یادداشتهای مُعَوَّجْ
در واقع ایرادی که فمنیستهای متاخرتر ازش میگیرن اینه که در صورت پذیرشش، صحبت از حقوق و مفهومی به نام "زن" عبث میشه و همچنین تلاش برای احقاق این حقوق، بیهوده و پوچ...
(...) جذابیت نقد پساساختارگرایانه از «سوژه» دو وجهی است. نخست، به نظر میرسد وعده آزادی بیشتر برای زنان دربردارد(...) دوم، این نقد به شکلی قاطعانهتر فراتر از فمینیسم فرهنگی و فمینیسم لیبرال حرکت میکند و آن چیزی را بیشتر بسط نظری میدهد که آنها دستنخورده رها کردهاند: یعنی «ساختار سوژه». ما در اینجا میتوانیم مطالب بسیاری دربارهی مکانیسمهای ستم جنسیتی و ساختِ مقولات جنسیتی خاص بیاموزیم، و این کار را با مرتبط ساختن این مقولات با گفتمان اجتماعی و با در نظر گرفتنِ سوژه به عنوان یک «فرآوردهی فرهنگی» انجام دهیم. مسلماً، این تحلیل همچنین میتواند به ما در درک [پدیده] زنان راستگرا، بازتولید ایدئولوژی و مکانیسمهایی که پیشرفت اجتماعی را مسدود میکنند، کمک کند. با این حال، اتخاذ «ذاتگریزی» مشکلات عمدهای برای فمینیسم ایجاد میکند. چگونه میتوانیم جداً طرح کریستوا را برای مبارزهای صرفاً «سلبی» بپذیریم؟ همانطور که جناح چپ تاکنون باید آموخته باشد، شما نمیتوانید جنبشی را بسیج کنید که در تمامی وجوه خود تنها «مخالف» چیزی است؛ شما باید یک آلترناتیو ایجابی داشته باشید، یک چشمانداز از آیندهای بهتر که بتواند مردم را برانگیزد تا وقت و انرژی خود را برای تحقق آن فدا کنند. افزون بر این، اتخاذ ذاتگریزی توسط فمینیسم، با همان مشکلی روبرو خواهد شد که نظریههای ایدئولوژی با آن مواجهند، یعنی این پرسش که: چرا «آگاهی» یک زن راستگرا از طریق گفتمان اجتماعی ساخته میشود، اما آگاهی یک فمینیست ساخته نمیشود؟ نقدهای پساساختارگرایانه از سوژه یا به ساختِ همۀ سوژهها مربوط میشوند یا به هیچکدام. و درست در اینجاست که معضل فمینیستها آشکار میشود: چگونه میتوانیم مبانی یک سیاست فمینیستی را بنیان نهیم که خود سوژهی زن [مفهوم «زن»] را واسازی میکند؟ ذاتگریزی این تهدید را دارد که خود فمینیسم را از میان بردارد...
از مقاله فمینیسم فرهنگی علیه فمینسم پساساختارگرا
میخوام کاملا متوجه بشید که چطور این منطق میتونه به یک نتیجه بیاندازه هولناک ختم بشه و خود اصل پرسش از ستم علیه زنان رو منسوخ کنه...
یادداشتهای مُعَوَّجْ
میشه فهمید که چرا فمینیستهای لیبرال تا به این حد مخالف همچین فلسفهای بودن. پس لطفا فاشیست نباشید چپهای عزیز. فاشیست نباشید. با دولوز منطقا نمیتونید ارزشهاتون به دیگری تحمیل کنید. دنبال همون مارکس برید.
هرچند قبلتر هم گفته بودم نه دلوز نه کریستوا مبلغ نوع خاصی از "زن" نیستند! فمینیستهایی نظیر آلیس جاردین و لوس ایریگاره خودشون به مفهوم زن-شدن دلوز(مچکرم از راد بابت اصلاح) حملهور شدن! اونها این مفهوم رو به درستی نماینده سوژهزدایی در قاموس فلسفه دلوز فهم کردن؛ سر همین میگن اینکه دلوز میگه حتی زنان هم باید از زن-شدن گذر کنند تهدیدیه برای دستاوردهای مبارزات فمینیستی! تهدیدی که به زنان امکان سوژگی رو نمیده...
کریستوا هم که خودش صریحا از مادرنگی زن به عنوان تجربهای پیشامفهومی و پیشازبانی حمایت کرده...
یادداشتهای مُعَوَّجْ
(...) جذابیت نقد پساساختارگرایانه از «سوژه» دو وجهی است. نخست، به نظر میرسد وعده آزادی بیشتر برای زنان دربردارد(...) دوم، این نقد به شکلی قاطعانهتر فراتر از فمینیسم فرهنگی و فمینیسم لیبرال حرکت میکند و آن چیزی را بیشتر بسط نظری میدهد که آنها دستنخورده…
ولی خب به نظرم این سوالات متن رو بایستی چپها حتما از خودشون بپرسن نه فقط در مسئله فمینیسم! واقعا نمیدونن دارن براچی میجنگن و قراره با چه آیندهای روبهرو بشن... شاکله وجودیشون مخالفت رادیکال هست.
یادداشتهای مُعَوَّجْ
واقعا نمیدونن دارن براچی میجنگن
اسم این نادانی رو هم میذارن آزادی!
یادداشتهای مُعَوَّجْ
(...) جذابیت نقد پساساختارگرایانه از «سوژه» دو وجهی است. نخست، به نظر میرسد وعده آزادی بیشتر برای زنان دربردارد(...) دوم، این نقد به شکلی قاطعانهتر فراتر از فمینیسم فرهنگی و فمینیسم لیبرال حرکت میکند و آن چیزی را بیشتر بسط نظری میدهد که آنها دستنخورده…
Cultural_Feminism_versus_Post_Structural.pdf
3.5 MB
یادداشتهای مُعَوَّجْ
(...) جذابیت نقد پساساختارگرایانه از «سوژه» دو وجهی است. نخست، به نظر میرسد وعده آزادی بیشتر برای زنان دربردارد(...) دوم، این نقد به شکلی قاطعانهتر فراتر از فمینیسم فرهنگی و فمینیسم لیبرال حرکت میکند و آن چیزی را بیشتر بسط نظری میدهد که آنها دستنخورده…
من نومینالیسم(اسمیگرایی) رو معادل ذات گریزی گرفتم چون فکر میکنم منظورش همین بوده.
یادداشتهای مُعَوَّجْ
هرچند قبلتر هم گفته بودم نه دلوز نه کریستوا مبلغ نوع خاصی از "زن" نیستند! فمینیستهایی نظیر آلیس جاردین و لوس ایریگاره خودشون به مفهوم زن-شدن دلوز(مچکرم از راد بابت اصلاح) حملهور شدن! اونها این مفهوم رو به درستی نماینده سوژهزدایی در قاموس فلسفه دلوز فهم…
به نظرم کسی که فکر میکنه دلوز از همجنسگرایی و زن به خاطر حقوق "فردی"شون حمایت میکنه اصلا متوجه دلوز نشده.
یادداشتهای مُعَوَّجْ
به نظرم کسی که فکر میکنه دلوز از همجنسگرایی و زن به خاطر حقوق "فردی"شون حمایت میکنه اصلا متوجه دلوز نشده.
چیزی که من فهمیدم ازش به طور خیلی خیلی خلاصه اینه که شیزوفرنی محصول درونماندگار سرمایهداریه و سرمایهداری حق نداره فرزندانش رو پس بزنه...
یادداشتهای مُعَوَّجْ
جریانی که تنها ماهیهای مرده در آن شناورند... ¹ عنصر مقوم میل به برخی "تغییرات" زمانی که در اذهانمان یک مفهوم ایدهآل میسازیم چیست؟ امر منفی، نگاتیو یا به تعبیر بهتر فقدان، کمبود و پوچی... نام این مفهوم ایدهآل هرچیزی میتواند باشد؛ مثلا زن "مترقی"... گرسنگانی…
پس چرا باوجودی که مفاهیم دلوز رو استخدام میکردم مخالف جنبش ژینام؟ چون مطمئنم دیگری بزرگ به خصوص در عصر رسانه هیچگاه ج.ا نبوده! دیگری بزرگ همون سرمایهداریه که واحدهای این جنبش از اون تبعیت کور کردن... این رو میشه فقط به دلایلی که تو این سه متن عرض کردم فهمید.
یادداشتهای مُعَوَّجْ
سوژههای بدوا سیاسی شده
خیلی عجیبه یک مرتبه معترضها با چندتا خبر مبهم از یه خواسته اجتماعی به خواسته سیاسی استحاله پیدا میکنن... تئوری توطئه میچینن و با وجود تکذیب شدن برخی ادعاهای اغراقآمیز رسانه سعی میکنن حرارتشون با فحاشی و ایجاد چنددستگی در جامعه حفظ کنن...
یادداشتهای مُعَوَّجْ via @DeezerMusicBot
Ash – Thoughts
آهنگای بیکلام مصری فوقالعادهس!
یادداشتهای مُعَوَّجْ via @DeezerMusicBot
Ash – Thoughts
تفکرات من جدا همچین صدایی میدن.
دوستان من تمام این حرفها رو نزدم که بگم پس بهرهکشی از زنان جایزه... به اعتقاد من باید از فمنیست، فمینیستی استفاده کرد؛ یک فمینیست خوب فمینیستی هست که دائما خودش رو نقد و لایههای پنهانتری از سلطه و روابط قدرت رو مکشوف میکنه... امروز زیاد ما میبینیم کسانی رو که آب دهنشون با دلوز آویزون میشه و در عین حال دشمن اندیشه دلوزن. چرا؟ دقیقا میان الگوهای ثابت غربی رو با برچسب "ترقی"، جهانیسازی و بازنمایی میکنند.(دلوز شدیدا با بازنمایی مخالفه) تعلق اینها بیشتر به مارکسیسم هست تا مارکسیسم مینور دلوز!
-زن آزاد اینه!
-جامعه آزاد اینه!
-فرهنگ آزاد اینه!
-خانواده برنهادی پدرسالارانهس!
و...
اینها از همین ابتدا دشمنیشون رو با کثرتها و تفاوتهای فرهنگی اعلام کرده بودن و کاملا به جزماندیشی رسیدن...
-زن آزاد اینه!
-جامعه آزاد اینه!
-فرهنگ آزاد اینه!
-خانواده برنهادی پدرسالارانهس!
و...
اینها از همین ابتدا دشمنیشون رو با کثرتها و تفاوتهای فرهنگی اعلام کرده بودن و کاملا به جزماندیشی رسیدن...
یادداشتهای مُعَوَّجْ
یا حتی اهالی مکتب فرانکفورت، چپگراهای انتقادی و نئومارکسیستها! اونها هم باوجودی که آماج حملاتشون رو به سوژه استعلایی کانت میبردند و دنبال رابطهای دو سویه بین سوژه و ابژه بودند، باز هم به شکل دیگری این انسان منتقد غربی رو بر قله ترقی جهان گذشتند... فوکو…
رویکرد انتقادی اگر به نظریههای پسااستعمارگرا نرسه یه جا دچار تقلیلگرایی شده.