رنسانس ایرانی🌱IRCF

شايد يکي از زيباترين صحنه‌هاي آميختگي عشق و حماسه در همين نبرد باشد ،در کشاکش حمله‌هاي سخت اين دو، ناگاه نقاب و کلاه جنگي از سر گلشاه به زمين مي‌افتد وحتي خصم مقابل خود (غلام دلاور) را به دام عشق خويش گرفتار مي‌سازد.
چــو ايشان به کينه بـرآويختنـــد /نشــاط و بـــلا درهــــم آميختنـد

غــلام دلاور درآمـد چـــو بـــاد /به حمـله به نزديــک گلـشاه شـــاد

بزد نيـزه اي، آمـد انــدر بــرش /بــه يک طعنه بفگندخود از ســــرش

برهنه شد آن مشـک پرتــاب اوي /پديد آمــد آن ورد و سيمـاب اوي

زميـن گشــت گلنار از روي اوي /هوا گــشت عــطار از بـــــوي اوي

بسا کس که آن روز دل خسته شد /بــه دام بـلا جـان او بستــه شـــــد

چو پيدا شد آن مـاه از زيـر ابـــر /از آن هر دو لشــکر بـــپالود صبــــر

دل دختـر از درد شـد پــر گـــره /بـــه ســر بــرفکنــد آستيـن زره

خجل گشت وز شرم گم کرد راي /شدش سسـت از خيرگي دسـت‌و‌پاي

غــلام دلاور چــو او را بــديــد /به دلش اندرون فرش غم گستـــــريد

دلش از غم عشـق شــد سوختــه /چو شمعي شــد از آتـش افروختــــه

به عشق آن پسر از پدر درگذشت /به يکبارگي سسـت و بيچاره گشـــت

چو دختر چنان سر برهنه بمانـــد /سبـک نامـه شيــر مــردي بخـــوانـد

بــزد نيـــزه و خـود را از زميـن /بــرآورد آن دخـت نسريـن سريــــن

مر آن خود را زود بر ســر نهــاد /تو گفتي که مه بـر سـر افسـر نهــــاد

التماسهاي عاشقانه پسر ربيع و عتاب و تمسخر گلشاه ادامه مي‌يابد ومجدداً جنگ سخت آن دو آغاز ميشود
.
پس از پايان يافتن اين جنگ و جدالها، ورقه قصد ازدواج با گلشاه را دارد اما هيچ مال و بضاعتي در بساط ندارد. از طرفي آوازه زيبايي گلشاه، بزرگان قبايل مختلف را با مال و جاه فراوان به خواستگاري وي مي‌کشاند. پدر گلشاه که فريفته مال و ثروت است ازدواج ورقه را مشروط به تحصيل مال و مقام مي‌کند و ورقه براي اين منظور پس از وداعي غم‌انگيز با گلشاه که از قسمتهاي غنايي قصه است روانه يمن مي‌شود تا از پادشاه آنجا که دايي وي مي‌باشد استمداد جويد. درهمان زمان شاهان بحرين و عدن به يمن حمله و دايي وي را اسير کرده بودند. ورقه وارد يمن شده، هزار سوار رشيد انتخاب مي‌کند و به مقابله با دشمن مي‌شتابد. او درجنگي تن به تن 63 نفر از حريفان را کشته، با حمله همه جانبه به سپاه پنجاه‌هزار نفري عدن و بحرين آنان را شکست مي‌دهد و دايي خود را آزاد مي‌سازد

يکي حمـله آورد چــون شـــير نــر /بــه نيزه همي جسـت بـر وي ظــــفر
سبک ورقه بگرفت رمحش به چنــگ /ســوار عـــرب ورقــه شيــر مــــرد
بزد نيـزه بــر مــرد لشــکر شکــــر /زکيـن دل آمــد بــه بــــازوش بـــر
دو بازوش بر هر دو پهلـو بــدوخت /چو برخاست آن زخم جانش بسـوخت
ســوار دگـر صفــدر و کينـه خــواه /بــرون زد ستــور از ميــــان سپــــاه
درآمــد بــدو ورقـه بــر ســـان دود /گرفتـش کمــر وز فــــرس در ربــود
ميان مصاف انــدر آن خشـم و کيـن /بــه بــالا بــرآورد و زد بــر زميـــن...
...ز پنجم بــه نيــزه جــدا کــرد جــان /ز ششـــم بــه شمشــير بستـــد روان
ز هفت و ز هشـت و ز نـه در گذشـت /همي گشت تـا دشت پر کشته گشـــت
همــي کشــت تــا از سپــاه عــــدن /به شمشير کم کــرد شســت وسـه تـن
نيارســـت ديگــر کــس آمـد بــرش /ز هــول ســـر نيـــزه و خنجرش

بعد از اين جنگ و پيروزي، ورقه با اموال بسيار به سوي قبيله خود رهسپار مي‌شود؛ غافل از اين که پدر و مادر گلشاه با حيله و ناجوانمردي و با اين دروغ که ورقه مرده است، دختر را به همسري شاه شام درآورده‌اند
بالاخره ورقه از مکر عمو واقف مي‌شود و راه شام را در پيش مي‌گيرد. در نزديکي شام به کمين چهل دزد مي‌افتد و پس از کشتن سي تن از آنها، با وجود زخمهاي فراواني که برداشته، خود را به کنار چشمه‌اي رسانده بيهوش مي‌گردد. شاه شام هنگام عبور، دلش به حال وي مي‌سوزد و او را به قصر برده به درمانش مي‌پردازد.
بعد از ماجراهايي گلشاه، همسر شاه به وجود ورقه در قصر پي مي‌برد و به ملاقات او مي‌رود و هر دو بي‌تاب و بيهوش مي‌شوند.
شاه شام با شناختن ورقه، از او دلجويي مي‌کند و گلشاه و ورقه را با هم تنها مي‌گذارد تا غم‌گسار يکديگر باشند و خود پنهاني آنها را زير نظر مي‌گيرد.
نمونه زيبا و با شکوه عشق عاطفي و عشق پاک وعفيف دو دلداده در اين قسمت نمايان است که هرگز پا از گليم خويش درازتر نکردند و فکر ناصوا‌ب به خود راه ندادند. تمايز اين عشق عاطفي با عشقهاي هوس‌آميز از همين موارد آشکار مي‌گردد.

به هر حال بعد از چند روز، ورقه از شاه شام اجازه رفتن مي ‌گيرد و به گلشاه هم مي‌گويد که:

نگردم همي سير از روي تو /همي شرم دارم من از شوي تو

252 views18:24