آدم تنها موجودیه که در اوج درموندگی هم خنده‌ش می‌گیره. طبق معمول وقتی دیگه نمی‌دونم باید چیکار کنم دنبال دلیلی برای خندیدن می‌گردم. شاید آپشن خندیدن واسه این به آدم اضافه شده تا مغز فکر نکنه هیچ جواب و واکنشی نسبت به واقعیت جهان نداره، در واقع ما می‌خندیم تا نشون بدیم هنوز چیزی با عقل جور در میاد. شرایط غم‌انگیزیه، اون‌قدر غم‌انگیز که دیگه فقط میشه بهش خندید.

راست‌شو بخواید من دیگه نمی‌دونم چه حرفی باید بزنم که حق مطلب ادا بشه. سکوت چاره‌ست فقط.

به نظرت عجیب نیست؟ ما فقط می‌تونیم بیرون خودمون رو ببینیم؛ ولی تقریباً همه‌ی چیزهای مهم درون‌مون اتفاق می‌افتن.
- ۳۷

+ برگ‌ها دارن میمیرن.
- ناراحت نباش. طبیعت با پاییز بهمون نشون می‌ده رهاکردن چقدر می‌تونه زیبا باشه..
/*

غم؟ همین بس که اگه می‌شد بیام، شاید این روزای شهادتت تو مدینه می‌بودم..

حیف نگذاشت اثر در احدی آهِ علی
رفت از دست علی بانوی دلخواهِ علی...

حسودی چیه بابا.

نوری که به اتاقم می‌تابه، این‌شبا جای قشنگی رو نشونه گرفته..

پسرک گفت:
بعضی‌وقت‌ها می‌ترسم شماها بفهمین من معمولی‌ام.
موش کور گفت: «عشق و علاقه نیازی به خاص‌بودن نداره.»
- ۶۶