یادداشت شخصی از سال 1327ق
بلادی که از بدو سلطنت قاجاریه تاکنون از ایران جدا شده بدست کفار افتاده از قرار ذیل است:
قفقاز، شروانات، بلاد ترکستان، بحر خزر، هرات، افغانستان، بلوچستان، بحرین، مسقط، غالب جزایر فارس، عراق عرب، ترکستان. باقی ایران هم ....

القابی که به جهت پادشاهان صفویه حسب الامر الاعلی نوشته شده که در توحید خانه مبارکه، ذاکرین در اثناء ذکر بدان مواظبت نمایند.

شاه اسماعیل انار الله برهانه را «نواب خاقان سلیمان شان کشورستانی»
شاه طهماسب علیه الرحمه و الرضوان را «نواب جمجاه جنت مکان علیین آشیان»
شاه سلطان محمد را «نواب سکندر شانی»
شاهزاده والاتبار سلطان حمزه میرزا را «نواب جهانبانی»
شاه عباس ماضی طاب ثراه را «نواب گیتی ستان فردوس مکانی»
شاه والاجاه شاه صفی نور الله مرقده را «[نواب] خاقان رضوان مکان»
شاه عباس ثانی انار الله برهانه را «نواب خاقان خلد آشیان صاحبقرانی»
شاه سلیمان صفوی موسوی بهادرخان را «نواب طوبی آشیان»
[ساخته وحید قزوینی]

ای که گفتی مرو اندر پی خون خواره خویش
با کسی گوی که در دست عنانی دارد
عشق داغیست که تا مرگ نیاید نرود
هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد
سعدیا کشتی از این موج به در نتوان برد
که نه بحریست محبت که کرانی دارد

خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد
همیشه سر به گریبان ماتمی دارد
تو مرد صحبت دل نیستی، چه می دانی
که سر به جیب کشیدن چه عالمی دارد
اگر چه ملک عدم کم عمارت افتاده است
غریب دامن صحرای خرمی دارد
مکن ز رزق شکایت که کعبه با آن قدر
ز تلخ و شور همین آب زمزمی دارد
هزار جان مقدس فدای تیغ تو باد
که در گشایش دلها عجب دمی دارد!..
تو محو عالم فکر خودی، نمی دانی
که فکر صائب ما نیز عالمی دارد
صائب
حررها عبدالله 1114

جناب آقای عبدالکاظم علی نژاد امروز خدمت شان بودیم. حوزه فعالیت پژوهشی ایشان خوزستان و سیر تشیع در آن است.

از آثار آقای علی نژاد 👆

گزارشی از چاپ سه جلدی اخیر مغازی موسی بن عقبه «مغازی سیدنا محمد» (ص)
خبر انتشار مغازی موسی بن عقبه با عنوان «مغازی سیدنا محمد» (ص) بر اساس نسخه تازه یاب ـ احتمالا از اواخر قرن پنجم هجری ـ برای علاقه مندان به سیره نبوی خبر جالبی بود. منتخبی از این مغازی (تدوین شده توسط قاضی بن شهبه در قرن هشتم) در دست بود، که زاخائو آن را منتشر کرده بود. بعد از آن، دو بار، یکی در ایران و دیگری در مغرب (و بعد ریاض) بر اساس نقلهای باقی مانده، کتاب بازسازی و منتشر شد. اخیرا متن اصلی که در ده جزء است ـ و البته جزء اول و دوم و دهم مفقود شده ـ در سه مجلد به کوشش محمد الطبرانی در شهر فاس کشور مغرب انتشار یافت. مجلد اوّل در باره موسی بن عقبه و کتاب و نسخه است، و دو مجلد دیگر متن کتاب مغازی که همراه با تعلیقات و تخریجات فراوان منتشر شده است. قبلا مطلبی در باره موسی بن عقبه در منابع تاریخ اسلام آورده بودم. اصلاح شده آن مطالب را با گزارشی در باره این سه مجلد در اینجا تقدیم می کنم.
https://historylib.com/articles/1992/

خوابی از ملاصدرا و تعبیر آن توسط خودش
http://historylib.com/articles/1993/

در دوره صفوی، وقتی می خواستید صفحات کتاب شما گلدار باشد، اول باید می دادید این طور برای شما نقش می کشیدند، آنگاه مطالب خود را روی آن می نوشتید. گاهی خوب از آب در می آمد و گاهی خراب.

مطالب روی صفحه ای که قبلا کار نقش و نگار آن انجام شده، کتابت شده است. ظاهرا خوب در نیامده.☝️☝️☝️

گویند به من عاشق مستی هستم
گویند مرا که بت پرستی هستم
هر طایفه ای به من گمانی دارند
من دانم ودل، هرآنچه هستم هستم

کتبته لتوصیف احوالی فی کورة اصفاهان 1124 [ق]

فخر الاسلام، کشفیات علمی جدید و قوانین حقوقی غربی در قرآن

فخر الاسلام ارومیه ای، تباری آشوری داشت و از ارومیه بود. او به اسلام گروید و از طرف شاه قاجار لقب فخر الاسلام یافت. فخر الاسلام، چندین اثر در نقد مسیحیت نوشت که معروف ترین آنها انیس الاعلام و بیان الحق است. و اما در بیان الحق، فصولی در باره تطبیق کشفیات علمی جدید با مسائل قرآنی دارد. بخش دیگری از این کتاب در این باره است که قوانین حقوقی غربی در قرآن و اسلام وجود دارد. این مقاله مروری بر زندگی نامه، آثارش و نیز شرحی از این ادعاهای اوست. این مقاله در مقالات و رسالات تاریخی دفتر یازدهم منتشر شده است.
https://historylib.com/articles/1994/

https://historylib.com/articles/1995/
یک بار دیگر با نهم ربیع

در مدح سرکار سهام الدوله دام اقباله:

از تو شده اُلکه جرجان معمور
ویرانه جرجان ز تو جنات و قصور
از سطوت و صولت تو نزدیک چو دور
جز چشم بتان کسی نبیند مخمور

در دارالخلافه طهران با کمال بی پولی که در مدت عمر از آن با پول تر نبودم، به مبلغ یکصد و سی تومان این کتاب مستطاب خریداری شد. الحق گنجی است شایگان. به تاریخ سیم شهر رجب 1333 العبد مهدی الحسینی الفراهانی

عجب کتابی است. یک ایرانشناسی جامع...

ماده تاریخ عروسی ملامحمد تقی و خدیجه:

غنودند در حجله شاد و خرم
چو ملامحمد تقی و خدیجه
ز ترکیب تزویجشان حق ببخشد
بماننده ی شکل اوّل نتیجه
مران را بجز این نیامد حبیبه
مراین را بجز این نیامد ولیجه
به تاریخ سورش به بریان بگفتا
که ملامحمد تقی و خدیجه (1301)

این شعر رو بارها مادرم برایم خوانده بود. امروز اینجا، پشت یک کتاب خطی، این شعر را روی یک کاغذ در صورت چاپی دیدم که به عنوان کاغذ صحافی چسبانده بودند.
هنوز هم وقتی برای دیدن مادرم به اصفهان می روم، همچنان شعرهایی می خواند که تا به حال نخوانده است. راستش در فکرم، این مکتب های قدیم چه چیزهایی به بچه ها تعلیم می داده اند. ای کاش ایرانیان این شعر را آویزه گوش خود می کردند.