رنسانس ایرانی🌱IRCF

نر و ماده‌ی دلیجه‌های کوچک را از رنگ آن‌ها می‌توان شناخت. گردن و دُم نرها پَرهای آبی دارد و خاکستری. رنگ روتنه‌ی آن‌ها هم با ماده‌ها تفاوت دارد و بلوطی‌رنگ است. سر و پشت نرها، خاکستری و آبی است. باز اگر بخواهیم جدایی این دو جنس را بدانیم باید به شکم نرها اشاره کرد که به رنگ صورتی است. ماده‌ها شکم کم‌رنگ‌تری دارند و پشت سرشان قهوه‌ای‌رنگ است. اما گِردی دور چشم‌های هر دو زرد روشن است. پاهای باریک دلیجه‌های کوچک رنگی روشن دارد؛ شاید زرد، شاید هم نارنجی. ماده‌ها در زمان زادآوری 3 تا 6 تخم می‌گذارند.
اما آشیانه‌سازی دلیجه‌های کوچک تا اندازه‌ای گوناگون از پرنده‌های همسان دیگر است. آشیانه‌ی آن‌ها ساختار و طرح هندسی ندارد. یا در شکاف صخره‌ها زادآوری می‌کنند و با کبوترها و گنجشک‌ها همراه می‌شوند، یا در شکاف دیوارهای بلند. در این زمان، کوششی برای شکل دادن به آشیانه‌ی خود نمی‌کنند. تا آن اندازه که می‌توان گفت دلیجه‌های کوچک لانه‌ساز نیستند. به جای دردسر لانه‌سازی، گوشه و کنار زمین‌های صخره‌ای، یا دره‌های تنگ و دامنه‌ی کوه‌ها را برای بیتوته کردن و ماندن، برمی‌گزینند. این را نباید از تنبلی آن‌ها دانست. پرنده‌ای با آن جست‌و‌خیز و هیاهو، تنبل نیست. نیازی به لانه‌سازی پُر شاخ و برگ نمی‌بیند. تنها می‌خواهد جایی که زندگی می‌کند کنار زمین‌های باز و فراخ باشد تا آسوده‌تر شکار کند و خوراکش را به دست بیاورد. این از ویژگی‌های دلیجه کوچک است که در فضاهای باز و گسترده شکار کند.
خوراک دلیجه‌های کوچک از حشراتی است که پروازکنان از کنار او می‌گذرند. خزندگان و جوندگان کوچک از پنجه‌های نیرومند دلیجه‌ی کوچک رهایی ندارند. موش‌ها هم از دست دلیجه ‌ا نمی‌دانند به کجا پناه ببرند. اما خود دلیجه‌ها از دست گربه‌های اهلی آسایش ندارند. چرخه‌ی زندگی این گونه است و هر موجود زنده‌ای برای بقا و ماندگاری خود کوشش می‌کند.
با این همه، انسان‌ها فریبکارتر هستند. شکارچیان، دلیجه‌های کوچک را زنده‌گیری می‌کنند تا طعمه‌ای برای گرفتن پرندگان شکاری باشند. ترفند و حیله‌گری از این بیش‌تر؟
دلیجه‌های کوچک در شمار گونه‌های آسیب‌پذیر حیات وحش جای گرفته‌اند. کاهش 30 درصدی شمار آن‌ها در 10 سال گذشته (ویکی پدیا) بسیار نگران کننده است. آنچه بیش از همه به دلیجه‌های کوچک آسیب زده است استفاده‌ی بی‌اندازه‌ی انسان از حشره‌کش‌ها است و نیز ویران کردن زیست‌بوم آن‌ها. داد، از دست انسان!
در دهه‌ی 50 خورشیدی نشان دلیجه‌های کوچک را در البرز، جنوب خاوری دریای کاسپین، شمال خراسان و باختر زاگرس می‌شد گرفت. جوجه‌آوری آن‌ها تا زیست‌بوم مرکزی فارس نیز ادامه داشت. اکنون حال‌وروز دلیجه‌های کوچک به آن خوبی نیست و زیستگاه‌شان کوچک شده است؛ همانند جثه‌های‌شان که ریز و کوچک است.

📌نوشتارها و جستارهای بیشتر در تارنمای رسمی جنبش :
https://iircf.com

دل جهان است ایرانشهر 🔥
پاینده ایران🔥
#جاویدشاه💎
#فیروز_جامگان 💎
#رنسانس_ایرانی 🌱

ImgBB

Iranian-Renaissance

Image Iranian-Renaissance hosted in ImgBB

201 views09:31