انجمن علوم سیاسی ایران
Photo
گزارش تصویری دوم از آیین نکوداشت دکتر سید عبدالعلی قوام. دوشنبه 29 بهمن 1397
سالن فردوسی، خانه اندیشمندان علوم انسانی
@ips_a
@Nekoudasht_Asatid
سالن فردوسی، خانه اندیشمندان علوم انسانی
@ips_a
@Nekoudasht_Asatid
پیام دکتر فرامرز تمنا، رئیس انجمن علوم سیاسی و روابط بین الملل افغانستان، به مناسبت نکوداشت دکتر سیدعبدالعلی قوام
بسم رب العلم والقلم والنور
اندیشه مند فرزانه، دانشمند گرانمایه و پدر معنوی ام جناب استاد دکتور سید عبدالعلی قوام را از بارگاه ایزد دانا تندرست می خواهم.
بسیار خرسندم که امروز زمینه و زمانه به گونه یی در هم آمیخته است که همکاران، دانشجویانتان در رشته علوم سیاسی و روابط بین الملل و ارادتمندانتان در سایر رشته ها، افتخار و اقبال آن را یافته اند تا در مراسمی بشکوه از سماحت بی مانند علمی و وجاهت بی گونهٔ پژوهشی حضرت عالی نکوداشت به عمل آورند. اگرچه تردیدی ندارم که این مراسم و هر مراسم دیگری را یارای آن نیست تا شخصیت فرهمند و والای علمی شما را به کمال و تمام پاس بدارد، اما یقین دارم که این اقدام زیبا و درخور ستایش، بسان قطره یی در پای دریا تنها می تواند بیانی اندک از جایگاه ارزندهٔ شما در علمی سازی نگاه به روابط بین الملل و نهادینه سازی دانش و پژوهش در میان اصحاب دانایی باشد.
استاد گران مهرم، آنچه من از سال ۱۳۷۶ از مجالست در پای تدریس شما در دانشگاه شهید بهشتی و مطالعه آثار پربارتان تا کنون آموخته ام، بزرگترین پشتوانه من برای تدریس و پژوهش در افغانستان و نقطه درخشان و فخیمی در زندگی علمی من بوده است. من برابر با واژه واژه و کُنش کُنشی که از وقار علمی و متانت رفتاری شما آموخته ام مدیون شما هستم؛ همگون من هزاران دانشجوی افغان نیز که در این خطه از من و سایر استادان رشته روابط بین الملل متون علمی و فاخر شما را می آموزند، مرهون دانایی و فضیلت شمایند.
استاد دانشمندم، اجازه می خواهم دستان پر مهرتان را از دور ببوسم. صمیمانه می گویم که همینک حسرت آن را می خورم و ای کاش می گویم که بخت نصیبم می شد تا در این نکوداشت می بودم و با عزّ و افتخار دستبوستان می شدم.
برایتان عمری سرشار از تندرستی و کامروایی و برای برگزار کنندگان این مراسم نیکبختی و کامگاری می خواهم.
با مهر، ارادت بیکرانه و به امید دیدار دگرباره در تهران یا کابل و هرات
دانشجوی همیشگی شما
فرامرز تمنا
دانشگاه افغانستان
بیست و نهم دلو/بهمن ۱۳۹۷
بسم رب العلم والقلم والنور
اندیشه مند فرزانه، دانشمند گرانمایه و پدر معنوی ام جناب استاد دکتور سید عبدالعلی قوام را از بارگاه ایزد دانا تندرست می خواهم.
بسیار خرسندم که امروز زمینه و زمانه به گونه یی در هم آمیخته است که همکاران، دانشجویانتان در رشته علوم سیاسی و روابط بین الملل و ارادتمندانتان در سایر رشته ها، افتخار و اقبال آن را یافته اند تا در مراسمی بشکوه از سماحت بی مانند علمی و وجاهت بی گونهٔ پژوهشی حضرت عالی نکوداشت به عمل آورند. اگرچه تردیدی ندارم که این مراسم و هر مراسم دیگری را یارای آن نیست تا شخصیت فرهمند و والای علمی شما را به کمال و تمام پاس بدارد، اما یقین دارم که این اقدام زیبا و درخور ستایش، بسان قطره یی در پای دریا تنها می تواند بیانی اندک از جایگاه ارزندهٔ شما در علمی سازی نگاه به روابط بین الملل و نهادینه سازی دانش و پژوهش در میان اصحاب دانایی باشد.
استاد گران مهرم، آنچه من از سال ۱۳۷۶ از مجالست در پای تدریس شما در دانشگاه شهید بهشتی و مطالعه آثار پربارتان تا کنون آموخته ام، بزرگترین پشتوانه من برای تدریس و پژوهش در افغانستان و نقطه درخشان و فخیمی در زندگی علمی من بوده است. من برابر با واژه واژه و کُنش کُنشی که از وقار علمی و متانت رفتاری شما آموخته ام مدیون شما هستم؛ همگون من هزاران دانشجوی افغان نیز که در این خطه از من و سایر استادان رشته روابط بین الملل متون علمی و فاخر شما را می آموزند، مرهون دانایی و فضیلت شمایند.
استاد دانشمندم، اجازه می خواهم دستان پر مهرتان را از دور ببوسم. صمیمانه می گویم که همینک حسرت آن را می خورم و ای کاش می گویم که بخت نصیبم می شد تا در این نکوداشت می بودم و با عزّ و افتخار دستبوستان می شدم.
برایتان عمری سرشار از تندرستی و کامروایی و برای برگزار کنندگان این مراسم نیکبختی و کامگاری می خواهم.
با مهر، ارادت بیکرانه و به امید دیدار دگرباره در تهران یا کابل و هرات
دانشجوی همیشگی شما
فرامرز تمنا
دانشگاه افغانستان
بیست و نهم دلو/بهمن ۱۳۹۷
دومین نشست بین المللی "زن، صلح و امنیت پایدار"
سه شنبه 7 اسفند 1397
تهران، بلوار کشاورز، سالن اجتماعات هتل اسپیناس
در پایان این نشست، به شرکت کنندگان گواهی شرکت در سمینار بین المللی اعطاء می شود. از علاقمندان درخواست می شود نام و کدملی خود را به زبان انگلیسی و حداکثر تا روز یکشنبه ۵ اسفند به شماره ۰۹۳۰۳۴۴۰۸۷۷ پیامک کنند.
سه شنبه 7 اسفند 1397
تهران، بلوار کشاورز، سالن اجتماعات هتل اسپیناس
در پایان این نشست، به شرکت کنندگان گواهی شرکت در سمینار بین المللی اعطاء می شود. از علاقمندان درخواست می شود نام و کدملی خود را به زبان انگلیسی و حداکثر تا روز یکشنبه ۵ اسفند به شماره ۰۹۳۰۳۴۴۰۸۷۷ پیامک کنند.
مصاحبه دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی دبیر علمی دوازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با روزنامه اعتماد پیرامون ضرورت و اهداف همایش "ایران آینده؛ دشواره ها و تصمیمات حیاتی"
"نیازمند تصمیمات بزرگ هستیم"
این همایش پنج شنبه نهم اسفندماه 1397 در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می شود.
@ips_a
"نیازمند تصمیمات بزرگ هستیم"
این همایش پنج شنبه نهم اسفندماه 1397 در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می شود.
@ips_a
انجمن علوم سیاسی ایران
مصاحبه دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی دبیر علمی دوازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با روزنامه اعتماد پیرامون ضرورت و اهداف همایش "ایران آینده؛ دشواره ها و تصمیمات حیاتی" "نیازمند تصمیمات بزرگ هستیم" این همایش پنج شنبه نهم اسفندماه 1397 در خانه اندیشمندان…
جواد كاشي، دبير علمي دوازدهمين همايش سالانه انجمن علوم سياسي ايران:
نيازمند تصميمات بزرگ هستيم
«درد علوم سياسي درمان نميشود مگر آنكه نيازهاي عيني كشور را به آن ارجاع دهند.» اين سخن محمدجواد غلامرضا كاشي، استاد نامآشناي علم سياست و دبير علمي دوازدهمين همايش سالانه انجمن علوم سياسي در ايران است. بدون ترديد اين انجمن، يكي از فعالترين و جديترين نهادهاي علمي در حوزه علوم انساني در كشور است كه هر سال با برگزاري نشستها و همايشهاي تخصصي و عمومي، علوم سياسي را از چارچوب بسته دانشكدهها و گروههاي دانشگاهي فراتر ميبرد و به كاربست آن در حوزه عمومي ميانديشد. موضوع همايش امسال اين انجمن نيز كه بناست نهم اسفندماه برگزار شود، «ايران آينده، دشوارهها و تصميمات حياتي» است. غلامرضا كاشي در گفتوگوي حاضر از بايستهها و ضرورتهاي برگزاري اين همايش سخن ميگويد و تاكيد ميكند كه در شرايطي كه دانشگاههاي ما سر در كار خود فرو بردهاند و شرايط علوم انساني و به ويژه علوم سياسي را بيمار كرده، اصحاب علوم انساني خود بايد دست به كار شوند.
@ips_a
نيازمند تصميمات بزرگ هستيم
«درد علوم سياسي درمان نميشود مگر آنكه نيازهاي عيني كشور را به آن ارجاع دهند.» اين سخن محمدجواد غلامرضا كاشي، استاد نامآشناي علم سياست و دبير علمي دوازدهمين همايش سالانه انجمن علوم سياسي در ايران است. بدون ترديد اين انجمن، يكي از فعالترين و جديترين نهادهاي علمي در حوزه علوم انساني در كشور است كه هر سال با برگزاري نشستها و همايشهاي تخصصي و عمومي، علوم سياسي را از چارچوب بسته دانشكدهها و گروههاي دانشگاهي فراتر ميبرد و به كاربست آن در حوزه عمومي ميانديشد. موضوع همايش امسال اين انجمن نيز كه بناست نهم اسفندماه برگزار شود، «ايران آينده، دشوارهها و تصميمات حياتي» است. غلامرضا كاشي در گفتوگوي حاضر از بايستهها و ضرورتهاي برگزاري اين همايش سخن ميگويد و تاكيد ميكند كه در شرايطي كه دانشگاههاي ما سر در كار خود فرو بردهاند و شرايط علوم انساني و به ويژه علوم سياسي را بيمار كرده، اصحاب علوم انساني خود بايد دست به كار شوند.
@ips_a
انجمن علوم سیاسی ایران
مصاحبه دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی دبیر علمی دوازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با روزنامه اعتماد پیرامون ضرورت و اهداف همایش "ایران آینده؛ دشواره ها و تصمیمات حیاتی" "نیازمند تصمیمات بزرگ هستیم" این همایش پنج شنبه نهم اسفندماه 1397 در خانه اندیشمندان…
- اهداف اصلي برگزاري «دوازدهمين همايش سالانه انجمن علوم سياسي ايران با عنوان ايران آينده، دشوارهها و تصميمات حياتي» چيست؟
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی:
سمينار يك فرصت براي تامل جمعي پيرامون مشكلات كشور و عرضه راهحلهايي براي برونرفت از آنهاست. اساتيد علوم انساني و به طور خاص، اساتيد علوم سياسي، وظيفه دارند در فهم مشكلات و برونرفت از آنها مشاركت كنند. اساسا رسالت دانشگاه در دنياي جديد همين است. دنياي ما از اين حيث از دنياي قديم متفاوت است كه ميتواند همزمان با زندگي جمعي، به خود بينديشد، درباره خود داوري كند، بنبستها را تئوريزه كند و راههاي برونرفت نشان دهد. آنها كه در ايران، به علوم انساني جفا كردند، فيالواقع جامعه را از امكان تامل بر خود محروم كردند. به بيخردي جامعه كمك كردند. آنها بر سر شاخ نشستند و بن بريدند. ما اصحاب علوم انساني، خود بايد دست به كار شويم و اين نقيصه بزرگ را جبران كنيم. سپردن بحثها به جنجال سياست روز، افقهاي ديد را بيش از پيش غبارآلود ميكند. دوستان انجمن علوم سياسي فكر كردند اين سمينار، ميتواند فرصتي براي الگويي تازه از تامل بر مشكلات كشور و جستوجوي راهحلها باشد. هدف دوم ما، كمك كردن به حل مشكل بزرگ دانش علوم سياسي در ايران است. در شرايطي كه هيچ كس از دانشگاه مدد نميجويد، دانشگاه ما نيز سر در كار خود فرو برده است. بودجه ميگيرد، ساختمان و دانشكده و رشته تاسيس ميكند، هزار هزار دانشجو فارغ التحصيل ميكند و خلاصه سرگرم امور روزمره خود است. انگار نه انگار كه اين دانشجويان قرار است به كاري بيايند. مشكلي را حل كنند. دستكم در فهم و تبيين مسائل پيرامون خود بايد مددرسان باشند. اين وضعيت علوم انساني و به ويژه علوم سياسي را بيمار كرده است. علامتهاي اين بيماري فراوانند. از جمله اينكه علوم سياسي پر از پراكندهگويي و پراكندهخواني است. دانشجو اصولا درنمييابد اين دروس چگونه با هم نسبتي برقرار ميكنند و در منظومه خود در جهت افزايش چه سنخ مهارتهايي آموخته ميشوند. وضع انتشارات علمي در حوزه علوم سياسي نيز قابل توجه است: به ندرت با انتشار مقاله يا كتابي مواجهيم كه منظري تازه از امور داخلي يا امور بينالمللي توليد كند. شاهد ظهور جريانهاي فكري معنيدار در دانشگاه نيستيم. مثلا شاهد آن نيستيم كه دانشگاهي بيشتر سنخ پژوهشهاي كمي و پوزيتيويستي و دانشگاه ديگر سنخ پژوهشهاي كيفي را در دستور كار قرار دهد. شاهد اساتيدي نيستيم كه جريانهاي فكري شناخته شده در جهان را نمايندگي كنند يا در داخل مدعي منظرگاه خلاقانه و قابل اعتنا باشند. ميتوان به موارد بسيار ديگري هم اشاره كرد. اينها همه نشانگان فقدان زندگي در علوم سياسي ايران است. درد علوم سياسي درمان نميشود مگر آنكه نيازهاي عيني كشور را به آن ارجاع دهند. حقيقتا آنها را جدي بگيرند. آنها را در فهم و حل مشكلات عيني كشور به ياري بطلبند. به علم سياست به منزله دانش مديريت جامعه جديد احترام بگذارند و آن را معتبر بدانند. آنگاه به خودي خود مشكلاتي كه گفتم به تدريج حل خواهد شد و استاد و دانشجوي علوم سياسي احساس حيات و زندگي خواهد كرد. خردها به كار خواهند افتاد، به دانش سياست به نحوي جهتدار خواهند نگريست و آنچه بايد از اين دانش برخيزد برخواهد خاست. هدف ديگر ما، بهرهگيري از فرصت اين سمينار براي رويارويي علمي جناحهاي گوناگون سياسي با هم است. با وجود حاد بودن مشكلات كشور، متاسفانه كمتر شاهد آن هستيم كه مردان سياست ما، كنار يكديگر بنشينند و با هم گفتوگو كنند. دوستان در اين سمينار تلاش بسيار كردند تا چهرههايي از دو جناح سياسي امروز را كنار هم بنشانند وترتيبي اتخاذ كرده بودند تا تجربهاي از رويارويي علمي را جانشين تعارضات خسته كننده روزمره در عرصه سياست كنند. ما البته در تامين اين هدف توفيق اندكي داشتيم اما تصورمان بر اين است كه فضاهاي دانشگاهي ميتوانند در تعميق و پخته شدن فضاي سياسي كشور ايفاي نقش كنند.
@ips_a
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی:
سمينار يك فرصت براي تامل جمعي پيرامون مشكلات كشور و عرضه راهحلهايي براي برونرفت از آنهاست. اساتيد علوم انساني و به طور خاص، اساتيد علوم سياسي، وظيفه دارند در فهم مشكلات و برونرفت از آنها مشاركت كنند. اساسا رسالت دانشگاه در دنياي جديد همين است. دنياي ما از اين حيث از دنياي قديم متفاوت است كه ميتواند همزمان با زندگي جمعي، به خود بينديشد، درباره خود داوري كند، بنبستها را تئوريزه كند و راههاي برونرفت نشان دهد. آنها كه در ايران، به علوم انساني جفا كردند، فيالواقع جامعه را از امكان تامل بر خود محروم كردند. به بيخردي جامعه كمك كردند. آنها بر سر شاخ نشستند و بن بريدند. ما اصحاب علوم انساني، خود بايد دست به كار شويم و اين نقيصه بزرگ را جبران كنيم. سپردن بحثها به جنجال سياست روز، افقهاي ديد را بيش از پيش غبارآلود ميكند. دوستان انجمن علوم سياسي فكر كردند اين سمينار، ميتواند فرصتي براي الگويي تازه از تامل بر مشكلات كشور و جستوجوي راهحلها باشد. هدف دوم ما، كمك كردن به حل مشكل بزرگ دانش علوم سياسي در ايران است. در شرايطي كه هيچ كس از دانشگاه مدد نميجويد، دانشگاه ما نيز سر در كار خود فرو برده است. بودجه ميگيرد، ساختمان و دانشكده و رشته تاسيس ميكند، هزار هزار دانشجو فارغ التحصيل ميكند و خلاصه سرگرم امور روزمره خود است. انگار نه انگار كه اين دانشجويان قرار است به كاري بيايند. مشكلي را حل كنند. دستكم در فهم و تبيين مسائل پيرامون خود بايد مددرسان باشند. اين وضعيت علوم انساني و به ويژه علوم سياسي را بيمار كرده است. علامتهاي اين بيماري فراوانند. از جمله اينكه علوم سياسي پر از پراكندهگويي و پراكندهخواني است. دانشجو اصولا درنمييابد اين دروس چگونه با هم نسبتي برقرار ميكنند و در منظومه خود در جهت افزايش چه سنخ مهارتهايي آموخته ميشوند. وضع انتشارات علمي در حوزه علوم سياسي نيز قابل توجه است: به ندرت با انتشار مقاله يا كتابي مواجهيم كه منظري تازه از امور داخلي يا امور بينالمللي توليد كند. شاهد ظهور جريانهاي فكري معنيدار در دانشگاه نيستيم. مثلا شاهد آن نيستيم كه دانشگاهي بيشتر سنخ پژوهشهاي كمي و پوزيتيويستي و دانشگاه ديگر سنخ پژوهشهاي كيفي را در دستور كار قرار دهد. شاهد اساتيدي نيستيم كه جريانهاي فكري شناخته شده در جهان را نمايندگي كنند يا در داخل مدعي منظرگاه خلاقانه و قابل اعتنا باشند. ميتوان به موارد بسيار ديگري هم اشاره كرد. اينها همه نشانگان فقدان زندگي در علوم سياسي ايران است. درد علوم سياسي درمان نميشود مگر آنكه نيازهاي عيني كشور را به آن ارجاع دهند. حقيقتا آنها را جدي بگيرند. آنها را در فهم و حل مشكلات عيني كشور به ياري بطلبند. به علم سياست به منزله دانش مديريت جامعه جديد احترام بگذارند و آن را معتبر بدانند. آنگاه به خودي خود مشكلاتي كه گفتم به تدريج حل خواهد شد و استاد و دانشجوي علوم سياسي احساس حيات و زندگي خواهد كرد. خردها به كار خواهند افتاد، به دانش سياست به نحوي جهتدار خواهند نگريست و آنچه بايد از اين دانش برخيزد برخواهد خاست. هدف ديگر ما، بهرهگيري از فرصت اين سمينار براي رويارويي علمي جناحهاي گوناگون سياسي با هم است. با وجود حاد بودن مشكلات كشور، متاسفانه كمتر شاهد آن هستيم كه مردان سياست ما، كنار يكديگر بنشينند و با هم گفتوگو كنند. دوستان در اين سمينار تلاش بسيار كردند تا چهرههايي از دو جناح سياسي امروز را كنار هم بنشانند وترتيبي اتخاذ كرده بودند تا تجربهاي از رويارويي علمي را جانشين تعارضات خسته كننده روزمره در عرصه سياست كنند. ما البته در تامين اين هدف توفيق اندكي داشتيم اما تصورمان بر اين است كه فضاهاي دانشگاهي ميتوانند در تعميق و پخته شدن فضاي سياسي كشور ايفاي نقش كنند.
@ips_a
دوازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران روز پنج شنبه نهم اسفندماه 1397 ساعت 8/30 تا 20 در خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می شود.
@ips_a
@ips_a
ادامه مصاحبه دبیر علمی دوازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران
اهميت موضوع «ايران آينده، دشوارهها و تصميمات حياتي» كه سبب برگزاري همايش با اين عنوان شده است از نظر شما چيست؟
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی:
نه زندگي فردي و نه زندگي جمعي يك مسير تكخطي و آرام به سمت اهدافي مشخص نيست. تحولات محيطي و انباشت مشكلات و كاستيهاي فردي و جمعي، همواره مقاطعي را پيش چشم ميگذارد كه نيازمند تصميمات بزرگ هستيم. دوستان ما در كميته علمي خيال ميكنند ايران امروز نيز در چنين موقعيتي است. ما نيازمند تصميمات بزرگ هستيم. بخشي از اين تصميمات به كارگزاران و مسوولان سياسي بازميگردد و بخشي هم به مردم. تاكنون مرتبا تصميمگيريها به آينده موكول شده است. متاسفانه كشورهايي نظير ما كه از نعمت يا نقمت درآمد نفت بهرهمندند اين فرصت را دارند كه حل مشكلاتشان را به آينده موكول كنند و با بروز مشكل و يا حتي پيش از بروز مشكل تصميم نگيرند. از قدرت پول نفتي براي عبور موقت از مشكلات استفاده ميكنند. در چنين وضعيتهايي معمولا با مشكلات انبوه و انباشت تصميمات اتخاذ نشده مواجه ميشويم. آنگاه ديگر نميتوان با تصميمات كوچك و موردي مشكلات را حل كرد. مشكلات در هم ميپيچند به طوري كه امكان تفكيك آنها از هم وجود ندارد. پيچيدن مشكلات در هم، خود زايشگر مشكلاتي ديگر و پيچيدهتر است. در چنين وضعيتهايي بايد تصميمات حياتي گرفت. عزمهاي ملي را بسيج كرد. نيروي بزرگ بايد به ميدان آورد و همه را براي حل مشكلات فراخوان كرد. عنوان اين همايش بر اين فرض استوار است كه مشكلات فراوان و در هم پيچيدهاند و افقهاي آينده را مبهم كردهاند. در اين سمينار از اساتيد بزرگوار خواستهايم به اين مشكلات و الگوي تصميمات بزرگي كه براي حل آنها بايد به كار بسته شود را عرضه كنند.
@ips_a
اهميت موضوع «ايران آينده، دشوارهها و تصميمات حياتي» كه سبب برگزاري همايش با اين عنوان شده است از نظر شما چيست؟
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی:
نه زندگي فردي و نه زندگي جمعي يك مسير تكخطي و آرام به سمت اهدافي مشخص نيست. تحولات محيطي و انباشت مشكلات و كاستيهاي فردي و جمعي، همواره مقاطعي را پيش چشم ميگذارد كه نيازمند تصميمات بزرگ هستيم. دوستان ما در كميته علمي خيال ميكنند ايران امروز نيز در چنين موقعيتي است. ما نيازمند تصميمات بزرگ هستيم. بخشي از اين تصميمات به كارگزاران و مسوولان سياسي بازميگردد و بخشي هم به مردم. تاكنون مرتبا تصميمگيريها به آينده موكول شده است. متاسفانه كشورهايي نظير ما كه از نعمت يا نقمت درآمد نفت بهرهمندند اين فرصت را دارند كه حل مشكلاتشان را به آينده موكول كنند و با بروز مشكل و يا حتي پيش از بروز مشكل تصميم نگيرند. از قدرت پول نفتي براي عبور موقت از مشكلات استفاده ميكنند. در چنين وضعيتهايي معمولا با مشكلات انبوه و انباشت تصميمات اتخاذ نشده مواجه ميشويم. آنگاه ديگر نميتوان با تصميمات كوچك و موردي مشكلات را حل كرد. مشكلات در هم ميپيچند به طوري كه امكان تفكيك آنها از هم وجود ندارد. پيچيدن مشكلات در هم، خود زايشگر مشكلاتي ديگر و پيچيدهتر است. در چنين وضعيتهايي بايد تصميمات حياتي گرفت. عزمهاي ملي را بسيج كرد. نيروي بزرگ بايد به ميدان آورد و همه را براي حل مشكلات فراخوان كرد. عنوان اين همايش بر اين فرض استوار است كه مشكلات فراوان و در هم پيچيدهاند و افقهاي آينده را مبهم كردهاند. در اين سمينار از اساتيد بزرگوار خواستهايم به اين مشكلات و الگوي تصميمات بزرگي كه براي حل آنها بايد به كار بسته شود را عرضه كنند.
@ips_a
قسمت پایانی مصاحبه دبیر علمی
- دستاوردهاي برگزاري اين همايش براي رشته علوم سياسي در ايران چيست؟
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی:
پيش از اين به رهاوردهاي چنين سمينارهايي براي علوم سياسي پرداختم. اينجا يك نكته به آنچه گفته شد اضافه ميكنم و آن نظريهپردازي در حوزه علوم سياسي است. واقع اين است كه اگر قرار بر اين باشد كه در اين شاخه علمي نظريهاي ساخته و پرداخته شود، در پرتو تامل پيرامون مشكلات كشور و امكانهاي خروج از آن نظريهپردازي معنادار است. اين طور نيست كه وقتي قرار است نظريهپردازي كنيم، خود را دوركيم و ماركس و اسپينوزا ببينيم و نظريات پيچيده و كلان توليد كنيم. به قول پوپر علم سراسر حل مساله است. دوركيم و ماركس نيز به مسائل خاص و جزيي جامعه و روزگار خود نظر داشتند و توليد نظريه كردند. به نظرم فرصتهايي نظير اين سمينار كه اساتيد را به طرح مشكلات روز ايران و برونرفت از آنها فراخوان ميكند، آزمونهايي اوليه براي نظريهپردازي در ايران است.
مصاحبه از هوشنگ شیخی
با تشکر از محسن آزموده برای تنظیم و انتشار در روزنامه اعتماد
@ips_a
- دستاوردهاي برگزاري اين همايش براي رشته علوم سياسي در ايران چيست؟
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی:
پيش از اين به رهاوردهاي چنين سمينارهايي براي علوم سياسي پرداختم. اينجا يك نكته به آنچه گفته شد اضافه ميكنم و آن نظريهپردازي در حوزه علوم سياسي است. واقع اين است كه اگر قرار بر اين باشد كه در اين شاخه علمي نظريهاي ساخته و پرداخته شود، در پرتو تامل پيرامون مشكلات كشور و امكانهاي خروج از آن نظريهپردازي معنادار است. اين طور نيست كه وقتي قرار است نظريهپردازي كنيم، خود را دوركيم و ماركس و اسپينوزا ببينيم و نظريات پيچيده و كلان توليد كنيم. به قول پوپر علم سراسر حل مساله است. دوركيم و ماركس نيز به مسائل خاص و جزيي جامعه و روزگار خود نظر داشتند و توليد نظريه كردند. به نظرم فرصتهايي نظير اين سمينار كه اساتيد را به طرح مشكلات روز ايران و برونرفت از آنها فراخوان ميكند، آزمونهايي اوليه براي نظريهپردازي در ايران است.
مصاحبه از هوشنگ شیخی
با تشکر از محسن آزموده برای تنظیم و انتشار در روزنامه اعتماد
@ips_a
1550859393212_برنامه_نهایی_همایش.pdf
323.8 KB
برنامه دوازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران