❌ درآمدٍ مالیاتی حکومت صفویه از فحشاء زنان ایرانی ❌


⚠️ مدرسه صفوی در مدخل رسواترین محله اصفهان واقع شده است. این محله ننگین از سه کوچه و هفت کاروانسرای بزرگ به نام کاروانسرای برهنگان تشکیل یافته است. زنان روسپی را "برهنه" می نامند. تمام این منطقه مملو از زنان بسیار پست و مرکز فحشا می باشد. اشخاص شریف هیچگاه از آنجا عبور نمی کنند، چون در صورت نپذیرفتن دعوت زنانٍ هرجایی، در معرض شوخیهای زشت آنان قرار میگیرند. در اصفهان 12000 نفر روسپی رسمی وجود دارد و این شامل آنهایی که معاف از مالیات می باشند تا خود را خصوصی تر جلوه دهند نیست. روسپیان مزبور 8هزار تومان مالیات به دولت صفوی می دهند(1)
در ایران، شاخص فلاکت، از مجموع دو شاخص بیکاری و تورم بدست می آید. هرجا که شاخص فلاکت افزایش یابد، ازدواج سیر نزولی پیدا می کند و بالعکس. زنانی که در فقر مادی به سر می برند به دلایلی همچون پایگاه اقتصادی ضعیف خانواده، طلاق، مسئولیت ناپذیری همسر، اعتیاد، فوت همسر، تبعیض بازار کار، فرزندان صغیر و نداشتن حمایت مالی از جانب سیستم های رفاهی دولتی و خانواده، تن به ازدواج موقت یا همان صیغه(=متعه) میدهند(2)
❗️نکته: در واقع صیغه(=متعه) و تن فروشی و سایر جرائم، ناهنجاری هایی است که عمدتا ناشی از شرایط وخیم جامعه می باشد. صیغه همان فاحشگی در لباس مذهب است که در کنار تن فروشی، در شرایط ایده آلٍ جامعه اسلامی طرفدار چندانی ندارد. وجود فاحشه های بسیار در دوره صفوی را می توان محصول اوضاع اسفبار جامعه ایرانیٍ آن زمان دانست. ولایت معاشانی که به محله جمشید تهران در زمان حکومت پهلوی ایراد میگیرند لطفا نیم نگاهی هم به فاحشه پروری حکومت مطلوبشان یعنی صفویه بیندازند، بماند که در مشهد و قم نیز اکنون صدها محله جمشید وجود دارد و ظاهرا مانند زمان صفویه مالیات می پردازند.
https://t.me/Aqeedeh/2788

📚منابع:
(1) سیاحتنامه شاردن، ترجمه محمد عباسی، جلد7، صفحه 195
(2) خانه ای بر روی آب، پژوهشی از کامیل احمدی، صفحه 108 و 109

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ کور کردن شاهزادگان یک رسم منحوس صفوی که ریشه در ایران باستان داشت ❌


⚠️در کاخ صفی میرزا هنوز هم پسران و نوادگان دختری او سکونت دارند. همه اینان را مطابق سیاست ایران که به استثنای دو یا سه جانشین نزدیکتر، هیچ یک از فرزندان ذکور نسل پادشاه صفوی را بینا باقی نمی گذارند، نابینا ساخته اند. بر حسب همین سیاست فرمان می دهند که تمام شاهزادگان دیگر را، اعم از ذکور و اناث، خواه از شاخه پسر باشند و خواه از دختر، تا درجه دوم و غالبا تا نسل سوم، از بینایی محروم سازند(1)
شاه صفی یکم صفوی، تصمیم گرفت چند تن از اشراف را مقابل چشم بزرگان کشور مجازات و قطعه قطعه کند. منجّم باشی تحمل دیدن چنین وحشیگری را نداشت و چشمانش را حین مجازات می بست. شاه صفی یکم در تأدیب منجّم باشی چنین دستور داد: چشمان این سگ را بکنید و چنین کردند(2)
داریوش اول هخامنشی طبق کتیبه بیستون برای مجازات فرورتیش چشمان او را درآورد، زبان و بینی و گوشهایش را برید و او را بر نیزه نشاند(3)
انوشیروان ساسانی به اصطلاح عادل نیز چشمان پسرش انوشگزاد را که مسیحی شده بود درآورد(4)
رستم فرخزاد سردار معروف ساسانی به خونخواهی پدرش از خراسان به مدائن لشکرکشی کرد و پس از تصرف دربار، آزرمیدخت که شاه ساسانی بود را مورد تجاوز جنسی قرار داد و پس از کامجویی از وی، چشمانش را کور کرد و سپس او را کشت(5)
در دوره ساسانی، روحانیان(=موبدان) زرتشتی، بسیار متعصب بودند و هیچ دیانتی را در داخل کشور تجویز نمیکردند و پیروان سایر ادیان که رعایای ساسانیان بودند را محل اطمینان قرار نمی دادند. آنها به کشتار و شکنجه های دهشتناکی علیه عیسویان دست زدند. اندام آن بینوایان را یک یک قطع میکردند، پوست سرشان را می کندند، گاهی پوست صورت را از پیشانی تا چانه می کندند. گردن یکی از شهدای عیسوی را سوراخ کردند و زبانش را از آن سوراخ بیرون کشیدند و جوال دوز در چشم آنها فرو میکردند(6)
نادر شاه که معاصر آخرین شاهان صفوی بود، با تأسّی از صفویان چشمان پسرش رضاقلی را کور کرد(7)
کوروش پس ساقط کردن آستیاگ با آمیتیس دختر آستیاگ ازدواج کرد و آستیاگ را به گرگان تبعید نمود. چندی بعد، آمیتیس از همسرش کوروش خواست که پدرش را ببیند، کوروش نیز به خواجه ای به نام پتیساکاس دستور داد که آستیاگ را به دربار بیاورد. اما اُبارس که از نزدیکان کوروش بود به پتیساکاس گفت که آستیاگ را بقتل برساند، او نیز آستیاگ را در بیابان رها کرد. آمیتیس خوابی دید و استنباط کرد که پدرش را کشته اند و از کوروش، مجازات خواجه را خواست. کوروش نیز پتیساکاس را تسلیم آمیتیس کرد. به حکم ملکه پوست پتیساکاس را زنده زنده کندند و چشمانش را در آوردند و پس از زجرهای زیاد مصلوبش کردند(8)


📚منابع:
(1)سیاحتنامه شاردن، ترجمه محمد عباسی، جلد7، صفحه 206
(2) سیاحتنامه شاردن، ترجمه محمد عباسی، جلد5، صفحه 129
(3) فرمانهای شاهنشاهان هخامنشی، رالف نورمن شارپ، ترجمه کتیبه بیستون، صفحه 51
(4) ایران در عهد باستان، محمدجواد مشکور، صفحه 442
(5) هزاره های گمشده، پرویز رجبی، جلد5، صفحه 398
(6) ایران در زمان ساسانیان، کریستین سن، ترجمه یاسمی، صفحه363 و 415
(7) نادرشاه، لارنس لکهارت و غلامرضا افشار نادری، ترجمه اسماعیل افشار نادری، صفحه 606
(8) تاریخ ایران باستان، حسن پیرنیا، جلد1، صفحه 216

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇