❌سیاه نمایی و سانسور تاریخ اشکانیان توسط شاهان ساسانی❌


⚠️ برای بررسی تاریخ و سنن اشکانیان باید به منابع مکتوب و مادّی بصورت توأمان مراجعه کرد، خصوصا بررسی و مطالعه منابع مادّی(=سکه ها، آثار هنری و معماری) از اهمیت و ارزش بالایی برخوردار است، زیرا تعداد و کیفیت منابع مکتوب دوره اشکانی بسیار اسفبار و ناامید کننده است و عمدتا بازتابی از جریانهای فکری و سیاسی مخالف اشکانیان(=یعنی ساسانیان) را نشان میدهد. در هر صورت، اشکانیان بر خلاف تبلیغات ساسانیان، مخالف سنن ایرانی نبودند و دلبسته و پایبند این سنن بودند. پارتیان(=اشکانیان) زمانی دراز گرفتار بدگویی و انکار جانشینان خویش یعنی ساسانیان بودند...

⚠️ پژوهندگان زمان ماهم به پیروی از منابع کهن، اشکانیان را بد جلوه دادند و آنان را ویرانگر میراث هلنیسم و سلوکی نمودار ساختند. این بدنامی ظالمانه است، زیرا چنانکه ثابت شده است، پارتیان نه ویرانگر میراث هلنیسم بودند و نه از بین برنده میراث هخامنشی و نه دشمن آیین زرتشتی. کمابیش 500 سال بر فلات ایران فرمان راندند و سرانجام رومیان آنان را برابر و هم سنگ خود شمردند و دشمنانی قابل ستایش شناختند. این بدنامی دلایل سیاسی و ایدئولوژیک نیز داشت، در متون و تواریخ اسلامی که در حقیقت ترجمه هایی از خدای نامه ها و تواریخ رسمی دوران ساسانی محسوب می شوند، تاریخ اشکانیان نارسا، مختصر و مبهم گزارش شده است و حاکمیت اشکانیان به مثابه وقفه ای نامیمون در فرایند سلسله های ایرانی قلمداد گشته است. گذشته از تحریفی که در خصوص مدت فرمانروایی اشکانیان از طریق خدای نامه های ساسانی به متون اسلامی راه یافته، باید به واژه پر کاربرد "ملوک الطوایفی" که بار معنایی منفی دارد اشاره کرد. این واژه زمانی بار معنایی خاصی می یابد که آنرا در برابر اقدامات تمرکز گرایانه اردشیر بابکان قرار دهیم که در منابع دقیقا سیاستهای عکس شاهان اشکانی را در پیش میگیرد.


⚠️در متون پهلوی که مبیّن دیدگاه رسمی و مذهبی ساسانیان است از پادشاهی اشکانیان با عباراتی نظیر "دش خدایی" یا "سر خدایی" یاد شده. در کارنامه اردشیر بابکان تغییر حاکمیت از اشکانی به ساسانی توسط اردشیر بابکان به مثابه ماموریتی الهی و روی آوردن به یک خدایی، معرفی شده است. طبق منابع دوره ساسانی که نمودش را در متون اسلامی و پهلوی میتوان دید، پادشاهی اشکانی تداوم پادشاهی اسکندر و جانشینانش معرفی شده و در حقیقت اشکانیان بعنوان حکومتی بیگانه با سنن ایرانی معرفی شده اند که در آن دوره، پادشاهی متمرکزی وجود نداشته. بدون شک نباید از نقش گسترده ساسانیان و دستگاه گسترده تبلیغاتی آنان در پیدایش، گسترش و اشاعه چنین دیدگاهی درباره اشکانیان غفلت کرد. از مهمترین اتهامات ساسانیان علیه اشکانیان عبارت بود از: بیگانگی اشکانیان با سنن ایرانی، دلبستگی و علاقه آنان به فرهنگ یونانی، عدم تمرکز سیاسی و سیستم ملوک الطوایفی و بی اعتقادی اشکانیان به دین مزداپرستی و زرتشتی گری. ناگفته پیداست که هیچ یک از موارد یاد شده مبنای درستی ندارد و امروزه در پرتو تحقیقات نوین، شواهد و مستندات تازه ای علیه چنین اتهاماتی ارائه شده است. حتی خاندان ساسانی که در بدو امر بیش از هرچیز نیازمند مشروعیت سیاسی بودند علاوه بر انتساب خود به خاندان کیانی از طریق ساسان و دارای داریان دست به نسب سازی و اتصال خود به سلسله اشکانی نیز زدند. سخن بر سر پیدایی شاپور یکم ساسانی از دوشیزه ای اشکانی و همچنین هرمز یکم از دختر مهرک از صاحب منصبان اشکانی است.

⚠️طبق گزارش تاسیتوس، دخالت اردوان دوم در ارمنستان پس از مرگ پادشاه ارمنستان یعنی آرتاشس صورت گرفت که اردوان دوم مدعی شد میخواهد آنچه که نخست توسط کوروش و سپس توسط اسکندر بدست آمده را دوباره به تصرف درآورد. این گزارش نشان دهنده ایدئولوژی سیاسی اشکانیان و پیوستگی میان آنان و سنتهای هخامنشی است. همچنین استفاده از لقب شاه شاهان در سکه ها توسط شاهان اشکانی و با توجه به اینکه، این القاب توسط شاهان هخامنشی مورد استفاده قرار میگرفت، گویای پیوندهای فرهنگی و سیاسی بین اشکانیان و هخامنشیان است.

📚منبع:
اشکانیان و سنتهای کهن ایرانی، روزبه زرینکوب و فرشید نادری، جستارهای تاریخی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال پنجم، شماره دوم، پاییز و زمستان 1393، صفحه 43 تا 54 و 62 و 63

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇

❌ جنایات شاه اسماعیل صفوی و قزلباشان در ایران ❌


1⃣ قسمت اول ✅


⚠️ پدیده "قزلباش" که زاینده "تشیع صفوی" است از موضوعات بحث برانگیز تاریخ ایران می باشد. برخی مستشرقان، قزلباشان را یک ضرورت تاریخی برای حفظ وحدت ملی و استقلال میهنی میدانند،(البته تعجبی هم نمیکنیم چون قزلباشان صفوی دشمن حکومت عثمانی که علیه صلیبی های مهاجم می جنگید، بودند. اما حکومت صفویه جنگی با کفار صلیبی نداشت و حتی مسیحیان از مشتریان اموال ایرانیان بودند که بدست قزلباشان صفوی تاراج شده بود). بزرگان ایرانی معاصر بویژه شیخ فضل الله روزبهان خنجی و شیخ شرف الدین بدلیسی از قزلباش بعنوان یک بلای ایران ستیز و دین برانداز یاد کرده اند. شماری از مورخان ایرانی سده حاضر، صفویه را از الطاف خدایی برای انتشار و تقویت اسلام اهل بیت(=تشیع صفوی)دانسته اند. علی شریعتی در کتاب شیعه علوی و شیعه صفوی، درباره تشیع صفوی نظرات انتقادی جالبی دارد و تشیع صفوی را به "تشیع سیاه" و "تشیع عزا" تعبیر نموده است. او میگوید زمانیکه حکومت عثمانی در حال جنگ با مهاجمان صلیبی بود، این تشیع صفوی بود که از پشت سر به عثمانی های مسلمان خنجر زد، در حالیکه تشیع صفوی دشمنی خاصی با کفار صلیبی که مهاجم به سرزمینهای اسلامی بودند نداشت. سید احمد کسروی نیز درباره صفویه و تشیع صفوی نظر پرخاشگرانه خاص خودش را دارد که در دو جزوه "شیخ صفی و تبارش" و "شیعه گری" برخی از نوشته هایش بیان شده است.

⚠️ پیدایش قزلباشان صفوی با پیدایش تصوف پیرپرست(ولی پرست) در سده های حاکمیت ترکان در خاورمیانه از دوران سلجوقی به بعد و تحولاتی که در دوران مغولان و ایلخانان در آن رخ داد ارتباط تنگاتنگی دارد. ترکان پیشترها دین نیاپرستی مبتنی بر تقدس جادوگران قبیله ای داشتند، پس از آنکه مسلمان شدند باورهای کهنشان را با خود کشیدند و بسیاری از زندگان مدعی تقدس و مردگان مقدس پنداشته شده را به جای جادوگران قبیله ای و توتمهای مقدس نهادند. برای زندگان دستگاههای سلطنتی موسوم به خانقاه و برای مردگان گنبد و بارگاه برافراشتند. زندگانشان واسطه میان خدا و انسان و دارای دخل و تصرف در امور خلقت و کائنات پنداشته شدند و مردگانشان نیمه خدایانی دارای قدرتی شبیه قدرت خدایان ادیان کهن سامی. در سنت فرهنگی ایرانیان مسلمان در قبل از حاکمیت ترکان چنین باورهایی وجود نداشت، گنبد سازی و مرده پرستی(پیر پرستی) وجود نداشت. هیچ انسانی چه مرده چه زنده دارای تقدس نبود به همین سبب بود که در زبان ایرانی واژه ای معادل "زیارت" که اکنون جزو واژگان مقدس شده است(به معنای رفتن به نزد یک انسان زنده یا گور یک مرده به قصد برآورده شدن نیازها به توسط او بجای خدا) ساخته نشده بود. بسیاری از نیمه ملاهای زیرک در ایران و آناتولی وقتی با باورهای ترکان حاکم بر ایران آشنا شدند خودشان را نزد آنها مانند اشخاص آگاه به امور غیبی و قادر به دخل و تصرف در امور جهان معرفی کردند و مدعی داشتن چنان قدرتهایی شدند که هرکه بیمار باشد به برکت دعای آنها شفا یابد و هرکه نیازی داشته باشد به برکت دعای آنها نیازش برطرف شود. آنها با این شگرد زیرکانه خود را واسطه میان خدا و انسان معرفی کردند و به حاکمان ترک نزدیک شدند تا به نان و نوا برسند و اینگونه بود که دهها دستگاه ریز و درشت تصوف در سرتاسر خاورمیانه در زمان حاکمیت ترکان بر ایران بوجود آمد. تصوف با روحیه و فرهنگ سنتی ایرانیان در تعارض بود، همانگونه که با دین اسلام نیز در تعارض است. زیرا از نظر عقیده اسلامی همه شیوخ صوفیه و مریدانشان مشرک شمرده میشوند و پیرپرستی و گنبد پرستی و نیازخواهی از مردگان و قبرها در عقاید اسلامی از جلوه های "شرک جلی(شرک آشکار)" شمرده میشود.

⚠️سده هفتم هجری که با خزش گسترده جماعات ترک به همراه یورش مغولان به درون ایران و آناتولی آغاز شده بود، دوران عروج کار و بار صوفیان بود و بسیار کسان که جویای نان و نام بودند رو به صوفی گری می آوردند و دستگاهی به راه انداختند و به نان و نوا رسیدند. خانقاه جای معابد کهن عقیده نیاپرستی پیش از اسلام ترکان را گرفت. شیخ هر کدام از این خانقاه ها لقب "ولی الله(نماینده تام الاختیار خدا)" بر خودش نهاده بود، یک نیمه خدا شبیه شاه خدایان کهن سامی که ادعای دخل و تصرف در هستی دارد و تیر از کمان در رفته به فرمان او به کمان باز میگردد:
اولیاء دارند قدرت از الله * تیر جسته بازگردانند ز راه
به سبب جلال و شکوهی که شیوخ صوفیه با حمایت مالی حاکمان ترک بصورت خانقاه برای خودشان ساخته بودند، ساده دلان مسلمان ادعای صوفیان خانقاه را باور میکردند.

📚منابع:
(1) نقش قزلباشان صفوی در تاریخ ایران زمین، امیرحسین خنجی، صفحه 8 تا 15
(2) شیعه علوی، شیعه صفوی. علی شریعتی ص 15 و 45

✅ ناگفته های ایران باستان

🆔 @IRRealHistory

👇👇👇👇👇👇👇