📚 کتاب pdf گزیده سرود های ریگ ودا، قدیمی ترین سرود های قوم آریایی هند. ترجمه: محمدرضا جلالی نائینی. میدانیم که عصر ودایی پیش از عصر اوستایی بوده. با مطالعه این کتاب و مقایسه آن با اوستا پی خواهید برد که آموزه ها و ایزدان و برخی شخصیتهای اوستا مانند جمشید(یم/جم) از متون ودا و خصوصا ریگ ودا اقتباس شده و این کپی برداری و اصلاحات توسط زرتشت انجام شده.

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

❌ جنایات خشایارشا هخامنشی در تهاجم به یونان ❌


⚠️ارتش خشایارشا با دو نیروی دریایی و زمینی به یونان حمله کرد. نیروی دریایی از آسیای صغیر حرکت کرد و در نهایت در سواحل آتیک از یونانیان در نبرد سالامیس شکست خورد. نیروی زمینی خشایارشا نیز از سارد در آسیای صغیر حرکت کرد و با عبور از تنگه هلسپونت وارد اروپا و یونان شد. خشایارشا در خروج از تسالی و در تنگه ترموپیل با نیروهای اسپارت که 300 نیزه دار سنگین اسلحه به فرماندهی لئونداس بودند، جنگ کرد و با خیانت افیالت با تحمل تلفات سنگین بر آن 300 نفر پیروز شد. هخامنشیان، سپس دوریس را تسخیر کردند که حد فاصل بین مالیس و فوکیس بود. پس از دوریس وارد سرزمین فوکیس شدند، اما خالی از سکنه بود و مردم از ترس جانشان به ارتفاعات کوه پارناسوس پناه بردند. بربرها(هخامنشیان)، فوکیس را در نوردیدند و همه جا را سوزاندند و ویران کردند و شهرها و معابد را به آتش کشیدند. هخامنشیان شهرهای دروموس، خارادرا، اروخوس، تترونیون، آمفیکه، نئون، پدیه، تریته ئیس، الاتئا، هیامپولیس، پاراپوتامی و اًبس را آتش زدند. همچنین معبد آپولون توسط هخامنشیان تاراج گردید و سپس به آتش زده شد و افرادی که به معبد پناه برده بودند اسیر شدند و در میانشان زنانی بودند که به علت خشونت زیاد سربازان هخامنشی، کشته شدند.
خشایارشا از ایالت بئوسی گذشت و به تسپی و پلاته رسید که توسط ساکنانش تخلیه شده بود و ارتش هخامنشی آن دو شهر را به آتش کشید. هم اکنون خشایارشا به آتن رسیده بود که خالی از سکنه بود، فقط عده ای بعلت فقر نتوانسته بودند شهر را ترک کنند و به سالامیس بروند و در معبد شهر پناه بردند. آنها با چوب و الوار روی ارگ آکروپولیس سنگری ساختند. هخامنشیان معبد را محاصره کردند و تیرهای آتشین به سمت دیواره های چوبی بالای ارگ آکروپولیس انداختند و آنرا به آتش زدند ولی پناهندگان درون معبد باز هم مقاومت کردند. سپس سربازان هخامنشی از روی صخره پرشیب کنار معبد آگلائوروس، با همه دشواری که داشت بالا رفتند. وقتی آتنی ها سربازان هخامنشی را در بالای ارگ دیدند، خود را از بالا به پایین پرت کردند و کشته شدند و برخی نیز به صحن معبد پناه بردند. ایرانیانٍ بالا رفته از ارگ، نخست دروازه های دژ را گشودند و به کشتار پناهندگان معبد پرداختند و تا آخرین نفر همه را قتل عام کردند و سپس به تاراج معبد پرداختند و هر چه را که روی ارگ آکروپولیس باقی مانده بود را آتش زدند(1)
البته خشایارشا در بند 5 کتیبه تخت جمشید خود به آتش زدن معابد و ویرانی آنها اعتراف کرده است(2)

📚منابع:
(1) تاریخ هرودوت، ترجمه ثاقب فر، کتاب هشتم، بند 32 و 33 و 50 تا 53، ص 904، 911 و 912
(2) فرمانهای شاهنشاهان هخامنشی، رالف نورمن شارپ، ص121

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ دانشمندان جعلی ❌


⚠️اسلام ستیزان برای بزرگنمایی ایران باستان، هر شخصی را بعنوان دانشمند جعل می کنند. یکی از جعلیات جدید این جماعت، دانشمند معرفی کردن یک موبد زرتشتی به نام آذرباد مهر سپندان(=آذرباد مار سپندان) است.
آذرباد مهر سپندان یک موبد دین زرتشتی بود نه یک دانشمند. اسلام ستیزان بخاطر اندرزهایی که از آذرباد مهر سپندان باقی مانده او را دانشمند معرفی می کنند، در حالیکه کسی، سعدی علیه الرحمه را بخاطر دو کتاب وزین و بی همتای بوستان و گلستان که سرشار از اندرزهای اخلاقی است دانشمند نمی داند. حتی جایگاه سعدی نیز بسیار بالاتر آذرباد مهر سپندان است، زیرا سعدی در ادبیات به "پادشاه سخن" و "شیخ اجل" و "استاد" معروف است، اما به سعدی دانشمند نمی گویند، پس چطور، اسلام ستیزان آذرباد مهر سپندان را بعنوان دانشمند جعل می کنند?! حتی به فردوسی با آن اثر فاخرش نمی گویند دانشمند.
یکی از اندرزهای آذرباد مهر سپندان این است که در "دین روز" یعنی روز بیست و چهارم ماه، باید خرفستران را کشت، که این کار از نظر موبدان زرتشتی ثواب بسیاری نیز دارد(1)
جالب است بدانید که طبق وندیداد اوستا، تاوان گناه کشتن سگ آبی این است که تعداد بیشماری مار و لاک پشت و قورباغه و مور دانه کش و... را باید قتل عام کرد(2)
راستی، گفتیم مور دانه کش. واقعا این چه اندرز غیر اخلاقی است که آذرباد مهر سپندان به ایرانیان گفته که خرفستران از جمله مور دانه کش را باید کشتار کنیم.
لازم است بدانید که سعدی بر خلاف اندرز غیر اخلاقی آذرباد مهر سپندان، در کتاب بوستان خود، اندرزی اخلاقی در قالب شعر بیان می کند و می فرماید:
میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است
سیاه اندرون باشد و سنگدل
که خواهد، که موری شود تنگدل(3)
البته فراموش نکنید که در قرآن سوره ای هم به نام مورچه(=نمل) وجود دارد و اسلام امر به کشتن این موجود بی زیان و کوچک نکرده است و حتی کشتار آنرا تقبیح نموده.

⚠️ اما نکته بعدی در افشای پروژه دانشمند سازی اسلام ستیزان این است که: در زمان پادشاهی شاپور فرزند اردشیر بابکان، کار بزرگ آذرباد مهر سپندان به انجام رساندن طرح تدوین اوستا و دینکرد بود(4)
یعنی نسخه اولیه کتب دینکرد که تفسیری از اوستاست توسط آذرباد مهر سپندان نوشته شد. حتی طبق گزارشات تاریخی ما می دانیم که بازنویسی کتب دینکرد در زمان خلافت عباسی از همان نسخه ای انجام شد که توسط آذرباد مهر سپندان نوشته شده بود. کسیکه این بازنویسی را انجام داد موبد آذرفرنبغ فرخزادان بود که از نوادگان آذرباد مهر سپندان است(5)
اما نکته مهم این است که در کتب دینکرد و خصوصا کتاب سوم دینکرد دقیقا آقای آذرباد مهر سپندان و به تبع آن، آذرفرنبغ فرخزادان ازدواج با محارم در دین زرتشتی و ایران باستان را اثبات کرده و انواع آن را برشمرده از جمله: همپیوندی پدر با دختر، همپیوندی پسر با مادر و هم پیوندی برادر با خواهر. او خویدوده را چنین توجیه کرده که چون سپندارمذ دختر اهورمزداست، و اهورمزدا از دخترش سپندارمذ، کیومرث را پدید آورد، پس این خویدوده پدر_دختر است. همچنین کیومرث نطفه خود را بر مادرش سپندارمذ ریخت و مشی و مشیانه پدید آمد، پس این خویدوده پسر_مادر است. مشی و مشیانه به فرزندخواهی با هم آمیختند که این خویدوده برادر_خواهر باشد. حتی کتاب دینکرد سوم خویدوده برادر_خواهر را بسیار ستوده و برای خویدوده یک دلیل جاهلانه آورده که چون خر و اسب که از یک خانواده نیستند با هم در آمیزند، قاطر ایجاد میشود که عقیم است. پس با بیگانه نباید ازدواج کرد و با خویشان و خانواده باید ازدواج کرد که هر چه نسبت نزدیکتر باشد بهتر است(6)
عجیب است، اسلام ستیزان که ازدواج با محارم در ایران باستان را انکار می کنند به جناب آذرباد مهر سپندان که نویسنده اصلی کتب دینکرد است لقب دانشمند می دهند. قحط رجال علمی در ایران باستان کاملا مشهود است که اسلام ستیزان یک موبد زرتشتی را با توجیهات غیر علمی اش بعنوان دانشمند جعل می کنند. اگر آذرباد مهر سپندان دانشمند است پس ابوریحان همه چیز دان، چیست?

📚منابع:
(1) آذرباد مهرسپندان، رهام اشه و شهین سراج، ص 88، اندرز 142
(2) اوستا، جلیل دوستخواه، ج2، وندیداد، فرگرد14، بند1 تا 5، ص 817 و 818
(3) بوستان سعدی، باب دوم، درٍ احسان، بخش14، ص 72
(4)آذرباد مهرسپندان، رهام اشه و شهین سراج، ص 21
(5) گفتاری درباره دینکرد، محمدجواد مشکور، ص 4 و 13
(6) دینکرد سوم، موبد آذرفرنبغ فرخزادان، ترجمه فریدون فضیلت، ص 143 تا 150

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇