❌ وندیداد جزو لاینفک اوستا و دارای قدمتی یکسان با زرتشت❌


⚠️ زرتشت برای تبلیغ دینش به درگاه گشتاسپ پادشاه باختر رفت و او را به آیین خود آورد. نشر دین زرتشت به زور شمشیر بود. زرتشت در اواخر عمر بجنگهای مذهبی برای اشاعه دینش پرداخت و در نهایت بدست مردی تورانی(=توری براتروخش) نام داشت کشته شد، گویا زرتشت در آتشکده مشغول ستایش رو به سمت آتش بوده. اوستا کتاب مقدس زرتشت است که پس از "متون ودا" قدیمترین کتاب مقدس آریایی است. یعنی دین ودیک قبل از دین زرتشتی در بین آریاییها مرسوم بوده. همچنین تعیین زمان تالیف اوستا بیش از هر چیز مربوط به یافتن زمان زرتشت است، که با همه تحقیقات دانشمندان و مستشرقان قدیم و جدید، تعیین زمان زندگی زرتشت هنوز مبهم است و بنا به دلایلی ممکن است عهد حیات زرتشت "در حدود" قرن دهم پیش از میلاد باشد. بنابر اذعان رایج، گاتها فقط مربوط به زرتشت است و کهن ترین بخش اوستا. اما در اصل تمام نسکهای اوستا من جمله وندیداد مربوط به زمان حیات زرتشت می باشد و تنها گاتها نیست که مربوط به زمان زرتشت باشد. انکار سبکسرانه وندیداد توسط باستانگرایان آریایی و مجوس بخاطر وجود خرافات و اباطیل فراوانی است که در وندیداد گنجانده شده. وندیداد و سایر نسکهای اوستا درست است که در قرون متمادی دچار کم و زیاد شده اما قدمت آن مربوط به دوره حیات زرتشت می باشد. حال به اثبات این ادعا می پردازیم:
در معتبرترین متون پهلوی دین زرتشتی یعنی کتاب دینکرد آمده، که اوستای قدیم 21نسک(=باب) داشته و آنرا به فرمان گشتاسپ در دو نسخه نوشتند یکی در دژ نپشتک و دیگری را در گنج شاپیگان نهادند. خب نکته اینجاست با توجه اینکه میدانیم گشتاسپ اولین شاهی بود که به زرتشت ایمان آورد و با زرتشت همنشین بوده، لذا این اوستای 21 نسکی که شامل وندیداد هم می باشد چیزی جدای از زمان حیات زرتشت نیست. اما دلیل دیگر بر اینکه اوستا در زمان زندگی زرتشت دارای 21 نسک و من جمله وندیداد بوده است. کتاب اوستا در آغاز امر و پیش از حمله اسکندر کتابی عظیم بوده است. پلینیوس مورخی رومی که در قرن اول میلادی می زیسته می نویسد: هرمیپوس مورخ یونانی برای شرح عقاید زرتشت از کتاب او که در 20 مجلد و حاوی صدهزار بیت بوده استفاده کرده است. در صورت صحت این مدعا، اوستا کتاب بزرگی بوده است. اقوال دیگری هم از مآخذ قدیم به ما رسیده است که این دعوی را تایید میکند. در نامه تنسر موبد معروف دوران اردشیر که به گشنسف شاه ، پادشاه طبرستان نوشته است چنین آمده: اسکندر از کتاب دین ما دوازده هزار پوست گاو بسوخت به استخر فارس. محمد بن جریر طبری مورخ معروف اسلامی روایت قدیمی نقل میکند که زرتشت اسپیتمان کتابی آورد که در دوازده هزار پوست گاو نر نوشته شده بود، گشتاسپ بفرمود که آنرا در دژ نبشت در استخر فارس نهادند(1)

⚠️ جلیل دستخواه اوستا پژوه معاصر میگوید: «هیچ‌ یک از اوستا شناسان، در پیوند وندیداد با مجموعه‌ پیکره‌ اوستا تردیدی روا نداشته است». همچنین فرگرد نخست وندیداد کهن ترین نوشته ایرانی است که گزارش جغرافیایی از جهان کهن هر چند به شکل اساطیری بدست میدهد. همچنین پژوهنده فارسی، رستم. ج. ج. مدی، در تحلیل و معرفی وندیداد اوستا نوشته: وندیداد از گذشته باستانی بسیار دور بدست ما رسیده است.... هرگاه جریان تاریخ را سه هزار سال به عقب بازگردانیم در ترکیب قانون و نهادهای ایران باستان بسیاری چیزهای شگفت آور و ستایش انگیز می یابیم(که منظور وندیداد است). مهرداد بهار نیز درباره اهمیت وندیداد می نویسد: مطالب یاد شده در فرگردهای اول و دوم این کتاب دارای اصلی اوستایی است. "باید محتملا بسیار کهن و مربوط به اعصار پیش از تاریخ گسترش و سکونت اقوام هند و ایرانی در آسیای میانه و دره سند و نجد ایران باشد" (2)


⚠️ دین عامه ایرانیان پیش از زرتشتیگری، آیین ودیک و برپایه متون ودا بوده. یعنی مردم، قوای طبیعت را پرستش میکردند و آن قوای را دیو(diva) میگفتند و با کلمه "دوا" در متون ریگ ودا منطبق می باشد و آنها تجسم نیروهای طبیعی مانند آفتاب، ماه، ستارگان، باد، خاک و آب و آتش می باشد. اولین شاهی که به زرتشت ایمان آورد گشتاسپ(=ویشتاسپ) بود و درباریان و امراء نیز دنبال شاه به او گرویدند. زرتشت برای نشر دینش دو پیکار با دشمنان برپا ساخت: یکی حمله قبایل تورانی بود که اسفندیار آنها را شکست داد. اما جنگ دوم در 77سالگی زرتشت بود که علیرغم پیروز شدنش نویسندگان اوستا در هزار سال بعد گفتند: چون تورانیان شهر بلخ را گرفتند یکی از آنان بر زرتشت تاخت و زرتشت را در حالیکه در محراب آتش مشغول عبادت بوده بقتل رسانید(3)


📚منابع:
(1) ایران در عهد باستان، محمدجواد مشکور، ص66تا68
(2) اوستا، جلیل دوستخواه، جلد2، ص 655 و 657
(3) تاریخ جامع ادیان، جان ناس، ترجمه حکمت، چاپ سوم 1354، ص300و305

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇

کنفرانس تخصصی «تفسیر سوره الحمد»

📝 مجری:برادر فتى المصطفى ﷺ
🕤 : ساعت ۲۱ - چهارشنبه 28 اسفند ۹۸
▪️▪️▪️▪️▪️▪️
👥 : ابر گروهِ تخصصی تریبون آزاد
https://t.me/joinchat/DLdEPEAbMv0aL2jA2Clp3A

❌ ردّ ادعای زرتشتی بودن کوروش هخامنشی ❌


⚠️ میدانیم که معتبرترین سند منسوب به کوروش، استوانه گلی یا همان منشور می باشد. هنوز هم هستند عده ای که بخاطر تعصبات باستانگرایی، اعتراف کوروش مبنی به بت پرستی و مردوک پرستی اش را طبق بندهای منشورش نمی پذیرند و کوروش را زرتشتی جلوه می دهند. اکنون دلیل محکم دیگری ارائه میدهیم بر عدم زرتشتی بودن کوروش هخامنشی. کوروش طبق بند 20 منشورش معترف به مسطح و چهار گوش بودن کره زمین و قلمروش است و خود را شاه "چهارگوشه" معرفی میکند. اگر کوروش زرتشتی می بود قطعا از محتویات اوستا که در آن زمین به شکل گرد و کروی بیان شده باید خبر میداشت و چنین اشتباه فاحشی را در بند 20 منشورش مرتکب نمی شد. در اوستا کلمه "سکارنا" به معنی گرد، گردنده و گوی بیان شده. در آبان یشت اوستا قطعه 38 آمده: «نریمان گرشاسپ آرزو کرد که در روی این زمین پهناور گوی سان دور کرانه تاخت کنان به خانه استوار دُروند برسم»(1)
همچنین در مهریشت اوستا، قطعه 95 میخوانیم: «آنکه پس از فرو.رفتن خورشید به فراخنای زمین پای نهد، هر دو.پایانه این زمین پهناور گوی سان دور کرانه را بپیماید....». در اوستا کلمه "سکارنا" به معنی گرد، گردنده و گوی بیان شده(2)


⚠️ اگر کوروش زرتشتی بود قطعا از محتوای اوستا که زمین را گرد و گردنده بیان کرده مطلع بود و کره زمین و قلمرو پادشاهیش را در منشورش، چهارگوشه بیان نمیکرد. حتی اگر کوروش، زرتشتی می بود و از محتوای اوستا چیزی هم نمیدانست، دست کم موبدانی در دربار باید میداشت که این اشتباه فاحش در منشور را به او گوشزد میکردند تا توسط کاتبان اصلاح گردد. حتی فردوسی این شاعر مسلمان، 500 سال پیش از گالیله و کوپرنیک، در داستان اکوان دیو، گرد بودن و گردنده بودن زمین را در شاهنامه بیان کرده است:
که جانت شگفتست و تن هم شگفت
نخست از خود اندازه باید گرفت
دگر آنک این گٍرد گردان سپهر
همی نو نمایدت هر روز چهر(3)

⚠️البته لازم به یاد آوری است که کوروش هخامنشی بر طبق بند 35 منشورش اعتراف میکند که او همراه با پسرش کمبوجیه بت مردوک را با ترس پرستش میکند. البته لازم به ذکر است که داریوش اول هخامنشی که اولین پادشاه مبلّغ مزداپرستی(زرتشتیگری) در پارس و سایر ساتراپهای هخامنشی بود، در کتیبه های خود اشتباه فاحش کوروش را مرتکب نشد، زیرا او واقعا زرتشتی بود و بر محتوای اوستا واقف و هیچگاه در کتیبه هایش نگفت شاه چهار گوشه که برخلاف متن اوستا اشاره به مسطح بودن زمین کرده باشد(4)

📚منابع:
(1) اوستا، جلیل دوستخواه، جلد1، آبان یشت، کرده10، بند 38، صفحه304
(2) اوستا، جلیل دوستخواه، جلد1، مهر یشت، کرده24، بند95، صفحه376
(3) شاهنامه فردوسی، داستان اکوان دیو
(4) فرمانهای شاهنشاهان هخامنشی، رالف نورمن شارپ، ترجمه کتیبه بیستون داریوش DB، صفحه32

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

⚠️ رد ادعای زرتشتی بودن کوروش بر مبنای اعتراف خود کوروش. کوروش طبق بند 20 منشور کره زمین و قلمرو فرمانروایی خود را چهارگوش مسطح میداند.

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

⚠️ رد ادعای زرتشتی بودن کوروش. داریوش که اولین پادشاه هخامنشی مبلّغ زرتشتی گری بود اشتباه فاحش کوروش را مرتکب نشد و نگفت که شاه چهارگوشه که اشاره به مسطح بودن زمین کرده باشد، زیرا او زرتشتی بود و بر محتوای اوستا مبنی بر گرد بودن زمین واقف بود ولی کوروش زرتشتی نبود که از اوستا چیزی بداند. فرمانهای شاهنشاهان هخامنشی، رالف نورمن شارپ، ترجمه کتیبه بیستونDB، صفحه32

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

❌ اثبات آتش پرستی زرتشتیان طبق اوستا ❌


⚠️میخواهیم به مستندترین شکل، طبق اوستا و توحید زرتشتی، آتش پرستی زرتشتیان را اثبات کنیم. ابتدا به واکاوی واژه "اشا" یا "اشه"(=Asha) میپردازیم. اشه معنای وسیعی دارد، شامل راستی و حقیقت، مطابق قانون، نظم، نظم کیهانی، نظم اجتماعی، نظم الهی و همچنین بمعنای پاکی و تقدس است و پیروانش اشوان نام دارند و نقطه مقابلش دروغ است که پیروانش دروج هستند. معنای ژرفتر اشه، قانون معنوی الهی_اخلاقی است، همان قانون ازلی_ابدی اهورمزدا که هر کنش و واکنشی را دربر میگیرد. یعنی هر کار نیک و بد، پاداش و پادافره خود را دارد. گستره اشه شامل جهان انسانی، جهان مینوی و حتی نظم طبیعی را شامل میشود، ازینرو اشه اصل و اساس سلوک دین زرتشتی است. طبق تعلیم زرتشت اشه 3معنا دارد: اول_اشه بعنوان هنجار و قانون حیات. دوم_پیروی از اشه سبب تکامل و کامیابی جهان. سوم_هماهنگی با اشه یعنی محقق کردن گفتار، پندار و کردار نیک.
اشه و امشاسپندان: با مفهوم اشه آشنا شدیم سراغ مفهوم امشاسپندان میرویم. امشاسپندان یا مقدسان نامیرا، فرشتگان و کارگزاران و ایزدان اهورمزدا هستند که در جهان آفرینش به او در انجام وظایفش کمک میکنند و پسران و دختران اهورمزدا محسوب میشوند. تعداد امشاسپندان، هفت است که نام شش عدد از آن بر روی ماههای سال و عبارتند از: 1_وهومن(بهمن) 2_اشه وهیشته(اردیبهشت) 3_خشتر واثیریه(شهریور) 4_سپنته آرمئیتی(سپندارمذ،اسفند) 5_هئوروتات(خرداد) 6_امرتات(مرداد) که در کنار خود اهورمزدا میشود هفت عدد. زرتشت در گاتها از اشه یا اشا بیش از سایر امشاسپندان استفاده کرده و یکبار اشه را با وهیشته ذکر کرده. اشه وهیشته یا اشاوهیشته همان امشاسپند اردیبهشت است یعنی بهترین اشه که نماینده قانون ایزدی و نظم اخلاقی در جهان است و وظیفه پاسداری ازین قانون اهورمزدا را دارد و طبق اردیبهشت یشت اوستا، بند3 این حقیقت قابل اثبات است که اشه وهیشته همه کاره اهورمزداست. زرتشت اهورمزدا را پدر اشه میداند(یسنا8:28) و خالق اشه(یسنا8:31). اشه برای پایان دادن به شرّ توسط اهورمزدا خلق شده و مشاور اهورمزداست(یسنا46:17) و مشاور هر آنچه اهورمزدا با روح مقدس خود آفریده است یعنی هر آنچه سپنتوداته(مقدس و مینوی) است. اکنون که با مفهوم امشاسپندان آشنا شدیم به مظاهر اشه می پردازیم. یکی از مظاهر اشه، آتش می باشد. رابطه بین امشاسپندان و آفرینشها آنقدر نزدیک است که میتوان بجای هر آفرینشی، امشاسپندی که نماینده آن آفرینش است را بکار برد. آتش در همه موجودات جاری و ساری است و در میان امشاسپندان، آتش را فقط به اشه که مظهر نظم کیهانی است مرتبط میکنند.
«تو را ای آذر(آتش) پسر اهورمزدا ما می ستاییم، آذر برزی سونگهه را می ستاییم، آذر وهوفریان را می ستاییم، آذر اوروازیشت را می ستاییم، آذر وازیشت را می ستاییم، آذر سپن یشت را می ستاییم، نافه نریوسنگ را می ستاییم، آذر خانخدای همه خانها، مزدا داده پسر اهورمزدا، پاک و رد پاکی را با همه آتشها می ستاییم(یسنا17:11)» اشه بمعنای آتش بکار رفته است و حضور دائم اشه در آتش بررسی شده است. برای نمونه به سرود آتش در اوستا اشاره می کنیم: «در انجمن این آتش ای بهترین شادیها، ای آتش(خدای دانا) پیش آی و بسوی ما بشتاب(هفت هات اوستا، هات 36)»(1)

⚠️گفتیم امشاسپندان گروهی از ایزدان اهورمزدا هستند که از معنویات و صفات و خصال نیک پاسداری میکنند و در اداره کار جهان یاور اهورمزدا هستند. این ایزدان موجوداتی مینوی و "قابل پرستش" هستند. "واژه ایزد به معنای پرستیدنی و پرستش شده و در خور پرستیدن می باشد" که از ریشه یز(yaz) گرفته شده و با واژه های یسن، یشت و یزد هم ریشه است. مهمترین امشاسپند اشه وهیشته(اردیبهشت)نام دارد. اشه در گاتها بسیار بیان شده بمعنی راستی درستی پاکی و تقدس و وهیشته بمعنای بهتر یا بهترین است. اشه وهیشته در جهان مینوی نماینده پاکی، راستی و تقدس و حق وری اهورمزداست و در جهان خاکی نگهبانی آتش با اوست. ازینرو در برخی فرهنگهای فارسی به "آتش" معنی شده است(2)

⚠️نکته مهم: در یسنا اوستا، هات12 بند1 میخوانیم:«دیوان را نکوهش می کنم، من خستویم که مزداپرست، زرتشتی، دیو ستیز و اهورایی کیشم، من ستاینده و "پرستنده" امشاسپندانم». بالا گفتیم که امشاسپند اشه وهیشته بمعنای آتش و نگهبان آتش است و در آتش حضور دائم دارد. به صراحت اذعان اوستا را در هات12یسنا دیدیم که به پرستش امشاسپندان معترف است، خب یکی از امشاسپندان اشه وهیشته است که از آتش است. لذا پرستش آتش بر اساس یسنا اوستا و عمل خود زرتشتیان بطور محکمی اثبات میشود(3)

📚منابع:
(1)پژوهشهای ادیانی،سال دوم، شماره4،پاییزو زمستان93، ص93_115،نوری،دهقانزاده
(2)مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران،16مرداد48، شماره5و6، جمال رضایی،ص577_583
(3)اوستا، دوستخواه، ج1، یسنا،هات12بند1،ص155

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇