اصفهان ورزنه 26 اسفند.
#اعتراضات_سراسری
#خیزش_ملی
پاینده ایران.
رنسانس ایرانی

‌ حاجی فیروز نماد مردم رنج کشیده!
===================
پژوهشگران تاریخی می‌گوید: حاجی فیروز نگاهی از ژرفا و عمق دارد و نماینده مردم ستم دیده و رنج کشیده است. «حاجی فیروز» یا «خواجه پیروز» از اینکه در میان مردم صلح و شادی وجود دارد خوشحال می‌شود و با رک گویی، آزادی خواهی، بزله گویی و صفا و صمیمیتی که دارد در میان مردم محبوب واقع شده است. او می‌گوید: در واقع حاجی فیروز تجلی «میر نوروزی»، «کوهسار گلین»، «کوته ورنشین»، «پیر بابو» و «عروس گولی» است زیرا تمام اینها چهره سیاهی داشتند و در طول زمان موجب پیدایش حاجی فیروز شدند.
هیچ سندی وجود ندارد که نشان دهد حاجی فیروز در 2000 سال قبل نیز وجود داشته اما در تاریخ اشاراتی به «خواجه پیروز» شده که مشخص نیست این خواجه پیروز چگونه ظاهر و گویشی داشته است. حدادی می‌گوید: در گذشته‌های بسیار دور در ایران مردم افراد سیاه پوست را می‌خریدند (برده داری که از جنوب آفریقا، زنگبار به ایران آورده می‌شد) و به خرید و فروش آنها می‌پرداختند که این افراد سیاه نام‌های بسیار زیبایی بنام الماس، مبارک، یاقوت، جوهر و ...داشتند.
اما شخصیت او به عنوان «پیام‌آور نوروزی» به گونه‌های مختلف از دیرباز در سراسر فلات ایران روایی داشته و دارد. در نواحی گوناگون او را با نام‌های متفاوتی می‌شناسند: در خراسان و بخش‌هایی از افغانستان «بی‌بی نوروزک»، در خمین و اراک «ننه نوروز»، در کرانه‌های خلیج فارس «ماما نوروز»، در گیلان «پیر بابا» و «آروس/ عروس گلی»، در آذربایجان «ننه مریم»، در تاجیکستان و بخارا و دیگر وادی‌های ماوراءالنهر «ماما مروسه» و نام‌های مشهور دیگری همچون بابا نوروز و عمو نوروز.
می‌بینیم که در بیشتر نواحی، این شخصیت نوروزی جنسیت زنانه دارد. اما با این حال هنگام اجرای نمایش‌ها، مردی در پوشاک زنانه می‌رود و بجای زنان اجرای نقش می‌کند.
نوروزتان پیروز هر روزتان نوروز

‌ نوروز:
قسمت نخست.
پيدايش آن و برخي از رويدادهايي که در طول تاريخ در اين روز و يا به اين مناسبت روی داده است
========
نوروز و آيين هاي باشكوه آن، مسيري سه هزار ساله را پيموده تا به ما رسيده است. «نوروز» كهنسالترين آيين ملي در جهان است كه جاودانه مانده و يکي از عوامل تداوم فرهنگ ايرانيان و مردمی است که در محدوده امپراتوری پیشین پارسیان زندگی می کنند. چند دهه است که مورخان معاصر، کشورهایی را که نوروز جشن ملی آنان است «منطقه نوروز» نوشته اند از آناتولی تا دره سند، بخشی از هند و کوههای پامیر و از آسیای میانه و قفقاز تا خلیج فارس. اصحاب نظر بعید نمی دانند که با ایجاد اتحاد میان این کشورها یک بلوک سیاسی تازه بوجود آید و وزنه ای سنگین در سیاست جهان شود. همه تلاش جهان غرب بر این است که چنین اتحادی تحقق نیابد و بویژه ناسیونالیسم ایرانی باردیگر طلوع نکند.
آيين هاي برگزاري این آیین های بزرگ در عصر حاضر با سه هزار سال پيش تفاوت چشمگير نكرده و به همين دليل، عامل وحدت فرهنگي ساكنان «منطقه نوروز» به شمار مي رود كه آن را در هرگوشه از جهان كه باشند، يكسان برگزار مي كنند و بزرگ مي دارند. انديشمندان، «نوروز» را مظهر پايدار هويت و ناسيوناليسم ايراني خوانده اند كه مورخان در قوه محركه اين ناسيوناليسم ترديد ندارند؛ زيرا كه در طول تاريخ نيروي عظيم و كارآيي هاي فراوان آن را مشاهده كرده اند.
«نوروز» روز ملي و جشن همه كساني است كه در فلات ايران (ايران زمين) ـ خود و يا نياكانشان به دنيا آمده اند و تاريخ و فرهنگ مشترك دارند، و نیز ساكنان سرزمينهايي كه در طول قرون و اعصار، امپراتوري پارسیان را تشكيل داده بودند.
در قرن نوزدهم امپراتوري ايران براثر توطئه هاي استعمارگران اروپايي تجزيه شده، اما فرهنگ مشترك و مدنيّت غني قوم ايراني باقي مانده و نوروز همچنان روز ملي همه آنان است.
ادامه در قسمت دوم.
پاینده ایران و ایرانی.
رنسانس ایرانی

‍ 🔴 اطلاعیه شماره 1 #فقرا!!!! ( #فرصت_قیام/ #رفاه_آزادی )

با درود به پیشگاه ملت شریف و ستمدیده ایران

ملت رنج کشیده ایی که با حضور باشکوه خود در آیین باستانی و فاخر #چهارشنبه_سوری رژیم تا دندان مسلح را #آچمز کردند که لازم است جهت #کیش_مات کردن آنها ، طرحی نو را برای استقبال از سال97 در اندازیم و در مقابله و #مقاومت_مدنی با #رهبرموقت_حقیر نظام مستبد دینی حاکم بر ایران که در کمال بیشرمی هر سال را با نامی #عوامفریبانه و بدور از واقعیت نامگذاری مینماید،ما آزادیخواهان و ملت ایران سال پیش رو را سال #فقرا ( #فرصت_قیام/#رفاه_آزادی ) نامگذاری بنماییم و سال جدید را #فرصتی برای #قیام جهت رسیدن به #رفاه و #آزادی ( #فقرا!!! )که در پایین ترین سطح ممکن قرار دارد قلمداد نموده و با تمام توان نسبت به سازماندهی #اعتراضات و #اعتصابات_سراسری با همراهی و مشارکت تمام آزادیخواهان و میهن پرستان اقدام نماییم..

#فقرا!!! ( #فرصت_قیام/ #رفاه_آزادی )

#اعتراضات_سراسری
#اعتصابات_سراسری

نوروز🌸

‌‎چقدر خوب میشه کل ایران
این شکلی به استقبال
بهار بریم
https://t.me/joinchat/AAAAAEPbJGlUgkFDvh_Oug

https://telegram.me/setade7aban

#کارزار_ملی_نافرمانیهای_مدنی

رقصی زیبا در جشن سالانه موسسه خيريه فارسافون در حمايت از سالمندان جامعه ايرانی مقيم لندن
https://t.me/joinchat/AAAAAEPbJGlUgkFDvh_Oug

https://telegram.me/setade7aban

#کارزار_ملی_نافرمانیهای_مدنی

رقص بسیار زیبای اقوام مختلف ایران با لباس‌های محلی همراه با آهنگی شاد به پاس رسیدن بهار
هر لحظه لحظه زندگی تان بهاری و آکنده از شادی و سلامتی باد!
#من_براندازم
@dokhte_yotab

نوروز همیشه پیروز خجسته و شاد باد.
پاینده ایران.
رنسانس ایرانی

کاروان نوروزی در سیاهکل عزیزم از شهرهای گیلان با مرداب های زیبایش.

رو به میهن
پشت به دشمن..
شعاری که بعد از چهار دهه حس میهن دوستی در درملت ایران زنده کرد.
با نافرمانی مدنی بسوی آزادی.
پاینده ایران .
رنسانس ایرانی

نوروز:
پيدايش آن و برخي از رويدادهايي که در طول تاريخ در اين روز و يا به اين مناسبت روی داده است
========
قسمت چهارم.
پس از تكميل ساختمان عظيم و زيباي تخت جمشيد در پارس و گشايش آن، آيين هاي رسمي نوروز، باشكوه بيمانندي در آنجا برگزارمي شد. مراسم نخستين نوروز در تخت جمشيد، دو هفته طول كشيد. مردم عادي در تالار صدستون و سران ايالات و مقامات تراز اول در تالارهاي ديگر اين كاخ حضور مي يافتند. كار ساختن تخت جمشيد (يوناني ها پرسپوليس = شهر پارس خوانده اند) 51 سال طول كشيد. داريوش يكم تصميم به ساختن آن، در محلي نه چندان دور از پاسارگاد گرفت، ولي پادشاه سوم بعد از او آن را گشود و به اين ترتيب ايران داراي دو پايتخت شد: شوش: پايتخت اداري و تخت جمشيد: پايتخت سياسي. عنوان «تخت جمشيد» را قرنها بعد، عوام الناس به آن دادند، حال آن كه اين كاخ با جمشيد افسانه اي ارتباطي نداشته است. از اين كاخ كه گوياي تمدن و پيشرفت ايرانيان باستان است بر قلمرويي ميان سند، دانوب، مديترانه و صحراي آفريقا فرمانروايي مي شد. حسادت اسكندر مقدوني نسبت به اين شكوه و عظمت، عامل عمده ويراني اين كاخ به دست او شد. افراد خاندان سلطنت و درباريان در هر کجاي کشور که بودند پيش از فرا رسيدن نوروز خودرا به تخت جمشيد مي رسانيدند و بهار را در آنجا بسر مي بردند.
پاینده ایران.
رنسانس ایرانی

نوروز همیشه پیزوز خجسته و شاد باد.

نوروز 2577 به همه ایرانشهری خجسته و پیروز باد.
رستاخیز ما بازگشت به فرهنگ و هویت ماست.
با نافرمانی مدنی بسوی آزادی..
رو به میهن...
پشت به دشمن.
پاینده ایران.
رنسانس ایران..

نوروز خوانی در مازندران ...
رو به میهن .......پشت به دشمن.
با نافرمانی مدنی بسوی آزادی..
================
. نوروز خوانی یا بهارخوانی یا نوروزی، گونه‌ای از آوازخوانی است که در گذشته در ایران رواج داشته است.
خاستگاه این گونه آوازخوانی بیشتر در استان‌های مازندران و گیلان بوده است، و در حال حاضر این مراسم به صورت محدود در برخی نقاط ایران برگزار می‌شود پیشینه این گونه آواز مربوط به دوران قبل از اسلام می‌باشد که در بعضی از کتب نزدیک به آئین زرتشت و در وصف طبیعت و زیبایی فصل بهار آمده است.
درباره نوروز خوانی برای نخستین بارالکساندر خوتسکو ایرانشناس روسی در سال ۱۸۴۲ در کتابی در مورد فرهنگ و گویش‌های شمال ایران که در لندن به چاپ رسیده اشاره شده است. در نوروز خوانی افرادی که به آنها نوروز خوان گفته می‌شده است پیش از آغاز فصل بهار به صورت دوره‌گردی به شهرها و روستاهای مختلف می‌رفتند و شامه های در وصف بهار می‌خواندند. این شانه ها به زبان فارسی یا زبان‌های محلی بوده است.
رستاخیز ما بازگشت به فرهنگ و هویت ماست.
پاینده ایران.
رنسانس ایرانی

نوروز خوانی در مازندران ...
رو به میهن .......پشت به دشمن.
با نافرمانی مدنی بسوی آزادی..

مهدیه محمدخانی ::»«
نوروز خوش آمد.....
رو به میهن...... پشت به دشمن.
با نافرمانی مدنی بسوی آزادی.
رستاخیز ما بازگشت به فرهنگ و هویت ماست.
پاینده ایران.
رنسانس ایرانی

در پایانِ زمستانی که دی ماه آن نوید بهاران بود، دل من با آنهایی است که رفتند تا ما بمانیم
#ایران
#رضا_پهلوی #نوروز

شاد باش نوروزی.
نورزتان خجسته و شاد باد.
پاینده ایران.
رنسانس ایرانی

ترس رژیم اشغالگر اسلامی است که تاب توان مقابله با فرهنگ ایران

اصفهان:
لحظه تحویل سال 2577

‌ پاکی آب در فرهنگ كهن ایران (تاثیر آب در زندگی مردم ایران زمین)

سرزمین ایران از نظر جغرافیایی و آب و هوایی از مناطق خشك و همیشه با مشكل كم آبی و خشكسالی روبه رو بوده است، و جود سدهای قدیمی و آثار باقی مانده شبكه های آبیاری و قنات ها، همه نمونه هایی از نبرد مردم كشور ما با دیو خشكی و بی آبی است. همین كمبود آب و وجود بیابان های خشك بود كه حرمت نهادن ویژه به آب را در میان مردم ایران در گاه باستان به وجود آورد. در فرهنگ ملی ما، آب را مظهر روشنایی دانسته اند و آن را نماد پاكی می دانند. درگذشته ای نه چندان دور، هیچ خانه ای نبود كه حوضی در آن نباشد، حوض های زیبا و كوچك و بزرگ با كاشی های آبی فیروزه ای نماد مشخص زندگی در هر خانه ای بود. حوض و استخر در باغ های ایرانی و حتی در خانه های ایران اهمیت زیادی داشته و دارد، آب این حوض ها ذخیره ای برای آب پاشی گل و حیاط و ایوان هاست. ایرانیان همچنین “در حوض ها و استخرها از فواره نیز كه از ملل خارجی آموخته اند استفاده نموده اند. ، باغ بزرگ هزار جریبی در اصفهان كه در زمان صفویه ساخته شد، دارای ۵۰۰ فواره بوده است، در برخی از مواقع یك سیب سرخ را در میان آبی كه از فواره بیرون می جهید قرار می دادند و این سیب همچنان در دهانه فواره بالا و پائین می رفت در مواردی دیگری آب از دهان یك شیر بیرون می جست و به استخری كه به آن متصل بود سرازیر می شد، همچنین در زیر زمین های منازل نیز مردم با ایجاد حوض های كوچك به شكل های مختلف حوضخانه می ساختند و بیشتر در تابستانهای گرم، در هوای خنك و مطبوع آن به استراحت و گفت و شنود می پرداختند. از دیگر كارهای سنتی كه ایرانیان در زمینه استفاده از آب انجام می دادند، “ساخت آب انبار بود، كه برخی از آنها از دید معماری نیز اثری شایان توجه بود.اون گارسیادوسیلوا نیگوئروا(( سفیر فیلیپ سوم پادشاه اسپانیا)) راجع به آب انباری در لار كه بسیار توجه او را جلب كرده، در سفر نامه خود مطالبی به رشته تحریر در آورده است.در جاده های كویر و دشت پهناور میانه ایران كه كمتر به آب دسترس بود و اگر هم باریكه ای آب بود، چنان پر نمك و شور بود كه نمی شد از آن استفاده كرد، حوض، بركه، پایاب و چاه درست می كردند. هنوز هم در راه های میان یزد و خراسان و راه تهران - كاشان - اردستان، از این چاه خانه ها بر جا مانده و مورد استفاده قرار می گیرد. فرم و ساختمان گرمابه ها و محل آنها نیز، بخش ارزنده ای از فرهنگ ملی ما و چگونگی استفاده از آب در این مكان، جایگاه ارزنده آب را در نظافت و پاكیزگی مردم كشور ایران نشان می دهد، كه ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ سال پیش قدمت دارد. گرمابه ساختمانی گرم با ظرفی بزرگ به نام(آبزن) بوده است. و برای آنكه آب را مقدس می شمردند و نمی خواستند آن را آلوده كنند، آب استفاده شده را بعد از استحمام روی زمین و یا به آسمان می پاشیدند و به هیچ عنوان آن را وارد آب پاك نمی كردند.كاریز یا قنات نیز یكی از ابداعات و اختراعات ایرانیان است. گناباد است كه طول آن ۷۰ كیلومتر و “مادر چاه” آن در حدود ۳۵۰ متر عمق دارد. وضع آبدهی قنات های ایران در حدود ۷۵۰ تا ۱۰۰۰ متر مكعب در ثانیه تخمین زده می شود . تعداد قنات های ایران را حدود ۵۰ هزار رشته دانسته اند. پس از زلزله بم با ستانشناسان قدیمی ترین شبكه قنات جهان را با قدمتی بیش از دو هزار سال در آن منطقه كشف كرده اند. شاردن جهانگرد فرانسوی كه در قرن هفدهم میلادی از ایران بازدید كرده است اشاره می كند كه در نزدیكی اصفهان در قصبه نجف آباد زرتشتیان زندگی می كنند كه كار آنهاكشاورزی است و در سراسر قرن نوزدهم، زرتشتیان به عنوان باغبانان و مقنیان ماهر برای ایجاد “قنات” شهرت داشتند. ایرانیان همچنین در ساخت سد نیز از مهارت برخوردار بودند و ضمن استفاد از شرایط طبیعی محیط برای ساختن سد، توجه ویژه نیز به حفظ محیط زیست داشتند، از جمله معروف ترین این سدها سد “مرو” بر روی رود مرغاب بود، این سد در ۶ فرسخی شهر مرو قرار داشت و ۱۰ هزار نفر از آن حفاظت می كردند. آسیاب های آبی نیز در سراسر خاك ایران به وفور وجود داشته و ایرانیان بر رودخانه ها آسیابهای آبی تعبیه می كردند و در برخی از شهرها همچون سرخس، آسیابی بزرگ(خراس) داشتند كه با چهارپایان می گردید در تاریخ از آسیاب های معروف شوشتر در خوزستان نیز سخن رفته است.
پاینده ایران.
رنسانس ایرانی