پروفسور شمیل رئیس دانشگاه زبان های اوستیایی کفکاز در اوستیای شمالی؛

+آیا شما ترک هستید؟
-ما از خانواده ایران هستیم، خون ما ایرانی‌ست. ترکها به ما ربطی ندارند.

+پس چرا می‌گویند تورانیان(شما) ترک هستند؟
-دروغ است. حتی در شاهنامه نوشته شده تورانیان ایرانی هستند

پانوشته : هرکجا که #نوروز باستانی یا #چهارشنبه_سوری را جشن بگیرند بی گمان آنجا گستره فرهنگی و گیتاشناسی #ایرانشهر بزرگ است .
حال این پان های پتیاره بی میهن بروند و خودشان را با مشتی دستک جعلی و یاوه سرایی دلخوش کنند .

همانست که میگوییم دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#قهر_ملی
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

بیست و یکم اسپند ماه روز بزرگداشت #نظامی_گنجوی ، چامه سرای #ایرانشهری و پارسی گوی ، بر همه ایرانیان در سرتاسر گیتی خجسته باد .

همه عالم تن است و ایران دل
نیست گوینده زین قیاس خجل

چونکه ایران دل زمین باشد
دل ز تن به بود یقین باشد

مینگیز فتنه میفروز کین
خرابی میاور در ایران زمین

تو را ملکی آسوده بی داغ و رنج
مکن ناسپاسی در آن مال و گنج

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#پیمان_نوین
#رنسانس_ایرانی
#بگو_برگرد_شاه

🔥
💎

💢پنج گنج یا خمسه یکی از بزرگ ترین یادمان های ادبی‌ #ایران، سروده نظامی گنجوی است.‌ این یادمان دارای پنج منظومه مخزن الاسرار، خسرو و شیرین، لیلی و مجنون، هفت پیکر و اسکندرنامه، برگرفته از داستان های مشهور ادب پارسی است.

نسخه دستنویس این نسک در سال 1388 تازی (2009 ترسایی ) از سوی نسک خانه مركزی و مركز اسناد دانشگاه تهران به گروه ملی خاطر جهانی شناسانده شد و در بهمن ماه 1388 تازی (2010 ترسایی ) در فهرست خاطر جهانی ايران به نگارش رسيد.

▫️مخزن الاسرار
از نمونه‌های بارز ادبیات آموزشی در زبان پارسی است. در حدود ۲۲۶۰ بیت مشتمل بر ۲۰ نوشتاردر اخلاق و مواعظ و حکمت. در حوالی سال ۵۷۰ تازی به پایان رسیده است.

▫️خسرو و شیرین
در ۶۵۰۰ بیت، که به سال ۵۷۶ تازی نظمش پایان گرفته‌است.

▫️لیلی و مجنون
منظومه‌ای یگانه در ۴۷۰۰ بیت. نظم این مثنوی به سال ۵۸۸ تازی به پایان رسیده‌است.

▫️هفت پیکر
در ۵۱۳۶ بیت، در سرگذشت افسانه‌ای بهرام گور

▫️اسکندرنامه
در ۱۰۵۰۰ بیت، مشتمل بر دو بخش شرفنامه و اقبالنامه که در حوالی سال ۶۰۰ به اتمام رسیده‌است.

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#پیمان_نوین
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

از گوزِ گاوِ تخریب گر تا سلاحِ مَموش !!!

#گلوبالیست
#چپ_هرگز_نفهمید

بیستم #اسفند ماه سالروز جاودانه گی اندیشمند #ایرانی ، #احمد_کسروی تبریزی است .
یاد و نامش جاودان 🌹

" فرض را بر این بگذارید که تمامی کارمندان زحمتکش شهرداری از همین امروز به مدت
یک ماه دست از کار بکشند و اعتصاب کنند، چه اتفاقی می افتد؟
تمامی شهرها را زباله و کثافت بر میدارد و...
اگر از همین امروز به مدت یک ماه تمامی پزشکان، جراحان و پرستاران اعتصاب کنند
فاجعه ای انسانی به بار خواهدآمد که حتی تصورش پشت آدمی را به لرزه میاورد
یا حتی ارتشیان اگر بمدت یکماه مرزها را رها کرده و به خانه هایشان بازکردند،
نانوا ها، لوله کش ها، سیم کش ها، مخابرات، شرکت نفت، گاز و …
حال به این فکر کنید که اگر آخوندها و امام جمعه ها به مدت یکماه که هیچ، یک سال هم کم است
به صورت مادام العمر دست به اعتصاب بزنند... آیا اتفاقی می افتد!؟
آیا آبی از آب تکان می خورد!!!؟
همین که اعلام اعتصاب کنند و دست از خر کردن خلق خدا بشورند، دیگر از دروغ و نفاق و منبر،
شب اول قبر و نکیر و منکر و مهملات و موهومات و غول آسمانی خبری نخواهد بود
و آن زمان چقدر دنیا زیبا میشود ...
نفس کشیدن در آن فضا تماشایی خواهد بود "

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی

پیامهای هم میهنان از درون مرز و فراخوان برای برگزاری هرچه باشکوه تر جشن سوری و همبستگی برای رستاخیز میهنی با فریاد " جاویدشاه "

در این هنگامه تاریخی که دیوان و ددان جهانی گریبان یکدیگر را گرفته اند ما ایرانیان میبایست از این مجال ارزشمند بهره جوییم و با سازماندهی های محلی خود را برای برگزاری یک #چهارشنبه_سوری باشکوه و کاملا ایرانی و بدون مواد آتشزا و ترقه با فریاد های "جاویدشاه " و " #رضاشاه_روحت_شاد " ، یک #رستاخیز_میهنی #ضحاک کش را رقم بزنیم و #ایران را بازپس بگیریم .

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#پیمان_نوین
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

بیستم #اسفند ماه ، #روز_جاوید بر همه #ایرانیان همایون باد .

ائیرینیم خورنو یزمیده

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

بیستم اسفندماه روز جاوید
👇🏻

#روز_جاوید یکی از کهن‌ترین آیین‌هایی #ایرانی است که پدران ما هر سال یک بار به نشان ارج نهادن به ایرانیایی که در راه آزادی و خودسالاری سرزمین آریایی خود جان باخته بودند برپا می‌نمودند و والاترین بزرگداشت و ارج را به جای آورده و نام جانباختگان را می‌بردند. روز جاوید از #هخامنشیان بر جای مانده است، این آیین دیرین، از سال ۱۳۲۰ تازی که شبانه کشور #ایران از سوی آرتش شوروی و بریتانیا بمباران و اشغال شد، به فرمان همایون #محمدرضا_پهلوی #آریامهر در روز ۲۰ اسفند ماه برپا می‌شود. آرمان برگزاری این آیین، بزرگداشت روان پاک سربازان از خودگذشته در راه نگاهبانی از دیهیم #شاهنشاهی ایران و خودسالاری و آبروی ملی است. در این روز بازماندگان این راد مردان و راد بانوان، کسانی که سرپرست خود را از دست داده‌اند و در این گیتی پر آشوب تنها مانده‌اند، گرد هم می‌آیند تا از آنان دلجویی شود. از ۲۲ بهمن ماه سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی، که ایران از سوی #تروریست‌ های #اسلامی و مزدوران شرق و غرب اشغال شد، آیین روز جاوید دیگر برگزار نشد. به جای آن، پیوسته هزاران تن از سران و بلندپایگان کشوری و لشکری و ایرانیان نژاده از سوی رژیم غیرقانونی اسلامی چیره شده بر کشور ایران تا به امروز تیرباران و یا به دار آویخته می‌شوند. یاد جانباختگان در راه میهن راه گرامی بداریم و هر سال در روز ۲۰ اسفند ماه روز جاوید را به یاد این بزرگ بانوان و مردان ایران، در سایه همایون محمدرضا شاه پهلوی و نیاکانمان برگزار نماییم.

شهنشاها بلند آوازه کردی نام ایران را
که گشتی چون پدر از مهر فرزند شهیدان را

توکردی شاد از تدبیر خود روح نیاکان را
که از غم وارهاندی جمله دل‌های پریشان را

نوازش کردی از مهر خداوندی یتیمان را
بدین آزادگی جاوید نامت باد در دوران

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

براستی شگفت آور است
چرا این شبه روشنفکری پلشت ، دست از سر فرهنگ و آئین #ایرانی بر نمیدارند !
چرا به آئین های ایرانی که می رسد این شبه روشنفکران اکثرا #چپ و یا دستکم چپ اندیش و جو گیر ، چوب تر حقوق بشر و حشر و حقوق حیوان و زیست بوم شان را بر تن فرهنگ در اسارت گرفته شدهٔ #ایران اشغالی مان میکوبند !
آقا بروید برای کشتار بوقلمون های روز شکرگذاری و یا نابودی سد ها میلیون درخت کاج ، در شب سال نوی مسیحی بگویید !!
بروید از کشتار میلیون ها گوسفند و گاو و شتر در روز عید اهریمنی قربان بگویید .
بروید برای آنها قُمپوز روشنفکری تان را در کنید .
براستی عجب گرفتاری شدیم .

حال بماند که فلسفه ماهی نوروز به دوران قاجار برمی گردد زیرا که ماهی در تازی سَمَک میشود و نیز بر پایه سنت ، #ایرانیان همین ماهی #سفره_هفت_سین را در روز پایانی نوروز و پس از #سیزده_به_در ، در نهرها و یا استخرها زنده رها سازی میکنند و ماهی قرمز را با هدف کشتار بر سر سفره هفت سین نمی گذارند .

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

امسال چهارشنبه سوری برابر است با ۲۴اسفند زادروز رضاشاه بزرگ...
بنابراین روزی ورجاوند و ملی ست برای یک قیام ملی بر علیه جمهوری اشغالگر اسلامی

دیدار ما "چهارشنبه سوری" کف خیابان های ایران

پاینده ایران جاویدشاه

مراج M.O.P

ویدئو #چهارشنبه_سوری از گروه ما "اِم او پی".
https://youtu.be/TTmdVd_yS48

پیتر چلکوفسکی (ایرانشناس لهستانی‌تبار) از باشندگی در جشن های دو هزار و پانسد ساله شاهنشاهی ایران می گوید و اشک میریزد .
چه غرور آفرین است .

آریامهر که هماره روانشان شاد باد ، نیک آگاه بودند که برای پدافند از کیان میهنی میبایست که فرهنگ و تاریخ #ایرانزمین را زنده نگاه داشت و ایرانگرایی را سرلوحه کشورداری قرار داد .
آرمانی ورجاوند که #پهلوی ایرانساز ، پایه های حکومت شاهنشاهی را همچون نیاکان مان بر آن استوار کرده بود .
از آنسوی #چپ اهریمن سرشت ، همیستار ( مخالف ) با آرمان #ایرانگرایی و ستیز با کیان #ایرانزمین ، کیستی #ایرانشهر را نشانه گرفته .

درود به روان پاک همایون شاهنشاه آریامهر
یاد و نام ورجاوند ایشان جاودان باد .

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

پیامهای هم میهنان از درون مرز و فراخوان برای برگزاری هرچه باشکوه تر جشن سوری و همبستگی برای رستاخیز میهنی با فریاد " جاویدشاه "

#چهارشنبه_سوری امسال را که برابر شده با بیست و چهارم #اسفند ماه زادروز پدر ایران نوین #رضاشاه_بزرگ میبایست باشکوه و ایرانی برگزار کنیم .
مسیر پیکار میبایست هم امتداد با #قیام_پاسارگاد و فریاد های " جاویدشاه " و قیام های آبان نود و شش و دیماه نود و هشت با فریاد های #رضاشاه_روحت_شاد باشد تا شب آریایی سوری را به آغازی بر پایان ضحاک دگرگون کنیم .

از هم اکنون بایست سازماندهی های محلی را آغاز کنیم .

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

پیامهای هم میهنان از درون مرز و فراخوان برای برگزاری هرچه باشکوه تر جشن سوری و همبستگی برای رستاخیز میهنی با فریاد " جاویدشاه "

#چهارشنبه_سوری امسال با یک همازوری و همبستگی میهنی در یک #رستاخیز میهنی میتواند نقطه پایان ارتجاع سرخ و سیاه و پایان اشغال ایرانزمین باشد .

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

نه شرقی نه غربی شان تنها برای فریب و اشغال ایرانزمین بود ولی امروز همین #دموکراسی #اسلامی ، بی گمان بدون پشتیبانی شرق و غرب ثانیه ای دگر نمی تواند به حیات ننگین خودش ادامه بدهد !
این عمله هایِ عمامه دارِ کمونیست ، جمهوری عبری -عربی - مارکسیستی ، ایرانزمین را جولانگاه گرگان و شغالان انیرانی کرده اند تا از ایرانی گری با دهشمندی و رواداری هیچ نماند .

خبر : بانوی ورزشکار #مهسا_کمالی بدلیل نبشته شدن شعار بر پاد جنگ زیر پیراهنش ، به کمیته مثلا انضباطی جیره خوران #ضحاک فراخوانده شد !

نوکری هم مگر شاخ و دم دارد !!؟
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

نابودی پوتین و تضعیف روسیه،۱۰۰٪ در راستای منافع ملی و به نفع ایرانگرایان و براندازان رژیم ضحاک است.
ما در آینده میبایست تمام این قرارداد ها و معاهدات و غیره را لغو کنیم، بنابراین یکی از بزرگترین دشمنان ایران و حامیان رژیم ضحاک نابود شود بسیار نیک است.
بجز این گفتمان، هر گفتمانی در راستای حمایت از رژیم ضحاک و نوکری الترالیبرایسم جهانی میباشد، که آنان خود حامی و نگه دارنده رژیم ضحاک هستند و خواهند بود.

حال پوتین نابود شود و یا نشود؟
روسیه تضعیف شود و یا نشود؟

تو خود حدیث مفصل بخوان از این شهرآشوب!

خرد به ز هر چه ایزد بداد

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
🔥
💎

۲۱ اسپند ماه
فرخنده زادروز 🌸 ، شاهدخت فرحناز پهلوی ، بر ایشان و خاندان ایرانساز پهلوی و همه مردم ایران خجسته و همایون باد .

شاهدخت فرحناز پهلوی در روز ۲۱ اسفند ماه ۱۳۴۱ در #تهران کاخ سعدآباد چشم به دنیا گشودند.

شاهدخت فرحناز #پهلوی در مدرسه نیاوران دبستان و دبیرستان را پشت سر گذاشتند. در سال ۲۵۳۷ شاهنشاهی به سبب آشوبی که اسلامیون و کمونیست‌ها در ایران بر پا کردند، ناچار به ترک میهن خود #ایران شدند. در سال ۲۵۳۸ شاهنشاهی در دبیرستان استر واکر در سیمزبری ایالت کانتیکات نامنویسی کردند. در سال‌های ۲۵۳۹ و ۲۵۴۰ شاهنشاهی در مدرسه آمریکایی قاهره دیپلم خود را دریافت کردند.

شاهدخت فرحناز پهلوی از نوجوانی از کنشگران نیکوکاری بودند و در آیین‌های گوناگون سازمان‌های خیریه شرکت می‌جستند و با این گرایش لیسانس خود را در رشته علوم اجتماعی از بنینگن کالج در ایالت ورمانت گرفتند. والاحضرت شاهدخت فرحناز پهلوی در سال ۲۵۴۹ شاهنشاهی برابر با ۱۳۶۹ خورشیدی در رشته مددکاری اجتماعی روانشناسی کودک فوق لیسانس گرفتند.

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی

🔸سنگ‌نگاره بانوی ایلامی

سنگ‌نگاره بانوی ایلامی و ندیمه از یادگارهای باستانی دوره ایلام است. بر روی این سنگ نگاره نقش زنی ایلامی وجود دارد که در حال نخ‌ریسی است و موهایش را به زیبایی آراسته و ندیمه اش او را باد می‌زند. زن ایلامی بر روی چهار پایه‌ای نشسته و سرگرم نخ ریسی است، جلوی او هم میزی با بشقاب غذا (ماهی سرخ شده) قرار دارد. این اثر با ارزش در موزه لوور پاریس نگاهداری می‌شود. تاریخ ساخت این سنگ‌نگاره سده هفتم و هشتم پیش از زادروز می‌باشد. این اثر تاریخی در پیوند به دوران ایلامیان است و در دامنه #شوش یافته شده‌است.

دل جهان است ایرانشهر 🔥

پاینده ایران
#جاویدشاه
#رنسانس_ایرانی
#پیمان_نوین

🔥
💎

نگاهی ژرف داشته باشیم به تاریخچه تنگ ماهی بر سر سفره های #هفت_سین و ماهی کوچولوی نازنازی
این نبشتار مهند را با ریزبینی بخوانید ..!

نوروز 💐 و ماهی 🐟 :
چرا در پایان سال ماهی را که در فرهنگ ما استوار کننده هستی است میکشیم و میخوریم و سال نو را با نگاه به ماهی زنده آغاز میکنیم؟
ماهی های قرمز و دوست داشتنی، در آبگیرِ خانه ها، نه تنها زیبا، بلکه برای ما و بوم زیست هم سودمند هم بودند. آبهای راکد در آب انبارها و آبگیرها (حوضها) را پالایش میکردند تا پاک بمانند و ماندگار شوند. همچنین جانوران آبزی ریزِ و تخم پشه های آزار رسان در آبگیر (حوض) خانه ها را میخوردند که با کاهش آنها، بتوانیم در تابستان، با آسایش، زیر آسمان پر ستاره بخوابیم. برخی، برای درمانِ بیماریِ "یَرَقان"، ماهی های ریز و زرد رنگ یا قهوه ای قناتها را، زنده و نجویده میخوردند. ولی کسی ماهی های خانگی را نمی خورد. در آخرین روزهای زمستان، بچه ماهی های قرمز تازه به دنیا آمده را به خانه می آوردیم که در سرما نمانند. سپس، دو یا چند ماهی قرمز را درون تُنگ یا کاسه بلورین، بر خوان نوروزی (بر سفره هفت سین)، کنار سبزه، آینه و شمع می گذاردیم و پس از سیزده به در، هنگامی که دیگر هوا برای بچه ماهی ها سرد نبود، آنها را به آبگیرها باز می گرداندیم تا پایدار بمانند و افزون شوند. در کودکی ام، برای من، این میهمانِ قرمز کوچکِ آسمانی، یادآورِ شادیِ جشن نوروز و نو شدن پوشش و کفشهایم بود.
بخشی از سنگ کنده شکسته ای که از نزدیک دو هزار و هفتصد- هشتصد سال پیش در شوش به جا مانده و اکنون در موزه لوور است. نگاره بانویی با پوشش فاخر که بر کرسی نشسته، نخ میریسد و ماهی بزرگی روی میز در برابرش جای دارد، زن خدمتکاری با بادبزن پشت او ایستاده. برخی این بانو را یکی از خدابانوان عیلامی میدانند.
ماهی نمادین در فرهنگ ما، ریشه ای بسیار کهن با پیامهایی شگفت آور دارد. نمادهایی که هنوز بسیاری از آنها را به کار میبریم ولی نمی شناسیم. ماهی، در اِنگارش هایِ ما (تصَورهای ما)، نه تنها نیمه آدم، نیمه جانور، در آب و روی زمین، بلکه در آسمان جای داشته، بال داشته، پرواز میکرده و خودش بال بوده. ماهی در فرهنگ ما، پیام آور پایان سرمای زمستانی و در افسانه های بومی ما نمادی بوده از پری دریایی و در باورهایمان، باشنده ای (موجودی) مینوی و آسمانی. تندیس کوچک ماهی با سرشت استخوان، از نزدیک هفت هزار و پانصد سال پیش در زیورهای مردم شوش جای داشته و نمیدانیم چرا.
زیور و افسون (طلسم) پنج هزار ساله، به ریخت پیکرک ماهی باسرشت استخوان در شوش-موزه ملی ایران
همچنین نمیدانیم چرا از شش هزار سال پیش نگاره نمادین ماهی های چرخنده به دور یک کانون یا یک گیاه در درون و بیرون آوندهای (ظرفهای) سفالین شرق تا غرب این سرزمین، در زیستگاه های کوهستانی، کویری و کنار دریا جای داشته اند. از آن زمان تا کنون، نه تنها در روزگار مغولها بلکه هنوز در سفالهای صنایع دستی شهرضا و در فرشهایمان چنین نگاره هایی را می آفرینیم. (کسانی که نگاره های چند هزار ساله نیاکان ما در شوش، شهر سوخته، جیرفت و شهداد را نمی شناسند گمان میکنند نگاره ماهی چرخان در بشقابهای ما، پس از یورش مغولها، از هنر چینی گرته برداری و به فرهنگ ما وارد شده).
هنوز نمیدانیم نگاره های نمادین ماهی بر جامها یا تبرهای پنج هزار ساله آیینی ما (در شهداد) نماد چه بوده اند. همچنین نمیدانیم چرا شش هزار سال پیش ماهی را در کنار پهلوانان افسانه ای در شوش، سه هزار سال پیش در کنار چهره خدابانوان در لرستان نگارگری کرده و خدابانوی آبها را به ریختِ بانویی با دو دُم ماهی نمایش میداده ایم. از پانصد ششصد سال پیش تا کنون درفشهای (علمات) سوگواری حسینی را با پیکرک ماهی دولفین (که بومی خلیج فارس است) در هم آمیخته ایم. اینک آنکه پنج شش هزار سال پیش، در میانرودان، ماهی نماد اِآ (EA) خدای بزرگ دانایی و آبهای شیرین بوده (این خدا زن نبوده). روزگاری مصریان، پیکرک طلسم گونه ماهی را برای پیشگیری از مرگ کودکان در آب، به گیسوان فرزندانشان می آویختند و نگاره ماهی را روی بدن آنان خالکوبی میکرده اند. ولی گمان ندارم در ایران چنین بوده.

از کودکی، افسونهایی (طلسمهایی) دیده بودم با نگاره ماهی، برای دورکردن پلیدی و زنده و پاک نگهداشتن دارنده آن. در بزرگسالی دانستم در دین زرتشت واژگون بر فرهنگ مردم میانرودان و هندوستان، باور داشته ایم که "اورمزد" برای جاودانگیِ مردمان در پایان جهان، گیاهی به نام "هوم سپید" را آفریده و اهریمن "وزغی" (قورباغه ای) را برای نابودی ریشه های آن گیاه بگمارده. آنگاه، "اهورامزدا" دو ماهیِ مینوی آفریده تا گردِ ریشهِ این درختّ زندگی بخش و جاودانگی بگَردند و آنرا از آسیبِ وزغِ اهریمنی دور بدارند. این ماهیان (چرنده به دور ریشه سرور گیاهان)، "کَرَ ماهی" (kara) نامیده میشوند. هرگز به هوش نبودم که از سه هزار سال پیش، ماهیِ نمادین را نگهبان زندگی و دور نگهدارنده اهریمنیان نیز میدانسته ایم.
در دین زرتشت ماهی یکی از پنج نمودِ گیتایی (مادی) امشاسپند"وَهومَه/بهمن" بوده. این امشاسپند نماد شادی، دانایی و آورنده اندیشه نیک مردمان، راهبر آنان به سوی آفریدگار و خوش آمد گوی روان پارسایان پس از مرگ دانسته شده. دومین روز فروردین به نام امشاسپند "وَهومَه/بهمن" است. همچنین در افسانه های ما در جایگاه شهریارِ دریاها و آگاه از رازهای نهان هستی بوده و به درستی نمیدانم از چه زمان در فرهنگ ما، نمادِ ارزشمندِ پیوستن به فرهود (حق) و یگانه شدن با آن گشته. پس از اسلام، ماهی در فرهنگ درویشیِ ما، شاید با نگرش به حکمت خسروانی، نمادِ جانِ شیفتگان الهی و رهروانِ پیوسته به فرهود (حق) دانسته شده که به دریای بی کرانِ عشق و پاکی پیوسته اند، از رازهای نهان آگاه گردیده، آبِ روان از بی مکان مینوشند و در آبِ دریایِ زندگی بخش جاودان می مانند.
از زمانهای دور، ماهیِ نمادین، نزد ما جایگاهی بسار بلند داشته و تا چند سال پیش، آنرا استوار کنندهِ همهِ هستی میدانسته ایم. ماهی، نگهدارندهِ گاوی بوده که زمین بر پشتش یا شاخهایش جای داشته و خود در آب و آب بر باد جای داشته و پس از اسلام، بر بال یک فرشته جای گرفته و بی گمان در سرنوشت گاهنامه ها و گردش سال و نوروز کارساز بوده.
هنگام جشن نوروز، آخرین خوراکمان در سال کهنه، سبزی پلو با ماهی دریا یا رودخانه بوده. در پایان سال ماهی را میکشتیم و میخوردیم، ولی سال نو را با نگاه به ماهی زنده آغاز میکردیم. در کودکی، سبزی پلو ماهی پایان سال را خوراکی خوشمزه و کمیاب میدانستم، هر چند یکبار تیغ ماهی در گلویم گیر کرد!!!. نمیدانستم خوردنِ این خوراک در پایان سال، یک آیین بوده و هنوز پابرجا است. آیینی که بسیاری از ما، سالیانه، در گستره بزرگی از ایران فرهنگی، همزمان، در خانه های خود بر پا میکردیم و شوندِ (سبب) یکپارچگی و همبستگی همه ما بوده. بسیاری از ما چنانچه در کویر (نزدیک قنات)، کوهستان (نزدیک رودخانه) یا کنار دریا زندگی می کردیم و هر روز ماهی می خوریم یا تمام سال نمی توانستیم ماهی بخوریم، آخرین خوراکمان در پایان سال، یا نخستین خوراکمان در آغاز سال نو، سبزی پلو با ماهی بود. (امروزه گروهی از زرتشتیان روز دوم فروردین ماهی میخورند که روز امشاسپند "وَهومَه/بهمن" با نمود گستایی ماهی است). چنانچه دسترسی به ماهی تازه نداشتیم ماهی دودی یا نمک سود میخوردیم. کوکو سبزی، دلمه و آش سبزی نیز از خوراک های ویژه آیین جشن نوروز در بخشهایی از این سرزمین بودند. شوربختانه، امروزه، فلسفه و درونمایه این آیین فراگیر و چندین لایه در پبوند با ماهی و سبزی را به درستی به یاد نداریم.
به دید من، جشن نوروز در پیوند با گیاه در بوم زیست (طبیعت) و آمیخته ای است از چندین باور و افسانه (اسطوره) از چرخه کیهانی، آفرینش هستی، مرگ و زندگی، آغاز و پایان جهان، ارزشهای مردمی و آیینهایی برای زندگی در گیتی و دنیای پس از مرگ، که از روزگار بسیار کهن تا کنون، با دگرگونیهای فرهنگی ما هماهنگ گشته ولی برخی بنیادهای آن در این سرزمین پایدار مانده.
به گفته پیشینیان ما (همچون بیرونی، فردوسی، خیام و دیگران)، جشن نوروز، یادبودِ سالگردِ برتخت نشستنِ سر نمونه شهریاریِ دادگرانه و آرمانیِ جمشید از خاندان پیشدادی، پیش از زرتشت در این سرزمین است. جمشید، به یاری "فَرّ کیانی"، برپا کننده آیینِ "داد"، آموزنده فن و دانش، نرم کننده آهن و آورنده هنرهای بسیار، همچنین افزاینده آب و گیاه و پايه گذار شهر نشینی، آبادانی و دادگری بوده. این شهریار، بر دیوان و اهريمنان پیروز گشته و خشكسالی، مرگ، بيماری، رشک، خشم، آز و زیاده روی را مهار کرده بود. در روزگار شهریاری او مردمان با دادگری، میانهِ رَوی و ترازمندی، در آرامش، با شادی و تند رستی و بی مرگی می زیسته اند. برگزاری این آیین میتوانسته هر روزی از سال باشد، ولی همزمان کردن آن با جشن آغاز بهار که شب و روز با هم برابراند و هوا نه سرد است نه گرم، برای نمایش میانه گرایی (اعتدال) در دوران افسانه ای شهریاری جمشید بوده، روزگاری که نه بادِ گرم می وزیده نه بادِ سرد، نه مرگ بوده نه درد.