بالاخره باید گاهی این چند قطره درون لیوان را هم دید و به این فکر کرد که بخشی از لیوان پر است. قدرت خیال، همین دل‌خوش کنک ساده و همین گریزهای کوچک خوشبختی ما را به مسیر برمی‌گرداند. واقعیت همان همیشگی‌ست، همان خط صاف تکراری که مسیر برگشت ندارد و نمی‌توان تغییرش داد اما خیال آن اتاقی‌ست که به سلیقه خودت اجزایش را می‌چینی‌.

موجودی حسابم و چیزایی که می‌خوام، دیگه زیادی باهم همخونی ندارن و این‌وسط منم و یه دریا خواسته و پوزخندِ پول‌های نداشته.

برنامه از امشب تا ۴۰ روز دیگه که ولادتشه، زندگی‌کردن با این نماهنگه.❤️‍🩹
- گوشه‌ی قلب‌تون ازش نگهداری کنید.

هیچ‌وقت هیچ‌کس دقت نمی‌کرد که چندساله‌ای!
حال خوبی داری یا نه، اوضاع ذهنی و روحی‌ات در چه حالتی قرار دارد. فقط خواسته‌شان را، آرزوهای بربادرفته و ناکامی‌هایشان را از تو می‌خواهند.. / #دیالوگ

هم ته قلبم به نوعِ آدم عشق می‌ورزم، هم دوست ندارم هیچ‌کس بهم نزدیک شه. هم برای بقیه از دور دست تکون میدم که من خوشحالم از خوشحالی شما، هم اگه کسی توجهش بهم جلب شه و یه قدم بخواد بیاد سمتم ده قدم فاصله می‌گیرم و سراسیمه محل رو ترک می‌کنم. پشت دیوار قایم میشم تا گمم کنه. اگه می‌تونستم فرو می‌رفتم توی دیوار و دیوار می‌شدم. اسمش چیه؟ بزرگسالی؟ توی چاه بودن؟ هر چی که هست خوبه. یه خوبِ بده. یه زیبای زشته. حال‌خوب‌کنِ تهوع‌آوره.

"کسی ‌که بخواد بیاد، راه‌شو پیدا می‌کنه.
#مکالمات

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ♥️.

افتادیم رو دور همون قضیه که: "بچه بودم مامانم اینا سکه تمام‌بها به عروس‌دوماد تعارف می‌کردن، یکم بزرگ‌تر که شدم شد نیم‌سکه. بزرگ‌تر شدم ربع‌سکه. تا همین چندسال پیش هم سکه پارسیان. می‌ترسم به من که برسه برای عروسیم کارت صدآفرین بدن بهم." دیگه این زندگی بدرد نمی‌خوره دوستان. عروسی کنسله.

_شما مهندسی رو از کی شروع کردی؟
بچه هایی که قم و مشهد بزرگ شدن: