IRAN.CA

🔹گفت‌وگوی رضا علیجانی با بی‌بی‌سی

✅«ایران» مثل یک «قالب یخ» و «مردم» مثل یک «شمع» دارند آب می‌شوند. از این زاویه بالا و ملی و از منظر «گذار» باید به مسائل نگاه کرد و با اصلی- فرعی کردن مراقب بود جای دشمن و رقیب عوض نشود.

🔹نباید برخی از زاویه «دیگی که برای من نجوشد، سر سگ در آن بجوشد» به مسائل نگاه کنند. چون این دیگ دارد برای همه می‌جوشد و «صورتی در زیر دارد آن‌چه در بالاستی» و اگر اسم آقای پهلوی می‌آید معنایش نفی تکثر نیست.

🔹به عنوان نسل زد سال57 باید بگویم وقتی شعار«آزادی» یا «استقلال» داده می‌شد می‌فهمیدم ولی وقتی گفته می‌شد «جمهوری اسلامی» مسئله دچار ابهام و ایهام می‌شد. «جمهوری اسلامی» یعنی چی؟ حالا هم «آزادی، آزادی» یا «مرگ بر دیکتاتور» را می‌فهمم ولی از«پهلوی برمی‌گردد» همان حس ابهام و ایهام را دارم.

🔹«پهلوی بر می‌گردد» معنایش برگشت سکولاریسم است یا ساواک؟ بازگشت دموکراسی است یا قدرت مطلقه؟ آزادی چندحزبی است یا تک‌حزبی رستاخیز؟ پارلمان دموکراتیک است یا مجلس فرمایشی؟

🔹باید تجمعات پراکنده به راهپیمایی، تحصن و اعتصاب عمومی تبدیل شود تا توازن قوا را برهم بزند.
https://t.me/rezaalijani41
🔺با اظهار خوشحالی و احترام تمام قد به مردم به خاطر حضور انبوهشان در «خیابان» که می‌تواند صفحه جدیدی را در تاریخ سیاست در ایران باز کند؛ مردمی که کارد به استخوان‌شان رسیده و «می‌خواهم زنده بمانم» خواست اصلی‌شان است. طبقه متوسط هم کم کم دارد می‌آید.
🔺در این چند روز بارها با این سئوال معصومانه اما پرتردید مواجه شده‌ام که «آیا این دفعه برنده می‌شویم؟». آری؛ این دفعه شاید بتوان برنده شد اما به دو شرط: تکرار پدیده آبدانان یعنی«حضور انبوه مردم» و استمرار آن و دیگری«عدم خشونت». خشونت می‌تواند دستاویز حکومت برای سرکوب بیشتر و خشن‌تر باشد.
🔺مردم جان به لب رسیده این بار از ته دل می‌خواهند به نتیجه برسند و از این زندگی فلاکت‌بار نجات پیدا کنند.
🔺اگر دیشب از من سئوال می‌کردید می‌گفتم «بوی بهبود زاوضاع جهان می‌شنوم» اما امروز بعد از سخنان خامنه‌ای باید بگویم «از هر طرف که رفتم، جز وحشتم نیفزود». این پیر لجباز مستبد در پایان عمرش با این سخنان ضدملی و ضدانسانی‌اش ممکن است هم درجه سرکوب را بالا ببرد و هم به لشکرکشی خیابانی توسط هوادارانش دست بزند.
🔺من به عنوان یک جمهوری‌خواه به مسائل ایران نگاه میکنم و مقام مادام‌العمر را سمّ مهلک می‌دانم، اما در عین حال نباید جای رقیب و دشمن (و استبداد دینی و استبداد سکولار)، را عوض کرد.
🔺برخی از مردم و بعضی از نیروهای سیاسی که مردّدند باید با اصلی–فرعی کردن مسائل، از زاویه کلان «گذار» به صحنه نگاه کنند نه از زاویه خاصِ جریانی؛ با حفظ همه نقدها و دل‌نگرانی‌هایی که هر کس دارد. همان‌گونه که زهرا رهنورد برخورد کرد.
🔺زهرا رهنورد نوشت:«تسلیت برای پرپر شدن جوانان وطن؛ نترسید نترسید، ما همه با هم هستیم. آری به اتفاق از استبداد به سوی دموکراسی گذار خواهیم کرد».
🔺به دوستان خودم هم توصیه می‌کنم که نباید از موضع«استفهامیِ انکاری» با اعتراضات مواجه شد بلکه باید موضعی «مؤید-منتقد» و «حامی-هشداردهنده» داشت.
🔺قطع اینترنت بخشی از ابزارهای سرکوب است و همگی نگران بالاتر رفتن سطح خشونت در سرکوب هستیم. پادزهرش هم حضور میلیونی مردم است.
🔺«شرایط»، سخت و «فضا»، مه‌آلود است. دیشب یک موفقیت و پیروزی مقدماتی به دست آمد. حال باید دید (و تلاش کرد) که شاید این وضعیت بتواند برگشت‌ناپذیر شود. این کار شدنی است اما به همان دو شرط.
🔺من به عنوان نسل زد دوران انقلاب دارم تشابهاتی را می‌بینم که بنا به تجربه زیسته‌ام باید هشدارهایم را بدهم. این را از موضع مشقفانه‌ و رقیبانه مطرح می‌کنم و نه دشمنانه و نه این‌که مردم به این خاطر نباید در اعتراضات شرکت کنند. درست برعکس.
🔺در دوران انقلاب 57 وقتی شعار «جمهوری اسلامی» داده می‌شد، آینده دچار ابهام و ایهام می‌شد(ظاهرا همان زمان برخی آن را اجرای عدالت می‌فهمیدند و برخی اجرای فقه و شریعت). حالا هم وقتی گفته می‌شود «پهلوی برمی‌گردد» همان ابهام و ایهام را دارد(و ممکن است مردم کف خیابان به یک معنا و برخی سردمداران جریان پهلوی آن را به معنای دیگری بفهمند).
🔺اینک با حضور مردم شانسی تاریخی برای همه اقشار مردم و همه جریانات سیاسی بوجود آمده است. جامعه ما متکثر است و رهبر واحد را نمی‌توان بر آن سوار کرد. هر فرد و جریانی هم سهمی، کم و زیاد، دارد. مسئله اصلی ما گذار از ج.ا است و جامعه متکثر باید صدایش را در اعتراضات ببیند.
🔺متأسفانه طیف سلطنت‌طلب و آقای پهلوی آشنایی دقیقی با توازن قوای سیاسی در ایران ندارند و اینک تصوری هم‌چون نوزده تا بیست و دوم بهمن 57 در ذهن دارند که نادرست است.
🔹نکات کامل‌تر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/766

Reza Alijani archive

❤1

105 views23:00