اسم این نادانی رو هم میذارن آزادی!

برا همین میگم تفکراتشون تماما رتوریکال هست.

من نومینالیسم(اسمی‌گرایی) رو معادل ذات گریزی گرفتم چون فکر می‌کنم منظورش همین بوده.

به نظرم کسی که فکر می‌کنه دلوز از هم‌جنس‌گرایی و زن به خاطر حقوق "فردی"شون حمایت می‌کنه اصلا متوجه دلوز نشده.

چیزی که من فهمیدم ازش به طور خیلی خیلی خلاصه اینه که شیزوفرنی محصول درون‌ماندگار سرمایه‌داریه و سرمایه‌داری حق نداره فرزندانش رو پس بزنه...

حمایتش هم در امتداد همین معنا پیدا می‌کنه.

پس چرا باوجودی که مفاهیم دلوز رو استخدام می‌کردم مخالف جنبش‌ ژینام؟ چون مطمئنم دیگری بزرگ به خصوص در عصر رسانه هیچ‌گاه ج.ا نبوده! دیگری بزرگ همون سرمایه‌داریه که واحدهای این جنبش از اون تبعیت کور کردن... این رو میشه فقط به دلایلی که تو این سه متن عرض کردم فهمید.

خیلی عجیبه یک مرتبه معترض‌ها با چندتا خبر مبهم از یه خواسته اجتماعی به خواسته سیاسی استحاله پیدا می‌کنن... تئوری توطئه می‌چینن و با وجود تکذیب شدن برخی ادعاهای اغراق‌آمیز رسانه سعی می‌کنن حرارتشون با فحاشی و ایجاد چنددستگی در جامعه حفظ کنن...

.

آهنگای بی‌کلام مصری فوق‌العاده‌س!

تفکرات من جدا همچین صدایی میدن.

دوستان من تمام این حرف‌ها رو نزدم که بگم پس بهره‌کشی از زنان جایزه... به اعتقاد من باید از فمنیست، فمینیستی استفاده کرد؛ یک فمینیست خوب فمینیستی هست که دائما خودش رو نقد و لایه‌های پنهان‌تری از سلطه و روابط قدرت رو مکشوف می‌کنه... امروز زیاد ما می‌بینیم کسانی رو که آب دهنشون با دلوز آویزون میشه و در عین حال دشمن اندیشه دلوزن. چرا؟ دقیقا میان الگوهای ثابت غربی رو با برچسب "ترقی"، جهانی‌سازی و بازنمایی می‌کنند.(دلوز شدیدا با بازنمایی مخالفه) تعلق این‌ها بیشتر به مارکسیسم هست تا مارکسیسم مینور دلوز!
-زن آزاد اینه!
-جامعه آزاد اینه!
-فرهنگ آزاد اینه!
-خانواده برنهادی پدرسالارانه‌س!
و...
این‌ها از همین ابتدا دشمنی‌شون رو با کثرت‌ها و تفاوت‌های فرهنگی اعلام کرده بودن و کاملا به جزم‌اندیشی رسیدن...

رویکرد انتقادی اگر به نظریه‌های پسااستعمارگرا نرسه یه جا دچار تقلیل‌گرایی شده.

فمینیسم هم.
آزادی برای همه زنان جهان معنای یکسانی نداره.

با متفکرین پست‌مدرن قاعدتا باید به همچین نتیجه‌‌ای رفته رفته میل کنید.

بیشتر خوشحالم/ناراحتم می‌کنید(نمیدونم مخاطبم موافق مواضعمه یا مخالف) که به جای فور زدن این

اینو فور بزنید.

بله... اقلیت همیشه ما بودیم که تا یه اتفاق مبهمی در جامعه‌مون میوفته، تمام دوربین‌های رسانه‌ای و خبرگزاری‌ها، واقعیت‌ و ارزش‌های مدنظرشون رو به مخاطب می‌خورانند. نباید راهکار رو «گفت‌وگو» عنوان کنند! فقط انقلاب! نباید هیچ "چرا"یی ته اکت‌های انقلابی‌شون قرار بدن! که یه وقت خدایی نکرده اتحادشون بهم نخوره! که یه وقت این سوالات اسم رمزی نشه برای ادامه مردم کُشی...