تلنگر!

کثافتی به نام ابراهیمیت در دشمنی با ایرانیان، برای نابودی تمدن ایرانشهر.
آخوند مسیحی پوپ به آخوند شیعه آیت الله، بخاطر تقدیر برای صلح، بالاترین نشان دیپلماتیک را پیشکش کرده است !!

کشتاری که در ایران رقم خورده و رقم می خورد، قربانیانی هستند که به خدای ابراهیم پلید پیشکش می شود و اینچنین به پاس این قربانی ها، به نماینده اهریمن شیعه، نشان صلح پیشکش می شود!!
شوربختانه یک مشت نادان و ابله به همین فرزندان ابراهیم برای نجات دلبسته اند.

همینست که می گوییم ما آریاییان در این هنگامه، دریک نبرد تمدنی با ابراهیمیت و جهان پلید غرب قرار گرفته ایم، برای بازپس گیری ایران از چنگال ابراهیمیت پس از هزار و چهارصد سال .

کثافت زدم به سر تا به ذیل ابراهیمیت و فرزندان شوم ابراهیم

موسِم کِشت و کاشت است، یادی کنیم از کشاورزان و دهقانان بزرگ‌منش ایرانشهر که عهده‌دار خورد و خوراک آریاییان هستند.
در فَرگَرد سوم وندیدادِ ورجاوند که گفتگویی بین اشو زرتشت و اهورامزدا پدید می‌آید، چنین می‌خوانیم:
«ای آفرینندهٔ جهان، ای سپندِ ورجاوند، جایی که زمین بیشترین خوشبختی و شادی را احساس می‌کند کدام است؟
اهورامزدا پاسخ داد: جایی که یکی از دینداران بیشترین غلات (گندم/جو/ذرت)، علف و میوه را بکارد، ای اسپیتمان، جایی که زمین خشک را آبیاری کند یا زمین خیس را خشک نماید».
و اما سه اصل مهمی که در پاسخ به پرسش اشو زرتشت اسپیتمان، اهورامزدا به آن اشاره کرده، در وندیداد چنین آمده است:
نخستین جای خوشبختی زمین: جایی که دیندار با چوب، برسم، شیر و هاون پیش می‌رود و نیایش می‌کند.
دومین جای: جایی که خانه‌ای با بهدین، همسر، فرزند، دام و گله ساخته شود و همه چیز در آن رونق گیرد.
سومین جای: کسی که هر چه بیشتر گندم (غلات)، علف (واستر/چمن/علفزار) و میوه بکارد و زمین را به بهترین شکل مدیریت کند (آبیاری خشک یا زهکشی مرطوب).
اهورامزدا توضیح می‌دهد که زمین از کشت غلات بیشترین شادی را می‌برد.
سپس می‌گوید: کِشتن غلات نه تنها زمین را آباد می‌کند، بلکه راستی (اَشِه) را گسترش می‌دهد و دین مزدا را تقویت می‌کند.
و چنین شد که این فراز جاودان بر روی سکه‌های شاهنشاهی ایران نقش بست:
هر آنکس که گندم بکارد، راستی می‌افشاند.

درود اهورامزدا و زرتشت بزرگ بر همه دهقانان ایرانشهر باد.

به ایرانشهر و آتش ورجاوند، بزرگترین آتش‌ها و بسوی ایزدان ایرانشهر باز می‌گردیم.

پاینده ایران
#جاویدشاه

راه برون رفت از این گرداب و گره کور ۱۴۰۰ساله و همچنین مسخره بازی اپوزیسیون که براستی فاسد و هزل و هجوه گوست و تمام کفتاران و شغالان مشروطه‌چی و نوفدی‌چی وخصوصا رژیم فاسد و اشغالگر جمهوری اسلامی، عبور از ابراهیمیت و در کل جهان غرب است.
عبور از شیعه پلشت و بد ذات که همه عناصرش دزدی، تحریف و کپی برداری فرهنگی‌ست.
عبور از اسلام که ذات ساختاری و رویش آن انگلی‌ست.
عبور از ابراهیمیت/سامیت که ذات وجودی آن خونریزی‌ست.
عبور از جهان غرب که ذات وجودی و ساختاری آن، جنایت و دروغ و غارت است.
در چنین فرایندی که یک فضای خالی و گم‌ گشته‌ی اجتماعی تولید می‌شود باید آن فضای خالی را با اندیشه‌های مزدیسنی و ریشه‌های آریایی و آئین ایرانشهری خودمان پر کنیم.
هر آنکس و جریانی که خارج از این چهارچوب راستین آریایی قدم بردارد و سخن بگوید، بی‌گمان همدست همه آن عناصر پلیدی‌ست که ایرانمان را به چنین ویرانی کشانده است.

به ایرانشهر و آتش ورجاوند، بزرگترین آتش‌ها و بسوی ایزدان ایرانشهر باز می‌گردیم

پاینده ایران
‌#جاویدشاه

دریاچه چَئِچَستَ (ارومیه)، یکی از مکان‌های تاریخی تمدنی آریاییان است که رویدادهای بسیار مهمی در آنجا رخداده است، خصوصا شکست دیوان بدست کی‌خسرو. این نبرد بنام دژ بهمن مشهور است.

به ایرانشهر و آتش ورجاوند، بزرگترین آتش‌ها و بسوی ایزدان ایرانشهر باز می‌گردیم 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه