4_5834843780355721175.pdf
982.6 KB
مصاحبه فصلنامه دارالفنون با استاد محمود حکیمی اولین مولف کتاب درسی تاریخ بعد از انقلاب اسلامی
روز 21 بهمن ماه، سالروز درگذشت عباس اقبال است. امروز به مناسبت، نامه ای از وی به مینورسکی می دیدم. مطلبی در باره امام ضیاء الدین خجندی نوشته بود و ضمن آن قضاوتی در باره اوحدالدین تقی کاشی صاحب خلاصة الاشعار داشت که برایم جالب بود:
شرح حال او در جلد اول مجمع الفصحا با منتخبی از اشعار او هست و از آن مفصل تر در خلاصة الاشعار اوحد الدین تقی کاشی آمده که البته قسمتی از آن افسانه است و متضمن داستان مزخرفی است که این مولف احمق نظیر آن را به تمام شعرایی که در تذکره خود آورده، نسبت داده است. [و البته دانایان می دانند که مقصودش چیست]. (دفتری برای ایران، ص 243).
شرح حال او در جلد اول مجمع الفصحا با منتخبی از اشعار او هست و از آن مفصل تر در خلاصة الاشعار اوحد الدین تقی کاشی آمده که البته قسمتی از آن افسانه است و متضمن داستان مزخرفی است که این مولف احمق نظیر آن را به تمام شعرایی که در تذکره خود آورده، نسبت داده است. [و البته دانایان می دانند که مقصودش چیست]. (دفتری برای ایران، ص 243).
سیره انبیا.pdf
3.9 MB
سیره انبیا.pdf
الاستاذ الشیخ علی الکورانی
الاستاذ الشیخ علی الکورانی
التقطت هذه الصوره في عام 1973 في احد اروقة الصحن الحيدري الشريف وذلك اثناء اجتماع كبير عقد لمناصرة القضيه الفلسطينيه وتضم الصوره اولا الواقف هو السيد جمال الخوئي ويليه الجالس اول واحد من اليمين هو السيد ابو القاسم الخوئي وبجانبه المرحوم السيد عبد الرزاق الحبوبي الذي كان يشغل --قائممقام النجف--وبجانبه السيد هبة الله المستنبط وبجانبه الشهيد الاول السيد محمد باقر الصدر وبجانبه السيد علي السيستاني والشيخ محمد تقي الجواهري والجميع متوفون ما عدا شخص واحد مازال علئ قيد الحياة هو السيد علي السيستاني دام ظله.
مرحوم سید محمد فاطمی قمی (مدون قانون مدنی ایران، و بانی بیمارستان فاطمی قم که هنوز هم چهارراه فاطمی به نام اوست) در باره شیوع وبا در ایران در سالهای 1310ق و 1322 ق می نویسد:
در محرم سنه 1310 وبا در بلاد ایران شایع شد. من با تمام اهل خانه و اقوام به بیدهند، شش فرسخی قم رفتیم. تابستان را آنجا مانده، بعد از تمام شدن وبا به قم مراجعت کرده، بلافاصله مبتلا به خوشی سختی شدم که مأیوس از حیات من شدند. بعد از بهبودی مشغول تحصیل شدم . (خاطرت، ص 8)
در سنه 1322 وبا در کلیه بلاد ایران شایع شد. من در بحبوحه ناخوشی در تهران بودم. بعد به تجریش رفتم، در خدمت اخوی و حاج میرزا عبدالحسین پسر عمو بودم، و اخیرا از آنجا به قم رفته، چون والده و اقوام به کرمجگان که یکی از ییلاقات قم است، رفته بودند، از قم به آنجا رفته، بعد از چندی مراجعت به تهران کردم. (خاطرات، ص 15).
در محرم سنه 1310 وبا در بلاد ایران شایع شد. من با تمام اهل خانه و اقوام به بیدهند، شش فرسخی قم رفتیم. تابستان را آنجا مانده، بعد از تمام شدن وبا به قم مراجعت کرده، بلافاصله مبتلا به خوشی سختی شدم که مأیوس از حیات من شدند. بعد از بهبودی مشغول تحصیل شدم . (خاطرت، ص 8)
در سنه 1322 وبا در کلیه بلاد ایران شایع شد. من در بحبوحه ناخوشی در تهران بودم. بعد به تجریش رفتم، در خدمت اخوی و حاج میرزا عبدالحسین پسر عمو بودم، و اخیرا از آنجا به قم رفته، چون والده و اقوام به کرمجگان که یکی از ییلاقات قم است، رفته بودند، از قم به آنجا رفته، بعد از چندی مراجعت به تهران کردم. (خاطرات، ص 15).
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قلعه هزار و پانصد ساله ساسانی روستای قبادبزن قم