس بودن بین قزلباشان ارج و قربی نداشت از متحد شدن با مهد علیا بهره لازم را برد و موقعیت پریخان خانم و شمخال سلطان تضعیف شد تا اینکه پریخان خانم در قزوین به قتل رسید. اما همین خیرالنسا بیگم معروف به مهد علیا که همسر محمد خدابنده بود بخاطر اینکه به عادل گرایخان برادر کریمه خان، قاپ عشق باخته بود، در حرمسرا خفه گردید. سلمان میرزا نیز بقتل رسید و این قتل اثبات کرد که در عرض 80 سالی که از حکومت شیعی صفویان میگذرد، شقاق و نفاق بین ایرانیان و ترکان همچنان زنده و پابرجاست. سست عنصری و نالایقی شاه محمد خدابنده باعث شد که عثمانیها به فرماندهی عثمان پاشا و فرهاد پاشا، شمال غرب ایران از جمله تبریز و برخی شهرها را ضمیمه خاک خود کنند. حمزه میرزا که ولیعهد بود در رویارویی با عثمانیها، گرفتار نزاع های درونی قزلباشان شد و در اردوی خود در آذربایجان بقتل رسید و پسر دیگر محمد خدابنده یعنی عباس میرزا یا همان شاه عباس یکم ولیعهد شد. هنگامیکه شاه عباس بعنوان پنجمین شاه صفوی به تخت سلطنت نشست، محمد خدابنده نتوانست با این غاصب تاج و تخت در افتد و از دربار رانده شد و با ابوطالب میرزا به الموت برده شد و در کنار فرزند دیگرش طهماسب میرزا، هر سه نفر را طبق قانون صفویان نابینا کردند.

📚منبع:
تاریخ ایران کمبریج، بخش صفویه، ه ر رویمر و....، صفحه 69 تا 77

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ شیعه از دید ائمه❌

1⃣ قسمت اول ✅

⚠️امیرالمومنین علی بن ابیطالب هرگز شیعه نبود و اولین مخالف سرسخت مذهب تشیع است زیرا شیعه در باور خود امامت و خلافت ابوبکر و عمر و عثمان را نمی پذیرد و با آنها مخالف است. امام علی در نهج البلاغه که معتبرترین کتاب شیعه بعد از قرآن است به صراحت این دشمنی خود را با مذهب و باور تشیع اعلام نموده و حتی میفرمایند باید بر آنها شمشیر کشید. امام علی در نامه ششم نهج البلاغه می فرمایند: «...همانا شورای مسلمین از آنٍ مهاجرین و انصار است، پس اگر بر امامت(خلافت) کسی گرد آمدند و او را انتخاب کردند، خشنودی خدا هم در آن است، حال اگر کسی کار آنان را نکوهش کند یا بدعتی پدید آورد او را به جایگاه بیعت قانونی باز می گردانند و اگر نپذیرفت با او پیکار می کنند، زیرا به راه مسلمانان در نیامده، خدا هم او را در گمراهی اش رها می کند»(1)

⚠️کتاب الاحتجاج نوشته طبرسی از منابع معتبر شیعه است و برای اهل سنت هیچ اعتباری ندارد. در این کتاب که روایات آنرا علمای شیعه پذیرفته اند و به آن اعتماد دارند، ناراحتی امام حسین علیه السلام که با دعوت و بیعت شیعیان کوفه به کربلا رفت، اما آنها پشتش را خالی کردند و مسبب اصلی حادثه خونبار کربلا شدند، ذکر گردیده است. امام حسین شیعیان را چنین لعن و نفرین می کند: «وای بر شما، هلاکت و نابودی و گرفتاری و بینوایی و عذاب سخت بر شما باد، ما را با شور و اشتیاق دعوت کردید و ما نیز به سرعت و اضطراب درونی دعوت شما را اجابت کردیم، اما شما شمشیری که در دستان ما بود علیه خود ما تیز کرده و آتشی را که ما بر دشمن مشترکمان روشن کرده بودیم، علیه ما برافروختید. علیه دوستان خود دشمنی واحد و برای دشمنانتان یاور و همدم شدید. گناهی از ما نسبت به شما سر نزده بود، پس وای بحال شما که ما را نپسندیدید(شما باعث جنگ شدید) شمشیر در غلاف بود و دلها آرام و پرچم جنگ برافراشته نبود، شما با سرعت زیاد مانند حیوان تیزپا بسوی پیمان بستن با ما شتافته... اما پس از آن با حماقت و گمراهی آن پیمان را شکستید. بخدا سوگند آن اخلاق پسندیده ای که ریشه شما بر آن سبز شده بود در میان شما سرافکنده و نابود شده، پس کثیف ترین میوه درختید و لقمه خوبی هستید برای غاصب، آگاه باشید که لعنت و نفرین خدا بر ستمگران پیمان شکن که پس از بستن عهد و بیعت آن را می شکنند». همچنین فاطمه صغری که شیعه مدام بر او اشک میریزد، نسبت به شیعیان کوفه چنین میگوید: «ای اهل کوفه، اهل فریب و نیرنگ و غرور و پیمان شکنی، خداوند ما اهل بیت را وسیله امتحان شما و شما را وسیله امتحان ما قرار داد و ما ازین امتحان سربلند بیرون آمدیم(یعنی شما در این امتحان سرافکنده شدید)(2)

📚منابع:
(1) نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، نامه ششم، صفحه 293
(2) الاحتجاج طبرسی، جلد2، صفحه 24 و 32

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇