رنسانس ایرانی🌱IRCF

ایران زمین، سرزمین ایزدان نامیرا

بی گمان اهورامزدا، ایزد ایزدان در باورهای نیاکانمان جایگاه بسیار سترگ داشته است. زرتشت اسپنتمان هورمزد را خدایی بی همتا میداند و او را ستایش میکند. از اهورامزدا سپاسگزار است که که به او خردورزی را آموخت و اندیشیدن را در وجودش نهاد.
بخاطر داشته باشیم که پیش از پیام آور بزرگ همه دوران، زرتشت اسپنتمان، ایران زمین سرزمین ایزدان بوده است. برای نمونه میترا ایزد نامیرایی که در بین مردمان آریایی جایگاهی بس مهم داشته است که اندیشه و نام او در سراسر هندوستان و فلات ایران و اروپا و آفریقا گسترش داشته است. میترا ایزد مهر و دوستی و پیمان بوده است و پیش از دئنا زرتشت اسپنتمان آیین مهر و یا مهر پرستی گیتی را فراگرفته بوده است. همچنین ایزد اَردَویسور آناهیتا (ardwisarā Anāhitā) که ایزد مردمان آریایی در هندوستان، فلات ایران زمین تا کرانه های دریای مدیترانه بوده است. او ایزد آبهای روان است و نگهدارنده رودها و دریاهاست، او مادر تمام دانشهای بشری در تمام دورانهاست.
ایزد بهرام که جنگاوری و دلاوری را بهمراه داشت و یا ایزد وایو که ایزدی دوچهره از خوب و بد است هم مهربان و هم ویرانگر.
ایران زمین سرزمین اندیشه ها که سرآغاز فلسفه از آن رویش یافت و جهان گستر شد، تا بدانجا که فیلسوف نامدار یونانی، پلاتون (افلاطون) خود را شاگرد ایزدان ایران زمین میداند و زرتشت بزرگ را استاد بزرگ همه دوران.
در این سرزمین اهورایی از پیشدادیان و کیانیان تا به شاهان و شاهنشهان ایران زمین، ایزدان ایرانی هماره نگاهبان خاک و خون و اندیشه و خرد ایرانی بوده و هستند. در واقع هر ایزدی نیرویی از خرد و اندیشه است که بواسطه آن اندیشه، مردمان را به نیکی و بهی دعوت میکند. همه اش خوبی، همه اش روشنایی، همه اش نو، همه اش آتش.
در چنین سرزمینی با چنین مردمان خردگرایی بوده است که زرتشت و کوروش و داریوش و مهرداد و پاپک و انوشیروان و نادر و رضاشاه و شاهنشاه آریامهر.... رشد کرده و هماره رشد خواهند کرد.
زرتشت بزرگ با توجه به خرد نابی که داشت، دست به یک همگون سازی در دئنای ایرانی زد و با جمع آوری ایزدان ایران زمین، ایزدان ناب نامیرا، آنان را دسته بندی و اهورامزدا را ایزد ایزدان نامید. او در اوج قدرت ایمانی، هیچ ایزد دیگری را از بین نبرد و با تمام ایزدان سازگاری داشت. این یکی از ویژگی های بهی او بود که نامش را برای همیشه جاودان کرده است. او تجلی تمام ایزدان را در اهورامزدا جمع کرد.
هر ایزدی یک اندیشه را راهبری و نمایان میساخت، هر ایزدی یک روز و یک فصلی را تجلی می بخشید و برای همین است که نام زرتشت اسپنتمان در اوج و قله اندیشه دیالکتیک و خردگرایی جهان میدرخشد. او فصلها را لازم و ملزوم یکدیگر میدانست و همه اش را نیک برای زیست بوم و حیات بشری، بخاطر همین است که برای هر دوره و فصلی جشن و شادی برقرار می شد و مردمان در کنار هم پیوندهای اجتماعی خود را قدرتمند میکردند و باهم هماره همازور بودند. برای همین هر ایزدی تکامل بخش ایزدان دیگر در اندیشه و خرد ایران میباشد و این اندیشه دیالکتیک ایرانی که زرتشت بزرگ آنرا تجلی بخشید و به اجرا گذاشت پایه ای استوار برای کشورداری در دورانهای متفاوت پیش از تازش تازیان بود، و بر همین پایه اندیشه ای (خردگرا، دیالکتیک) بود که ایرانشهر دل جهان شد.
ایرانشهر قدرتمند، دهشمند، خردگرا، روادار، شادزیست و آبادگر، دادگر و در نبردی همیشگی با اهریمن و دروج (دروغ). این ویژگی ها و اندیشه ها بود که مردمان سراسر جهان را بگرد ایران زمین و شاهنشاهی خود جمع کرد و برای دورانهای بسیار دور و دراز حکمرانی ایران زمین را در جهان تثبت کرد.
بعدها، در دوران روشنگری اروپا بود که اندیشمندانی بمانند هگل این اندیشه را پایه ساختاری غرب کردند و بر همین پایه هم بود که غرب چنین پیشرفتی پیدا کرد. ناگفته نماند که از پلاتون و سقراط تا هگل دیالکتیک ایران زمین یکی از بحث برانگیزترین بنیادهای اندیشه و فلسفه در جهان برای تمام دورانها بوده است.
اندیشه یکتا پرستی، اندیشه ای اهریمنی میباشد که در مذاهب ابراهیمی کاملا مشهود است. بر همین پایه است که مذاهب اهریمنی سامی هماره همدیگر را رد کرده و در جدالی بی پایان بسر میبرند. (هرچند که از نگاه سیاسی، مذاهب ابراهیمی پسرعموهایی همپیمان برای نابودی ایران زمین و اندیشه ایرانی میباشند).
جدال اندیشه اهریمنی یکتاپرستی چنان است که با ظهور یهوه، او تمام خدایان پیش از خود را از بین میبرد و نابود میکند و جدالی همیشگی در این راستا بوجود میاورد. خدای عیسی، یهوه را از بین میبرد و در شام آخر یهوه تلاش میکند که خدای عیسی را که به باور مسیحیان خود عیسی است از بین ببرد (جودا)، و همچنین زمانی که الله اهریمنی نمایان شد، هم یهوه را سر برید و هم خدای عیسی را، و خود را خدای خدایان خواند و آخرین و بهترین.

649 viewsedited 20:33