❌ جنایات داریوش هخامنشی طبق اعترافاتش در کتیبه بیستون❌


4⃣ قسمت چهارم ✅


⚠️ عزیزانی که مایلند آگاهی بیشتری پیدا کنند نسبت به کشتارها و شکنجه های داریوش اول و سایر شاهان هخامنشی، به کتاب ارزشمند کتیبه های هخامنشی از پییر لوکوک، ترجمه نازیلا خلخالی با وایرستاری دکتر ژاله آموزگار مراجعه کنند. داریوش‌ در بند 32 و 33 تحریر بابلی کتیبه بیستون چنین میگوید: سرزمینی به نام مَرگیانه(مَرغیانه/مرو) بر من شورید. مردی از مرو به نام "فْرادَه" را به سرداری برگزیدند. سپس من یک پارسیِ پیرو خودم به نام "دادَرشیش" که شهربان بلخ بود را به رویارویی با او فرستادم.... اهورمزدا مرا یاری داد. با حمایت اهورمزدا سپاه من شورشیان را شکست داد، که در روز 23 از ماه "کیسلیو" بود. او 55200 نفر را کشت و 6572 نفر را زنده اسیر کرد.
سپس آن سرزمین از آنِ من شد. این کاری بود که من در بلخ(باکتریا) از مرو انجام دادم.

⚠️ سپس داریوش در بند 34 تا 37 چنین میگوید: مردی پارسی به نام "وَهیَزداتَه" در شهر "تارَوا" در سرزمین "یَئوتی‌یا" در پارس می‌زیست. او در پارس قیام کرد. او چنین به مردم می‌گفت که من بردیا پسر کوروش، شاه سرزمین‌ها، هستم. سپس همه سپاه پارس که پیش از این در کاخ بابل بودند و از "اَنزان(انشان)" و "یَـدا(یَـدایا)" آمده بودند، بر من شوریدند و به سوی وَهیَزداتَه رفتند. او در پارس شاه شد(دقت کنید حتی مردم پارس نیز به پادشاهی داریوش مایل نبودند و وهیزداته را بعنوان شاه برگزیدند)
داریوش‌شاه گوید: آنگاه من سپاه دیگری از پارسیان، آن تعداد اندکی که علیه من شورش نکرده بودند، و نیز سپاه ماد را به پارس گسیل داشتم. یک پارسی پیرو خودم به نام "اَرتَه‌وَرد‌یَه" را سردار آنان در پارس کردم. دیگر سپاهیان پارسی به دنبال من، روانه ماد شدند. سپس اَرتَه‌وَرد‌یَه با سپاه خود رهسپار پارس شد. آنگاه که او به شهری به نام "رَخا" در پارس رسید، در آنجا آن وَهیَزداتَه که خود را بردیا(اسمردیس) پسر کوروش می‌نامید، با سپاه خود برای نبرد با اَرتَه‌وَرد‌یَه در آمد. سپس با هم نبرد کردند. اهورمزدا مرا یاری داد. بخواست اهورمزدا سپاه من سپاه وَهیَزداتَه را که می‌گفت من بردیا هستم، درهم شکست. آنگاه که نبرد در گرفت، روز 12از ماه اَیارو بود(در نسخه آرامی تعداد کشته ها 35404 نفر بیان شده)....
سپس وَهیَزداتَه با سواران کمی گریخت و به "پَئیشی‌یا اووادا" رفت. در آنجا سپاهی را آماده ساخت و بار دیگر رهسپار شد تا با اَرتَه‌وَرد‌یَه نبرد کند. در کوهی به نام "پَرگَه" در پارس نبرد کردند. اهورمزدا مرا یاری داد. بخواست اهورمزدا سپاه من سپاه وَهیَزداتَه را درهم شکست. آنگاه که نبرد آنان آغاز شد، روز 5 از ماه دُئوزو بود(می بینیم که در ترجمه انگلیسی نقطه چین آورده شده و در سایر ترجمه ها تعداد افرادی که بدست سپاه داریوش قتل عام شدند 6246 نفر و تعداد اسرا 4464 نفر درج گردیده).
وَهیَزداتَه و همدستان او را دستگیر کردند. آنان وهیزداته و بزرگان همراه او را به زندان انداختند.
داریوش‌شاه گوید: سپس من در شهری به نام "اووادَئیچَیَه" در پارس وهیزداته و وفادارانش را به صلیب کشیدم(تیر به ماتحت آنها فرو کردم یا بر تیر نشاندم).
داریوش‌شاه گوید: این است آنچه که به دست من در پارس انجام شد و آنگاه این سرزمین از آن من شد.


📚منبع:
THE SCULPTURES AND INSCRIPTION OF DARIUS THE GREAT ON THE ROCK OF BEHISTUN IN PERSIA, by Henry Frowde, Oxford University Press, p.p 186_191
بندهای 32 تا 37 تحریر بابلی کتیبه بیستون.
کتیبه های هخامنشی، پییر لوکوک، ترجمه نازیلا خلخالی، ویراستار دکتر ژاله آموزگار

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ جنایات داریوش هخامنشی طبق اعترافاتش در کتیبه بیستون❌


5⃣ قسمت پنجم ✅


⚠️ عزیزان برای آگاهی بیشتر به جنایات داریوش و سایر شاهان هخامنشی، به کتاب کتیبه های هخامنشی از پییر لوکوک ترجمه نازیلا خلخالی با ویراستاری دکتر ژاله آموزگار مراجعه کنید. داریوش‌ در بند 38 و 39 تحریر بابلی کتیبه بیستون چنین می گوید: «آن وَهیَزداتَه که خود را بردیا پسر کورش می‌خواند، سپاهی به آراخوزیا گسیل داشته بود و به مردی که سردارش بود فرمان داده بود تا علیه یک پارسی به نام "ویوانَه"، بنده من و شهربان آراخوزی، برود و سپاهی که خود را از آنِ داریوش می‌داند را درهم شکند.... آنان در دژی به نام "کاپیشَکانیش" نبرد کردند.... با حمایت اهورمزدا سپاه من سپاه شورشگران را درهم شکست در روز 13 از ماه تِبِتو. کل کشته‌ها و اسرای سپاهی که وهیزداته فرستاده بود..... (طبق نسخه آرامی، سپاه داریوش 4579 نفر را قتل عام کرد و . . . نفر را زنده اسیر کردند). سپس شورشیان دوباره گرد آمدند و رهسپار نبرد با ویوانَه شدند. در سرزمینی به نام "گَندوتَوه" نبرد کردند. اهورمزدا مرا یاری داد. با حمایت اهورمزدا سپاه من، سپاه شورشیان را درهم شکست در روز 7 از ماه اَدارو. کل کشته‌ها و اسرای سپاهی که وهیزداته فرستاده بود(در ترجمه انگلیسی در اینجا نقطه چین درج شده اما در نسخه آرامی، سپاه داریوش 4579 نفر را کشتند و 3760 نفر را زنده اسیر کردند). پس از آن، مردی که سردار آن سپاهی بود که از سوی وَهیَزداتَه گسیل شده بود، با اندک سوارانی گریخت. او به راه افتاد و از نزدیکی شهری به نام "اَرشادا" در آراخوزی گذشت. آنگاه ویوانَه با سپاهی به دنبال آنان رفت. در آنجا او را گرفت و کشت و نیز مردان وفادارش را کشت. کل کشته‌ها و اسیرانی که سپاه من کشت و گرفت . . . بودند. داریوش‌شاه گوید: «آنگاه این سرزمین از آنِ من شد. این است آنچه در آراخوزی به دست من انجام شد»

⚠️داریوش‌ در بند 40 و 41 تحریر بابلی کتیبه بیستون می گوید: «هنگامی که من در پارس و ماد بودم، بابلیان دوباره بر من شوریدند. مردی ارمنی به نام "اَرخَه" پسر "هَلدیتَه" در سرزمین "دوبالَه" در "اور"، در بابل شورش کرد. در آنجا به مردم دروغ می‌گفت که من "نَبوکَد‌نَصَر" پسر نَبونَئید هستم. آنگاه بابلیان بر من نافرمان شدند و به سوی آن اَرخَه رفتند. او بابل را گرفت. او شاه بابل شد.
پس‌آنگاه من سپاهی به بابل گسیل داشتم. یک پارسیِ پیرو خودم به نام "ویدَفَرنَه" را به سرداری آنان برگزیدم و به آنان چنین گفتم که بروید و آن سپاه شورشی بابلی را که نمی‌خواهد خود را از آنِ من بداند، را درهم شکنید.... با حمایت اهورمزدا، ویدَفَرنَه شورشیان بابل را شکست داد و آنان را دستگیر کرد در روز 22 از ماه "اَرَهسَمنَه(وَرکَزَنَـه)"..... من فرمان دادم آن اَرخَه و مردانی که به او وفادار بودند را به صلیب کشیدند(روی تیرهای نوک‌تیز نشاندند). [در ترجمه انگلیسی، این بند ترجمه اش تمام نشده و علامت ! گذاشته شده است. در سایر ترجمه های امروزی کل کشته‌ها و اسرای سپاه ارخه 2479 نفر بودند]. داریوش‌شاه گوید: «این است آن کاری که من در بابل انجام دادم»


📚منبع:
THE SCULPTURES AND INSCRIPTION OF DARIUS THE GREAT ON THE ROCK OF BEHISTUN IN PERSIA, by Henry Frowde, Oxford University Press, p.p 191_196
بندهای 38 تا 41 تحریر بابلی کتیبه بیستون.
کتیبه های هخامنشی، پییر لوکوک، ترجمه نازیلا خلخالی، ویراستار دکتر ژاله آموزگار

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ جنایات داریوش هخامنشی طبق اعترافاتش در کتیبه بیستون❌


6⃣ قسمت ششم و آخر ✅


⚠️ عزیزان برای آگاهی بیشتر در مورد جنایات داریوش اول و سایر شاهان هخامنشی به کتاب کتیبه های هخامنشی نوشته پییر لوکوک، ترجمه نازیلا خلخالی با ویراستاری دکتر ژاله آموزگار مراجعه نمایید. داریوش‌ در بند 42 تحریر بابلی کتیبه بیستون چنین می گوید: «این است آنچه که من بخواست اهورمزدا در همان یک سالِ پس از پادشاهی انجام دادم(قتل عام بیش از 60000 انسان توسط داریوش اول آنهم طی یکسال، آیا شاهان هخامنشی جنایتکار نبودند?). 19 نبرد کردم. بخواست اهورمزدا من آنان را شکست دادم و آنان را دستگیر کردم.
یک مُغ به نام گَئومات بود. او به دروغ چنین گفت:من بردیا پسر کورش شاه پارس هستم. او پارس و ماد را شوراند.
یک خوزی به نام آثْرینَه بود. او به دروغ چنین ‌گفت:من شاه خوزیه(عیلام) هستم. او خوزیه را شوراند.
یک بابلی به نام نَدیتَ بَئیرَه بود. او به دروغ چنین می‌گفت:من نَبوکَد نَصَّر پسر نَبونید شاه بابل هستم. او بابل را شوراند.
یک پارسی به نام مَرتی‌یَه بود. او به دروغ چنین می‌گفت:من اومَنیش شاه خوزیه(عیلام) هستم. او خوزیه را شوراند.
یک مادی به نام فْرَوَرتیش بود. او به دروغ چنین می‌گفت:من خَشَثْریتَه از دودمان هُوَخْشَتَرَه هستم. او ماد را شوراند.
یک ساگاراتی بنام چیثْرَتَخمَه بود. او به دروغ چنین می‌گفت:من شاه ساگارتی هستم، از دودمان هوخشتره هستم. او ساگارتی را شوراند.
یک مروَزی به نام فْرادَه بود. او به دروغ می‌گفت:من شاه مرو هستم. او مرو را شوراند.
یک پارسی به نام وَهیَزداتَه بود. او به دروغ چنین می‌گفت:من بردیا پسر کورش شاه پارس هستم. او پارس را شوراند.
یـک ارمنی به نام اَرخَه بود. او به دروغ چنین می‌گفت:من نَبوکَدنَصَّر پسر نَبونید هستم. او بابل را شوراند.
❗️نکته مهم: می بینیم که داریوش برای سرکوب قیام های آزادی خواهانه، بهانه تراشی کرد و آن بود که می گفت: «فلان شخص دروغ گفت». اما فراموش نکنیم، این سرزمینهایی که علیه داریوش قیام کردند به زور شمشیر و تهاجمات شاهان هخامنشی(=کوروش و کمبوجیه) جزو قلمرو آنها شده بودند، زیرا طبق تاریخ محدوده قلمرو هخامنشیان، شامل پارس و انشان بود و آنها زیردستان شاهان ماد بودند. لذا مردم سایر سرزمینها چون نمی خواستند زیر یوغ بندگی پارسهای هخامنشی باشند، برای آزادی خود و داشتن یک حکومت مستقل قیام می کردند و دیدید که طبق سخنان داریوش در کتیبه اش، به چه طرز بیرحمانه ای سرکوب و قتل عام شدند.
سپس داریوش‌شاه در بند43 چنین می گوید: «اینها 9 شاهی هستند که سپاه من با آنان نبرد کرد. آنان را دستگیر کرد، یا کُشت، در این جنگ‌ها»
داریوش‌ در بند44 می گوید: «این است سرزمین‌هایی که قیام کردند. دروغ، اینان را شورشی کرد و به مردم دروغ گفتند. آنگاه اهورمزدا آنان را به دست من سپرد. اکنون آنان چنان رفتار می‌کنند که میل من است».(دیکتاتوری داریوش)


⚠️داریوش‌شاه در بند45 می گوید: «تو که پس از این شاه خواهی شد، خود را با همه توان از دروغ پاس دار. اگر چنین می‌اندیشی که سرزمین من در آسایش باشد، "مرد دروغزن را سخت گوشمالی ده".
❗️نکته مهم: داریوش میگوید که مرد دروغزن را سخت گوشمالی بده. غافل از اینکه از کجا معلوم خود داریوش راست گفته باشد، خصوصا اینکه دروغگویی داریوش در بندهای 24 و 32 اثبات می شود. داریوش در مورد قیام ارمنستان در بند24 میگوید: «یک ارمنی به نام دادرشیش، بنده من. او را برای سرکوب قیام ارمنستان فرستادم....». اما ناگهان در بند 32 همین دادرشیش ارمنی، از زبان داریوش می شود دادرشیش پارسی: «فراده در مرو(مرگیانا/مرغیانه)، قیام کرد، من یک پارسی به نام دادرشیش را برای مقابله با آنها فرستادم».
❗️لذا طبق معیارهای داریوش برای سرکوب و سخت گوشمالی دادن دروغگویان، خود داریوش نیز دروغگو بوده و باید به سختی گوشمالی داده می شد.


📚منبع:
THE SCULPTURES AND INSCRIPTION OF DARIUS THE GREAT ON THE ROCK OF BEHISTUN IN PERSIA, by Henry Frowde, Oxford University Press, p.p 176 & 186. p.p 197_200
بندهای 42 تا 45 و بندهای24 و 32 تحریر بابلی کتیبه بیستون


✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇